Men zegge het voort (nr 858) : Ryanair bis

Waarom zijn Vlamingen zo mak ?
Waarom laten Vlamingen zich zonder veel tegenstand verknechten ?
Waarom geloven en gedogen Vlamingen politieke leugenaars ?

Waarom, waarom, waarom ?

Het waarom der dingen is heel intrigerend.
Het is een vraag die ik over alles en nog wat stelde tot ik een antwoord kreeg en waarvoor ik dikwijls in boeken moest gaan graven als men mij het antwoord schuldig bleef of het gewoon niet kon geven. Niet al mijn vragen werden beantwoord met een duidelijke verklaring.

Wat Vlaanderen, de Vlamingen en Vlaamse onafhankelijkheid aangaat is dit ook zo. Er kwamen antwoorden maar die lijken soms even absurd als het gedrag zelf. Niet alles is altijd duidelijk zichtbaar of verklaarbaar en een groot gevolg kan een kleine oorzaak hebben maar voor zover ik kon ontdekken is het een mengeling van drie zaken:

1) Fatalisme:
“We kunnen niet zelfstandig bestaan want we zijn maar een kleine groep, te klein, en zullen ons niet zelfstandig kunnen handhaven in de wereld”;
“Het zit in de genen want we zijn al eeuwen van onderdrukking gewend”;
“De Vlamingen zijn onderling te verdeeld”;

2) Schrik voor het onbekende:
“Schrik voor een bloedige revolutie vooral vanuit het zuiden bij een splitsing”
“Schrik voor wanorde en het verlies van alles dat men heeft”
“Schrik voor het totale bankroet”;

3) Schrik voor een herhaling van het verleden:
“We willen geen nazisme, racisme, vervolgingen” enz. Dit argument wordt vooral gebruikt om niet op Vlaams Belang te stemmen.

1) Er zijn voorbeelden van kleinere landen, vooral wat het bevolkingsaantal betreft die zelfstandig en welvarend zijn, dat wordt wel met enige verbazing aangenomen maar men kan toch niet geloven dat het hier ook zou kunnen.

2) Een goed doordachte en georganiseerde splitsing zal geen revolutie of wanorde veroorzaken, integendeel, iedereen zal er wel bij varen, ook Wallonië, maar gelooft de doorsnee Vlaming dat ook? Er zijn nog velen die niet overtuigd zijn.

3) Vooral dat laatste punt is een totaal verkeerd begrip ingegeven door hersenspoelingen die gebaseerd zijn op de verontwaardiging over onrecht en het medelijden van iedere empathische mens. Het is het resultaat van jaren van hersenspoelingen die nu al minstens drie generaties beïnvloed hebben via twee belangrijke kanalen: het onderwijs en de cultuur. Wie zegde ook weer :  Hij die de jeugd achter zich schaart,  heeft de macht.

Nazisme, racisme en vervolgingen zijn een typische linkse methode. Men vergeet keer op keer dat Nazisme een links begrip is, vooral gehanteerd door een man die een socialist was in hart en nieren: Adolf Hitler (leider van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij, Nazional, in het Duits, en afgekort tot Nazi.) Het waren de Duitse rechtse officieren die geprobeerd hebben om Hitler uit te schakelen. Bij het begin van de tweede wereldoorlog was er zelfs een overeenkomst tussen Hitler en Stalin. Het was Hitler die alles aan het “gewone” volk beloofde, net zoals de socialisten dat hier en nu doen. Hitler wilde dat iedere Duitser een wagen zou kunnen kopen vandaar het ontstaan van Volkswagen, het woord is duidelijk: een wagen voor het volk, niet voor een rijke elite.
Socialisme, socialisme, socialisme.

En zo laat een groot deel van de Vlamingen zich steeds weer inpakken door de gladde tongen van even gladde praters. Eerst een onafhankelijkheid beloven om kiezers te vergaren, dan verklaren dat dit wel vanzelf zal komen (hoelang dat zal duren wordt wijselijk verzwegen) heeft een bepaalde partij plots in de politieke schijnwerpers geplaatst en de makke Vlamingen dachten eindelijk een zachte oplossing te hebben.

Enkele gevatte Latijnse begrippen rondstrooien en de Vlamingen dachten een “aanvaardbare” weg gebaseerd op intellect naar de onafhankelijkheid te hebben.

Even optreden in een show op televisie met de nodige reclame in allerlei magazines en een groot deel van de Vlamingen waren gewonnen door een gevoel van fierheid over een Vlaming die zo slim bleek te zijn. Of dit programma met opzet of niet gemaakt en vertoond werd laat ik terzijde. Het effect was er.

Plots was de vroegere “harde Vlaming”, die met een vrachtwagen vol nepgeld naar Wallonië reed om de transfers aan te klagen, veranderd in een intellectuele “zachte” die met sommige kleine Franse zinnetjes met sterk Vlaams accent zijn gewillige onderdanigheid aantoonde maar dat, bij de massa, sympathiek overkwam.

