Op hete Colenbunders

U zal het gemerkt hebben, de voorbije dagen, dat wij niet elke ademtocht, schijnbeweging of valse voorzet in verband met de coalitievorming in Antwerpen besproken hebben. Waarom zouden we ?  Wij laten de eer aan de winnaars om hun zege om te zetten in beleid.

Bart de Wever heeft zich klemgereden en hij levert het zoveelste bewijs dat er een groot verschil is tussen het etaleren van oratorische talenten en strategisch maneuvreren in de politieke jungle. Het is een bescheiden heruitgave van de laatste parlementsverkiezingen.  De Wever gelooft nog steeds dat hij door zijn tegenstrevers even enthousiast onthaald wordt als door de eigen achterban. 

 Filip Dewinter beziut meer politieke rechtlijnigheid in zijn pink dan De Wever in zijn lijfje : "Wij zijn niet uit op schouderklopjes van onze tegenstanders, maar wel op goedkeuring van onze trouwe aanhang". Ook al klinkt dit nu even bitter, deze uitspraak verandert niets aan de houding van de Vlaamse Republikeinen.

En nu naar 't Schoon Verdiep in Antwerpen, want er is iets gebeurd dat de moeite van het vermelden is. Janssens trekt zich terug uit de onderhandelingen die hij leidde uit naam van de Stadspartij.

"Vandaag wordt in bepaalde media de indruk gewekt dat ik persoonlijk het verloop van de Antwerpse formatiegesprekken bemoeilijk. Ik heb daarom besloten om mij terug te trekken uit de onderhandelingen. staat in de mededeling. We hebben als partij onze betrachting vanaf de eerste dag heel duidelijk gemaakt aan de formateur: komen tot een constructieve meerderheid die een zo groot mogelijk deel van de Antwerpse kiezers vertegenwoordigt. Ik wens niet dat de indruk bestaat of gewekt wordt dat mijn persoon zulks in de weg staat. Noch de stad, noch de Stadslijst, noch ik persoonlijk hebben er immers enig belang bij dat die formatiegesprekken nodeloos moeizaam verlopen of lang aanslepen".

De eerste dagen zal dit nog niet onmiddellijk voor een doorbraak zorgen, want dat zou té opvallend zijn.  De Wever kan nu beginnen aan zijn terugtocht en de 5 opportunisten van het CD&V-ke kunnen zich wellicht losmaken van hun linkse kameraden. Tenzij die linkse vrienden zelf in de Nv-A boot zullen stappen. Wait and see.

Ray

Deze week was de Duitse Bondskanselier aanwezig in het Europarlement, dat voor de gelegenheid, goed gevuld was. Nigel Farage van de UKIP was een van de interpellanten die zonder omwegen en overbodige liflafjes duidelijk maakte dat een groot deel van de Britse bevolking niet langer akkoord gaat met de huidige EU-politiek en de financiële bijdrage die GB hiervoor moet neertellen. "De Britse eerste-minister David Cameron is een zwakke premier, u gaat straks naar hem toe, mevrouw de Bondskanselier, zeg hem dat u vriendelijk van hem wil scheiden, naar u gaat hij waarschijnlijk luisteren."

Woensdag 7 november grepen opnieuw onlusten plaats in Athene nabij het Parlement. Het wordt langzaamaan duidelijk dat de protesten niet enkel gericht zijn tegen de belabberde toestand waarin het land zich bevindt en de strenge bezuinigingen die opgelegd worden door de EU en het IMF. De manifestaties worden gekaapt door gemaskerde individuen die vooral uit zijn op het voeren van een oorlogje met de politie. Deze EU is doodziek.

