Bijzitters

Dit is wat de Nv-A verstaat onder de verdamping van belgië : onbekende lieden oefenen het gezag uit en daarom zijn wij "zelfstandig".  Snapt u het ?

"België gaat eindelijk uiteenvallen." Dat is de conclusie van een opmerkelijk artikel in de  'The New York Times', die 20 jaar na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en Joegoslavië heel wat nieuwe staten ziet ontstaan. België bevindt zich in het niet zo fraaie gezelschap van Prachtlanden als Congo, Somalië, Mali en Syrië. Opvallend: Noord-Korea en Zuid-Korea ziet de NY Times dan weer herenigen.

Het woordje eindelijk dat de NYT toevoegt, springt in het oog. Verder staat er over de complexe Belgische situatie: "Verdeeld door de taalgrens tussen Franstaligen en Vlamingen, drijft het eens verenigde land (dat ooit door de Franstaligen gedomineerd werd), al decennia lang richting een splitsing. Waarnemers stippen aan dat zonder Brussel, een officieel tweetalige maar hoofdzakelijk Franssprekende enclave in het Vlaamstalige noorden van het land, België allang zou gesplitst geweest zijn. Vreemd genoeg is het juist Brussel, het hart van de Europese Unie, dat de scheiding zou kunnen vergemakkelijken. Door de Europese integratie zullen nationale grenzen sowieso vervagen ten voordele van culturele en etnische scheidingslijnen." 

Is Bart de Wever naar Londen gereisd met een ommetje langs New York ?  Een zaak staat voor ons buiten kijf, het overdragen van belgische bevoegdheden naar de Europese Unie, houdt geen enkel garantie in, dat Vlaanderen bij deze verschuiving naar zelfstandigheid drijft. Integendeel, wij veranderen van huisbaas en de huur gaat een flink stuk omhoog . Maar ons eigen huis verwerven wij niet.  Met dergelijke sprookjes wieg je naievelingen in slaap, maar geen ervaren Vlaams-nationalisten die getraind zijn in het herkennen van bedrog en praatjes.

Ray

Fractievoorzitster VB in OCMW-raad Chris Luyckx: “Antwerpen moet minder aantrekkelijk gemaakt worden voor immigranten. Geen equivalent leefloon meer toekennen aan asielzoekers, geregulariseerden en gezinsherenigers, enkel materiële steun!”
 
Uit het jaarverslag 2011 van het OCMW Antwerpen bleek reeds dat de zogenaamde equivalente leefloners met 10% (van 4120 in 2010 naar 4570 in 2011) zijn gestegen. Het equivalent leefloon is de financiële steun die personen ontvangen die geen recht hebben op leefloon. Het betreft bijna uitsluitend immigranten die een verblijfsvergunning hebben bekomen via regularisatie, asiel of gezinsmigratie.  

Uit een nieuw antwoord op een vraag van Chris Luyckx, fractievoorzitster van het VB in de OCMW-raad, blijkt nu dat nauwelijks 16% van de OCMW-cliënten het Nederlands als moedertaal heeft (cijfers mei 2012). Dit wil dus zeggen dat 84% van de personen die door het OCMW gesteund worden een vreemde achtergrond heeft.

“Deze percentages duiden nogmaals aan dat de armoede in Antwerpen wordt geïmporteerd. In versneld tempo zijn we het OCMW van de wereld geworden. De te grote toestroom verhindert inburgering en activatie, zodat grote groepen immigranten lange tijd ten laste van het OCMW blijven. Er is dringend nood aan het indammen van de immigratietoevloed.” aldus Chris Luyckx.

Chris Luyckx stelt voor om geen equivalent leefloon meer toe te kennen aan asielzoekers, geregulariseerden en gezinsherenigers, maar enkel nog materiële hulp, kost en inwoon dus. "Dit zal het OCMW niet alleen een besparing opleveren, maar ook de aantrekkelijkheid van Antwerpen doen afnemen voor nieuwe immigranten.", stelt ze.  

Op weg naar het OCMW

Wij hebben het voor een aantal maanden reeds gehad over de *Foire musulmane*, de moslimbeurs die na Parijs nu ook in Bruxelles de poorten van de souks zal openen om de broeders en zusters een goed thuisgevoel te bezorgen.