Oktober 2012 zal een belangrijke stap zijn. Men zal de keuze hebben verder als moderne slaven te leven of eindelijk wat haar op de tanden te groeien en te kiezen voor de enige partij die Vlaanderen een volwaardige toekomst kan geven.
Met de schande van de BHV splitsing nog vers in het geheugen is het te hopen dat men eindelijk zal begrijpen dat het zo niet verder kan. Dan spreek ik nog niet over al de andere problemen die goed gekend zijn, maar eerst moeten we zelf het roer in handen hebben voor we de zelfmoordkoers die we nu varen kunnen omdraaien.

Ik veroorloof mij een andere tekst te zetten op de eerste lijn van het liefdeslied “O Mädchen mein Mädchen, wie liebe Ich Dich” uit de operette “Friederika” van Franz Lehar: Oh Vlaand’ren mijn Vlaand’ren, ik hou van jou!

Vlamingen behandel Vlaanderen met dezelfde eerbied die jullie hebben voor uw moeder en vader, met dezelfde liefde die jullie hebben voor een minnaar of minnares, bescherm haar en zorg voor haar zoals voor de man of vrouw waar je alles voor wil doen en je leven wil mee delen. Koester haar, bescherm haar, laat haar vrij, laat haar zelfstandig leven! Wees gerust ze verdient het.

Foxy

http://www.youtube.com/watch?v=2D-tycTQkEY

Bomvolle weide - honderden vinden geen plaats

Jagende donkere wolken, dreigende taal, plensende regenbuien, golven van applaus. Eensgezind in verontwaardiging en blij samen te zijn met gelijkgezinden stroomde de weide te Steenstrate vol met bijna 5000 radicale Vlamingen om uiting te geven aan hun onverzettelijke trouw aan Vlaanderen.

De IJzerwake is een gebeurtenis waar de traditie en het respect voor zij die ons voorgegaan zijn vrank en vrij beleden wordt.  Grote woorden worden niet geschuwd, evenmin als forse uitspraken. Wat is er echter mis met grote woorden of forse uitspraken als Vlaanderen opnieuw gecastreerd wordt zoals het gebeurt door de regering van Di Rupo met de sluipende collaboratie van de socialisten, liberalen, christen-democraten en hun groene aanhangsel, zoals IJzerwake-voorzitter Wim de Wit het zootje betitelde ?  Grote acties zouden moeten plaatsvinden in het federale parlement en forse daden in het trieste Vlaams parlementje, dan zou men zich in Steenstrate kunnen beperken tot de herdenking van de jonge Vlamingen die in de Grote Oorlog hun leven lieten voor het ondankbare land B en hen de boodschap brengen dat eindelijk na bijna honderd jaar, het belgische juk is afgeworpen en de Vlaamse Republiek een feit geworden.

Maar neen, enkele kilometer verderop staat Walenvriendje Peumans, de voorzitter van het Vlaams Parlementje in Diksmuide  officieel te peroreren hoe blij hij is, dat de echte Vlamingen op de IJzerweide verjaagd zijn en dat hun plaats ingenomen kan worden door een Waalse delegatie, want er is ontdekt dat er ook een Waal gestorven is in '14-'18. Mon dieu, quelle catastrophe ! Enkele honderden aanwezigen keken bedroefd toe en tien vlaggen werden gestreken. Laten we een zaak niet vergeten : de IJzertoren is en blijft ook ons monument.

Voorzitter Wim de Wit en ere-burgemeester Willy de Waele

Willy de Waele, de ere-burgemeester van Lennik en onvermoeid kruisvaarder voor de goede zaak van het eeuwig bedreigde Vlaams-Brabant legde nogmaals aan de aanwezigen uit waarom deze staatshervorming voor Vlaanderen een jammere misvorming is.

De bloemenhulde stond in het teken van de Vlaamse frontsoldaat Frans Van der Linden die op 3 november 1918 op de valreep voor de Wapenstilstand sneuvelde. Tevens werden herdacht de dichter Wies Moens,  de euro-federalist Walter Kunnen,  de VRT-journalist Bruno Huyghebaert die nooit van zijn Vlaamse overtuiging is afgeweken, de door politieke hyena's opgejaagde journalist Roger van Houtte, de christelijke socialist Jan Olsen en de Gentse professor em. Juul Hannes die met onbetwiste cijfers heeft aangetoond dat Vlaanderen nooit, ook in het verleden niet, uit Waalse ruiven heeft gegeten.

De jeugd ontbrak niet in Steenstrate

De bindteksten op de IJzerwake van de hand van Anton Aldi en Erik Verstraete, en voorgedragen door Annemie Peeters-Muyshondt en Tom de Wilde, zijn parels die getuigen van de liefde voor onze mooie Nederlandse taal. Een gemeende felicitatie.

Met de indrukwekkende vlaggenhulde en het zingen van Die Stem van Suid-Afrika, De Vlaamse Leeuw en het Wilhelmus werd deze elfde IJzerwake besloten.

