De voorbije ingelaste snipperdagen van de angeltjesredactie beletten niet dat de carrousel van de  wereldse waanzin lustig verder draaide. Tussen de komkommers en de sperzieboontjes lag een en ander  te rapen.

.

Wanneer men enige dagen door verschillende landen heeft gereden en de moeite heeft willen doen om regelmatig de plaatselijke kranten te lezen, komt men snel tot de vaststelling dat er weinig nieuws is onder de zon. Of het nu gaat over het weer, de beurs of over verkeersongevallen, steeds herhaalt alles zich. Zelfs de beroepspolitiekers blijken in alle landen met dezelfde principes te werken om in leven te kunnen blijven. Het komt er steeds op aan om aan de kiezers iets te beloven waarmede de meesten onder hen de indruk hebben dat de genomen beslissing in hun voordeel was. Deze snoepjes kunnen gaan van verhoogde kinderbijslag, minder lang moeten werken om de pensioenleeftijd te bereiken,  tot het ontvangen van allerlei subsidies.

Wat kiezers zich nooit of zelden blijken af te vragen,  is van waar die centen vandaan komen om al deze snoepjes te betalen. Hierin zit juist de handigheid van de beroepspolitiekers. Natuurlijk moet al dit geld van de kiezers zèlf komen die bovendien nog de extra uitgaven moeten ophoesten om voor de herdistributie van die nieuwe inkomsten te zorgen. Deze laatste taak wordt met veel genoegen in handen genomen door de beroepspolitiekers en hun aangestelden. In grote lijnen komt het er feitelijk op neer dat van iedere nieuwe "inning" er ongeveer 80% terug wordt uitgedeeld aan diegenen die zelf voor de 100% zorgden via allerlei belastingen.

Het is zoals bij de LOTTO waar men week na week méér dan 20% van de geïnde bedragen afroomt om allerlei vormen van profitariaat te kunnen bekostigen. In totaliteit bekeken, zijn ALLE spelers reeds een klein vierde van hun inzet kwijt op de dag dat ze hun lotje kopen. Maar de weinige winners moeten steeds maar de indruk geven dat alles correct verloopt en iedereen wel eens aan de beurt zal komen. Dat de meesten nooit een cent zullen terugzien van hun jarenlange inzetten zal de organisatoren geen slaapproblemen opleveren.

Hetzelfde gebeurt iedere dag met onze beroepspolitiekers. Ze geven hun kiezers de valse indruk dat ze van alles krijgen dankzij hun politieke werkzaamheden. In werkelijkheid krijgen de belastingbetalers jaar na jaar steeds een kleiner gedeelte terug van wat ze zelf hebben betaald. Een steeds groter percentage gaat in de zakken van de beroepspolitiekers en hun benoemde vrienden die voor deze misplaatste vorm van "herverdeling" zorg dragen.

Het enige voordeel bestaat er nu in dat eveneens in al de ons omringende landen de ogen van steeds meer kiezers opengaan. Dit is de reden dat men overal begint vast te stellen dat de traditionele partijen, lees beroepsbelovers, als kaartenhuisjes beginnen ineen te storten. De steeds maar meer ontgoochelde kiezer zal nu echter in de toekomst goed moeten opletten om zijn stem niet te geven aan "vernieuwers" die even slecht zijn dan diegenen die ze zouden gaan vervangen. Een stem is als een wapen en moet dus met veel zorg behandeld worden.

Het is onze innige hoop dat bij een volgende verkiezing de meesten van al die "beroepsbelovers" zullen weggestemd worden en dat de kiezer zijn stem slechts zal geven aan personen of partijen die in het verleden steeds bewezen hebben het roer recht te willen houden en nooit aan enig profitariaat, in welke vorm ook, hebben deelgenomen.

Men zegge het voort ...

Freddy Van Gaever

Is de race naar Mars enkel een prestigeproject of is het meer dan dat ?

NASA-wetenschappers zijn nieuwe helden van Amerika

Het is een beeld dat we nog niet vaak hebben gezien: de anders zo ernstige ingenieurs van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA vlogen elkaar in de armen na de succesvolle landing van de Marsrover Curiosity.

Ze werden bovendien omarmd door hun landgenoten als de nieuwe helden van Amerika, want diezelfde landing en de nasleep ervan werden door duizenden mensen gevolgd via livestreams op het internet en zelfs via een groot scherm op Times Square in New York.

Onlangs kondigde ook India aan dat het Mars wil gaan exploreren. Maar is de race naar Mars niet meer dan een prestigeproject of is er iets anders aan de hand?

http://www.panoramas.dk/mars/greeley-haven.html 

 unieke panoramische beelden op Mars

Verkenningsdrang

Mars is met zekerheid de meest Aarde-achtige planeet die de mens tot nog toe heeft ontdekt en de kans dat er ooit leven op de planeet is geweest, en we dus niet alleen in dit universum ronddwalen, is zo goed als zeker. Vorige bezoekjes aan Mars hebben ons immers geleerd dat de planeet lang geleden, zo’n 4 miljard jaar, warmer en natter was en mogelijk vloeibaar water en zelfs leven bevatte. Maar de Marswedloop heeft ook te maken met de verkenningsdrang van de mens.

‘De mens is gemaakt om te verkennen’, zei Nancy Vermeulen, wetenschappelijk medewerker van het KMI daarover afgelopen week op Radio 1. ‘Door grenzen te verleggen, breng je een hele samenleving een stapje vooruit. Het verruimt de blik van de mensen.’ Vermeulen vindt dat de ruimte de mensen ook samenbrengt. ‘We zouden beter onze energie steken in het verkennen van buitenaards leven in plaats van in wapens en oorlogen.’

Bovendien is het ook een fascinerend project, meent Vermeulen. ‘Mars is zo’n klein stipje aan de sterrenhemel. Het moet dan ook adembenemend zijn om als mens op Mars te staan en beelden van dat kleine stipje dat de Aarde is te kunnen doorsturen.’