Het gaat niet enkel om textiel en dranken voor de moslims, want de gewaden waarin deze lieden zich hullen zijn al eeuwenlang onveranderd dezelfde van snit en stof.  Ik zie geen Arabische Dries van Noten, laat staan een semi-lesbische Coco Chanel optreden als trendsetter voor een modieuze moslimlook. Idem dito voor de drank. Behalve als er stiekem kan gepimpeld worden in toeristenhotels, zoals dat bijvoorbeeld in Dubai schering en inslag is, want daar zie je de rijke Arabieren (er zijn er geen anderen in dat deel van de Verenigde Emiraten) zich te pletter zuipen en contact zoeken met Westerse toeristen om een naief vrouwtje aan de haak te slaan. Desnoods tegen betaling aan mijnheer de echtgenoot ...

Terug naar La Foire musulmane.

Deze week is de MR plots ongerust geworden over de aanwezigheid van radicale islamieten op deze ‘Foire Musulmane de Bruxelles’, en staan de krantenkolommen vol over deze islamitische beurs, die voor het eerst in Brussel wordt georganiseerd. Merkwaardig, want reeds op 20 juli jongstleden liet Vlaams Belang via een doodgezwegen persbericht weten dat het in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement een interpellatieverzoek hieromtrent had ingediend, maar dat dit door Brussels minister-voorzitter Picqué werd onontvankelijk verklaard.
 
Wanneer we de lijst van sprekers of deelnemers aan de conferenties op deze bijeenkomst bekijken, zo stelde Vlaams Belang reeds meer dan twee maanden geleden, moeten we vast stellen dat niet alle sprekers een even onbesproken reputatie genieten. Zo is er bv. een spreker, een Parijse imam, die reeds eerder in opspraak kwam doordat hij audiocassettes met zijn ‘preken’ er op verkocht, waarin hij zwaar en zeer beledigend uithaalde naar de Joodse bevolking.  In een ronduit antisemitische preek, onder de titel  “La Palestine, histoire d'une injustice” betitelde hij de Joden bv als een volk van slavendrijvers, en als “le top de la trahison et de la félonie”.

Een tweede spreker op de “foire” werd  eerder de toegang tot de Verenigde Staten ontzegd, wegens zijn steun aan de gewapende arm van Hamas. Bij de voorbije ‘foire’ in maart jongstleden in Parijs, grotendeels georganiseerd door dezelfde personen als hier in Brussel, werden ook heel wat genodigde sprekers de toegang tot het land ontzegd, door de Franse bevoegde minister Claude Guéant.
 
 
Vlaams Belang hoopt alvast dat gezien de aandacht die de radicale moslimbeurs nu (eindelijk) krijgt,  tenminste de federale overheid  - in tegenstelling tot de Brusselse hoofdstedelijke regering - haar verantwoordelijk niet zal ontlopen, en er nauw op zal toezien dat moslimextremisten tijdens de ‘Foire Musulmane’ geen vrije tribune krijgen, om de gemoederen in Brussel opnieuw verder op te hitsen.

Vrij naar Dominiek Lootens

Hoe makkelijk centjes te verdienen, zelfs in de petoet ?   Neen, niet voor jullie, brave Angeltjesvrienden, jullie mogen enkel afdokken, maar voor Tuig & C°.

Het voorbeeld werd vandaag gegeven door een van de meest gevreesde criminelen die dit onland telt. Even gevaarlijk in de nor, dan in de maatschappij. Wij hebben het over de genaamde Farid le Fou, de gek, de waanzinnige, de oncontroleelbare die sinds 2006 niet minder dan 34 keer verhuisd is van de ene gevangenis naar de andere. Enkel en alleen omdat hij door zijn agressieve gedrag de cipiers en het overige personeel van de gevangenissen het leven tot een hel maakt.  Bedreigingen, verwensingen, en als het kan fysiek geweld ; het gaat zover dat er stakingen dreigen omdat de gevangenisbewakers de strapatsen van deze gevaarlijke zot niet meer nemen en geloof ons, cipiers zijn dezer dagen heel wat gewoon.

Maar nu krijgt Farid le Fou een vast verblijf in de jail van Jamioulx waar hij nog nooit verbleven heeft.  Een rechter uit dit circusland heeft  recht gesproken na de klacht van Farid tegen de Belzieke staat omdat hij teveel moest verhuizen en de kans niet kreeg zich deftig te settelen. Je moet maar lef hebben, als meest gevreesde gevangene om een proces te beginnen tegen de staat.  In dit schandland is alles mogelijk.