Tekst : Ray - Foto's : Gerda

Een eenzame IJzerwakenaar kijkt toe en vindt het goe. 

U weet waar ons te vinden vandaag. Op de weide waar wij met vele duizenden anderen de slachtoffers van de Grote Oorlog herdenken en tegelijk als ongecomplexeerde Vlaams-nationalisten uiting geven aan onze republikeinse betrachtingen.

Wij hebben enkele stukjes voorbereid om u niet totaal verweesd na te laten, want wij begrijpen dat niet iedereen de verplaatsing naar Steenstrate kan maken. Velen zijn er alleszins in gedachten bij.

Ray

.

Hollande: Griekenland moet in euro blijven

Griekenland moet binnen de euro blijven, maar moet wel zijn geloofwaardigheid tonen door zich te houden aan zijn beloften om het begrotingstekort te verminderen. Dat heeft de Franse president Franςois Hollande zaterdag in het Elysée in Parijs gezegd na zijn ontmoeting met de Griekse premier Antonis Samaras. ,,Griekenland is in de eurozone en Griekenland moet in de eurozone blijven, maar moet nog de geloofwaardigheid tonen van zijn programma en de bereidheid van zijn leiders om de hele weg af te leggen, op een manier die dragelijk is voor de bevolking'', aldus Hollande.

Samaras beloofde op zijn beurt dat ,,het Griekenland zal lukken in de eurozone te blijven.'' Samaras liet eerder deze week nog weten dat hij graag twee jaar uitstel wilde om het begrotingstekort terug te dringen.

Hollande zei verder dat Europa snel een beslissing moet nemen over de toekomst van Griekenland, als het verslag van de trojka (de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en het Internationaal Monetair Fonds) in oktober gereed is. Hij wees erop dat de kwestie al 2,5 jaar speelt en benadrukte dat ,,er geen tijd te verliezen is''. Het rapport wordt tijdens de Europese top in oktober aangeboden.

Samaras sprak vrijdag al met de Duitse bondskanselier Angela Merkel in Berlijn. De bondskanselier zei toen ook dat Griekenland binnen de eurozone moet blijven, maar dat Athene wel alles op alles moet zetten om de financiële problemen op te lossen. Merkel en Hollande hadden van te voren al afgesproken geen besluiten te nemen over Griekenland, zolang het rapport van de trojka niet klaar is.

Geen hoop meer voor Griekenland

Griekenland is een hopeloos geval en de ECB overschat zichzelf. Dat zegt de Duitse econoom Manfred Neumann vandaag in een interview met de Süddeutsche Zeitung. Neumann was de promotor van Bundesbankpresident Jens Weidmann en hoogleraar aan de universiteit van Bonn. Griekenland kan maar het beste de eurozone verlaten, de andere landen redden zich wel, zegt Neumann in het interview. Verder zegt hij dat Duitsland zich harder zou moeten opstellen, maar de munt niet moet verlaten.

Ook op de ECB uit de econoom harde kritiek. Zo denkt Draghi alleen politiek en zit hij er steeds bij als in Brussel de reddingsplannen besproken worden. Dat beïnvloedt zijn handelen, aldus Neumann.

Griekenland : we hebben meer tijd nodig

De Griekse premier Antonis Samaras doet woensdag via de Duitse krant Bild opnieuw een poging meer tijd te krijgen om de economie in zijn land te hervormen. ,,Meer tijd betekent niet automatisch meer geld'', voegt hij daar aan toe. Samaras doet zijn oproep daags voor zijn ontmoeting met de Franse president François Hollande en de Duitse bondskanselier Angela Merkel. De verwachting is dat hij zal vragen om 2 jaar extra tijd. Hij vroeg daar al eerder om, maar zonder succes.

Zaterdag presenteerde het ministerie van Financiën in Athene cijfers waaruit blijkt dat de economie minder zal krimpen als er meer tijd is voor de hervormingen.

Minister Jan Kees de Jager (Financiën) zei woensdag niet precies te weten wat Griekenland met de gevraagde extra tijd bedoelt. ,,Het mag in ieder geval geen extra geld zijn'', aldus De Jager na afloop van beraad in het kabinet over de begroting voor volgend jaar. ,,En als het uitstel betekent van hervormingen en bezuinigingen dan is het geen goede zaak.''

Bron : 3 x Beursduivel

.

Deze video is al enkele maanden oud en hij is aan onze aandacht ontsnapt. Een discussie tussen Nigel Farage en Red Ken Livingstone van de Labourpartij. Red Ken is een aantal jaren burgemeester geweest van Londen en hij moest de duimen leggen voor de conservatief Johnson, wiens mandaat voor enkele maanden voor een tweede maal verlengd werd door de kiezers. De Londenaars hebben het duidelijk gehad met de uiterst linkse Livingstone die van de karaktervolle stad Londen een islamitisch paradijs wilde maken met alles er op en er aan. Dit als korte situering, want Nigel Farage van de UKIP is voldoende gekend.