Lang verhaal

De succesvolle landing van het veelbesproken Marswagentje Curiosity is het meest recente hoofdstuk in een lang verhaal van Marsmissies die het de mensheid de voorbije decennia hebben mogelijk gemaakt de rode planeet beter te bestuderen dan eender welke andere planeet, behalve onze eigen Aarde.

Het had heel wat voeten in de aarde om tot bij Mars te komen. Rusland faalde in het begin van de jaren 60, met onder andere Sputnik 24, een Marslander die er zelfs niet in slaagde zijn baan rond de Aarde te verlaten. Ook de Verenigde Staten begonnen met een mislukte poging met de Mariner 3 in 1964.

De eerste succesvolle Marslanding van de mens gebeurde in mei 1971 met de Russische Mars 3-lander. De NASA kondigde datzelfde jaar aan dat het voor het eerst een ruimtetuig in een baan rond een andere planeet dan de Aarde gestuurd had. De verwachtingen waren dus hooggespannen voor de Viking-missie van de NASA in 1975, die 2 Marslanders bevatte, die op zoek moesten gaan naar kleine organismen.

Daarna volgden echter twee decennia van inactiviteit op Mars omdat de NASA zich wou toeleggen op de bemande ruimtevaart. Toen in 1984 op Antarctica een meteoriet werd gevonden, die wellicht afkomstig was van Mars, keek men opnieuw richting rode planeet. Enkele wetenschappers beweerden namelijk sporen van kleine fossielen te zien in de meteoriet. Hoewel niemand met zekerheid kon stellen dat de meteoriet daadwerkelijk van Mars kwam, groeide de interesse om terug te keren naar de planeet en vooral om bodemstalen naar de Aarde te halen voor verder onderzoek.

Eerste Marswagentje

Het eerste Marswagentje dat op de planeet landde, in 1997, had toen nog de grootte van een grote microgolfoven. De Marsjeeps Spirit en Opportunity, die in 2004 op Mars landden, hadden al de omvang van een golfwagentje. Het was Spirit die voor een doorbraak zorgde, toen het een bodemstaal ontdekte dat rijk was aan sulfaten. Deze ontdekking zou een aanwijzing kunnen zijn dat er op Mars ooit omstandigheden zijn geweest die leven mogelijk maakten.

Spirit hield het voor bekeken in 2010. Maar Opportunity rijdt nog altijd rond op Mars. In juli stuurde het zijn 100.000e foto door naar de Aarde. De rover ontdekte bovendien sporen van calciumsulfaat, wat aantoont dat er ooit water stroomde op Mars. De Mars Reconnaissance Orbiter, die in 2005 gelanceerd werd, ontdekte in 2008 een mineraal dat erop wijst dat er 2 miljard jaar geleden nog water stroomde op Mars, dat is een miljard later dan eerst werd aangenomen.

De veelbesproken Marsrover Curiosity zal de wetenschappers de komende jaren helpen in het verder zoeken naar mogelijk microbiologisch leven op Mars. Maar wat gebeurt er daarna? Niet veel, zo blijkt. Het budget van de NASA voor ruimtelijke exploratie is zodanig geslonken dat de toekomst van de Marsexploratie hoogst onzeker is. De volgende Marsmissie is de Mars Atmosphere and Volatile Evolution Mission (MAVEN), die gepland is voor eind 2013. Wat er daarna gebeurt, zal afhangen van de verkenningsdrang van de mens.

http://www.knack.be/nieuws/wetenschap/waarom-we-zo-gefascineerd-zijn-door-de-planeet-mars/article-4000161775614.htm?fb_ref=fb-article

In antwoord op een schriftelijke vraag aan de minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet, in verband met het fenomeen van rondtrekkende Oost-Europese daderbendes, ontving senator Filip Dewinter interessante informatie over de evolutie van de criminele fenomenen waarbij rondtrekkende daderbendes betrokken zijn. Het betreft woninginbraken, inbraken in bedrijven, ramkraken, ladingdiefstallen, metaaldiefstallen, werfdiefstallen, diefstallen van werfvoertuigen, gauwdiefstallen, winkeldiefstallen en feiten gepleegd door zogenaamde “valse agenten”.
 
In het antwoord van de minister wordt de jaarlijkse evolutie geschetst van 2007 tot en met 2011. De minister acht de rondtrekkende daderbendes verantwoordelijk voor 20 à 40 procent van de gepleegde inbreuken. Sinds 2007 tot en met 2011 zien we – op 5 jaar tijd – voor wat de woninginbraken betreft een stijging van het aantal feiten met meer dan 20 procent. 
Het aantal ladingdiefstallen is meer dan verdriedubbeld op vijf jaar tijd (van 127 naar 348 feiten), het aantal metaaldiefstallen is gestegen van 3.873 in 2007 naar 5.015 feiten in 2011. Het aantal criminele feiten gepleegd door valse agenten is eveneens verdubbeld op 5 jaar tijd (van 260 in 2007 naar 516 in 2011). Het aantal winkeldiefstallen steeg van 18.365 in 2007 naar 23.253 feiten in 2011 (een stijging van meer dan 25 procent). Ook het aantal gauwdiefstallen steeg van 31.503 in 2007 naar 38.626 feiten in 2011. Enkel het aantal gevallen van werfdiefstallen en diefstallen van werfvoertuigen blijft min of meer stabiel. Het enige wat daalt is het aantal ramkraken: van 217 in 2007 naar 149 naar 2011.
 