Nu krijgt de sukkelaar een éénmanscel èn enkele privileges als toetje. Indien aan de wens van de klager niet voldaan wordt zal de Belze belastingbetaler aan deze woestijnvos 500 euri per dag  smartgeld moeten ophoesten.

Blijkbaar is het in dit zieke land voor allochtoonse criminelen en tafelschuimers makkelijker om 500 euri daggeld los te peuteren dan een autochtoon die zijn levenlang gewroet en betaald heeft voor alles en nog wat en het met 1000 euri PER MAAND pensioen moet zien te rooien.
Met dank aan de linkse kerk en haar dienaars.

Senior & Ray (in gemeenschappelijke verontwaardiging)

Volgens de nieuwsberichten van vandaag is het opnieuw boel met het spoorvrachtverkeer in de haven van Antwerpen. Gisteren reden er nog enkele vrachttreinen en was de staking zogenaamd gedeeltelijk maar vandaag zou er waarschijnlijk geen enkele van de normaal geplande 250 treinen nog rijden. Hierdoor worden er honderden bedrijven benadeeld die de verwachte goederen niet zien aankomen. Welke enorme schade door deze absurde staking wordt toegebracht zal de vakbonden zoals steeds worst wezen.

Het dramatische is dan nog dat deze staking geen enkele zin heeft. Het gaat hier niet over het verlies van werkplaatsen, nu niet, noch in de toekomst. Het is er de syndicaten alleen om te doen dat ze niet akkoord gaan dat de spoorwegen worden gereorganiseerd en dat de treinbemanningen naar een andere dochter van de spoorwegen worden overgeplaatst. Volgens de vakbonden zou het statuut en de arbeidsvoorwaarden kunnen veranderen en dat pikken ze niet.

Wat ze wel pikken en reeds gedurende jaren is het geld van de belastingbetaler. Het vrachtvervoer bij het spoor is reeds vele jaren chronisch ziek en kost de gemeenschap fortuinen. Nu men deze financiële aderlating wat wil verminderen door bepaalde reorganisaties door te voeren, liggen de vakbonden dwars. Ze willen dat ze verder het geld van de belastingbetaler kunnen verbrassen zoals ze reeds jaren gewoon zijn.

En hier wringt nu het schoentje. De staatskas kan deze fratsen niet blijven betalen. Door nu tegen te wringen en de steeds in aantal krimpende bedrijven op kosten te jagen, schieten de vakbonden in eigen voet. Inderdaad willen ze niet beseffen dat binnenkort er nog maar één enkele oplossing overblijft en dat is zoals bij SABENA, het licht uit te draaien. Ook daar bleef men maar staken om steeds meer te bekomen, tot men uiteindelijk lik op stuk kreeg.

Men zegge het voort, 

Freddy Van Gaever

Ontwerp : Studio Rony

Afgelopen weekend speelde Beerschot een thuiswedstrijd op het Kiel tegen KV Kortrijk. Antwerps VB-lijsttrekker Filip Dewinter gaf de aftrap van die match, een actie die door een deel van de Beerschotsupporters op boegeroep werd onthaald. Achteraf werd de bedenking gemaakt of een multiculturele club als Beerschot, gevestigd in een wijk met een grote allochtone gemeenschap, er wel goed aan deed Dewinter zo in de spotlight te zetten.

De club verantwoordde de keuze door te stellen dat ook Annemie Turtelboom (Open VLD) twee weken geleden de aftrap kwam geven op het Kiel, en dat Beerschot daarom in naam van de politieke onpartijdigheid Dewinter de kans gaf hetzelfde te doen.

Beerschot maakt van de gelegenheid gebruik om haar sociale betrokkenheid in de kijker te zetten. 'De club schenkt de nodige aandacht aan sociale projecten en communitywerking', luidt het in een persbericht. 'De opzet van de club is om een breed doelpubliek te bereiken, over de grenzen van culturele of religieuze achtergrond heen! Bij Beerschot AC moet iedereen zich welkom kunnen voelen.'

Bron : De Standaard

 J : Hallo Bart ? 't is Patrick hier he...

Tekst en scenario : Gerolf Annemans

Op het traditionele openingscollege Politicologie aan de Universiteit Gent nodigde professor Carl Devos de zeven partijvoorzitters uit. Ze kregen een kwartier de tijd om hun kernideeën voor de lokale verkiezingen uit te leggen.