Ray

Socialistische krokokdillentranen over EU-steun aan Ford Turkije

De Europese Investeringsbank (EIB) stond een goedkope lening van 100 miljoen euro toe aan Ford om te investeren in een fabriek in Turkije. In deze fabriek in Koçaeli zal de nieuwe Ford Transit worden geassembleerd. De Vlaams Belang-delegatie in het Europees Parlement is geschokt maar niet verrast door het feit dat de Europese Unie de delokalisatie van bedrijven uit Europa zoals Ford Genk financiert en dus actief ondersteunt. De EIB functioneert binnen de krijtlijnen die door de EU worden uitgetekend, wat onder meer betekent dat er steun wordt verleend aan projecten in kandidaat-lidstaten zoals Turkije.
 
Het Vlaams Belang heeft altijd gewaarschuwd voor de politieke, culturele, economische en ook sociale gevolgen van de mogelijke toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Turkije ontvangt miljarden aan 'pretoetredingssteun' van de EU. Het was dus perfect te verwachten dat al dat geld ook zou gebruikt worden om industriële activiteiten uit Europa weg te halen en naar Turkije te verplaatsen.
 
De plotse bezwaren - wanneer iedereen in Genk met de neus op de feiten wordt gedrukt - van een europarlementslid van de SP.a*, getuigen dus van een stuitende hypocrisie. De socialisten en alle andere traditionele partijen hebben de toetreding van Turkije (en dus de sociale dumping die daar nu al het gevolg van is) altijd gesteund. Alle bezwaren werden systematisch weggewuifd. De werknemers van Ford Genk zitten nu met de gebakken peren, en er zullen nog grote fabriekssluitingen komen als gevolg van het wereldvreemde EU-beleid.
 
De Belgische regering is overigens mee verantwoordelijk voor de werking van de EIB. Minister van Financiën Steven Vanackere (CD&V) maakt deel uit van de 'raad van gouverneurs' van de EIB, die onder meer beslist over het financieren van projecten buiten de Europese Unie. Vanackere kan dus best zo snel mogelijk tekst en uitleg geven over de beslissing tot steun aan Ford in Turkije, die op 27 juni van dit jaar getekend werd.
 
Philip Claeys,
Europees parlementslid

Gisteren heeft  Vlaams volksvertegenwoordiger Jan Penris, tijdens het vragenuurtje in het Vlaams Parlement, minister-president Kris Peeters ter verantwoording geroepen over diens uitspraken tijdens het programma De Ochtend op Radio 1 van maandag laatstleden.
 
Daar had de minister-president verklaard dat wanneer gevraagd zou worden af te wijken van het BAM-tracé daar onmogelijk op kan worden ingegaan omdat daarover duidelijke afspraken zijn gemaakt.
 
Jan Penris merkte echter op dat momenteel een belangrijke MER-procedure loopt waarbij ook de alternatieven voor het BAM-tracé, zoals bijvoorbeeld het Meccano-tracé, worden onderzocht. Hij vindt het niet correct dat de minister-president een voorafname doet op de lopende MER-procedure door halsstarrig vast te houden aan het BAM-tracé.
 
Wanneer de MER-studie zou uitwijzen dat alternatieven zinvoller zouden blijken,  heeft de minister-president en de Vlaamse regering zich hier  bij neer te leggen.  

Hoewel Peeters aan de ene kant meedeelde dat zijn persoonlijke voorkeur blijft uitgaan naar het eerder uitgetekende BAM-tracé moest hij toch toegeven dat de MER-studie richtinggevend zal zijn voor een uiteindelijke politieke beslissing in deze. Het Vlaams Belang heeft van dit laatste met veel plezier kennis genomen.

Onrechtstreeks heeft Jan Penris met deze uitgelokte stellingname de coalitiegesprekken in Antwerpen een duw in de rug gegeven.  De Wever kan nu op een elegante manier de linkse dwarsliggers een stuk tegemoet treden.  En wat zeggen we nu, Bartje ?  "Dank u, mijnheer Jan Penris.  Ik zal het nooit vergeten, dat gij het belang van uw stad stelt boven het belang van uw partij".