Het ligt voor de hand dat de invloed van rondtrekkende daderbendes, meer bepaald uit Oost-Europa, grotendeels verantwoordelijk is voor de felle stijging van deze criminaliteitsfenomenen. Filip Dewinter vroeg de minister ook naar de initiatieven die ze neemt om het crimineel gedrag van rondtrekkende dadergroepen uit Oost-Europa aan banden te leggen. De minister liet weten dat zij werkt op basis van een actieplan dat dateert van 28 mei 2010: “De aanpak van rondtrekkende dadergroeperingen, vernieuwde uitdagingen”.
 
Filip Dewinter: “Uit het antwoord van de minister blijkt duidelijk dat er in België weinig tot geen onderzoek wordt gedaan naar de aard en de omvang van de criminaliteit, gepleegd door rondtrekkende daderbendes uit Oost-Europa. Cijfers zijn er niet of nauwelijks. Blijkbaar wordt de problematiek door onze overheid geminimaliseerd en onder de mat geschoven. De importcriminaliteit uit Oost-Europa is duidelijk geen prioriteit van deze regering. Opmerkelijk is dat de minister zelfs niet eens beschikt over enige wetenschappelijke analyse betreffende het fenomeen van de rondtrekkende daderbendes. In het antwoord op mijn parlementaire vraag melden dat 20 tot 40 procent van de criminaliteitsfenomenen, zoals hierboven beschreven, gepleegd worden door rondtrekkende daderbendes getuigt van een ontstellende lichtzinnigheid en gebrek aan interesse in de problematiek.”
 
De belgische regering moet een actueel actieplan opstellen waarbij vooral gewerkt moet worden aan betere grenscontroles en intensieve acties aan de grensovergangen van ons land. België is immers een klein land met relatief veel grensovergangen waardoor ons land bijzonder interessant wordt voor rondtrekkende daderbendes uit Oost-Europa. Cameratoezicht met nummerplaatherkenning aan de grensovergangen zou reeds een eerste belangrijke maatregel kunnen zijn om de daderbendes het leven zuur te maken.
 
Tevens is het Vlaams Belang voorstander van het invoeren van een autowegenvignet voor buitenlanders. Dit laatste betekent dat alle buitenlandse wagens die in ons land binnen rijden geregistreerd worden en voorzien worden van een autowegenvignet. Op deze manier kan de controle van buitenlandse wagens veel efficiënter gebeuren dan momenteel het geval is.

Traditioneel is augustus de heetste zomermaand aan de Costa Blanca, en dit jaar zal dat wel niet anders zijn. Of wordt het, onvoorspelbaar als de weergoden soms zijn, toch anders dan anders? Einde juni verkeerden ze immers al in een dwarse stemming, en joegen de thermometer tot hoogten die normaal alleen in augustus worden genoteerd. 

Het is dan ook niet uitzonderlijk dat sommigen uit meer noordelijk gelegen landen – waaronder België en Nederland – op de vlucht gaan voor de hitte en koelere oorden opzoeken. Even terug dus naar het 'homeland', frissere lucht gaan opsnuiven, op bezoek bij familie, vrienden en kennissen, benieuwd of alles nog bij het oude is gebleven. 

In augustus zullen ze wat de temperaturen betreft goed af zijn. De weersprofeten voorspellen voor België een kwakkelende maand, met relatief weinig zon en vaker regen. Voor wie uit het bloedhete Spanje komt een echte verademing dus, met geen gevaar voor bosbranden, of zelfs maar verbrande huid... Anderzijds dient vermeld dat de reguliere inwoners van de Lage Landen niet zo gebrand zijn op ‘Belgische’ zomers. Ook zij gaan op de vlucht. Nooit was de belangstelling voor 'last minute'- vliegreizen naar zuiderse landen zo groot. Griekenland spant de kroon, met een toename van meer dan 30 procent. Italië staat tweede, en Spanje derde, met een stijging van iets meer dan tien procent. 

Wie na een min of meer lange afwezigheid terug is in het moederland kan, bvb. op regendagen, van de gelegenheid gebruik maken om op museumbezoek te gaan. Waarom deze tip? Het is namelijk zo dat de laatste jaren op dat vlak in Vlaanderen enorme inspanningen werden geleverd. Als voorbeeld gelden twee nieuwe musea. In Antwerpen is – voor 57 miljoen euro - het MAS (museum aan de stroom) tot stand gekomen, in een nieuw en monumentaal gebouw, dat een landmark is geworden voor de koekenstad. Het werd opgericht op het eilandje en verwelkomde sinds de opening in mei vorig jaar al vele tienduizenden bezoekers. Zelfs voor wie het niet zo op musea begrepen heeft, is het gebouw al de moeite waard. De negen verdiepingen passen op mekaar als een blokkendoos en in de gevels zijn meer dan 3000 Antwerpse aluminiumhandjes verwerkt. 

Gent wou niet onderdoen en creëerde als nieuw stadsmuseum het STAM. Geen nieuw bouwsel hier, maar een totaal nieuw concept in zowel gerestaureerde als nieuwe gebouwen op de Bijlokesite. Dit is een abdijcomplex gelegen aan de Leie, tussen het Gentse centrum en het St.-Pietersstation, en waarvan sommige elementen teruggaan tot de dertiende eeuw. De uitwerking viel zo goed mee dat het STAM de Vlaamse monumentenprijs won. Eén van de attractiepunten is een uitvergrote plattegrond van de stad, waarop iedere inwoner zijn woning kan terugvinden. 

Ter herinnering: musea zijn overal op maandag gesloten. Behalve de uitzonderingen. Het Leuvense Museum M. brak nl. met de traditie, opende de tweede helft van vorig jaar de deuren ook op maandag, maar houdt ze op woensdag gesloten. 

