Rustig aan

Een dief die zondag geweld gebruikte tegen drie agenten van de federale politie, is door de onderzoeksrechter aangehouden wegens slagen en verwondingen, zo heeft het parket van Brussel dinsdag gemeld. Het parket bevestigde een bericht van de krant La Capitale. De 23-jarige verdachte verblijft illegaal in België. Hij staat bij de politie bekend onder 22 verschillende identiteiten.

Dief slikt ketting in
De illegale jongeheer had zondag rond 20 uur in het Brusselse premetrostation Lemonnier de gouden ketting van een vrouw afgerukt. Toen hij door de politie werd opgepakt, slikte hij de ketting in. Hij werd lichtgewond naar de Kliniek Sint-Jan gevoerd.

Terwijl een dokteres hem daar verzorgde, greep hij een tang en dreigde hij ermee haar om het leven te brengen als de drie politieagenten die hem begeleidden, hem niet zouden laten gaan.

Toen de politie hem trachtte te overmeesteren, bood hij fel weerwerk en verwondde hij de agenten. Hij ontsnapte door een raam uit het ziekenhuis, maar de politie kon hem in de buurt bij de kraag vatten.

Bron : Het Laatste Nieuws

Zo schrijft men in Nederland over de strijd tussen Politie & Tuig in Brussel : ongecensureerd en ongehinderd door politiek-correcte zwijgplicht.

Kan je zeiken over de mislukte zomer in Nederland, maar in Belgie regent het ook heel vaak. Alleen hoor je de lokale VVV of het weerbericht er niet over. We hebben het namelijk niet over regendruppels maar over de traditionele hoosbui van molotovcocktails naar het hoofd van de politie.

Welkom in zomers Belgie: "Het begon met een klassieke oproep op de Albert I-square. Een brandende auto op de tramsporen. Toen we aankwamen zagen we onmiddellijk 20, 25 jongeren opdoemen die stenen, zakjes benzine naar onze wagen gooiden. We hebben de andere twee patrouilles verwittigd en zijn weggereden om te hergroeperen en onze ordehandhavingskledij aan te trekken. Toen we na twee minuten weer ter plaatse waren, was iedereen weg, verdwenen in de appartementen of in het donker van de straatverlichting die ze zelf onklaar gemaakt hadden."

Of je dit bericht nou wel of niet met een fake Vlaams accent opleest, echt vrolijk word je er niet van. Lees hoe bendes met een uitgekiende strategie bepaalde wijken onder controle proberen te krijgen. Door een willekeurige auto in de fik te steken of een valse inbraak te melden worden de agenten in hun patrouillewagen naar een punt gelokt om vervolgens te worden bestookt met wapens die in urban warfare niet misstaan.

Zelfs wanneer de politie een man bij een moskee probeert te helpen die in de fik heeft gestaan worden ze aangevallen. Omwonenden zwijgen zoals altijd.

Er is daar een guerillastrijd aan de gang en de sterke arm der wet is hem aan het verliezen. Dodelijke quote waarmee de witte vlag feitelijk is gezwaaid: "Het is niet macho om dat toe te geven, maar ik heb vrouw en kinderen en begin meer en meer te beseffen hoe reëel het gevaar is" Aldus de politie.

De oplossing ? Meer openluchtzwembaden. Maar verder is het nog wel plezant hoor bij onze zuiderburen. Tot zo ver deze citymarketing van de Prachtige stad Brussel. Dan nu Sjefke met de weerberichten.

http://www.geenstijl.nl/

.

(bron : Raaskalderij)

U zal het wellicht gemerkt hebben, dat wij aan het overlijden van Michel Daerden geen letter hebben besteed.

Toen onze vriend ex-volksvertegenwoordiger Staf Neel is heengegaan en er in de Kamer de traditionele korte deelnemingsceremonie plaats vond, is de voltallige Parti Socialiste fractie opgestapt. 

Oog om oog, tand om tand, is een devies dat wij trouw volgen.

Enkel één korte mededeling : Daerden, die moeiteloos overgegaan is van een ethylische coma naar een kunstmatige coma, wordt maandag a.s. geflambeerd. Na de dienst zal er een Ad Fundum opgevoerd worden. Met dank aan Marc, die ons attendeerde op dit programma.