Ray

 U weet dat wij met Angeltjes ook rondhangen op Facebook, eigenlijk vooral bij wijze van aanwezigheid en om enige internationale contacten te onderhouden met andere identitaire Europeanen.  Wij steken er nauwelijks tijd in en boeiend is het evenmin, althans op de manier zoals wij Facebook opvatten. 

Deze namiddag waren er een aantal "vriendschapsverzoeken" en zoals altijd, gaan we eerst even nakijken, wie de aanvragers zijn.  Voor je het weet, ben je vriendje met Breivnik of een Albanese schone die uit Tiranna wil overvliegen om je een lekkere massage te geven.  Een van de sollicitanten was ene mevrouw Josephine Andersson (da's vermoedelijk een schuilnaam) met een verrassend mooie foto van Hochschwangau in de sneeuw in Beieren, een van de kastelen van Ludwig II. En in een flits zag ik nog een afbeelding van Wagner, dus ik bevestig de vriendschap, why not, warum nicht ?

Onmiddellijk ontvingen wij het bericht, denkelijk automatisch, dat we door Josephine lid zijn gemaakt van de Nationaal-socialistische beweging en dan pas ziet deze domme man, dat er op de hoofdpagina bij Josephine ook een portretje staat van den Dolf.  Zo fopt men Frederik.

Ik heb volgende boodschap nagelaten op mijn Facebookpagina :

Gisteravond was het Nieuws van VTM gedurende bijna 25 minuten uitsluitend gewijd aan de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Dany V. stond in Washington geruime tijd tegen zijn microfoon te praten, terwijl wij enkel geruis en vage ketelmuziek hoorden maar aan de geloken ogen van de presentator en zijn glimlachende mond te oordelen, zagen wij dat we niet veel misten. Old Trooper Suzy Hendrickx zat bij de Republikeinen, wat haar niet erg beviel want haar hart klopt Democratisch en Elke Pattyn, de droom van vele Arabische prinsen, voelde zich prima bij de Democraten. En er werd wat afgeleuterd met veel hiaten, onderbrekingen en storingen.

Sinds Martine Tanghe terug is bij Eén hebben wij definitief de 0000 ingeruild voor de commerciële. Ook al is het Nieuws saus uit eenzelfde kommetje als het Journaal, principes primeren. Ik vrees het ergste vanavond voor het tv-nieuws, nu Obama herverkozen is. Het kleffe gedoe zal geen grenzen kennen.  We kunnen misschien beter naar Komen Eten kijken, dat is ook niet meer wat het geweest is maar de wereld draait door.

Russia Today geeft hierboven een beknopt overzicht van de reacties op de Obama-overwinning in de moslimwereld, bij de trouwe Europeanen en in het land van Poetin. Wij moeten de Amerikanen niet de les spellen. Zij verkiezen binnen hun stelsel hun politici. Uiteraard hadden wij liever Mit Romney zien winnen, maar ik denk dat het weinig verschil zou uitmaken. De VS zullen nog wat dieper in de schulden geduwd worden door Obama en in de komende 4j aar, zal er weinig vreugde te rapen vallen op economisch gebied, zeker gezien de Republikeinen de meerderheid behouden in het Congres. De schone schijn van Hoessein Obama is al geruime tijd tanende, het zal er niet op beteren.

En nu terug naar de mierenstrijd op het Schoon Verdiep. Doet ie het, of doet ie het niet ?

Ray

Gisteren moest ik mijn jaarlijkse griepspuit gaan halen bij meneer doktoor. Ik zou liever bij een madame de verpleegster gaan, maar ik ken er geen.  Toen ik toekwam om 10 voor 5 (16 uur 50 in de taal van de NMBS) stond hij in de voorhal van zijn praktijk druk in overleg met een zestal patiënten.  "Kom er bij" sprak hij me toe "Ik ben aan het uitleggen hoe je via de pc in mijn digitale wachtkamer een afspraak kan vastleggen".

