Kennismaking met Peter Van den Begin, alias Bart de Wever in Deadline 14/10

Een boeiende toeristische reportage over de mooie stad Parijs. De video-producent heeft zich beperkt tot de gekende hoogtepunten. De rauwe kanten van la ville lumière worden ons ditmaal bespaard. Dat mag ook wel eens. Bij elk nieuw onderdeel wordt de locatie vermeld.

Voor de experten, voeg ik er de technische gegevens bij van de camera en het toebehoren.

Camera equipment : - Sony HDR-AX2000 HD video camera (night shots and most stationary shots). - Sony Nex-VG10 HD video camera (walking shots).

Camera Accessories - Glidecam HD-2000 hand-held camera stabilization. - Sennheiser K6 module + ME66 shotgun microphone capsule. - Manfrotto 701HDV pro fluid video mini head / 055XB tripod legs.

.

Dit val my telkens weer op hoeveel die Vlamingen en die Afrikanervolk van Zuid-Afrika met mekaar in gemeen het.

Sowat 'n jaar gelede was 'n ploeg van EO (Evangelische Omroep) in Zuid-Afrika om 'n dokumentêr oor "plaasmoorde" in ons land te kom maak. Ten eerste wil ek net, ter agtergrond, aan die leser verduidelik dat Zuid-Afrika - net soos vele ander lande - uit 'n verskeidenheid mense bestaan.

Ons land se fisieke grootte is 1 219 080 vk/km. Hier woon ca. 50 - 60 miljoen mense. Alhoewel die land 11 amptelike tale het, is hier veel méér as slegs daardie 11. Hier is vele godsdienste en politieke partye.

Toe EO aankondig dat hulle 'n dokumentêr oor die plaasmoorde sou kom maak, het vele deure vanuit regse Afrikanerkring vir hulle geopen. Net soos wat daar vele mense in Europa is wat weinig of niks oor ons land weet, is daar ook Afrikaners wat weinig of niks van hul stamlande in Europa weet. Omdat die meeste Afrikaners Christene is, konserwatief is, en naïef is, glo hulle alles wat 'n Nederlander met 'n Bybel in die hand vir hulle sê.

Of die dames van EO met voorbedagte rade na Suid-Afrika gekom het, en dus ook dubbele standaarde gehad het, weet ek nie, en ek glo, vele ander Suid-Afrikaners het ook nie geweet nie. Hulle kon of VOORAF geweet het wat hulle gaan doen, of die "geluk" het hulle getref nadat hulle in Zuid-Afrika aangekom het.

In plaas daarvan dat hulle op die onderwerp konsentreer waarvoor hulle hierheen gekom het (om die hoë misdaadsyfer in ons land te kom bestudeer, en dan veral op plaasmoorde - of "moorden op blanken op de boerderijen" te konsentreer), besluit hulle toe om 'n kwasi-militêre kamp in die noorde van ons land te besoek

.Ene Jooste, met 'n militêre rang, het jong seuns (van 12 tot 24 jaar) harde militêre opleiding gegee. Dit was so erg, dat sommige seuns noodhulp vir uitputting moes ontvang. Maar, die hoogtepunt (of miskien moet ek sê: LAAGTEPUNT) was toe die dames van EO vir Kommandant Jooste oor sy politiek begin uitvra het. Aangesien daar in die eerste 200 jaar van blanke beskawing in Suider Afrika, vele immigrante uit Duitsland na ons land gekom het, en Duitsers, Nederlanders en Franse volledig met mekaar geïntegreer het, is die meeste Afrikaners heel erg trots op hul Duitse herkoms.

Die dames van EO het toe aan Jooste gevra wat hy van Hitler dink, waarop hy heel gunstig oor Hitler gepraat het. Die volgende oomblik is die hele Europa in oproer! "Vergeet van die plaasmoorde, die rassistiese Boere verdien om deur swartes op hul boerderijen dood gemartel te word, want die Boerevolk is almal Nazi's!"

Net soos wat die woord APARTHEID 'n skokgolf deur die wêreld gestuur het, is Jooste se simpatie met Hitler ook blitsvinnig deur die internasionale wêreld opgeslurp. Jooste, en sy soort, verteenwoordig nie eers 1% van die Afrikaner/Boerevolk nie, maar danksy die 2 dames van EO word die ganse Afrikanervolk nou met Hitler geassosieer.