Ook voor de Franse wet is het verboden in het publiek rond te wandelen met je gezicht volledig versiopt. In Roubaix liep toch zulk een exemplaar rond, begeleid door zusters wier gelaat wel gedeeltelijk zichtbaar was. Het was duidelijk een geënesceneerde actie van de vrouwen die anders niets te vertellen hebben.  De Franse politie er op af, om de identtiteit van de gesluierde te noteren en haar te verbaliseren.  Toen brak de hel los  : roepen, gillen, krabben, stampen, maar de politie van Roubaix (een van de talrijke aan de Invasie verloren steden in Noord-Frankrijk) is minder geneigd zich te laten mishandelen door de Bezetters. De vrouw kreeg finaal een boete. 

Het is evident dat dit soort individuele manifestaties er uitsluitend op gericht zijn, de Westerse maatschappij uit te dagen. Dit heeft niet langer met religie te maken maar is gewoon pure provocatie.

Ray

De boksballen staan klaar

Op de politieschool indertijd anno 1969 duurde de opleiding 3 maanden. Wij moesten toen in die korte tijdspanne leren waar de aspirant-agenten nu enkele jaren voor nodig hebben. Het werd ons op het hart gedrukt dat wij beleefd moesten zijn, correct, diplomatisch, behulpzaam en fier op het uniform dat wij droegen. Dat uniform vertegenwoordigde gezag, wet en al die andere tralala.

Sedert de Invasie door de Verrijkers is er wel 't een en 't ander veranderd. Nu doen mijn opvolgers-collega's dienst als boksballen voor de zonnebankgekleurde medemenschen.  Een agent aframmelen geeft aanzien in het bruingetinte milieu, want daar is moed voor nodig ondanks het feit dat de heren altijd met velen zijn.  Mijn persoonlijke ervaring is, dat als ze alleen zijn en niet bijgestaan worden door een horde neven, broeders of sympathisanten, l ze nederig  rondlopen en uitermate beleefd zijn en met twee woorden spreken..

Wij kregen nacht- en zondagvergoedingen,  waarom vandaag geen "aframmelingspremie" in het leven roepen  ?  Je gewoon wat kletsen laten geven en daarbij beleefd en diplomatisch blijven, want doe je iets terug dat pijn kan doen, dan demoniseer je het uitschot. Je krijgt comité P in je nek met de beschuldiging racistisch opgetreden te hebben. Je wordt aanzien als een vreemdelingenhater die zijn boekje te buiten is gegaan en die handelde zonder respect voor de Prachtcultuur en de kwetsbare positie van de vreemden in onze maatschappij.

Ben je in het bezit van de juiste partijkaart en het goede syndicaat, dan maak je nog een kans. Anders kan je het schudden.  Zoals onze ministerin 1000ket, die voortdurend geschokt is van al dat geschud.

René

Het is makkelijker tegenwoordig om een flik in mekaar te slaan dan een flikker. Als je een homoseksueel dreigend aankijkt, wordt 's avonds het Journaal  van de 0000 geopend door Vim de Wilder die triest, verontwaardigd maar waardig de homofobie aanklaagt. Vaak terecht maar even dikwijls buiten alle proporties om : een kwartier zendtijd voor een pak slaag. Tewrijl andere misdrijven onvermeld blijven.  En vervolgens krijg je heel de poco-gemeenschap die nooit genuanceerd oordeelt, over je heen.

Het is veel gemakkelijker en aangenamer om flikken te pakken.  Je krijgt aandacht in de media (en respect in eigen milieu) maar justitie, het Spionnencentrum en de ganse poco-gemeenschap stemt stilzwijgend in. Alors, wat doen we ?  Flikken pakken, natuurlijk !  Zij zijn onbeschermd wild en het is heel het jaar door jachtseizoen.