Mijn huisarts is een echte meneer doktoor.  Een dynamische, vlotte man, ontzettend alert en voortdurend in de weer om aan iedereen zeer duidelijk uit te leggen hoe de kwaal die ons overvalt in mekaar zit, wat we er kunnen aan doen en hoe het verloop normaliter zal zijn.  Het is telkens een korte medische cursus voor leken.  Daarom dat hij populair is en zijn wachtzaal altijd goed gevuld is.  Onze medische dossiers worden al jaren elektronisch opgeslagen en de resultaten van externe onderzoeken bij specialisten komen rechtstreeks in het dossier. "Gedaan met overvolle wachtzalen en nerveuze patiënten wier bloeddruk te hoog is, als ze bij mij binnenkomen" zegt hij tevreden "en ik win tijd."

Het griepprikje voel ik niet eens, de bloeddruk is picobello, de longen piepen niet, en als ik thuiskom moet ik me maar onmiddellijk registreren bij mijn meneer doktoor, dan hoef ik hem nooit meer te telefoneren voor een afspraak. Een ferme handdruk, een knipoog en ik sta op straat.

Sinds De Lijn een aantal trams van richting heeft veranderd, moet ik overstappen in het station Astrid. Ik loop de trappen op, het is inmiddels bijna donker en ik wil even gaan kijken op het plein voor het Centraal Station, waar het 's avonds een boeltje schijnt te zijn.  Het is er zeer druk en het voelt alsof ik ergens in een Afrikaans land ben, maar dan zonder de warmte.  Mensen in diverse kleurtinten staan te wachten of lopen door mekaar en groepjes vreemden praten met mekaar alsof ze allen doof zijn. Nergens hoor ik Nederlands of Antwerps. Ik heb plots zin om heel luid te roepen, om het even wat, maar zeker geen culturele boodschap. Natuurlijk doe ik dat niet.  Ik moet opzij gaan voor een zwarte vrouw met een buggy die me vernietigend aankijkt.  Ik heb al vaak gedacht dat voetgangers die door mekaar lopen, zoals mieren door een richtingsantenne gestuurd worden, zodat we bijna nooit tegen mekaar aanbotsen.  Dat is toch zo ?  Sommigen hebben die kunst echter nog niet onder de knie.

In de grote hal van het Centraal Station staan twee spoorpolitie-agenten met een knalrode vest te kijken naar wat een groot aquarium schijnt te zijn met een kleine haai die op vissen jaagt.  Is dit soms reclame voor Aquatopia of de Zoo ?  Ik ga dichter kijken en de haai lijkt naar mij toe te zwemmen, dan pas merk ik dat het aaneengesloten schermen zijn die het reuzenbeeld samenstellen.  Een Aziatisch meisje dat bij een tafeltje met een laptop zit, vertelt me dat dit een reclamestunt is van Acer computers, een Amerikaans merk dat niet zo bekend is hier en dat zij verkoopt met een Windows 8 software.  Ik mag aan het voelscherm met mijn vingers het beeld verkleinen. "Binnen twee jaar werkt iedereen met een touch screen" zegt ze me vol overtuiging. "Dan moet je wel vaak je handen wassen, anders is het een smerig gedoe", zeg ik zonder nadenken. Ze kijkt me zelfs niet aan maar ik vrees dat ze mij een oude vieze vent vindt.  De twee spoorpolitie-agenten staan te praten met een man met een pakje friet. Ik dank het lieve kind van Acer en haast me de metro in. Er komt net een overvolle tram aangebold en met enig vriendelijk gepor tot de opeengepakte reizigers, kan ik er nog bij.  Ik hoor een blanke vrouw en een mooie Indische jongedame spreken over een kookcursus die ze gaan bijwonen. Kokkinnen in spe, die beseffen dat de liefde van de man ook te maken heeft met zijn maag, als de speleman van het dak verdwenen is.  Slimme vrouwtjes, die alle middelen zullen gebruiken.