Peter Murray

* Ek kan Vlaminge verseker dat Afrikaners nie almal dieselfde is nie, ook nie eers alle regses is dieselfde nie. Vele van daardie 4 000 boere (agrariërs) wat sedert 1990 op hul boerderijen vermoor is, en vele van daardie 40 000 gewone blankes wat sedert 1990 deur swartes vermoor is, is onskuldige mense wat niks met die politiek, of met apartheid, of met Hitler te doen gehad het nie. Hulle is bloot vermoor omdat hul huidskleur te lig was.

Voor zover men plaatselijke Turkse legendes mag geloven, werd de moeder van alle Olympische vuren in de Olympusbergen in de buurt van Antalya aangestoken. Men zegt dat het organisatiecomité van de Antieke Olympische Spelen hier naartoe kwam om zich het eerste Olympische vuur te laten overhandigen.

Over het optreden van Erdoğan bij het Internationaal Olympisch Comité (IOC) in Londen kregen we van de Turkse Minister voor Jeugd en Sport, Suat Kilic, het volgende te horen: “Minister-president Erdoğan heeft IOC-president Rogge uitgelegd dat Turkije de wortel is en dat we de vlam terug willen hebben”. Bescheiden zoals we de heer Erdoğan kennen, stond deze bij een optreden voor het IOC “de heer Rogge en de IOC-leden het recht toe om de vlam terug te brengen”.

De chef van het Griekse Olympische team, Isodoros Kouvelos, wil Erdoğan nu uitnodigen naar het Antieke Griekse Olympia ter uitbreiding van zijn kennis over de Olympische Spelen, en wel aan de hand van feiten en niet van mythen – zie Athens News en Südwestpresse.

http://ejbron.wordpress.com/2012/08/07/erdogan-turkije-wil-olympisch-vuur-terug/#more-24249

Ongeveer 50 miljoen jaar geleden heersten subtropische zomertemperaturen op Antarctica, met vorstvrije winters en een tropisch regenwoud aan de kust. Dat blijkt uit een onderzoek.

Wetenschappers van de Universiteit Utrecht en het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee boorden vlakbij de Antarctische kustlijn in de bodem om het afzettingsgesteente van 50 miljoen jaar geleden boven te halen. Dat sediment ligt nu zo’n duizend meter onder de huidige oceaanbodem.

In de bodemmonsters vonden zij grote concentraties stuifmeelkorrels van palmen, Afrikaanse baobab en andere tropische fruit- en notenbomen die absoluut niet tegen vorst bestand zijn. Uit verder onderzoek blijkt dat het op Antarctica vaak warmer dan 25 graden was.

Het bodemonderzoek aan de zuidpool kadert binnen een ‘Back to the future’-benadering. “Het laat ons toe om, op basis van een betere kennis van ons verleden, computermodellen op te stellen waarmee we kunnen voorspellen waar we binnen tien, twintig of honderd jaar zullen staan”, zegt een van de onderzoekers.

Ophefmakende RTBF-reportage overgenomen door Terzake op 24 juli 2012.

 .

.

Het zou eventueel kunnen, dat het enkele dagen mooi weer wordt in Vlaanderen, mijn land.  Een unieke gelegenheid voor de redactie van Angeltjes om het even wat rustiger aan te doen. Het is trouwens ook komkommertijd en de Slag tussen Politie & Tuig wordt ook zonder ons uitgevochten. 

Tot en met het weekeinde volgen er elke dag een aantal stukjes maar uw gewaardeerde en geïnspireerde reacties (een belangrijk onderdeel van deze blog, de stem van het volk) moeten wachten tot zondag.

Met luie groeten van Ray en de medewerkers.

Een dief die zondag geweld gebruikte tegen drie agenten van de federale politie, is door de onderzoeksrechter aangehouden wegens slagen en verwondingen, zo heeft het parket van Brussel dinsdag gemeld. Het parket bevestigde een bericht van de krant La Capitale. De 23-jarige verdachte verblijft illegaal in België. Hij staat bij de politie bekend onder 22 verschillende identiteiten.