De Morgen laat vandaag in een lang artikel Steven Meert, hoofdinspecteur bij de spoorwegpolitie en syndicaal afgevaardigde voor het ACV aan het woord. Evenals enkele andere agenten die durven praten, omdat ze beschermd zijn.  Wij laten u een aantal uittreksels lezen. Wij zijn het eens met vele argumenten en analyses van de ACV-er maar over één zaak zwijgt Meert : de verpletterende verantwoordelijkheid van de politiek.  Dat is ook normaal voor een vakbonder die partijpolitiek gebonden is en die met geen woord mag reppen over de kwalijke gevolgen van de Invasie.Zelfs niet in zijn beschermde positie.

De Morgen

Er gaat geen dag voorbij of politieagenten worden in elkaar geslagen, beledigd, met de dood bedreigd of in de val gelokt. "Mensen op straat steken gewoon hun middelvinger op. Het respect is helemaal zoek", klaagt Steven Meert, hoofdinspecteur van de spoorwegpolitie.

Een banale identiteitscontrole lokt een vechtpartij uit tussen een dertigtal allochtone jongeren en zestien politieagenten. Drie agenten raken gewond. De jongeren die opgepakt werden, zijn ondertussen weer op vrije voeten.

4 augustus, Etterbeek. Een politiepatrouille die een zigzaggende wagen tegenhoudt, wordt omsingeld door een tiental jongeren uit de buurt. De jongeren bedreigen de agenten met de dood en het komt tot trappen en duwen. Drie agenten raken gewond.

4 en 5 augustus, Anderlecht. Wanneer de politie zaterdagnacht twee mensen wil controleren, ontstaan er relletjes. Eén politieman krijgt een steen tegen het hoofd en wordt buiten bewustzijn naar het ziekenhuis gebracht. Twee mensen worden opgepakt en later weer vrijgelaten. De volgende nacht wordt een politiepatrouille in de val gelokt en bekogeld met stenen en brandbommen.

De mondigheid van de burger, geweld op tv, foute computerspelletjes... Volgens Meert speelt het allemaal een rol bij die kwalijke evolutie naar minder respect en meer agressie. Maar de grootste boosdoener is het lakse vervolgingsbeleid. "De straffeloosheid zorgt ervoor dat de daders zich absoluut ongenaakbaar voelen. We kunnen wel een pv uitschrijven voor smaad, maar dat haalt helemaal niets uit. Er gebeurt toch niets."

Voor veel agenten is die straffeloosheid een bron van hopeloze frustratie. "Een collega van mij kreeg laatst een kopstoot recht in het gezicht en raakte daarbij drie tanden kwijt. Hij belde daarop zelf naar het parket om goed te kunnen uitleggen wat er was gebeurd. 'Als je het zelf nog kan vertellen, zal het wel niet zo erg zijn geweest', zeiden ze tegen hem. Ik hoef u niet te vertellen hoeveel frustratie zo'n telefoongesprek oplevert bij een politieman."

Volgens Meert ligt die frustratie niet zelden aan de basis van politiegeweld. "Als je drie keer in een week dezelfde dief oppakt en die dan wéér moet laten gaan, dan breekt er iets. Ik heb al enkele collega's moeten verdedigen die hun job elke dag met veel overtuiging doen en dan plots een oorveeg uitdelen en een klacht aan hun been hebben."

Maar ook het omgekeerde gebeurt. Sommige politieagenten raken ontmoedigd door de straffeloosheid en gaan risico's daarom uit de weg. "Waarom zouden agenten actie ondernemen als ze daarmee niet alleen hun leven in gevaar brengen maar bovendien niet eens steun krijgen als er iets gebeurt?", vraagt Janpiet Callens, voormalig woordvoerder van politievakbond Sypol, zich luidop af. "Als alle politiemensen zouden optreden zoals het hoort, zouden er nog veel meer incidenten zijn. Nu laten ze vaak begaan, gewoon omdat er anders last van komt."

"Dit gaat niet meer om uit de hand gelopen situaties", fulmineert Vincent Houssin, ondervoorzitter van de liberale politievakbond VSOA. "De politie wordt letterlijk in de val gelokt. In Anderlecht had men een patrouille opgeroepen voor een zogezegde inbraak, maar er bleek niets aan de hand. Alleen werd de politie ter plaatse wel de huid volgescholden en uitgedaagd."