De twee heren treden in debat over de zieke financiële toestand in de EU en iedereen verwacht een clash van de titanen. Maar tot grote verwondering, niet in het minst van Nigel Farage, gaat de socialist helemaal akkoord met de analyse dat de PIGS-landen (Portugal, Italië, Griekenland en Spanje) de EU de dieperik insleuren. Tien jaar geleden was Red Ken nog totaal gewonnen voor de idee dat Groot-Brittannië moest toetreden tot de muntunie van de euro. Nu geeft hij toe, dat dit gelukkig niet gebeurd is. Farage valt van zijn stoel. Hoe langer de toestand blijft wat hij is, is de Unie gedoemd om steeds meer geld via foefelarijen uite vinden. De Verenigde Stane van Europa kunnen nooit tot stand komen en vergelijkingen met de VS lopen mank.  De staten van Amerika zijn vrijwillig (na een Burgeroorlog weliswaar) tot de federatie toegetreden en de dollar is 100 jaar na de stichting de federale munt geworden.  De idee van Europese eenmaking is ontstaan na WO II met de pacifistische idee nooit meer oorlog en economische samenwerking,  mooie doelstellingen, maar de wil tot politieke eenmaking is er nooit geweest, evenmin als de zin om de eigen identiteit op te geven. 

Wat zullen de socialisten uit de EU landen nu zeggen over hun Britse geestesgenoot ?  Eén zag het licht, wanneer de rest ? En vooral, er is haast bij.

Ray

De weerprofeten hebben iedereen bij de neus gehad toen ze voorspelden dat augustus in Belgenland een typisch lokaal trekje zou hebben. Kwakkelweer dus met wind en regen en weinig zon. Op hun gezag stellen dat wie van de maand de hete Costa Blanca zou ontvluchten in België enige verkoeling zou vinden was er dus dik naast. 

Wie het geloofde, was eraan voor de moeite. Rond 15 augustus werd België met zuiderse zomertemperaturen geconfronteerd dat het geen naam heeft. Het was een soort hittegolf, afkomstig uit Noord-Afrika. Kennelijk had hij de Vlaamse resident achtervolgd die even naar het moederland met vakantie kwam. 

Was dat een mee- of tegenvaller voor de protestmanifestatie in Brussel van 19 augustus tegen de vervroegde vrijlating van Michelle Martin, medeplichtige van de beruchte Marc Dutroux die einde vorige eeuw meisjes ontvoerde, ze misbruikte en liet verhongeren in de kelder van hun woning in Marcinelle? De media hadden het - 'ondanks de hoge temperaturen' - over een grote opkomst op de manifestatie. In dit geval was dat ongeveer 5000 man, veel minder dan op de 'Witte Mars' van 1996. Die kwam er naar aanleiding van de zaak-Dutroux die de Belgische Justitie op haar kop zette. Zijn vrouw Michelle Martin werd destijds veroordeeld tot dertig jaar opsluiting, heeft nu de helft van haar straf uitgezeten en kan dus volgens de strafuitvoeringsrechtbank van Bergen genieten van de wet op de vervroegde vrijlating. Maar dat is zonder de waard gerekend, in dit geval de publieke opinie, wakker geschud door de ouders van de slachtoffertjes. Ze vinden het niet kunnen dat Martin al uit de gevangenis zou komen. Ook al voldoet ze aan de wettelijke voorwaarden. Dat zijn 'wonen, werken, en begeleiding'. De zusters clarissen in het Waalse Malonne zullen haar daar aan helpen, maar dat valt op geen blauwe steen bij het publiek. Het klooster moet uit vrees voor bestorming zelfs dag en nacht door de politie worden bewaakt. 

Wat - terecht - ook hoog zit bij het publiek is dat ze nog geen eurocent schadevergoeding heeft betaald aan de ouders van de slachtoffers. 'Omdat ze arm is en niet kan sparen'. Weet intussen dat ze zich bewust onvermogend heeft verklaard. Martin heeft afstand gedaan van de erfenis van haar moeder, ten voordele van haar kinderen. Hetzelfde scenario voor haar eigendom in Waterloo, voor haar geld, juwelen en aandelen. 'Het zijn jeugdherinneringen die ons niet mogen worden ontnomen' stelt zonder rood te worden van schaamte de oudste zoon van haar en van Dutroux. Ook meegenomen is dat zijn moeder, eens uit de gevangenis, precies omdat ze ‘onvermogend’ is, elke maand van het OCMW meer dan 500 euro steun zou krijgen. 