Dief slikt ketting in
De illegale jongeheer had zondag rond 20 uur in het Brusselse premetrostation Lemonnier de gouden ketting van een vrouw afgerukt. Toen hij door de politie werd opgepakt, slikte hij de ketting in. Hij werd lichtgewond naar de Kliniek Sint-Jan gevoerd.

Terwijl een dokteres hem daar verzorgde, greep hij een tang en dreigde hij ermee haar om het leven te brengen als de drie politieagenten die hem begeleidden, hem niet zouden laten gaan.

Toen de politie hem trachtte te overmeesteren, bood hij fel weerwerk en verwondde hij de agenten. Hij ontsnapte door een raam uit het ziekenhuis, maar de politie kon hem in de buurt bij de kraag vatten.

Bron : Het Laatste Nieuws

Zo schrijft men in Nederland over de strijd tussen Politie & Tuig in Brussel : ongecensureerd en ongehinderd door politiek-correcte zwijgplicht.

Kan je zeiken over de mislukte zomer in Nederland, maar in Belgie regent het ook heel vaak. Alleen hoor je de lokale VVV of het weerbericht er niet over. We hebben het namelijk niet over regendruppels maar over de traditionele hoosbui van molotovcocktails naar het hoofd van de politie.

Welkom in zomers Belgie: "Het begon met een klassieke oproep op de Albert I-square. Een brandende auto op de tramsporen. Toen we aankwamen zagen we onmiddellijk 20, 25 jongeren opdoemen die stenen, zakjes benzine naar onze wagen gooiden. We hebben de andere twee patrouilles verwittigd en zijn weggereden om te hergroeperen en onze ordehandhavingskledij aan te trekken. Toen we na twee minuten weer ter plaatse waren, was iedereen weg, verdwenen in de appartementen of in het donker van de straatverlichting die ze zelf onklaar gemaakt hadden."

Of je dit bericht nou wel of niet met een fake Vlaams accent opleest, echt vrolijk word je er niet van. Lees hoe bendes met een uitgekiende strategie bepaalde wijken onder controle proberen te krijgen. Door een willekeurige auto in de fik te steken of een valse inbraak te melden worden de agenten in hun patrouillewagen naar een punt gelokt om vervolgens te worden bestookt met wapens die in urban warfare niet misstaan.

Zelfs wanneer de politie een man bij een moskee probeert te helpen die in de fik heeft gestaan worden ze aangevallen. Omwonenden zwijgen zoals altijd.

Er is daar een guerillastrijd aan de gang en de sterke arm der wet is hem aan het verliezen. Dodelijke quote waarmee de witte vlag feitelijk is gezwaaid: "Het is niet macho om dat toe te geven, maar ik heb vrouw en kinderen en begin meer en meer te beseffen hoe reëel het gevaar is" Aldus de politie.

De oplossing ? Meer openluchtzwembaden. Maar verder is het nog wel plezant hoor bij onze zuiderburen. Tot zo ver deze citymarketing van de Prachtige stad Brussel. Dan nu Sjefke met de weerberichten.

http://www.geenstijl.nl/

.

(bron : Raaskalderij)

U zal het wellicht gemerkt hebben, dat wij aan het overlijden van Michel Daerden geen letter hebben besteed.

Toen onze vriend ex-volksvertegenwoordiger Staf Neel is heengegaan en er in de Kamer de traditionele korte deelnemingsceremonie plaats vond, is de voltallige Parti Socialiste fractie opgestapt. 

Oog om oog, tand om tand, is een devies dat wij trouw volgen.

Enkel één korte mededeling : Daerden, die moeiteloos overgegaan is van een ethylische coma naar een kunstmatige coma, wordt maandag a.s. geflambeerd. Na de dienst zal er een Ad Fundum opgevoerd worden. Met dank aan Marc, die ons attendeerde op dit programma.

Ook voor de Franse wet is het verboden in het publiek rond te wandelen met je gezicht volledig versiopt. In Roubaix liep toch zulk een exemplaar rond, begeleid door zusters wier gelaat wel gedeeltelijk zichtbaar was. Het was duidelijk een geënesceneerde actie van de vrouwen die anders niets te vertellen hebben.  De Franse politie er op af, om de identtiteit van de gesluierde te noteren en haar te verbaliseren.  Toen brak de hel los  : roepen, gillen, krabben, stampen, maar de politie van Roubaix (een van de talrijke aan de Invasie verloren steden in Noord-Frankrijk) is minder geneigd zich te laten mishandelen door de Bezetters. De vrouw kreeg finaal een boete. 