Wij laten u kennismaken met de voorstelling van Bruno Valkeniers. De andere heren komen uitgebreid aan het woord in de klassieke media.

Bruno Valkeniers (Vlaams Belang) had het over een regimecrisis in ons land waarbij de 'bubbel van het ongenoegen' blijft maar zich soms verplaatst van de ene partij naar de andere. Allicht een verwijzing naar de sterkte van de N-VA in de peilingen.

Hij herinnerde de studenten politicologie aan het cordon sanitaire waarbij de andere partijen afspraken niet met het Vlaams Blok/Belang in zee te gaan – ook al stemden een miljoen Vlamingen voor de partij. Hij vertelde ook dat de VRT Vlaams Belang lang doodzweeg 'omdat het geen partij is als de andere'.

Valkeniers bevestigde dat zijn partij geen partij is als de anderen. 'We zitten buiten het stramien van de politieke correctheid en worden nu nagepraat in een 'gewateerde' vorm. Wat twintig jaar gelegden politiek incorrect werd genoemd, is nu mainstream. Ook voor linkse opiniemakers.'

Valkeniers zei dat zijn partij zich goed voelt in de oppositie, omdat Vlaams Belang geen compromissen sluit. 'Ik heb het koninklijk paleis nooit vanbinnen gezien en ik wil dat zo houden.'

Maar het is niet zo dat kiezers alleen voor beleidspartijen kiezen, zei hij. We zijn een zweeppartij die geen postjes kan uitdelen. 'Men wordt geen politicus bij het Vlaams Belang om provinciegouverneur te worden van Oost-Vlaanderen.'

Valkeniers had het natuurlijk ook over de islam die een mono-cultuur wil installeren. 'We moeten assertief op onze strepen staan. De ene cultuur is geëvolueerder dan de andere. Hier in Europa moeten we onze cultuur als leidcultuur naar voor durven schuiven.'

Over België zei hij ten slotte dat zijn partij een blauwdruk heeft voor het einde van het land. Het ligt niet op de boekenbeurs omdat het van de rechter niet mag. 'Maar de verboden boeken zijn de interessantste.' We willen meer dan enkel een facelift voor België, zei hij.

Het veiligheidsthema is hét thema van zijn partij bij deze verkiezingen. Dat toonde de précampagne van de partij al. 'Het onveiligheidsgevoel gaat over veilig fuifen voor jongeren en buiten durven komen voor ouderen. De straten, de publieke ruimte, is van de mensen. Niet van amokmakers.'

Op de pré-campagne werd trouwens soms gechoqueerd gereageerd, gaf hij toe. 'Al wie Frans heet, heeft zich gemeld bij onze communicatiedienst.' 'We zien de verkiezingen tegemoet zoals de dolfijnen. We zwemmen tegen de stroom in, dat stuurt beter.'

Bron en verder lezen :

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120925_055

In een kleinre reeks van vandaag af tot 14 oktober willen wij  een zevental Angeltjesvrienden van wie we weten dat ze kandidaat zijn bij de gemeenteraadsverkiezingen, aan onze lezers voorstellen. 

De eerste in de rij is de 27-jarige Sam van Rooy, publicist, mede-samensteller en auteur van 'De islam. Kritische essays over een politieke religie' en van 'Europa wankelt. De ontvoering van Europa door de EU'. Hij is de vijfde kandidaat voor het district Deurne en staat op nummer 7 voor de Antwerpse gemeenteraad. Sam is een gegarandeerde aanwinst voor VB Antwerpen met een bagage als technisch ingenieur, kenner van de islam en scherp observator van de ondemocratische intenties van de EU.

- Wat zie jij als speerpunten voor de plaatselijke politiek in Deurne en Antwerpen, Sam ?  

Wij stellen  één belangrijke beleidsprioriteit voorop: méér veiligheid, en dit in de meest ruime zin. Het Vlaams Belang wil de fysieke veiligheid, de sociale veiligheid en de identitaire veiligheid van de Antwerpenaren verzekeren. Sociale veiligheid betekent dat we werk, welzijn en welvaart garanderen voor wie in deze stad woont en leeft ; identitaire veiligheid betekent dat we het Vlaams en het Europees karakter van Antwerpen kracht willen bijzetten en dat we de multikul en de islamisering willen tegengaan; fysieke veiligheid betekent dat we een harde aanpak willen van de criminaliteit, zodanig dat het recht op veiligheid van iedere Antwerpenaar gegarandeerd wordt. De angst moet weer van kamp veranderen en het slachtoffer - niet de dader - moet centraal komen te staan. Ook mobiliteit is voor het Vlaams Belang belangrijk: het moet afgelopen zijn met het autopestbeleid. Openbaar vervoer, fietsers en voetgangers zijn belangrijk, maar het beleid is doorgeslagen en moet opnieuw in evenwicht worden gebracht: minder files en meer parkeerplaatsen.