Een en ander levert haar een klacht op van de ouders van de slachtoffers 'omdat ze zich bewust heeft verarmd', wat strafbaar is. Als het gerecht die stelling aanvaardt, kan ze daarvoor worden veroordeeld, en is haar vervroegde vrijlating haar door de neus geboord.
Dat het nieuws hierover in deze komkommertijd kwam, was een mes dat langs twee kanten snijdt. Enerzijds bestond – hoewel zeer miniem - de kans dat er wegens vakantie niet zoveel aandacht zou worden aan besteed. Anderzijds was het voorspelbaar dat, wegens de nieuwsarme periode die augustus traditioneel is, de media er vierklauwens zouden opspringen en het onderwerp uitmelken tot en met. Het is eens iets anders dan het monster van Loch Ness, een of ander onopgelost raadsel, weerzinwekkende misdrijven of sensationele verschijnselen uit de voorraadbak met oude nieuwsfeiten halen. 

En wil het toeval nu niet dat juist in deze komkommertijd ook vernomen werd dat vorige maand bij het Brusselse gerecht een nieuwe klacht binnenkwam tegen de Brugse ex-bisschop Vangheluwe? Wegens aanranding van een minderjarige, of wat had u gedacht? Vorig jaar al is deze meneer publiekelijk aan het kruis genageld toen het misbruik door hem van een neef aan het licht kwam. Vangheluwe moest ontslag nemen, en trok in ballingschap naar Frankrijk. Aangezien ‘de feiten’ (zoals dat in de ivoren toren van het gerecht klinkt) verjaard waren, ontsnapte hij aan een veroordeling. 

De nieuwe klacht is afkomstig van een man die in de gevangenis zit. En die, toevallig ook, als raadsman de advocaat heeft die als een pitbull mogelijk echte of vermeende pedofiele misbruiken door bedienaars van de kerk aan het licht wil brengen. Ten allen prijze, en hopend ooit een klacht te kunnen waarmaken die niet verjaard is. Hij roept zelfs mogelijke slachtoffers op om zich te melden. 

Intussen zoekt men bij het gerecht naar een compromis om, wat betreft Michelle Martin, de wet over de voorlopige invrijheidstelling en de publieke opinie met mekaar te verzoenen. Door bijvoorbeeld de bijkomende afweging te maken of de samenleving bereid is de dader van een misdrijf die haar tot in de vezels beroerde, weer in haar armen te sluiten. Indien niet, kan Martin het schudden. 

Men kan natuurlijk ook denken dat, als ze haar intrek mag nemen in het klooster van de clarissen, het - in vergelijking met de in vrijheid levende burger - bijna hetzelfde is als dat Michelle Martin van de ene naar een andere gevangenis trekt. Want ze mag daar ook niet buiten. 

Overigens, als men haar per se wil uitsluiten van de Belgische maatschappij, waarom haar niet verbannen naar een klooster in het buitenland? Er zijn toch ook Belgische gedetineerden die – zij het door gebrek aan plaats in Belgische cellen – in een Nederlandse gevangenis zitten?
Michelle Martin zou bijvoorbeeld naar een Frans klooster kunnen, naar dat waar Vangheluwe

zit. Ze mogen zich dan samen bezinnen over hun misdaden. Die liggen ten slotte toch in dezelfde sfeer. Zij is ervoor veroordeeld, hij weliswaar niet, maar dat alleen maar omdat het al zo lang geleden is. Zijn echte straf zal hij trouwens levenslang dragen. Vandaag krijgt de ex-bisschop zelfs al een rol in een stripalbum. Hij speelt er een monseigneur, een ‘hoegeiligeman’ die graag kindjes op zijn schoot neemt…

Manu de Tremerie

________________________________________
Manu de Tremerie werkte zijn hele carrière bij Het Volk. Verscheidene jaren was hij stadsjournalist in Gent. Daarna werd hij gerechtsverslaggever en dat bood hem de gelegenheid van op de eerste rij talrijke spraakmakende assisenprocessen mee te maken. Zoals destijds dat van de Gentse onderzoeksrechter Guy Jespers, die beschuldigd werd van o.m. moord op zijn vrouw, roofoverval en verboden wapenbezit.
Manu de Tremerie houdt ook veel van de Costa Blanca, en komt er elk jaar enkele keren de gezonde lucht opsnuiven.

 http://www.viw-costablanca.com/

.

U weet het ondertussen : wij hebben een grote boon voor de ontspanningsmuziek van de jaren '20 van vorige eeuw.

Morgen gaan we weer met vele duizenden westwaarts. Niet naar de nu ook officieel ter ziele gegane IJzerbedevaart, maar naar de IJzerwake, uiteraard.

De IJzerwake heeft dit jaar plaats in een mijlpaalcontext. Radicaal Vlaanderen heeft net voor de eerste keer in 20 jaar een staatshervorming met prijskaartjes, met toegevingen moeten slikken. Dat is gebeurd zonder dat de Vlaamse Beweging (sensu lato) daar veel tegen in kon brengen en helaas voor een stuk ook zonder dat ze er veel tegen in wou brengen. De vertwijfeling in de Vlaamse Beweging heeft wat dat betreft een schaduw geworpen over de efficiëntie waarmee ze kon optreden tegen het akkoord van de vier kleurpartijen.