Intussen is het goed om weten dat vakantie en pseudozomerweer in België geenszins een wapenstilstand betekende op het nieuwsfront. Zo is de editie 2012 nog altijd bezig van de Olympische Spelen, zij het dat ze op hun laatste benen lopen. De Belgische verwachtingen bleken eens te meer te hoog gespannen. Want daar waar er gehoopt werd op zes medailles, waaronder misschien wel een of twee gouden, veroverden de Belgen tot nu toe maar één zilveren en twee bronzen plakken. Er wordt nu nog volop gerekend op hoogspringster Hellebaut. Hoewel ze vier jaar geleden in Peking een 'gouden' sprong maakte, is dit vandaag vermoedelijk te hoog gegrepen. Naast sportnieuws trekken ook andere - zoals de Brusselse burgemeester ze bestempelt – faits divers de aandacht. Geweld tegen de politie bvb. Het neemt in de hoofdstad van België en Europa alsmaar toe. En terwijl de agenten nog in het ziekenhuis liggen te herstellen zijn de daders alweer op vrije voeten. Het is een oud zeer, en niettegenstaande verklaringen dat het parket 'extra streng en accuraat' de geweldsdelicten zal opvolgen, is er geen kat die dat gelooft. Exacte cijfers over de geweldplegingen tegen ordehandhavers zijn er niet. Nochtans zouden dagelijks, aldus het parket, gemiddeld 15 tot 20 meerderjarige verdachten ter beschikking van de onderzoeksrechter worden gesteld. Deze houdt ze al dan niet aan. Vooral dat laatste is het geval. Zoals hier al eerder gemeld vermoedelijk door het gebrek aan plaats in de gevangenis. 

Directe aanleiding van de opstoot van dat soort nieuws was het feit dat Brusselse allochtonen in Vilvoorde politieagenten verwondden, vernielingen aanbrachten, en later betrapt werden in een bos met molotovcocktails. Ze werden opgepakt en voor een (onderzoeksrechter gebracht. Die kon hen in voorlopige hechtenis nemen, maar hij liet ze gaan. De argumentatie luidt dat de voorlopige hechtenis geen bestraffing maar een uitzonderingsmaatregel is, alleen toe te passen als het absoluut noodzakelijk is. 'Het pijnpunt is de niet-uitvoering van straffen na de definitieve veroordeling door een rechtbank', aldus de voorzitter van de vereniging voor onderzoeksrechters. Waar hebben we dat nog gehoord?
Eén en ander bevestigt dat, samen mèt de permissive instroom van migranten uit andere culturen, ook veel negatieve aspecten werden geïmporteerd. Homo's bvb. zijn minder en minder veilig in Brussel. Ook in ziekenhuizen groeit de agressie. Geweld en machocultuur zouden hier aan de basis liggen. Zo gooide dezer dagen een Vlaamse studente hoge ogen met haar documentaire 'Femme de la rue', een kortfilmpje opgenomen met verborgen camera terwijl ze in een fleurig jurkje door een Brusselse wijk stapt waar veel allochtonen wonen. Het geroep achter haar ('hoer', 'slet', 'hoeveel kost het', e.d.m.) was bij wijze van spreken niet uit de lucht. 

Ander voorbeeld is de 'raid' van een twintigtal Tsjetsjenen op een opvangcentrum voor asielzoekers, bevolkt met voornamelijk Afghanen. Ze knipten de afsluitingsdraad door, drongen de gebouwen binnen en sloegen aan het vechten met de bewoners.
Niemand weet wat de aanvallers bezielde, maar naar verluidt zou het om een vrouwenkwestie gaan.

Manu de Tremerie werkte zijn hele carrière bij Het Volk. Verscheidene jaren was hij stadsjournalist in Gent. Daarna werd hij gerechtsverslaggever en dat bood hem de gelegenheid van op de eerste rij talrijke spraakmakende assisenprocessen mee te maken. Zoals destijds dat van de Gentse onderzoeksrechter Guy Jespers, die beschuldigd werd van o.m. moord op zijn vrouw, roofoverval en verboden wapenbezit.  Manu de Tremerie houdt ook veel van de Costa Blanca, en komt er elk jaar enkele keren de gezonde lucht opsnuiven.

http://www.viw-costablanca.com/manu42.shtml

Bij Het Oranje Theehuis : Verdi's Requiem in een magistrale opvoering tijdens de BBC-Proms in Royal Albert Hall in 2011

Gebruik aub voor een rechtstreekse verbinding de knop in de rechterkolom, zo bent u direct in het Theehuis.

.

27.000 toeschouwers en neen, wij waren er niet bij.

   De godsdienst van de verdraagzaamheid en het profitariaat

Twee zaken die mij deze week hebben doen vloeken :

- In Marseille heeft de uitbater van een broodjeszaak klop gekregen van een dolgedraaide hakbar omdat hij weigerde om zijn zaak overdag te sluiten tijdens de ramadan. De politie zoekt de dader, maar ving bot tot nu toe.

- In "ons" eigen landje worden de medische kosten verbonden aan een besnijdenis terugbetaald door het RIZIV. Commentaar verder overbodig.

Regus Patoff

*****

De Kerk en MM

Ik heb die officiële Kerk al lang verlaten. Maar van in mijn prille jeugd herinner ik me dat er in de bijbel iets werd gezegd over wie zich misgrijpt aan kinderen. Was het niet dat wie dit doet beter met een molensteen om de nek in volle zee wordt gegooid? Van vergiffenis was in dat geval geen sprake.

Jan VG

*****

3M of MM

Ik heb uw bijdrage over "Waarom kiest de officiële RK-kerk altijd de verkeerde kant ? " grondig gelezen en herlezen. Hulde!

Alleen is er een ietsiepietsie dat me ontglipt. Waar is de band met het CDH van milleket (alias Melchior Wathelet Sr.+ Jr ?) Of zijn er geen kleinkinderen die willen langlaufen in hetzelfde spoor ? Wat ik wil zeggen is dit: Waarom bemoeien de bisschoppen zich met juridische aangelegenheden ?

