*Crapule de la rue* - door Elveebee
Het artikel dat vandaag zaterdag 27 oktober in een anti-Vlaamse regimekrant verschijnt, zegt meer dan het eigenlijk bedoelt.
Er is ten eerste de naam van de redacteur (* : voor het geval u niet doorklikt, kijk onderaan). Daaruit kan je trefzeker afleiden dat het een lofzang aan de linkse kerk zal zijn.
Ook de foto spreekt boekdelen. Zou je iemand met zo’n ijskoude blik, zo’n arrogante houding en dit soort lichaamsversiering, op een avond in een donkere straat durven ontmoeten? Als dit een lid was van een andere politieke strekking, dan werd hij meteen met de stempel ‘straatvechter’, of door de slippendragers van Le Soir ‘crapule de la rue’ gebrandmerkt, toch?
Maar het ergste moet nog komen. Zijn uitspraken zijn recht evenredig met het minushabens-gehalte dat zijn houding uitstraalt.
De vraag is waarom een zichzelf ‘kwaliteitskrant’ noemend dagblad aan zo iemand een forum verleent! We overlopen even.
“Gaby Colebunders is een vakbondsman met een rood hart en een ruige reputatie. Wij willen ons geld terug. Die fabriek is van ons.”
Laat er ons maar vanuit gaan dat dit een loze kreet is, geslaakt in een emotioneel moment, en symbolisch bedoeld. Helaas, twijfelen we daar zelf aan. Een fabriek is van de aandeelhouders; werknemers zijn geen eigenaar, zij worden contractueel betaald voor bewezen diensten gedurende een bepaalde of een onbepaalde tijd.
“Voor mij is Jef (Ulburgs) nog altijd een soort god, zegt hij. Zonder hem zou ik waarschijnlijk in de criminaliteit beland zijn.”
Het geeft te denken onder welk soort volk vakbonden hun tafelspringers recruteren.
“Als vakbondsman heeft Colebunders (39) een ruige reputatie. Straks, als ik na dit gesprek met hem naar de Fordfabriek rijd, zullen zijn collega's mij nog lang trakteren op sterke verhalen. Hoe Colebunders zeven jaar geleden slaags raakte met de zaakvoerder van een schildersbedrijf die was ingereden op een stakerspost. Hoe veel arbeiders altijd eerst naar hem kijken voor ze akkoord gaan met wat de vakbondssecretarissen hen vertellen.”
Kortom, het soort volk dat altijd de bek vol heeft van verdraagzaamheid en democratie …
“De directie wil zich strikt houden aan alle wettelijke stappen. We hebben meteen beslist om alles te blokkeren. Om de fabriek te gijzelen.”
Dus, een directie die haar plicht vervult, moet afgestraft worden?
“Hoe lang werkt u bij Ford? Twintig jaar. Waarvan het grootste deel als vrijgestelde.”
Een contradictio in terminis. Twintig jaar ‘werken’ en toch vrijgesteld zijn, hallo? En wie betaalt ondertussen het loon? Is het verwonderlijk dat bedrijven het moeilijk hebben als ze dure mensen moeten betalen, die op geen enkele manier productief zijn voor het bedrijf?
“We zouden eerst moeten proberen of Ford niet verplicht kan worden om het werk op een eerlijke manier te verdelen in Europa.”
Jazeker, dromer, doe maar op! Waarom niet meteen ‘Europa’ zelf laten fabrieken oprichten, we hebben genoeg afgeschreven politici die nu al overal in een raad van Bestuur zitten. Maar als je privéondernemers op die manier het leven zuur maakt, dan hebben zij nog altijd het laatste woord: er zijn nog meer continenten dan Europa, waar hun werkgelegenheid wel welkom is!
“Jarenlang heeft Ford subsidies en andere tegemoetkomingen gekregen. Welnu, wij willen dat geld terug.”
Dat geld is al lang teruggevloeid naar de bevolking en naar de overheid onder vorm van lonen, rsz-bijdragen, personenbelasting, enz…
“Misschien moeten we hier zelf ecologische bussen op waterstof produceren, ik roep maar iets.”
Dat zou een mogelijkheid zijn. In dat geval zien we gelijkaardige artikels verschijnen van tafelspringers uit de petrochemische sector.
“Gelooft u niet dat u ander werk kunt vinden? Voor mij persoonlijk zal dat niet eenvoudig zijn. Ik heb nogal een reputatie bij werkgevers, dus ze staan niet te springen om mij in dienst te nemen.”
Dat zijn natuurlijk de terechte consequenties waarvoor volksmisleiders zoals Jef Ulburgs hun discipelen vergeten te waarschuwen… Een spreekwoord zegt: don’t shit where you eat!
“Ik vind eerlijk gezegd dat we het stakingsmiddel beter en vaker zouden moeten benutten. Misschien moeten we het hele land platleggen.”
De maskers beginnen stilaan af te vallen Is dat dan de uiteindelijke bedoeling?
“Zoals een moslim minstens één keer in zijn leven naar Mekka moet, zo wil ik minstens één keer in mijn leven naar Cuba.”
Steve Stevaert achterna? Lees het vervolg van deze nitwit binnenkort in Story…
Elveebee
(* voor zij die niet doorgeklikt hebben, Joël de Ceulaer)