De dominantie van de N-VA heeft immers -althans tot nader order- ook in de Vlaamse Beweging de te volgen strategie onduidelijk en minder helder gemaakt. Al is het woord "compromis" nog altijd niet algeheel ingeburgerd omdat het uiteindelijk niet aan de orde is gekomen, toch is het "bon ton" geworden om te aanvaarden dat Vlaanderen zijn rechten slechts kan en mag bekomen door middel van onderhandelingen met de Franstaligen. Zèlfs voor de splitsing van BHV werd dàt credo afgekondigd.

Onderhandelingen dus, waarvoor dan zogezegd een sterkere N-VA nodig is, althans sterker dan nu want zèlfs met de huidige N-VA sterkte zijn de onderhandelingen veeleer een fiasco dan een stap vooruit geworden. Over het nut of de meerwaarde van de Belgische onderhandelingen als methode wordt zelfs niet meer gedebatteerd.

"Maak de N-VA sterk" is de vage strategie die in brede kringen van de Vlaamse Beweging vrij kritiekloos gangbaar geworden is. Een partijpolitieke strategie dus, met alle gevolgen vandien voor de beweging: vaagheid en verwarring. Je kan zelfs ex-Vlaams Belang parlementsleden in de VRT televisiestudio's horen zeggen dat ze nu Belgisch "confederalist" geworden zijn. Deze nieuwe situatie is van historisch belang, een mijlpaal dus. Want als dit geen voorlopige situatie is, dan zou het betekenen dat een dertig jaar oude logica is doorbroken volgens dewelke het Vlaams bewustzijn in steeds groeiende mate het Belgisch participationisme achter zich liet en naar de radicalere oplossing van compromisloze rechten en dus ultiem een onafhankelijk Vlaanderen tendeerde.

Aan die logica zou dus een einde gekomen zijn. Radicaal Vlaanderen keert schijnbaar terug naar de (Belgische) schaapstal. De gevolgen zijn op dit ogenblik erg voelbaar. De Vlaamse Beweging heeft geen duidelijke strategie meer, tenminste niet veel duidelijker dan de strategie van de N-VA.

Johan Sanctorum vatte het recent nog kernachtig samen: de Vlaamse Beweging gaat het radicaliteitsdebat verkrampt uit de weg. En de vraag dringt zich op: "Ligt de toekomst van Vlaanderen (terug) in België ?"

Het antwoord op die vraag is -tot mijn laatste snik- "Neen". Een "neen" dat duidelijk moet klinken, al is het dan een vooralsnog mediatiek en electoraal geïntimideerde revolutionaire groep die die klank moet (blijven) voortbrengen. Een republikeinse voorhoede vormen die de droom van een Onafhankelijk Vlaanderen als uitgangspunt blijft nemen, is de taak en de ambitie van wie morgen IJzerwakewaarts gaat.

Het zou beschamend zijn als de rest van de Vlaamse Beweging in de geschetste vertwijfeling en verwarring stil zou vallen op een Belgisch plateau dat ons (weer) vele, vele jaren tijd zal doen verliezen. Mocht dat toch het geval zijn, dan zullen wij als voorhoede de waakvlam van de republiek brandende houden. 

Gerolf Annemans

Westerse kerken idealiseren de islam en bekommeren zich te weinig om de positie van christenen in islamitische landen. Dat stelt de Duitse islamwetenschapper dr. Rita Breuer in haar recent verschenen boek over christenvervolging in de moslimwereld.

Volgens Breuer is de christenvervolging in de islamitische wereld toegenomen, terwijl tegelijkertijd in Europa steeds meer sprake is van een pro-islamitische en antichristelijke grondhouding. Met alle macht probeert men „de religieuze gevoelens van andersgelovigen en in het bijzonder moslims te ontzien en te beschermen.”
Breuer vindt echter, zo blijkt uit de weergave van haar conclusies door het Duitse persbureau Idea, dat het geenszins islamvijandig is „om op de ellendige situatie van veel christenen in de islamitische wereld te wijzen.” Het is eerder „christenvijandig” om dat niet te doen.

In haar boek ”Im Namen Allahs? Christenverfolgung im Islam” (uitg. Herder, Freiburg) signaleert ze dat de trend in veel Europese samenlevingen anders is: „Vooral in liberale of religiekritische milieus krijg je soms de indruk dat het ronduit pijnlijk is om je voor christenen in te zetten of je met hen solidair te verklaren.” Onbegrijpelijker nog vindt Breuer dat kerken meegaan in die trend. Volgens haar idealiseren zij de islam, zonder zich te realiseren hoezeer christenen in moslimlanden zich daardoor in de steek gelaten voelen.

In een interview met de Frankfurter Allgemeine Zeitung zei Breuer: „Twintig jaar geleden al vroegen christenen in de moslimwereld mij hoe het kon dat kerken zich zo voor de rechten van moslims inzetten –wat op zich niet verkeerd is– maar geen gevoel hadden voor wat er met christenen in moslimlanden gebeurde. Velen zeiden ontgoocheld dat ze niet langer hoopten op ondersteuning.”