Het is evident dat dit soort individuele manifestaties er uitsluitend op gericht zijn, de Westerse maatschappij uit te dagen. Dit heeft niet langer met religie te maken maar is gewoon pure provocatie.

Ray

De boksballen staan klaar

Op de politieschool indertijd anno 1969 duurde de opleiding 3 maanden. Wij moesten toen in die korte tijdspanne leren waar de aspirant-agenten nu enkele jaren voor nodig hebben. Het werd ons op het hart gedrukt dat wij beleefd moesten zijn, correct, diplomatisch, behulpzaam en fier op het uniform dat wij droegen. Dat uniform vertegenwoordigde gezag, wet en al die andere tralala.

Sedert de Invasie door de Verrijkers is er wel 't een en 't ander veranderd. Nu doen mijn opvolgers-collega's dienst als boksballen voor de zonnebankgekleurde medemenschen.  Een agent aframmelen geeft aanzien in het bruingetinte milieu, want daar is moed voor nodig ondanks het feit dat de heren altijd met velen zijn.  Mijn persoonlijke ervaring is, dat als ze alleen zijn en niet bijgestaan worden door een horde neven, broeders of sympathisanten, l ze nederig  rondlopen en uitermate beleefd zijn en met twee woorden spreken..

Wij kregen nacht- en zondagvergoedingen,  waarom vandaag geen "aframmelingspremie" in het leven roepen  ?  Je gewoon wat kletsen laten geven en daarbij beleefd en diplomatisch blijven, want doe je iets terug dat pijn kan doen, dan demoniseer je het uitschot. Je krijgt comité P in je nek met de beschuldiging racistisch opgetreden te hebben. Je wordt aanzien als een vreemdelingenhater die zijn boekje te buiten is gegaan en die handelde zonder respect voor de Prachtcultuur en de kwetsbare positie van de vreemden in onze maatschappij.

Ben je in het bezit van de juiste partijkaart en het goede syndicaat, dan maak je nog een kans. Anders kan je het schudden.  Zoals onze ministerin 1000ket, die voortdurend geschokt is van al dat geschud.

René

Het is makkelijker tegenwoordig om een flik in mekaar te slaan dan een flikker. Als je een homoseksueel dreigend aankijkt, wordt 's avonds het Journaal  van de 0000 geopend door Vim de Wilder die triest, verontwaardigd maar waardig de homofobie aanklaagt. Vaak terecht maar even dikwijls buiten alle proporties om : een kwartier zendtijd voor een pak slaag. Tewrijl andere misdrijven onvermeld blijven.  En vervolgens krijg je heel de poco-gemeenschap die nooit genuanceerd oordeelt, over je heen.

Het is veel gemakkelijker en aangenamer om flikken te pakken.  Je krijgt aandacht in de media (en respect in eigen milieu) maar justitie, het Spionnencentrum en de ganse poco-gemeenschap stemt stilzwijgend in. Alors, wat doen we ?  Flikken pakken, natuurlijk !  Zij zijn onbeschermd wild en het is heel het jaar door jachtseizoen.

De Morgen laat vandaag in een lang artikel Steven Meert, hoofdinspecteur bij de spoorwegpolitie en syndicaal afgevaardigde voor het ACV aan het woord. Evenals enkele andere agenten die durven praten, omdat ze beschermd zijn.  Wij laten u een aantal uittreksels lezen. Wij zijn het eens met vele argumenten en analyses van de ACV-er maar over één zaak zwijgt Meert : de verpletterende verantwoordelijkheid van de politiek.  Dat is ook normaal voor een vakbonder die partijpolitiek gebonden is en die met geen woord mag reppen over de kwalijke gevolgen van de Invasie.Zelfs niet in zijn beschermde positie.

De Morgen

Er gaat geen dag voorbij of politieagenten worden in elkaar geslagen, beledigd, met de dood bedreigd of in de val gelokt. "Mensen op straat steken gewoon hun middelvinger op. Het respect is helemaal zoek", klaagt Steven Meert, hoofdinspecteur van de spoorwegpolitie.