Bij mijn halte stappen een tiental mensen af en ik hoor een boze Antwerpse vrouwenstem luid zeggen tegen niemand in het bijzonder "Die wattman heeft prijs. Ik bel zo naar de Lijn met een klacht." Ze wacht tot de tram doorrijdt en roept met bingo-intonatie : "Hij heeft nummer 3234".  Niemand schenkt aandacht aan haar en iedereen haast zich door de druilerige regen. 

Als ik binnenkom in de behaaglijke warmte vraagt mijn vrouw hoe het was.  "Het zijn boeiende tijden" zeg ik haar. "Je zal het lezen op de blog, als je zin hebt".  "Neen, dank je" antwoordt ze "Ik weet het al".

Ray 

(foto : Robbert Mouwen)

Nv-A ministers overleggen : "Een pygmee is dat een kleine neger of een zwarte dwerg ?" 

Pater Geert Bourgeois (Nv-A), Vlaams minister van Eigenzinnige Stemcomputers en Knievallen voor de Invaders heeft een pocketboekje volgeschreven met tips hoe de Vlaming om moet gaan met anderstaligen. 

Zo viel er te noteren dat we traag moeten spreken (zoals Philippe Geubels), nadrukkelijk articuleren (zoals Vim de Wilder) en zelfs de gebarentaal moeten hanteren (zoals Laurette Onkelinx). Gelukkig moeten we nog niet op stap met een tekenbloc en een doos kleurpotloden. Het is niet de vreemdeling die zich moet  verstaanbaar maken maar wel de inboorling volgens de redenering van Pater Geert.

Het is niet wenselijk u uit te drukken in uw dialect, spreek Nederlands. Zeg dus niet als u in de Mediamarkt een klant een apparaat ziet wegmoffelen : "Hey makak, bléft doar ies af". Maar zeg met een hoofse buiging : "Gegroet, achtbare gekleurde Medemensch, had u de nobele bedoeling dit electronische apparaat toe te voegen aan de uitgebreide verzameling die u reeds in uw bezit heeft in uw gratis woning ?  De kassa bevindt zich in het midden bij de uitgang.  Als u niet over de vereiste moneten beschikt, kan u deze winkel verlaten langs de gratis-uitgang. Vergeet u in dat geval niet de gebruiksaanwijzing te vragen aan het dienstpersoneel in uw Prachtige Sjakamakkataal.  Ik wens u verder nog een prettige dag, evenals uwe echtgenotes en uw onvolprezen kroost."

Maar er is meer dan taal in onze contacten met de gewaardeerde vreemde snuiters die op onze achting kunnen rekenen.  Laten we de lijn doortrekken in verband met wat men noemt de criminaliteit, een milde vorm van herverdeling van de rijkdom. Daarom nog enkele wenken die in een volgende uitgave van de Tips van Pater Bourgeois zullen opgenomen worden. 

- Geef steeds gewillig en met een vriendelijke glimlach uw handtas, gsm, portefeuille of wat dan ook af.

- Verwelkom inbrekers op een hapje en een tapje.

- Bij een car-jacking geeft u best wat geld mee voor een tankbeurt zodat de nieuwe eigenaar  zeker op zijn bestemming geraakt.

- Vrouwen die uitgekozen worden voor een groepsverkrachting moedigen best hun onteerders aan met opwindende oerwoudkreetjes en geven na de opgedane ervaring hun slipje en b.h. cadeau als aandenken. Zeg niet na de daad "Amai, gij kunt er niks van" maar loof de prestaties.

- Wanneer u voor de fun in mekaar geslagen wordt (happy slapping) bedank dan uw helden voor hun moed en wilskracht. 

- Vraag bij een home-jacking aan de werkzoekenden of ze bij het verlaten van de woning de voordeur willen sluiten.

Dit zijn enkele tips waar geen speciale kennis voor vereist is, enkel goede wil volstaat.