In haar boek noemt Breuer diverse voorbeelden van positieve uitlatingen van Duitse kerkleiders over de islam. Voorzitter Nikolaus Schneider van de Evangelische Kerk in Duitsland (EKD) verklaarde afgelopen jaar bijvoorbeeld: „Het is een vergissing te zeggen dat de islam minder in vrede geïnteresseerd is dan het christendom.”

Dat getuigt volgens Breuer van „een eenzijdige waarneming van de islam”, omdat in de Koran en in het leven van Mohammed wel degelijk geweld in bepaalde situaties gerechtvaardigd wordt, anders dan in de bronnen van het christendom. Het streven naar waardige omgang en dialoog met moslims is alleszins respectabel, vindt Breuer, maar de reëel bestaande islam en zijn uitwerking op de christenen in moslimlanden moet daarbij niet uit het oog verloren worden.

 http://www.refdag.nl/kerkplein/kerknieuws/duitse_islamwetenschapper_kerken_idealiseren_islam_1_667812

Het loopt niet vlot met de Socialistische Bonte Avond Zender Vier (het vroegere VT4).  De linkse zender van Woestijnvis wil zich, meer nog dan de openbare omroep ten dienste stellen van het regime met een uitgesproken voorkeur voor de socialistische partij en haar satellieten.

Na de bekendmaking van de herneming van het doodbloedende "De slimste mensch" met in de vedettenrol Ingriet Lieten, wordt de kijkerd vandaag ingelicht dat een groots opgezet initiatief met de "voornaamste partijvoorzitters" wordt afgeblazen.

Dom Lenaerts, de ideale schoonzoon met de schijnheilige grijns, zou de partijvoorzitters (u weet wie daar niet toe behoort) bij mekaar gebracht hebben gedurende 24 uur op een geheime locatie om ze met mekaar in debat te laten gaan en afzonderlijk te interviewen.  We hebben iets dergelijks meegemaakt met het Nederlandse tv-programma Krasse Knarren, dat weliswaar over vergane glorieën handelde maar ook neerkwam op de observatie van in afzondering gebrachte mensen.  Eigenlijk wilde Dom Lenaerts een soort gecomprimeerd Big Brother programma met politici imiteren.  Met Meyrem Almaci in de rol van Betty en Bruno Tobback als Bartje de simpele flik.

Bartje de simpele met zijn toenmalig liefje

Op het laatste moment blijkt nu dat enkele heldere geesten ingezien hebben dat dit soort dierentuin-televisie meer schade zou opleveren dan politiek voordeel. 

Het gaat VIER niet voor de wind en als zij verder knoeien zoals ze bezig zijn, voorspellen wij de socialistische Bonte Avonders geen groot succes toe. Waar wij niet om treuren.

Savat

+ RECHTZETTING 11 UUR

Bruno Valkeniers, voorzitter van Vlaams Belang, deelt ons mede dat hij wél uitgenodigd was door VIER om aan dit programma deel te nemen.  Wij vielen van onze stoel, toen we dit zonet vernamen en we verontschuldigen ons voor de foutieve teneur in bovenstaande berichtgeving. Voor de rest wachten we af wat VIER ons verder zal voorschotelen.

*Iedereen Inbegrepen, daden naar links en daden naar rechts*. Zo weten de CD&V-kiezers tenminste waar ze aan toe zijn. De ontwerper van deze campagne kan rekenen op onze grote waardering.

Of verkiest u onderstaande video ?

Burgemeesters Bart Somers (Open Vld) van Mechelen, Francis Stijnen (CD&V) van Turnhout en Christel Geerts (sp.a) van Sint-Niklaas

Ene Robby Simons reageerde in GvA op een aangekondigde artikelenreeks over de strijd om de centrumsteden Mechelen, Turnhout en Sint Niklaas.

''De strijd om de centrumsteden? Oh, jullie bedoelen de afslachting in de centrumsteden zeker?  

Waarschijnlijk ook de reden waarom we een foto zien van het slachtvee (CD&V, SPA, VLD), die nu op elke manier (slinks, leugenachtig, verrraad) hun huid proberen redden. We hebben dan misschien geen suikerfeest zoals de moslims, maar wel een sucker-feest, deverkiezingen, waar we geen schapen, maar wel politici afslachten, OOK zonder verdoving. Deze partijen hebben Vlaanderen federaal verraden en hopen dat ze hier nu niet op afgerekend zullen worden. Wel laat ze maar met de valse hoop zitten tot 14/10, ze hebben Vlaanderen ook lang met valse hoop gelaten dat ze eindelijk is één kiesbelofte zouden waarmaken : een zuivere splitsing zonder toegevingen en we kregen een onzuivere uitbreiding van Brussel!''

Soms valt de censuur in slaap bij de poco-media.

Luciano Pavarotti heeft in zijn succesvolle zangcarrière slechts eenmaal meegewerkt aan een langspeelfilm : Yes Giorgio uit 1982. De prent is nooit doorgedrongen tot de Vlaamse en Nederlandse bioscopen en is ook in de VS geen groot succes geweest.