Waarom! Kan MM een hooggeplaatste in Luxemburg neer gepote rechter chanteren? Zijn zeuntje ? Een bisschop ? Zijn kleinkind ? Een lid van het regime?  Albeir ? Een van zijn wettige of onwettige kinderen ?

En, zo ja sinds wanneer kan zij dat ? Want gelieve te noteren dat de affaire Dutroux stonk van in den beginne, afleidingsmanoeuvres even terzijde gelaten. Ik tast ook maar in het duister, maar één ding weet ik met absolute zekerheid : de rechtstaat in het onland.be is niet alleen een fictie maar bovendien een compleet ingestortte fictie!

Als zelfs de bisschoppen er zich al mee bemoeien, weet iedereen hoe laat het is. Enfin, iedereen op angeltjes natuurlijk. Want bij de VRT weten ze nooit hoe laat het is.

mvg - Lucky9

*****

Waarom kiest de officiële RK-kerk altijd de verkeerde kant ?

De vraag stellen is ze beantwoorden .Omdat het kot vol zit met verkeerde wereldvreemde zwaar gefrusteerde wezens

Jean

*****

Besnijdenis

In mijn wereld zouden medische ingrepen om esthetische of religieuze redenen niet terugbetaald worden. Heeft het RIZIV echt geld teveel?

Regus Patoff

*****

Charleroi de piloot gemeente 

Soms komt er in een zin een duiveltje opgedoken dat gelijk de lading dekt. Zo was er sprake in het overigens knap stukje van Ray dat  de rode haan kraaide.  Als dat niet een petaat is onder de gordel van de PS, weet ik het ook niet meer.

Stingray

*****

@ Christina - Op Mars

Ik durf wedden dat sommige mensen net hetzelfde zegden toen pijl en boog uitgevonden werden.

Regus Patoff

Hoe een islamitische sekte letterlijk ondergronds ging in Rusland

Het nieuws raakte vandaag wereldwijd bekend, maar in werkelijkheid haalde de Russische politie de sekte van de 83-jarige Faizrakhman Sattarov al op 1 augustus onder de grond vandaan. In benauwde catacomben leefde de islamitische geloofsgroep een geheim bestaan, volledig afgesloten van de buitenwereld. .

Bedoeling van Sattarov zou zijn geweest om een ondergronds kalifaat te stichten, waar hij en zijn volgers leefden naar eigen wetten en gebruiken. Volgens de BBC erkennen hij en zijn volgers de Russische wet niet, en zijn ze eveneens gekant tegen de leer van de reguliere islam.

Interview
In een interview in 2008 met het dagblad Komsomolskaya Pravda legde Sattarov uit waarom hij zijn vertrouwen verloor in zowel de islamitische geestelijken als de Russische autoriteiten in de hoogtijdagen van het communisme. Volgens Sattarov werd hij door de KGB, de geheime dienst van het regime, als moslimgeestelijke uitgezonden naar islamitische staten om er reclame te maken voor de godsdienstvrijheid die Sovjetburgers onder het atheïstische communistische regime genoten.

Het was in die jaren gebruikelijk dat 'uitverkoren' joodse, christelijke of islamitische geestelijken er door de staat op uit werden gestuurd om deze boodschap in het buitenland te verkondigen. In werkelijkheid werd elke vorm van religie onderdrukt in de Sovjet-Unie.

In het interview zegt Sattarov hoe hij die reizen aanvoelde als het verkopen van zijn ziel aan 'satan'. 'Zo werd ik satans dienaar, een verrader', aldus de witbebaarde man. 'Toen ik dat inzag, toonde ik berouw, en begon ik zelf met het verkondigen van gods woord.' .

 Kalifaat
Volgens verschillende lokale media begonnen Sattarov en zijn volgers zich pas begin van deze eeuw daadwerkelijk uit het dagelijks leven terug te trekken, en begon de bouw van het ondergrondse 'kalifaat'. Sattarov zou het huis en de ondergrondse catacomben zelf hebben uitgeroepen tot onafhankelijke islamitische staat, meldt de staatszender Vesti.

De sekte bleef relatief beperkt in omvang. Vorige week werden in totaal 38 volwassenen en 27 kinderen onder de grond vandaan gehaald. Sattarov eiste echter een volledige toewijding van zijn weinige volgers, die het terrein dan ook nooit mochten verlaten. Slechts een handjevol was 'uitverkoren' om buiten de muren geld te verdienen voor hun onderhoud als handelaars op de lokale markt.

Geschriften
Sattarov eiste ook dat de kinderen door zijn 'muammin' (afgeleid uit het Arabisch voor 'gelovigen') zelf werden opgeleid. Sattarov zelf schreef de 'religieuze' geschriften die hij baseerde op de koran, en die hij regelmatig herschreef. Ook was het de kinderen niet toegestaan medische zorg te ontvangen. Een vrouwelijk sektelid uitte dan ook de zorgen van de ouders nadat de Russische autoriteiten hun kinderen naar verschillende ziekenhuizen hadden gebracht voor een medische controle. Volgens de vrouw vreesden de muammin de dokters die hun kinderen 'van alles aan konden doen'.

De sekte werd met argusogen bekeken door islamitische geestelijken in Tatarstan. Meermaals benadrukten de verschillende stromingen in de regio dat Sattarov's 'geloof' niets te maken had met de ware islam, aangezien die geen profeet na Mohammed erkent.

Sattarov zelf was al bezig met het aanstellen van een 'vice-profeet', aangezien hij volgens verschillende lokale media zelf ernstig ziek en aan zijn bed gekluisterd zou zijn. Sommige media spreken zelfs van een 'delirium' waarin de bejaarde man sinds zijn arrestatie zou verkeren.