Indien u in de prijzen valt, ga dan niet uithuilen bij de politie want dat is frustrerend voor de lieden die u lieten kennismaken met hun cultuur.

Veel geluk en lang leve de multiculturele maatschappij.

Senior & Ray in co-productie ter promotie van Pater Bourgeois.
 

Barack Hoessein Obama : 275 kiesmannen

Mit Romney : 208 kiesmannen

Totaal vereiste kiesmannen om verkozen te worden : 270

Bron : Fox News (toestand 5.45 u onze tijd - 7.11.12)

Het was tijdens de voorbije campagne voor de verkiezingen dat op zeker moment in een debat verwezen werd naar Rotterdam, dat aan het hoofd een burgemeester heeft die geboren is in Marokko, de heer Aboutaleb.  Hij werd genoemd in verband met zijn grote bekwaamheden omdat hij er in de  havenstad in gelukt de criminaliteit onder controle te houden en te zorgen dat de gekleurde medemnschen braaf in het gareel lopen.

Zulke beweringen zijn niet te weerleggen, want wie van ons weet precies wat er zich in het nabije buitenland afspeelt ? We hebben de handen vol met de misdaad in eigen land proberen te volgen.

Toevallig stuitten wij vandaag op een stukje bij de gewaardeerde collega's van Geen Stijl dat hzndelt over de situatie in Rotterdam en wat wij daarin lezen, is een totaal ander beeld dan hetgeen een of andere multiculturele Vlaamse lul de kijkers probeerde wijs te maken.

U kent de aparte stijl van geen stijl, dus schrik niet te veel.

Weer een RET'er in 010 in elkaar gestompt (Rotterdamse Electrische Tram - 010 : telefoonregio Rotterdam)

Hoe vaak moeten we dit deuntje nog fluiten? Blijf goedverdoemme met je poten van OV-personeel af (OV = openbaar vervoer) en koop gewoon een kaartje.

In Rotterdam wordt er regelmatig een conducteur, controleur of chauffeur van RET'er gemept. Afgelopen maandagavond ook : een 15-jarige klootdebiel duwde een controleur van de RET tegen een rijdende metro aan en belandde met de man op het metrospoor. Dat is levensgevaarlijk.

Dat je bereid bent iemand te vermoorden voor de prijs van een ritkaartje met de metro in Rotterdam, dan ben je dus ernstig ver verwijderd van de realiteit. Is geen incident, is schering en inslag in Roffa (Rotterdam).

Wat voorbeelden op een rij.

19 april: RET'er in elkaar gebeukt bij ingang metrostation.

4 juni: tramcontroleur in elkaar gebeukt door twee tieners.

En vorige week, 30 oktober: tramconducteur ziekenhuis in gebeukt door drie mannen die niet op zijn verzoek ingingen om de muziek uit hun mobiel zachter te zetten.

Sick fucks, allemaal. Mensen die vrijwillig solliciteren bij beroepsgroepen waarbij dit soort agressie en geweld dagelijkse sleur is, zijn helden. Dat je gewoon je werk doet en de kans loopt het einde van de dag niet te halen, gewoon in Nederland in 2012.

Hoe lang gaan we als land dit soort achterlijkheid nog accepteren? Hey, Rutte-2, nivelleer dit soort zaken eerst eens.
Update: O ja, en gisteren was er nog eentje.

http://www.geenstijl.nl/

Een graancirkel werd ontdekt in een maïsveld. De wetenchappers staan voor een raadsel

De trouwe lezers van Angeltjes weten dat wij van bij het begin van de blog, dat is weldra 7 jaar geleden, regelmatig video's vertonen van een Japanse producent. Wij kunnen met mekaar niet communiceren, want hij kent nauwelijks Engels maar toch weet hij intussen dat de meeste van zijn films hier in het land B op internet verschijnen.

Onze man woont op het grote Japanse eiland Hokkaido : 85000 km2 en 5,5 miljoen inwoners, dat is slechts 65 inwoners per km2, schaars tegenover de rest van Japan dat 350 inwoners per km2 telt.