- Hoe is de verhouding in Deurne en Antwerpentot de NV-A ?

De N-VA is met rasse schreden een 'traditionele partij' geworden. De partij heeft zich uitgesproken voor het cordon sanitaire, en De Wever herhaalt telkenmale niet met het VB te willen samenwerken. Natuurlijk zou bijvoorbeeld een minderheidscoalitie van N-VA en VLD, met het VB als gedoogpartner, veel beter zijn dan opnieuw de socialisten op 't Schoon verdiep. Ik denk daarbij aan Nederland, waar de PVV een minderheidskabinet van liberalen (VVD) en christendemocraten (CDA) gedoogde. Of beter nog: een rechtse coalitie met N-VA en VB. Ik heb daar echter een hard hoofd in wanneer ik de softe standpunten van de N-VA zie inzake criminaliteit, immigratie en islam. Ik durf zelfs te stellen dat op die essentiële punten het verschil tussen de N-VA en het VB niet zo veel kleiner is dan tussen bijvoorbeeld de Open VLD en het VB. De N-VA subsidieert moskeeën, roept een moslimomroep in het leven en richt imamopleidingen in. Allemaal met ons belastinggeld. Wat dat betreft is de N-VA echt geen haar beter dan de 'oude' traditionele partijen.

- Vertel iets over de VB- collega's met wie je optrekt naar de verkiezingen, Sam.

De lijst in Antwerpen is een zeer diverse lijst, met een goede mix van jong en oud, nieuwkomers en vaste waarden, mannen en vrouwen, en mensen uit alle lagen van de bevolking. Het is een lijst van GV's (Gewone Vlamingen), en niet van BV's. Dat is eigen aan het Vlaams Belang: het is een échte volkspartij, door en voor mensen uit het veld. De Antwerpse lijst is dus geen 'ivoren toren-lijst', maar een lijst met mensen die in het échte leven staan en weten wat er speelt. Binnenkort verschijnt er een 'Antwerpse Volksgazet' waarin een tiental van deze mensen worden voorgesteld, elk met zijn of haar verhaal en drijfveer: een cipier, een café-uitbaatster, iemand met een krantenwinkel, een trambestuurder, enzovoort. Vaste waarden zijn, met Filip Dewinter op kop, onder andere Anke Van dermeersch, Bruno Valkeniers, Gerolf Annemans, Wim Wienen, Jan Penris, Caroline Drieghe, Wim van Osselaer. Een sterke ploeg, een ervaren team.

- Ben jz tevreden over de burgemeester van uw gemeente en hoe verhoudt hij zich tot het VB ?

Uiteraard ben ik niet tevreden over Patrick Janssens. Hij is en blijft een reclamejongen die neerkijkt op het VB en zijn kiezers. Hij is geen volksmens, maar iemand die het moet hebben van façade, van 'windowdressing'. Zijn slogan, "'t Stad is van iedereen", is walgelijk, want de koekenstad is juist nìet van iedereen. De koekenstad is niet van de salafist of terrorist; de koekenstad is niet van de Roemeense carjacker; de koekenstad is niet van de Nigeriaanse oplichter; de koekenstad is niet van de losgeslagen asielzoeker; de koekenstad is niet van het moslimtuig dat (onze) vrouwen, Joden of homoseksuelen terroriseert. De koekenstad is van de autochtone Antwerpenaar, die een veilige, Vlaamse en niet-geïslamiseerde stad verdient.

- Welke rol speelt in Antwerpen en Deurne  de aanwezigheid van vreemdelingen en allochtonen, een woord dat op de index  van de links rakkers verschenen is ? 