Een banale identiteitscontrole lokt een vechtpartij uit tussen een dertigtal allochtone jongeren en zestien politieagenten. Drie agenten raken gewond. De jongeren die opgepakt werden, zijn ondertussen weer op vrije voeten.

4 augustus, Etterbeek. Een politiepatrouille die een zigzaggende wagen tegenhoudt, wordt omsingeld door een tiental jongeren uit de buurt. De jongeren bedreigen de agenten met de dood en het komt tot trappen en duwen. Drie agenten raken gewond.

4 en 5 augustus, Anderlecht. Wanneer de politie zaterdagnacht twee mensen wil controleren, ontstaan er relletjes. Eén politieman krijgt een steen tegen het hoofd en wordt buiten bewustzijn naar het ziekenhuis gebracht. Twee mensen worden opgepakt en later weer vrijgelaten. De volgende nacht wordt een politiepatrouille in de val gelokt en bekogeld met stenen en brandbommen.

De mondigheid van de burger, geweld op tv, foute computerspelletjes... Volgens Meert speelt het allemaal een rol bij die kwalijke evolutie naar minder respect en meer agressie. Maar de grootste boosdoener is het lakse vervolgingsbeleid. "De straffeloosheid zorgt ervoor dat de daders zich absoluut ongenaakbaar voelen. We kunnen wel een pv uitschrijven voor smaad, maar dat haalt helemaal niets uit. Er gebeurt toch niets."

Voor veel agenten is die straffeloosheid een bron van hopeloze frustratie. "Een collega van mij kreeg laatst een kopstoot recht in het gezicht en raakte daarbij drie tanden kwijt. Hij belde daarop zelf naar het parket om goed te kunnen uitleggen wat er was gebeurd. 'Als je het zelf nog kan vertellen, zal het wel niet zo erg zijn geweest', zeiden ze tegen hem. Ik hoef u niet te vertellen hoeveel frustratie zo'n telefoongesprek oplevert bij een politieman."

Volgens Meert ligt die frustratie niet zelden aan de basis van politiegeweld. "Als je drie keer in een week dezelfde dief oppakt en die dan wéér moet laten gaan, dan breekt er iets. Ik heb al enkele collega's moeten verdedigen die hun job elke dag met veel overtuiging doen en dan plots een oorveeg uitdelen en een klacht aan hun been hebben."

Maar ook het omgekeerde gebeurt. Sommige politieagenten raken ontmoedigd door de straffeloosheid en gaan risico's daarom uit de weg. "Waarom zouden agenten actie ondernemen als ze daarmee niet alleen hun leven in gevaar brengen maar bovendien niet eens steun krijgen als er iets gebeurt?", vraagt Janpiet Callens, voormalig woordvoerder van politievakbond Sypol, zich luidop af. "Als alle politiemensen zouden optreden zoals het hoort, zouden er nog veel meer incidenten zijn. Nu laten ze vaak begaan, gewoon omdat er anders last van komt."

"Dit gaat niet meer om uit de hand gelopen situaties", fulmineert Vincent Houssin, ondervoorzitter van de liberale politievakbond VSOA. "De politie wordt letterlijk in de val gelokt. In Anderlecht had men een patrouille opgeroepen voor een zogezegde inbraak, maar er bleek niets aan de hand. Alleen werd de politie ter plaatse wel de huid volgescholden en uitgedaagd."

Ook in Vilvoorde werd de politie volgens Houssin in de val gelokt. "De politie controleerde een man omdat hij zijn gezicht bedekt had met een sjaal en dan springen er plotseling tientallen jongeren tevoorschijn om hem te steunen. Die man met zijn sjaal wilde geen bank overvallen, die wilde gewoon wat relletjes uitlokken."

Voor Houssin is de maat meer dan vol. De liberale vakbond diende alvast een stakingsaanzegging in en hoopt dat de andere vakbonden zich aansluiten. .

http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1481945/201/08/07/Het-respect-voor-de-agent-is-helemaal-zoek.dhtml

http://www.petities24.com/michelle_martin_mag_niet_vervroegd_vrij

Baat het niet, dan schaadt het niet.