Ook in Vilvoorde werd de politie volgens Houssin in de val gelokt. "De politie controleerde een man omdat hij zijn gezicht bedekt had met een sjaal en dan springen er plotseling tientallen jongeren tevoorschijn om hem te steunen. Die man met zijn sjaal wilde geen bank overvallen, die wilde gewoon wat relletjes uitlokken."

Voor Houssin is de maat meer dan vol. De liberale vakbond diende alvast een stakingsaanzegging in en hoopt dat de andere vakbonden zich aansluiten. .

http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1481945/201/08/07/Het-respect-voor-de-agent-is-helemaal-zoek.dhtml

http://www.petities24.com/michelle_martin_mag_niet_vervroegd_vrij

Baat het niet, dan schaadt het niet.

Buurtbewoners van het klooster vrezen voor de veiligheid van hun kinderen. Ze hielden gisteren een spontane witte mars uit protest.  Als je de smalle, steile Rue des Monastères in het Naamse Malonne niet weet zijn, rijd je er zo voorbij. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom de Clarissen er wonen. Maar van rust en afzondering was er gisteren niet veel te merken.

‘Ik wilde mijn kinderen laten opgroeien in een goede omgeving, in de natuur’, klaagt Maryline Lalman, die pas sinds vorige maand in de straat woont. ‘Daarom trokken we weg uit de stad. Maar nu wonen we opeens in de buurt van een gevangenis.’ 

De moeder van vier is niet te spreken over de geplande komst van Michelle Martin naar het klooster van de Clarissen. Dat ligt op een van de groene heuvels van Malonne, langs een doorgaans rustige, doodlopende straat. Maar gisteren was het er een drukte van jewelste. De voltallige Belgische pers was er neergestreken, zo leek het 

Lalmands grote, afhellende achtertuin met kinderzwembad en trampoline ligt tegenover de ingang van de abdij. ‘Martin zal vanuit het klooster mijn kinderen kunnen zien spelen in de tuin.’

Ze begrijpt dat mensen een tweede kans verdienen. ‘Maar je kan iemand zonder enig besef van menselijkheid toch niet in een dorp laten wonen onder toezicht van een paar oude vrouwen?’ Ze vreest voor de veiligheid van haar kinderen. ‘Ik zou ze geen moment meer uit het oog willen verliezen, maar ooit komt er toch een moment dat de aandacht verslapt.’

Vlakbij het klooster staat een opvangtehuis voor moeders en kinderen. Safia Benahmed woont er samen met haar zes maanden oude zoontje, ze blijft er nog enkele maanden. ‘Tot ik weer een normaal leven heb opgebouwd. Intussen zoek ik werk en een verblijfplaats.

Benahmed is verrast door de komst van de voormalige partner van Marc Dutroux: ‘Er wonen veel kinderen in de buurt en er zijn hier veel scholen. 

Bang is ze niet, maar ze voelt zich er wel ongemakkelijk bij de situatie. ‘Het gevoel van geborgenheid dat ik hier nu heb, zal wel verminderen.’ Benahmed is vooral bang dat ze Martin ooit op straat zal ontmoeten: ‘Die vrouw heeft zoveel kwaad gedaan, ik weet niet hoe ik zou reageren.

‘Mères et enfants heet het tehuis. Een mooie naam voor een instelling in de buurt waar Michelle Martin verblijft.

Ook Charles Malisoux begrijpt niet waarom de Clarissen Martin opvang willen verlenen. ‘Een paar dagen geleden nog kwam een van de zusters op bezoek bij mijn moeder’, zegt hij. ‘Ze vertelde uitgebreid over hun geplande verhuizing volgend jaar, omdat ze te oud worden om in Malonne te blijven. Over Michelle Martin werd met geen woord gerept. Waarom laten ze haar komen als ze hier toch volgend jaar vertrekken?’

Net als de andere buurtbewoners moest hij het nieuws ’s morgens via de radio vernemen. Er waren wel al enkele dagen geruchten in die richting, maar de abdis heeft die altijd ontkend. Dat begrijp ik al helemaal niet. 

Bij het klooster was gisteren niemand bereikbaar voor commentaar. Onder de massaal aanwezige journalisten werd een perscommuniqué verspreid, maar niemand mocht naar binnen. Ook de telefoon werd niet opgenomen.