De aanwezigheid van vreemdelingen en allochtonen speelt een zeer belangrijke rol. Antwerpen multiculturaliseert, vervreemdt en islamiseert. In 2007 waren bij de jongens 13 van de 20 meest gekozen namen islamitisch. Bij de gekozen meisjesnamen waren 10 van de 20 meest voorkomende namen islamitisch. Tegen 2018 zal de helft van de Antwerpse keizers van allochtone origine zijn, waaronder veel moslims. Deze demografische werkelijkheid, gecombineerd met de lakse houding ten opzichte van de multicultuur, zorgt ervoor dat de islam wortel schiet in Antwerpen: moskeeën rijzen als paddenstoelen uit de grond, moslimallochtonen vallen (onze) vrouwen, homoseksuelen en Joden lastig en halalwinkels, schimmige Arabische vzw's en hoofddoekendracht bepalen het straatbeeld. De gewone, Vlaamse Antwerpenaar voelt zich niet meer thuis in zijn eigen stad.
In Deurne, het district waar ik opgroeide en op plaats 5 van de lijst sta, komt er midden in een woonwijk een asielcentrum. De bewoners werden nooit geïnformeerd en staan perplex. Als het geen moskee, bel- of nachtwinkel of Arabische vzw is, dan is het wel een asielcentrum. Het wordt er dus niet echt gezelliger op.

- Sam, heb je nog een speciale boodschap ?

Ja. Hoewel het belang van de lokale verkiezingen niet mag worden onderschat, is er op dit moment een machtsgreep van historische omvang gaande: een monetaire staatsgreep door de Europese Unie, die de eurocrisis zou moeten 'oplossen', en die tot doel heeft een Europese superstaat te creëren. Die Europese superstaat zal tevens een transferunie zijn naar Belgisch model, waarbij de sterke landen financieel zullen bloeden voor de zwakke EU-landen. Vlaanderen wordt op die manier gedegradeerd tot een provincie van Europa: België verdampt, maar Vlaanderen verdampt mee. Vlaanderen heeft dus een dubbele uitstap nodig: uit de Belgische constructie, maar ook uit de antidemocratisch Europese Unie. De Antwerpenaren moeten goed beseffen dat de onveiligheid, de multikul en de islamisering waarmee ze worden geconfronteerd, voor een groot deel te wijten is aan de Europese Unie. Wij moeten dan ook dringend de Europese Unie en de euro vaarwel zeggen en terug baas worden in eigen land, anders is een onafhankelijk Vlaanderen een lege doos.

Tot zover Sam van Rooy. Een strijdvaardige en bekwame Vlaams Belang kandidaat die hiermede zijn eerste schreden zet in de wereld van de politiek.  Wij wensen hem veel succes toe en, lezers uit Antwerpen en Deurne, geef de jeugd een kans.

Ray

Subjectief modereren en selectief beoordelen en dan treuren dat de oplage van de gazet daalt.

In navolging van Rode Patrick heeft Groene Meyrem in een zelfde geut van bescheidenheid een magazine uitgebracht onder de eigen welluidende voornaam : spreek uit op zijn Antwerps, Maairèm. Een blik in het rurale gemoed van deze dochter van het land van Atatürk.  Het magazine is uitermate geschikt om het zonder lectuur te perforeren met 1 gaatje (net zoals 1 hersencel) en het aan 1 nageltje op te hangen in het sanitaire complex van de camping en zorgvuldig blaadje per blaadje te gebruiken alnaar gelang de noodwendigheden.

(Ontwerp : Studio Rony)

Eerst was er onderstaand project maar dit werd verworpen en aangepast aan de relaiteit :

Ietsje later dan de rest van de wereld, kwamen maandag 24 september een 600 moslims in Athene op straat om te protesteren tegen, u weet wel.  De Griekse politie had nog een lading traangas liggen van in de goede tijd van de kolonels en die hebben ze nu opgebruikt. Op de volgende vraag om nog een aantal miljarden los te peuteren  van Europa, zal er een post ter rechtvaardiging verschijnen : traangas ter bescherming van de democratie.

Sachalin wordt van het Russische vasteland gescheiden door de Tatarensont, die op zijn smalst 7,3 kilometer meet en in de winter dichtvriest. Het Japanse eiland Hokkaido bevindt zich aan de overzijde van de Straat van La Pérouse. Het eiland is 948 kilometer lang en 27 tot 170 kilometer breed. De totale oppervlakte van Sachalin bedraagt 76.400 km², waarmee het het grootste tot Rusland behorende eiland is.