Buurtbewoners van het klooster vrezen voor de veiligheid van hun kinderen. Ze hielden gisteren een spontane witte mars uit protest.  Als je de smalle, steile Rue des Monastères in het Naamse Malonne niet weet zijn, rijd je er zo voorbij. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom de Clarissen er wonen. Maar van rust en afzondering was er gisteren niet veel te merken.

‘Ik wilde mijn kinderen laten opgroeien in een goede omgeving, in de natuur’, klaagt Maryline Lalman, die pas sinds vorige maand in de straat woont. ‘Daarom trokken we weg uit de stad. Maar nu wonen we opeens in de buurt van een gevangenis.’ 

De moeder van vier is niet te spreken over de geplande komst van Michelle Martin naar het klooster van de Clarissen. Dat ligt op een van de groene heuvels van Malonne, langs een doorgaans rustige, doodlopende straat. Maar gisteren was het er een drukte van jewelste. De voltallige Belgische pers was er neergestreken, zo leek het 

Lalmands grote, afhellende achtertuin met kinderzwembad en trampoline ligt tegenover de ingang van de abdij. ‘Martin zal vanuit het klooster mijn kinderen kunnen zien spelen in de tuin.’

Ze begrijpt dat mensen een tweede kans verdienen. ‘Maar je kan iemand zonder enig besef van menselijkheid toch niet in een dorp laten wonen onder toezicht van een paar oude vrouwen?’ Ze vreest voor de veiligheid van haar kinderen. ‘Ik zou ze geen moment meer uit het oog willen verliezen, maar ooit komt er toch een moment dat de aandacht verslapt.’

Vlakbij het klooster staat een opvangtehuis voor moeders en kinderen. Safia Benahmed woont er samen met haar zes maanden oude zoontje, ze blijft er nog enkele maanden. ‘Tot ik weer een normaal leven heb opgebouwd. Intussen zoek ik werk en een verblijfplaats.

Benahmed is verrast door de komst van de voormalige partner van Marc Dutroux: ‘Er wonen veel kinderen in de buurt en er zijn hier veel scholen. 

Bang is ze niet, maar ze voelt zich er wel ongemakkelijk bij de situatie. ‘Het gevoel van geborgenheid dat ik hier nu heb, zal wel verminderen.’ Benahmed is vooral bang dat ze Martin ooit op straat zal ontmoeten: ‘Die vrouw heeft zoveel kwaad gedaan, ik weet niet hoe ik zou reageren.

‘Mères et enfants heet het tehuis. Een mooie naam voor een instelling in de buurt waar Michelle Martin verblijft.

Ook Charles Malisoux begrijpt niet waarom de Clarissen Martin opvang willen verlenen. ‘Een paar dagen geleden nog kwam een van de zusters op bezoek bij mijn moeder’, zegt hij. ‘Ze vertelde uitgebreid over hun geplande verhuizing volgend jaar, omdat ze te oud worden om in Malonne te blijven. Over Michelle Martin werd met geen woord gerept. Waarom laten ze haar komen als ze hier toch volgend jaar vertrekken?’

Net als de andere buurtbewoners moest hij het nieuws ’s morgens via de radio vernemen. Er waren wel al enkele dagen geruchten in die richting, maar de abdis heeft die altijd ontkend. Dat begrijp ik al helemaal niet. 

Bij het klooster was gisteren niemand bereikbaar voor commentaar. Onder de massaal aanwezige journalisten werd een perscommuniqué verspreid, maar niemand mocht naar binnen. Ook de telefoon werd niet opgenomen.

‘Ik denk dat de zusters zelf wat geschrokken zijn van de reacties’, zegt Malisoux. ‘Zo’n mediastorm hadden ze waarschijnlijk niet verwacht.’

‘De omwonenden zijn het er allemaal over eens: er schort iets aan het Belgische rechtssysteem. ‘Deze situatie is weer een voorbeeld van de onbegrensde laksheid in België. De mensen die de beslissing namen, wonen ver van hier. Intussen is de gewone burger ongerust en in gevaar.’

 ‘Hoe is het mogelijk dat zo iemand kan vrijkomen’, zegt de gepensioneerde Michel Baufys, die met zijn vrouw aan het eind van de straat woont. ‘De ouders zijn tot levenslang veroordeeld. Daders hebben meer rechten dan slachtoffers in dit land.’

(Uittreksels De Standaard)