De autoriteiten van Kazan ontdekten niet alleen de ondergrondse catacomben, maar ook dat het huis dat erop was gebouwd, illegaal was. Het pand zal daarom worden afgebroken. 'Ze zullen komen met bulldozers en geweren, maar ze zullen dit huis moeten slopen over onze dode lichamen heen', zei sektelid Gumer Ganiyev tegen Vesti-tv. Volgens Vesti is het deze Gamiyev die door de verzwakte Sattorov werd aangesteld als zijn opvolger.

Misbruik
Of de sekte zal overleven, is erg onzeker. De meeste ouders zullen worden aangeklaagd voor kindermisbruik. Sattarov zelf zal zich moeten verantwoorden voor de Russische justitie. De kinderen zijn opgevangen in ziekenhuizen. Een rechter zal moeten bepalen of de kinderen bij hun ouders mogen blijven of in weeshuizen worden ondergebracht. Er werd nog geen datum vrijgegeven voor de sloop van het 'kalifaat'. .

Zo werd ik satans dienaar, een verrader
SattarovHet bestaan van Satarov's sekte staat niet op zich. Tatarstan en omliggende provincies rondom de Volga-rivier worden al jaren overstroomd door jihadisten en extreme geestelijken uit Tsjetsjenië en andere provincies in de Russische Kaukasus. Een meerderheid van de Tataren zijn van oorsprong soennieten, en bekeerden zich al meer dan duizend jaar geleden tot de islam.

De laatste jaren wordt de invloed van islamistische radicalen uit de Kaukasus, die oproepen tot het vormen van een kalifaat onder de wet van de sharia, in de regio steeds sterker.

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2664/Nieuws/article/detail/3298718/2012/08/09/Hoe-een-islamitische-sekte-letterlijk-ondergronds-ging-in-Rusland.dhtml

In de Waalse stad Scharreleroi staat een sociaal woningblok, genaamd Apollo, opgetrokken in 1976 en bewoond door 486 mensen.

Dit jaar alleen vonden er tot gisteren 11 augustus, 16 brandstichtingen plaats, waarvan 14 opzettelijke. De laatste keer dat de rode haan kraaide,  die tot  een zoveelste evacuatie van de bewoners noopte, greep plaats in de maand juli. 

Schepen Ingrid Colicis van de Parti Socialiste is er voorstander van het gebouw af te breken en een nieuw gelijkaardig sociaal project op te richten.  "Zo kan het niet verder" vreest madame "vroeg of laat vallen er doden". In afwachting worden er geen nieuwe huurders toegelaten van 1 september af. Dat zijn natuurlijk plaasters op houten benen.

De recreatie van de Apollo-Beonwers beperkt zich niet uitsluitend tot het stichten van branden. Woensdag 8 augustus werd een nieuwe bezigheid ontdekt : het beschieten van de vuilniswagen en zijn begeleiders.  Gelukkig vielen er geen slachtoffers. De politie zal in de toekomst de vuilophaling begeleiden. Alsof het tuig zich daardoor zou laten afschrikken. Integendeel : politie-agenten beschieten, levert meer respect op.

De gouden medaille die het land B behaalde bij de Londense olympische spelen voor karabijnschieten zal allicht een aantal actieve jongeren aansporen, om zich toe te leggen op deze discipline.

Het Apollogebouw is een van de huurkazernes van de stedelijke sociale woningbouwmaatschappij La Carolorégienne. In 2009 werden 3 schepenen, een PS-senator en de voltallige directie van de maatschappij veroordeeld wegens geldverduistering, zwaar financieel gesjoemel en gelijkaardige typisch socialistische  bezigheden.

Scharreleroi is een pilootgemeente voor de socialisten waar zij hun rode ideale maatschappij aan het opbouwen zijn.

Ray

Bron : 7sur7

 Ramadan Bombathon
 2012 Scorecard  

Not all attacks are immediately listed on TROP

http://www.thereligionofpeace.com/

De Sleepstraat in Gent (foto : Tanguy Veys)

Besnijdenissen zijn een medische ingreep, ongeacht de aanleiding: religieus, traditioneel of écht uit medische noodzaak. Allemaal om het even.  Er grijpen elk jaar meer besnijdenissen plaats volgens de laatste gegevens. En het zal niet verminderen, gezien de Invasie ook toeneemt. Volgens de laatste cijfers betaalde de RSZ een bedrag van 2,5 miljoen euri terug  voor deze ingrepen.

In Duitsland werd de besnijdenis inmiddels verboden. Misschien kan de fijngevoelige humoriste Jacky Lafon hier weer een formidabele grap over vertellen, die wij met ons gebrek aan zin voor humor niet zullen snappen. Jacky's goede vriend, Walter Capiau, de knapenschender en Nv-A fan, bidt elke dag voor de kientjes die hij destijds misbruikte. Besneden of niet, als het maar plezant was, volgens Jacky.

 Ray

Tags : besnijden - gratis - profitariaat - Jacky Lafon - worstjes - relatietjes - Walter Capiau - Van Gheluwesyndroom

11 juni 2012

De Belgische economie zal dit jaar met 0,6 procent groeien. Dat zegt de Nationale Bank (NBB) in haar halfjaarlijkse prognoses. Ze veegt daarmee niet alleen haar eigen verwachtingen van eind vorig jaar van tafel, maar ook de veel recentere van het Planbureau.

11 augustus 2012

Volgens Luc Coene, de gouverneur van de Nationale Bank van België (NBB), zal de Belgische economie voor het eerst sinds 2009 opnieuw in een recessie belanden.Dat heeft onvermijdelijk gevolgen voor de begroting, zo zegt hij in een interview in De Tijd.Het bruto binnenlands product (bbp) van België kromp in het tweede kwartaal al met 0,6 procent. Coene verwacht ook een negatieve groei in het derde kwartaal, waardoor er officieel opnieuw sprake zou zijn van een recessie.

Met zulke piotten naar de oorlog trekken, is gegarandeerd, de strijd verliezen.