‘Ik denk dat de zusters zelf wat geschrokken zijn van de reacties’, zegt Malisoux. ‘Zo’n mediastorm hadden ze waarschijnlijk niet verwacht.’

‘De omwonenden zijn het er allemaal over eens: er schort iets aan het Belgische rechtssysteem. ‘Deze situatie is weer een voorbeeld van de onbegrensde laksheid in België. De mensen die de beslissing namen, wonen ver van hier. Intussen is de gewone burger ongerust en in gevaar.’

 ‘Hoe is het mogelijk dat zo iemand kan vrijkomen’, zegt de gepensioneerde Michel Baufys, die met zijn vrouw aan het eind van de straat woont. ‘De ouders zijn tot levenslang veroordeeld. Daders hebben meer rechten dan slachtoffers in dit land.’

(Uittreksels De Standaard) 

Godsdienst(vrijheid) in de Lage Landen en Lulkoek van de Evangelische Omroep

Het is niet mijn gewoonte naar dit soort programma's te kijken maar enkele dagen geleden toen ik de programma's doorliep, kwam ik op Nederland 2 bij de EO terecht waar deze reportage, gemaakt in 2011, vertoond werd.

Het commentaar wordt geleverd door Ernst Daniël Smid, een operazanger. Daar hij ook de geschiedenis induikt tot in de 16de eeuw en de Spaanse overheersing, leek het mij interessant en heb ik deze aflevering bekeken.

Op 28.39 minuten spreekt hij over de toestand in Antwerpen en vooral de rellen op de Turnhoutsebaan in 2002 waarvan de beelden ook getoond worden. Nu blijkt uit dit stuk dat er in Antwerpen een Trialoog bestaat (een dialoog met drie). In beeld komen een priester, een rabbi en een imam die allen met de glimlach de vrede hoog in het vaandel houden. Ze betuigen alledrie het respect voor elkaars godsdienst. Van twee van hen kan ik dat aannemen.

Als besluit wordt dan gezegd dat wij in Antwerpen DE oplossing hebben gevonden om drie godsdiensten vredig naast elkaar te laten bestaan (?) en dit vooral als gevolg van die bewuste rellen. De drie vertegenwoordigers van de drie godsdiensten zijn mij niet bekend. Verder is het besluit dat wij met praten alles opgelost hebben voor mij uit de lucht gegrepen. De heer Smid zou misschien beter even mee op mulitculturele wandeling met ons gaanop 14 september en het hedendaagse nieuws beter volgen, zowel in Nederland als hier.

Foxy

De uitzending kan u hieronder bekijken.

 
Bekijk de video in andere formaten.

De Havenpolitie van Antwerpen is op patrouille op de Schelde.
Opeens zien ze een roeibootje met 2 Marokkanen.
Ze varen langs het bootje en vragen "Wat zijn jullie aan het doen ?"
De Marokkanen antwoorden "We gaan Antwerpen binnenvallen"
De agenten kijken eens naar elkander en vragen al schertsend "Met jullie 2 ?"
"Nee, nee" antwoorden de Marokkanen "wij zijn de laatsten, de anderen zijn er al allemaal !"

Lilith

Jean Lambrecks, de vader van Eefje, en zijn partner Els Geurts hebben een brief gekregen van de Clarissen van Malonne.

Ze hadden de zusters opgeroepen om terug te komen op hun beslissing. "Maar ze gaan niet in op onze vraag", aldus Geurts. Gisteren werd in Malonne alweer betoogd tegen de vrijlating van Michelle Martin. Ook de ouders van Shana Appeltans en Annick Van Uytsel liepen mee in de mars.

Jean en Els, die al verwacht hadden dat ze niet met de zusters zouden kunnen praten, hadden een brief geschreven. “We hebben de zusters opgeroepen om terug te komen op hun beslissing om Martin op te vangen. Ze worden immers voorgelogen. Michelle Martin heeft ons nooit laten weten dat ze spijt heeft van wat er is gebeurd. Ook van een schadevergoeding, of zelfs maar een aanzet daartoe, hebben wij nooit wat gemerkt.”

