De weerprofeten hebben iedereen bij de neus gehad toen ze voorspelden dat augustus in Belgenland een typisch lokaal trekje zou hebben. Kwakkelweer dus met wind en regen en weinig zon. Op hun gezag stellen dat wie van de maand de hete Costa Blanca zou ontvluchten in België enige verkoeling zou vinden was er dus dik naast.
Wie het geloofde, was eraan voor de moeite. Rond 15 augustus werd België met zuiderse zomertemperaturen geconfronteerd dat het geen naam heeft. Het was een soort hittegolf, afkomstig uit Noord-Afrika. Kennelijk had hij de Vlaamse resident achtervolgd die even naar het moederland met vakantie kwam.
Was dat een mee- of tegenvaller voor de protestmanifestatie in Brussel van 19 augustus tegen de vervroegde vrijlating van Michelle Martin, medeplichtige van de beruchte Marc Dutroux die einde vorige eeuw meisjes ontvoerde, ze misbruikte en liet verhongeren in de kelder van hun woning in Marcinelle? De media hadden het - 'ondanks de hoge temperaturen' - over een grote opkomst op de manifestatie. In dit geval was dat ongeveer 5000 man, veel minder dan op de 'Witte Mars' van 1996. Die kwam er naar aanleiding van de zaak-Dutroux die de Belgische Justitie op haar kop zette. Zijn vrouw Michelle Martin werd destijds veroordeeld tot dertig jaar opsluiting, heeft nu de helft van haar straf uitgezeten en kan dus volgens de strafuitvoeringsrechtbank van Bergen genieten van de wet op de vervroegde vrijlating. Maar dat is zonder de waard gerekend, in dit geval de publieke opinie, wakker geschud door de ouders van de slachtoffertjes. Ze vinden het niet kunnen dat Martin al uit de gevangenis zou komen. Ook al voldoet ze aan de wettelijke voorwaarden. Dat zijn 'wonen, werken, en begeleiding'. De zusters clarissen in het Waalse Malonne zullen haar daar aan helpen, maar dat valt op geen blauwe steen bij het publiek. Het klooster moet uit vrees voor bestorming zelfs dag en nacht door de politie worden bewaakt.
Wat - terecht - ook hoog zit bij het publiek is dat ze nog geen eurocent schadevergoeding heeft betaald aan de ouders van de slachtoffers. 'Omdat ze arm is en niet kan sparen'. Weet intussen dat ze zich bewust onvermogend heeft verklaard. Martin heeft afstand gedaan van de erfenis van haar moeder, ten voordele van haar kinderen. Hetzelfde scenario voor haar eigendom in Waterloo, voor haar geld, juwelen en aandelen. 'Het zijn jeugdherinneringen die ons niet mogen worden ontnomen' stelt zonder rood te worden van schaamte de oudste zoon van haar en van Dutroux. Ook meegenomen is dat zijn moeder, eens uit de gevangenis, precies omdat ze ‘onvermogend’ is, elke maand van het OCMW meer dan 500 euro steun zou krijgen.
Een en ander levert haar een klacht op van de ouders van de slachtoffers 'omdat ze zich bewust heeft verarmd', wat strafbaar is. Als het gerecht die stelling aanvaardt, kan ze daarvoor worden veroordeeld, en is haar vervroegde vrijlating haar door de neus geboord.
Dat het nieuws hierover in deze komkommertijd kwam, was een mes dat langs twee kanten snijdt. Enerzijds bestond – hoewel zeer miniem - de kans dat er wegens vakantie niet zoveel aandacht zou worden aan besteed. Anderzijds was het voorspelbaar dat, wegens de nieuwsarme periode die augustus traditioneel is, de media er vierklauwens zouden opspringen en het onderwerp uitmelken tot en met. Het is eens iets anders dan het monster van Loch Ness, een of ander onopgelost raadsel, weerzinwekkende misdrijven of sensationele verschijnselen uit de voorraadbak met oude nieuwsfeiten halen.
En wil het toeval nu niet dat juist in deze komkommertijd ook vernomen werd dat vorige maand bij het Brusselse gerecht een nieuwe klacht binnenkwam tegen de Brugse ex-bisschop Vangheluwe? Wegens aanranding van een minderjarige, of wat had u gedacht? Vorig jaar al is deze meneer publiekelijk aan het kruis genageld toen het misbruik door hem van een neef aan het licht kwam. Vangheluwe moest ontslag nemen, en trok in ballingschap naar Frankrijk. Aangezien ‘de feiten’ (zoals dat in de ivoren toren van het gerecht klinkt) verjaard waren, ontsnapte hij aan een veroordeling.
De nieuwe klacht is afkomstig van een man die in de gevangenis zit. En die, toevallig ook, als raadsman de advocaat heeft die als een pitbull mogelijk echte of vermeende pedofiele misbruiken door bedienaars van de kerk aan het licht wil brengen. Ten allen prijze, en hopend ooit een klacht te kunnen waarmaken die niet verjaard is. Hij roept zelfs mogelijke slachtoffers op om zich te melden.
Intussen zoekt men bij het gerecht naar een compromis om, wat betreft Michelle Martin, de wet over de voorlopige invrijheidstelling en de publieke opinie met mekaar te verzoenen. Door bijvoorbeeld de bijkomende afweging te maken of de samenleving bereid is de dader van een misdrijf die haar tot in de vezels beroerde, weer in haar armen te sluiten. Indien niet, kan Martin het schudden.
Men kan natuurlijk ook denken dat, als ze haar intrek mag nemen in het klooster van de clarissen, het - in vergelijking met de in vrijheid levende burger - bijna hetzelfde is als dat Michelle Martin van de ene naar een andere gevangenis trekt. Want ze mag daar ook niet buiten.
Overigens, als men haar per se wil uitsluiten van de Belgische maatschappij, waarom haar niet verbannen naar een klooster in het buitenland? Er zijn toch ook Belgische gedetineerden die – zij het door gebrek aan plaats in Belgische cellen – in een Nederlandse gevangenis zitten?
Michelle Martin zou bijvoorbeeld naar een Frans klooster kunnen, naar dat waar Vangheluwe
zit. Ze mogen zich dan samen bezinnen over hun misdaden. Die liggen ten slotte toch in dezelfde sfeer. Zij is ervoor veroordeeld, hij weliswaar niet, maar dat alleen maar omdat het al zo lang geleden is. Zijn echte straf zal hij trouwens levenslang dragen. Vandaag krijgt de ex-bisschop zelfs al een rol in een stripalbum. Hij speelt er een monseigneur, een ‘hoegeiligeman’ die graag kindjes op zijn schoot neemt…
Manu de Tremerie
________________________________________
Manu de Tremerie werkte zijn hele carrière bij Het Volk. Verscheidene jaren was hij stadsjournalist in Gent. Daarna werd hij gerechtsverslaggever en dat bood hem de gelegenheid van op de eerste rij talrijke spraakmakende assisenprocessen mee te maken. Zoals destijds dat van de Gentse onderzoeksrechter Guy Jespers, die beschuldigd werd van o.m. moord op zijn vrouw, roofoverval en verboden wapenbezit.
Manu de Tremerie houdt ook veel van de Costa Blanca, en komt er elk jaar enkele keren de gezonde lucht opsnuiven.
http://www.viw-costablanca.com/
IJzerwake