U weet het, en als u het niet weet, vertellen wij het nog maar eens : wij bemoeien ons niet met de godsdienst die het katholicisme is, behalve als de kerk (of haar vertegenwoordigers) zich inlaat met wereldse zaken, dan reageren wij werelds.

Laten we even terug in de tijd gaan. De pijnlijke affaires van kindermisbruik door geestelijken hebben ons, zoals elke rechtgeaarde burger, diep geschokt.  Het zwakke verweer van de kerkleiders versterkte de indruk dat we te maken hadden, met een stelletje hypocrieten die zeer goed wisten wat er aan de hand was maar die omwille van het schandaal en de goede naam de zaken in de doofpot wilden houden. 

Kardinaal Danneels deed gedurende zijn carrière vooral moeite om bij de linksen en progressieven op een goed blaadje te staan. Hij hechtte soms meer belang aan de relaties met de linkse kerk dan aan de zorg voor zijn eigen kerk.  Een uitgesproken PR-mentaliteit ging verstopt achter een imago van stille en verwaande bescheidenheid.

Toen de man in nauwe schoentjes kwam met de plots opborrelende geruchten van priesters die hun verstikkende celibaat uitwerkten met pedofiel gedrag, lieten de linkse en vrijzinnige vriendjes die steeds hadden kunnen rekenen op de medewerking van Danneels, de man vallen als een baksteen.  Het felle anti-klerikalisme laaide terug hoog op en de kleine kardinaal werd door de vrijzinnige tak van justitie behandeld als een  stilzwijgende mededader aan de schandelijke daden van pedofilie.   De Vlaamse Televisie die in betere tijden, de kardinaal graag liet opdraven met notoire ongelovigen in zogenaamd intellectuele programma's, keerde zich onverholen tegen de man uit Mechelen.  

Het waren tragische beelden, het kardinaaltje in clergyman te zien opstappen naast de dienaars van het gerecht, samen op weg naar de crypte van Sint Rombouts op zoek naar geheime dossiers waarin de schending van kinderen zou beschreven staan als in de vuige romans van Markies de Sade.  Zo werd het de kijkers voorgeschoteld met aanvullende en vaak terug gebruikte beelden van kartonnen dozen met geheime documenten die uit de vensters van de ambtswoning gezwierd werden. Wat kan de televisie toch suggestief te werk gaan.

Later werd met schijnverontwaardiging verteld dat de de belgische vertegenwoordiger van de Heilige Stoel een ganse dag verhoord was geworden door een onderzoeksrechter.  En enige tijd later lekte het toevallig uit, dat op de in beslag genomen pc van de kardinaal een beeld was gevonden van een jong meisje. Alsjeblief, alsjeblief ! In kleine lettertjes en met fluisterstem werd achteraf medegedeeld dat het om een schilderij ging dat de kardinaal wilde raadplegen in verband met zijn interesse voor schilderkunst. De doorn van het kwaad was echter in het vlees geboord.

Moeizaam is de operatie herstel-van-het-vertrouwen ingezet door de opvolger van de kardinaal. Een man die makkelijk met een krop in de keel worstelt, die soms katholieker lijkt dan de paus, wat volgens kenners niet moeilijk is, en die de conservatieve snaar beroert.  Vele katholieken hebben intussen het instituut dat de kerk is, verlaten en zij beleven hun geloof op hun eigen manier. Uitgerekend op een moment dat in onze kontreïen de achterlijke islam elke dag terrein wint. Vrolijk worden we er niet van.

De wereldse vrijheden die de katholieke geestelijkheid zich al zeer lang toestond, de leugens, de ontkenningen en de hypocrisie werden niet langer getolereerd door de gemeenschap van gelovigen. Waar vroeger fluisterend en met veelbetekenende blikken over geroddeld werd, was na de publieke uitbarsting, het onderwerp van woede en schande bij de katholieke gemeenschap.  

De huidige aartsbisschop heeft niet de bedoeling op een goed blaadje te staan bij de progressieve opiniemakers.  Hij heeft gezien hoe zijn voorganger, mediageil en naiëf in de val is getrapt van de ijdelheid en het geflirt met de linkse brokkenmakers. Monseigneur Léonard bewandelt een ander pad, dat van het diep doorleefde conservatisme, dat hij verpakt in uitspraken die het linkse janhagel de boom injagen. Neen, monsiegneur   is niet het vriendje van de pers. Deze kerkleider geeft meer om de gevoelens en de opvattingen van zijn aanhangers dan om de valse vriendschap van het journaille.

Het moeilijke dossier van het kindermisbruik is inmiddels van de frontpagina's verdwenen en er worden pogingen aangewend om deze pijnlijke passages met geld uit te wissen. Net zoals bisschop van Gheluwe op zijn eentje ook deed : zij familiale relatietjes  zwijggeld toestoppen. Hoe moet men het anders doen ? Een plaatsje in de hemel en rijstpap met gouden lepeltjes is weinig overtuigend in deze materialistische tijden.

Gedurende de voorbije weken komt de officiële katholieke kerk in confrontatie met de zwaarste zedenzaak ooit, die dit land diep geschokt heeft : Dutroux & C°. De krachtige verontwaardiging van miljoenen burgers is nog niet zo ver weggeëbd,  dat gedeeltelijk vergiffenis schenken aan Michelle Martin een optie is. Het zijn enkel wat officiële paladijnen van het regime (een omhooggevallen vrederechtertje, een meisje dat beter aan Masterchaf zou meewerken dan psychologische artikeltjes plegen en het deftige Meneerke Neels) die tegen de publieke opinie in het monsterwijf Martin uit de cel willen halen. En haar wegstoppen in een katholieke omgeving bij uitstek : een nonnenklooster.

De kerk wordt opnieuw bijzonder onhandig geconfronteerd met het delicate thema van kindermisbruik : ditmaal gaat het niet over daders uit eigen milieu maar over gulle vergiffenis voor de meest schokkende vorm van pedofiele misdaad.