Wat mij van bij de aanvang fascineerde in deze kortfilms zijn de natuurbeelden van landschappen en dieren en de kalmte die zij uitstralen, ook omdat de camera zeer rustig gehanteerd wordt. De muzikale begeleiding doet soms afbreuk aan de beelden, maar dat is dan ook de enige kritiek. Er zijn beslist enkele Angeltjeslezers, die meer afweten van filmtechnieken dan ondergetekende. Ik wil er nog aan toevoegen dat Hokkaido helemaal in het Noorden ligt en zich aanvlijt tegen het koude Euro-Aziatische Rusland. Het klimaat brengt koude winters mee en warme zomers.

Ray

Een totaal ontmoedigde wegvervoerder vertelde ons het volgende.
 
"Ik kan niet begrijpen dat onze politieke mandatarissen zo dom zijn  en niet duidelijk inzien dat ons land steeds sneller naar de bom aan het gaan is. Door allerlei domme en idiote wetten kan ik als wegvervoerder nog alleen maar failliet gaan. Stupiede vakbondseisen enerzijds en totaal onrealistische overheidsverplichtingen anderzijds hebben ons volledig de das omgedaan. Gelukkig heb ik dit tijdig ingezien en heb ik mijn wagenpark stuk per stuk naar een Oostblokland overgebracht. In de loop van het volgende jaar doe ik hier definitief het licht uit en zal mijn laatste medewerkers noodgedwongen de laan moeten uitsturen. De laatste jaren waren zeer onprettig en heb ik met tegenzin vele beslissingen genomen. Ik kan en wil niet begrijpen dat onze zogenaamde overheid die hele nefaste evolutie van onze sector steeds maar verder laat plaatsgrijpen. Zelf heb ik het geluk gehad enerzijds enkele kinderen te hebben die meertalig zijn en anderzijds enkele trouwe klanten te hebben gehad die er geen probleem mee hadden dat hun vrachten nu door vrachtwagens met Oostblokplaten worden uitgevoerd. In afwachting van de 100 procent heb ik vandaag reeds meer dan 95% buitenlanders in dienst. Ik heb dit nooit gewenst en had voor enkele jaren nog 100% belgen als werknemers. De loonkosten zijn hier nu niet 30 maar 300% hoger dan wat we nu in het buitenland betalen! Schrijf op een briefje dat er nog talrijke wegvervoerders in 2013 de boeken zullen moeten neerleggen. Ik heb niet lang school gelopen maar wel lang genoeg om duidelijk in te zien dat we naar de afgrond aan het rijden zijn in dit land.

Steeds mindere sociale bijdragen enerzijds en steeds hogere uitkeringen anderszijds zullen ons snel naar een totaal onhoudbare toestand leiden. Omdat de kans groot is dat men me vroeg of laat mijn gedurende een gans leven opgebouwd vermogen geheel of gedeeltelijk zal gaan afnemen,  heb ik beslist om  stilaan mijn hele bezit naar het buitenland over te brengen. Maar aangezien ik niet alleen ben en er steeds meer zelfstandigen dezelfde beslissingen zullen gaan nemen, ziet de toekomst voor ons land er vreselijk slecht uit. Diegenen die hier blijven hopen op beterschap en verder werken, zullen de grootste slachtoffers worden. Ik geef bijna dagelijks aan collega wegvervoerders  de raad om zo snel mogelijk het land te verlaten en te redden wat er nog te redden is. Ik schat dat er alléén in 2013 tussen de 2000 a 3000 vrachtwagenchauffeurs hun job zullen gaan verliezen. Op deze voorspelling wil ik graag "nen bak Duvel" verwedden! ".
 
Tot daar, onze door de overheid gedurende jaren moegetergde, wegvervoerder! 
 
 Men zegge het voort,

Freddy van Gaever