Het moet zijn dat Els Schreurs en Jean Lambrecks de juiste snaar hebben geraakt. De zusters stuurden immers per kerende hun antwoord terug. “De daden van Martin zijn verwerpelijk”, schrijven ze. “Maar toch zouden wij aan onze missie voorbijgaan, als we haar geen opvang zouden geven. Dat is onze rol. Wat zou de wereld zijn als niemand die ooit een misstap had begaan, nog een toekomst is gegund?”

“Ze gaan dus niet in op onze vraag. Nochtans heeft Martin al kansen genoeg gehad. Ze heeft ze nooit benut”, zegt Els. “Soit, ik hoop dat de zusters beseffen dat dit geen gewone boetelinge is. Ik vind het tof dat zoveel mensen naar hier zijn gekomen, om hen te laten weten dat er echt wel wat schort aan de beslissing om haar vrij te laten, en haar hier op te vangen. Of het ook echt iets afdoet, is een andere zaak.”

De Amerikaanse ruimteverkenner Curiosity is geland op Mars. Iets na half acht vanochtend begon het voertuig aan een missie van twee jaar waarin het onder meer op zoek gaat naar sporen van primitief leven in de vroege historie van de rode planeet. Het was voor de Jet Propulsion Laboratory in Los Angeles nog behoorlijk spannend of Curiosity de landing op Mars wel zou doorstaan. NASA noemt het “mogelijk de meest complexe landing ooit” in de geschiedenis van robotruimtevaart. Zeven minuten lang duurde de duik in de atmosfeer van Mars, de Curiosity heeft de omvang van een kleine personenauto. Het project met het voertuig kost 2,5 miljard dollar en is de eerste astrobiologische missie van NASA sinds het Viking-project in de jaren 70. De ruimtevaartorganisatie had een succesje nodig nadat het spaceshuttleprogramma werd stilgezet en budgetten moesten worden beperkt.

. .

 Een commissie van wetenschappers, politici en opiniemakers heeft een formule ontwikkeld om vast te stellen wanneer grappen maken over overleden personen en dramatische gebeurtenissen geoorloofd is. De ‘Too Soon Equation’, weegt zwaarte van het ongeluk, de leeftijd van het slachtoffer en (al dan niet vermeende) staat van dienst mee.

Flemmo te Gader, promovendus aan de Universiteit van Amsterdam, licht de formule toe. “We hebben vastgesteld dat de toelaatbaarheid van grappen een complexe functie is van diverse factoren. Belangrijke elementen zijn de leeftijd van de slachtoffers, het aantal overledenen, hun bekendheid en de manier van overlijden. Als bijvoorbeeld vier volwassen blanke mannen van middelbare leeftijd op fatale wijze van een luchtkussen vallen, dan kun je bij wijze van spreken nog voor de lichamen koud zijn grappen maken.”

Te Gader neemt de verwikkelingen rondom prins Friso als voorbeeld. “Dat is een tragische kwestie, dus je zult even moeten wachten. Vanaf twee maanden kun je bijvoorbeeld al wegkomen met ‘Friso bedolven onder beterschapswensen’. Voor ‘Mabel Wisse Smit opgelucht: “Holleeder is in elk geval weer vrij’ of ‘Friso: ‘Wel fris zo’ zul je echt tot december 2015 moeten wachten.”

Cabaretiers en columnisten reageren verheugd op de ontdekking. Guido Weijers: “Eindelijk is er duidelijkheid. Als een bus kinderen in een ravijn valt en ik heb daar een leuke grap over, dan kan ik simpel uitrekenen wanneer die gemaakt kan worden.”

Weijers is na de publicatie van de vergelijking meteen aan de slag gegaan. “Ik heb zitten rekenen met mijn Breivikgrappen, en volgens de formule kan ik vanaf september al losgaan!” De formule komt overigens niet geheel overeen met de praktijk. Zo zouden pas in 2039 grappen over de Holocaust gemaakt mogen worden.

Door Richard van der Toren • zondag 5 augustus 2012, 11:46

http://www.speld.nl/2012/08/05/onderzoek-%e2%80%98grappen-over-breivik-kunnen-in-september-al%e2%80%99/

Studente Sofie Peeters, maakster van de documentaire "Femme de la rue", werpt haar maskertje af en komt uit de kast als "poco pur sang".