De Klaren zijn wereldvreemde vrouwen, die geen kinderen hebben en die enkel kunnen gissen naar de grote natuurband en de liefde die ouders en kinderen meemaken (althans daar wil ik van uitgaan) die ook geen normale  seksuele  kennis of ervaring hebben (ook dat is niet meer dan een veronderstelling), vrouwen die buiten de wereldse gebruiken, handelingen en levenssfeer staan. Deze ET's voelen zich echter geroepen om de onvergeeflijke moordenares en medeplichtige aan kindermisbruik op te nemen in hun genade en vergevingsgezindheid. Een tweede kans verschaffen, noemen zij dit. De belgische justitie ter hulp snellen, om dit onmenselijke symbool van extreem kindermisbruik onder katholieke hoede te stellen. Wat menen deze achterlijke exemplaren zich te mogen veroorloven ?  Uit naam van wie of wat eigenen deze domoren zich het recht toe het trieste leven van de ouders en de familie van de Dutroux-slachtoffers opnieuw te besmeuren ?

En Léonard maar roepen dat zijn kerk daar niets mee te maken heeft en dat de nonnen zelfstandig beslissen.  Opnieuw een rotbeurt voor de officiële katholiek kerk.

Ray

Kinderen kunnen hun lol niet op in het Tijl Uilenspiegelmuseum in Damme. Een lachspiegel laat hen zien hoe de held uit de middeleeuwse volksverhalen de mens naar zichzelf wil laten kijken. Op zolder kunnen ze moderne kinderboeken lezen die op Tijls avonturen zijn gebaseerd. En zich laten fotograferen als de schelm in een van zijn beroemdste streken: het verhaal waarin Tijl achterop bij zijn vader op een paard zit en iedereen zijn achterste laat zien. Omdat iedereen hem daarom naroept, toont hij zijn vader hoe hij onterecht wordt uitgescholden.

De voor een letterkundig museum ongewone aandacht voor kinderen is niet het enige opvallende pluspunt. Het Tijl Uilenspiegelmuseum is een voorbeeldig museum. Het geeft aandacht aan alle aspecten van het archetypische personage: de ontstaansgeschiedenis, de historische context, de drukgeschiedenis, de twee belangrijkste schrijvers Hermann Bote en Charles De Coster, verwante auteurs en de vele manieren waarop Tijl is geclaimd. Het laat originele uitgaven zien en moderne verbeeldingen van de verhalen. Er zijn video’s te zien en spelletjes te spelen. En dat alles aantrekkelijk en hedendaags vormgegeven.

Behalve volledig is het museum ook eerlijk. Zoals sommige biografen hun held soms te veel vereren, doen ook musea gewijd aan één persoon of personage dat. Maar het Tijl Uilenspiegelmuseum heeft er geen enkele moeite mee te erkennen dat de werkelijke nar niet in Damme is begraven, zoals men eeuwenlang dacht. Evenmin verbloemt het dat de belangrijkste impuls voor het voortbestaan van de Tijl-mythe tegenwoordig een commerciële is. Precies zoals in Damme gebeurt: hoeveel kroegen en restaurants zetten Lamme Goedzak of Nele niet in om toeristen te lokken?

De grootste groep bezoekers zijn allicht de liefhebbers van oude boeken, die toch al in groten getale naar het boekendorp boven Brugge trekken. Het museum bezit veel mooie exemplaren. Fragmenten uit een vijftiende eeuwse uitgave. Een Deense editie waaraan de vertaler eigen verhalen heeft toegevoegd. Een bewerking van Neerlands’ beroemdste kinderboekenschrijver J.C. Kievit. En natuurlijk de zogeheten Valse Broer Jansz-uitgave uit 1628, waarin Tijl Uilenspiegel voor het eerst een Dammenaar heet te zijn.

De meeste aandacht gaat naar de beroemdste Belgische bewerking van Tijl Uilenspiegel: de in het Frans geschreven roman van Charles De Coster, waarvan het museum veel documenten toont. In zijn ‘La Légende et les Aventures héroïques, joyeuses et glorieuses d'Ulenspiegel et de Lamme Goedzak au pays de Flandres et ailleurs’ – zoals de officiële titel luidde in 1867 – veranderde de schelm in een vrijheidsstrijder tegen onrecht en verdrukking ten tijde van de Spaanse overheersing. In kleine kring was zijn werk een sensatie, maar de grote doorbraak kwam pas na zijn dood in 1879.

Voor een breder publiek is de uitgebreide collectie, soms hoogst curieuze Uilenspiegeliana minstens zo interessant. Nadat De Coster van Tijl dé Vlaamse held bij uitstek maakte, probeerde iedere politieke stroming hem voor hun karretje te spannen. Zo werd Tijl communist, flamingant, nationaal socialist en – in Hugo Claus’ bewerking uit 1965 – nihilist, die het failliet van de moderne waarden aankondigt. Een satirisch tijdschrift in DDR, met een oplage van 600.000 exemplaren, heette naar de schelm, maar het blad van de jonge nationaal socialist net zo goed.

Maarten Dessing 

Tijl Uilenspiegelmuseum
Hoogtepunt: de uitgebreide boekencollectie
Bezoek ook: Guido Gezellemuseum (Brugge)

Tijl Uilenspiegelmuseum
Jacob van Maerlantstraat 3, Damme
geopend: ma-vr 9-12 en 14-18 uur, za/zo 10-12 en 14-18 uur (t/m 15 okt)
toegang: 2,50 euro

Als de toestand op de markten blijft zoals die nu is, of nog slechter wordt, moet het genationaliseerde financiële concern Dexia op korte termijn een kapitaalinjectie krijgen. aldus Luc Coene, in De Tijd, die er aan toevoegt, dat zonder kapitaalsverhoging de instelling failliet gaat.