Het verhaaltje is flinterdun : een bekende Italiaanse operazanger gaat naar de VS en verliest daar zijn stem. Hij wordt behandeld door een vrouwelijke keelspecialist en wordt verliefd op haar. Kan het nog simpeler ?  Na 30 jaar is het nochtans aangenaam voor de vele fans die Pavarotti had en heeft, hem opnieuw aan de slag te zien en te horen. Hij speelt gewoon zichzelf en een aantal jaren na deze film is gebleken hoe autobiografisch het verhaal van Giorgio wel was.

Het titellied If we were in love is een compositie van John Williams en het werd genomineerd door de Academy Awards als beste originele muziek, evenals door de jury van de Golden Globes.  Door de Golden Raspberry Awards werd Pavarotti genomineerd als de slechtste acteur en de scenarioschrijver voor het slechtste filmscript.

Zo slecht is de film nu ook weer niet. Het is wat anders dan de dagelijkse stroom van pessimistische feiten die over ons wordt uitgekieperd. Voor wie zin heeft voor in bijna 2 uur lichte ontspanning en mooie muziek. Met gratis een vrij irriterende Russische voice-over. Gelukkig houdt hij zijn Russische wafel tijdens het zingen.

Savat

Een 53-jarige ontslagen werknemer opende het voor vrijdag rond de middag nabij de Empire State Building in New York en hij doodde zijn 41-jarige ex-collega.  Even later werd hijzlef neergeschoten door de politie. Er zijn 9 gewonde passanten. Het is niet duidleijk of zij het slachtoffer waren van kogels van de losgeslagen wreker of van de politie.

(Fox News)

Het Vlaams Belang is bijzonder verontwaardigd over de uiterst laffe houding van de Vlaamse regering en van N-VA-minister Muyters inzake de Gordel. Terwijl zelfs Europees Raadsvoorzitter Van Rompuy aankondigt dat hij zeker in Sint-Genesius-Rode wil starten, trekt de Vlaamse regering haar staart in en verschuift ze het vertrekpunt van de Gordel braafjes van Rode naar Alsemberg. Dit komt neer op een regelrechte vlucht. Muyters voert hiermee op een slaafse wijze, pink op de naad van de broek, uit wat de Fransdolle burgemeester van Rode gisterenavond geëist had, namelijk dat de Gordel zou georganiseerd worden in Beersel.
 
De Vlaamse regering geeft hiermee niet alleen toe aan francofone haatpredikers, veel erger is dat ze hiermee laat uitschijnen dat ze over haar eigen grondgebied niets te zeggen heeft. De boodschap naar de bestierders van de faciliteitengemeenten is duidelijk en ondubbelzinnig: doe uw goesting, kuis de Vlamingen gerust buiten, de Vlaamse regering zal de andere kant opkijken. Het gaat om het zoveelste signaal dat de Vlaamse overheid de inwoners van de Zes laat vallen en helemaal overlaat aan de francofone arrogantie.
 
Het Vlaams Belang blijft van mening dat het onbehoorlijk bestuur van de Rodense meerderheid perfect gesanctioneerd had kunnen worden met het zenden van een regeringscommissaris. Als minister van Binnenlandse Aangelegenheden kan Bourgeois in zo’n situatie onmiskenbaar met zulke ordemaatregel tussenkomen.
 
En zelfs indien daarover juridische haarkloverij zou ontstaan, dan nog was er het vaste voornemen van de N-VA om ‘buiten de lijnen te kleuren’ (De Wever, 8 juni 2009). Vandaag gebeurt precies het tegenovergestelde: de Vlaamse regering heeft meer dan ooit voordien schrik van haar eigen schaduw.

Bruno Valkeniers & Joris van Hauthem

Nu zondag 26 augustus vindt in Steenstrate de elfde editie van de jaarlijkse IJzerwake plaats. Het wordt een uitzonderlijke editie, omdat de Wake dit jaar samenvalt met de IJzerbedevaart, die volgend jaar naar 11 november zal verhuizen. Hopelijk weet de Wake, als radicaal alternatief voor de in politiek-correct vaarwater verzeilde Bedevaart, dit jaar het aantal toeschouwers van de vorige edities te overtreffen. Gezien de politieke toestand (het schandalige BHV-akkoord en dito staatshervorming, de perikelen rond de Gordel etc.) moet dit een haalbare kaart zijn.

Het Vlaams Belang roept alle Vlaams-nationalisten met hart op de juiste plaats op om zondag aanwezig te zijn op de weide nabij het monument voor de gebroeders Van Raemdonck. De Wake begint om 11 uur.

De redactie van Angeltje sluit zich overtuigd aan bij deze oproep. Er zullen neuzen geteld worden en in tellen behoren de regimejournalisten niet tot de besten. Of de meest betrouwbaren. 

Ray, hoofdredacteur Angeltjes