In DS laat ze optekenen "De discussie over de oorzaken van het seksisme wordt ook gekaapt door extremisten. Sharia4Belgium is zich gaan moeien en het Vlaams Belang. En in Nederland ook de PVV, de partij van Geert Wilders."Daarmee zet ze twee grote democratische partijen op één lijn met een bende waanzinnige godsdienstfanaten en noemt ze deze partijen in een zelfde adem extremisten.

Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat DS haar woorden vervalst, want dat zou deze krant niet durven. Het eindwerkje van studente Sofie  Peeters werd toevallig uitgezonden door de belgische islamofiele staatszender en nu trekt dezelfde juffrouw Peeters haar pruilmondje open om twee politieke partijen te beschuldigen dat ze zich "bemoeien" met wat er uitgezonden wordt op dezelfde staatszender. Volgens de juffrouw moten de kijkers kijken en slikken en zich verder niet uitlaten over de inhoud of daar conclusies uit trekken die niet sstroken met de opvatten van het regime.  De juffrouw kan in principe zonder verder ingangsexamen de personeelsgelederen van de belgische islamofiele staatszender vervoegen : zij is gelsaagd.

Zij gaat nu naar Zuid-Amerika voor een paar weken. Hopelijk laat ze zich daar niet gijzelen door het "Lichtend Pad". Want dat zijn geen extremisten maar communistische koorknapen die vrouwen verkrachten tussen de soep en de patatten, hoe jonger hoe liever en vaker na mekaar en ook na de bataten.

Het cultuurrelativisme van onze gehersenspoelde jongeren is verbijsterend debiel. Voor haar filmpje krijgt juffrouw Peeters van mij een 8,2/10. Voor haar make-up en kledij 6,5/10. Maar voor algemene ontwikkeling, democratische gezindheid en respect voor haar eigen volk en taal mag ze volgend jaar nog eens terugkomen want die zijn allemaal totaal onvoldoende: 2,3/10.

Lucky9

De Nv-A is min noch meer dan een Belgische partij, gehuld in een leeuwenvlag, om de Vlaamse kiezer zand in de ogen te strooien. "Pour les besoins de la cause", weet je wel, de taal waarmee Bartje zelf toch zo graag uitpakt.

Het is de Nv-A enkel om de macht te doen, ten bate van enkele kopstukken. Bart de mooiprater heeft dat overigens zonder schroom zelf verkondigd : niet Vlaanderen, maar Antwerpen is belangrijk voor hem. Lekker 6 jaar op de pluchen zetel. Heerlijk belangrijk zijn. In coalitie met wie, speelt geen rol, als het maar niet met de besmetten van het VB is.

Voor iedere verkiezing ronkende Vlaamse verklaringen afleggen, zich daarbij stoer op de intussen vermagerde borst kloppend, want de naïve Vlaamse kiezer loopt er toch met de ogen wijd open in. Je kan er niet meer naast kijken, zo opvallend is het.

Eenmaal de strijd gestreden, kan men dan weer verder voor een poos met het Belgische discours van alledag, met verliefde blikken ondertussen kushandjes gooiend naar de Franstalige heersers, nietwaar Peumans.

Wat zijn we toch onderdanig nietwaar, welke goeie knechten zijn we toch, allee laat ons toch mee aan de Belgische vetpotten zitten. Verdampen mag, als België maar niet gesplitst wordt. Trouwens, dat verdampen is toch zo weinig tastbaar, en de Vlamingen doen om de haverklap toch al zo veel water bij hun wijn, zodus ...

Maar die van het VB, dat zijn pas de vijanden. Daar laat zich geen deftige Belgische partij mee in.

Geronimo

  "99% van wat zich als “kunst” presenteert, is een vergrijzingsfenomeen en moet als aanstellerige nonsens gecatalogiseerd worden"
 
Johan Sanctorum, 1954 - Vlaams cultuurfilosoof, publicist en criticus.
Bron: Wat doen we met de oudjes?

http://visionairbelgie.wordpress.com/2012/01/17/occupy/
 
 *****
 
"We hebben kunst om ons te behoeden voor de waarheid"
 
F. Nietzsche, 1844 –1900 - Duits filosoof en filoloog.