Bijna twee derde van Sachalin is bergachtig. Twee parallelle bergketens, gescheiden door de Tym-Poronajskaja-vallei, doorkruisen het eiland van noord naar zuid. Het hoogste punt van Sachalin is de berg Lopatina, behorend tot de oostelijke keten, die zich 1609 meter boven de zeespiegel verheft.

Het noorden van het eiland bestaat uit moerasvlakten. De langste rivier van Sachalin is de Tym, die 400 km in noordelijke en noordoostelijke richting stroomt en uitmondt in de Zee van Ochotsk. De rivier is over een lengte van 80 km bevaarbaar voor lichte schepen. De Poronaj stroomt in zuid-zuidoostelijke richting naar de Golf van Geduld. Drie kleinere rivieren monden uit in de zuidelijke Golf van Aniva.

Japan verklaarde Sachalin in 1845 eenzijdig tot Japans grondgebied. Russische kolonisten kwamen echter naar het eiland, vestigden er een bestuur en stichtten er scholen, kerken en gevangenissen. De oorspronkelijke bevolking werd vermoord of gedwongen zich op het Aziatische vasteland te vestigen.

In 1855 tekenden Rusland en Japan het Verdrag van Shimoda, waarin werd bepaald dat het eiland door beide naties bewoond mocht worden: de Russen in het noorden, de Japanners in het zuiden, zonder dat tussen hen een scherpe grens werd vastgesteld. Rusland ontmantelde daarnaast zijn militaire basis bij Ootomari.

Na de Opiumoorlog dwong Rusland China tot het tekenen van het Verdrag van Aigun en de Conventie van Peking, waarmee al het gebied ten noorden van de Amoer en ten oosten van de Oessoeri, inclusief Sachalin, aan Rusland viel.

In 1857 werd er een strafkolonie op het eiland gesticht, maar tot 1875 stond het zuidelijke deel van Sachalin onder controle van Japan. Met het Verdrag van Sint-Petersburg, dat in dat jaar werd gesloten, stonden de Japanners hun deel van eiland af aan Rusland, in ruil voor de Koerilen.

Na de Russisch-Japanse Oorlog tekenden beide landen in 1905 het Verdrag van Portsmouth, waarmee het zuidelijke deel van het eiland (onder de 50e breedtegraad) aan Japan viel. De Russen behielden de overige 3/5 van het gebied. Zuid-Sachalin ging de prefectuur Karafuto (樺太庁) vormen, met Toyohara, het huidige Joezjno-Sachalinsk, als hoofdstad.

In augustus 1945 kreeg de Sovjet-Unie het eiland in handen. De aanval op Sachalin begon op 11 augustus. Hoewel de troepen van het Rode Leger driemaal zoveel manschappen telden als die van Japan, verliep de verovering stroef, de Japanners verzetten zich hevig. Pas op 16 augustus brak het Sovjetleger door de Japanse verdediging. Daarna konden de Sovjettroepen steeds makkelijker oprukken, hoewel de gevechten doorgingen tot 21 augustus. De meeste overgebleven Japanse eenheden gaven zich over op 22 en 23 augustus. Met de inname van de hoofdstad Toyohara op 25 augustus 1945 was de verovering van Sachalin een feit.

Volgens Japanse bronnen vonden 20.000 burgers de dood tijdens de invasie. Op 2 januari 1947 werd de oblast Sachalin opgericht en werd het eiland in de huidige vorm bestuurlijk geïntegreerd in de RSFSR, sinds de val van de Sovjet-Unie de Russische Federatie.

Een definitief vredesakkoord is nooit getekend. Bij het Verdrag van San Francisco van 1952 deed Japan afstand van zijn claim over het zuidelijke deel van Sachalin, maar ging het niet akkoord met de Russische beheersing van het eiland. Japan beschouwt de status van Sachalin als onopgelost en op Japanse kaarten wordt het eiland als niemandsland aangeduid. De kwestie is nog altijd een heikel punt in de Japans-Russische betrekkingen. Vlucht 007 van de Zuid-Koreaanse maatschappij Korean Air werd op 1 september 1983 net ten westen van Sachalin door de Sovjets neergeschoten. Alle 269 inzittenden, passagiers en personeel, kwamen om het leven.

En dan nu terug naar het vreedzame Europa. Op invasies wordt hie rniet gereageerd, integendeel de bezetters worden toegejuicht en aangemoedigd hun familieleden te laten overkomen.

Bron : Russia Today & Wikipedia