Men zegge het voort (nr 910)


Enkele dagen geleden werden we voor de zoveelste maal in een recent verleden met verstomming geslagen. Wat waren de grote titels van onze kranten? Gingen ze over honderden nieuwe dodelijke slachtoffers in Syrie? Over de waterellende in Vlaanderen? Over de steeds maar groeiende massale werkloosheid? Niets daarvan.
Het grote nieuws was dat Peter Goossens van het bijna wereldberoemde Hof van Cleve een sjoemelaar en fraudeur blijkt te zijn! Speurders van ons steeds corrupter en huichelachtiger justietieapparaat haalden de man om 5uur 'smorgens uit zijn bed en trokken met hem naar zijn restaurant waar ze computers en documenten in beslag namen. Volgens Gerechtelijke bronnen zou het personeel niet geviseerd zijn maar wel de zaakvoerders. In verband met dit onderzoek willen we graag enkele persoonlijke meningen meegeven:
1. We kennen Peter Goossens helemaal niet. Nooit bezochten we zijn restaurant of spraken hem ooit. Wel zijn we overtuigd dat het steeds een harde werker moet geweest zijn. Zonder vele inspanningen bereikt men nooit de absolute top in deze sector. Peter is dus een productieve en hard zwoegende Belg. Dat de soms onproductieve ambtenaren van Justitie, de overtuiging hebben dat hij van zijn zuurverdiende centen er volgens hen blijkbaar onvoldoende afgeeft aan de overheid om er meestal een hoop mee-eters mee te plezieren is een andere zaak. Maar dat journalisten, die zelf van allerlei extra fiscale maatregelen genieten, deze productieve man als een soort schurk en fraudeur op hun frontpagina's opvoeren bij de aanvang van een onderzoek maakt ons bijzonder boos.
2. Iedereen weet dat men de dag van vandaag in ons land geen restaurant meer winstgevend kan uitbaten zonder wat te sjoemelen.
Het is, in dit apenland in het kwadraat, de gewoonte geworden dat bijna alle werknemers op de hoogte zijn van het gesjoemel van de meeste beroepspolitiekers en nu ook menen recht te hebben op een beetje zwart zakgeld. De bevolking is al dat gehuichel moe aan het worden. Zelf weten we als gewezen gemeenteraadslid; vlaams volksvertegenwoordiger en senator beter dan wie ook hoe de meeste beroepspolitiekers sjoemelen en daar trouwens geen enkel probleem mee hebben. Toen we jaren geleden voor de eerste maal onze wedde als volksvertegenwoordiger ontvingen was een maandelijkse storting van 1680,41 euro ons onduidelijk. We vernamen toen tot onze grootste verbazing dat dit bedrag niet aan de fiscus diende te worden aangegeven en dat de Minister van financien daarvoor toelating had gegeven.
De uitleg over dit wansmakelijke verhaal kan u lezen in een boek dat we publiceerden: Volksvertegenwoordiger, een feest? Tot op vandaag is er aan die zwarte betalingen niets veranderd. Wel hebben vele beroepspolitiekers ons in het verleden duidelijk gemaakt dat ze de publicatie van ons boek, waarvan ze de verspreiding steeds hebben onmogelijk gemaakt, helemaal niet op prijs hebben gesteld.
Het is dan ook niet te verwonderen dat restaurantuitbaters de dag van vandaag geen kok of ober meer kunnen vinden die nog willen werken zonder tenminste een deeltje in een omslag te ontvangen. Moeilijker is het niet en het is de realiteit voor de honderdduizenden die in deze sector werken. Waarom heeft een hardwerkende kok of ober geen recht op een extraatje van 300 of 700 euro per maand als een parlementair in ons land maandelijks een veelvoud van dit bedrag als extraatje ontvangt? Bovendien werken die mensen meestal op onmogelijke uren van de dag en niet zelden op zon- en feestdagen. Om enerzijds deze ontstane gewoonten te kunnen honoreren en hierdoor zijn bedrijf in leven te kunnen houden kan men niet anders of anderzijds ervoor te zorgen dat er wat zwarte inkomsten zijn. Alleen grote huichelaars bij justitie en financien willen blijven de indruk geven dat het volgens hen maar uitzonderlijke gevallen zijn! Iedereen weet echter hoe de vork aan de steel zit.
3. Het ergste is dan nog steeds dat door allerlei gemanipuleer bij justitie, bij wie steeds meer benoemingen en bevorderingen zuiver politiek geinspireerd zijn, men er dan bepaalde "slachtoffers met naam" uitpikt. Juist zoals destijds Monseigneur Van Gheluwe meer tot de verbeelding sprak dan de reeksen gewone dorpspastoors is het nu "Monseigneur Peter Goossens" die nu moet opdraaien voor de reeksen minder bekende restauranthouders. We bieden dan ook met plezier ons medeleven aan, aan de eigenaar van dit driesterrenrestaurant.
In afwachting van de gemanipuleerde toekomstige ondergang van het "Hof van Cleve" en de daarop volgende reeksen falingen in deze sector wensen we toch het justitiele apparaat in ons land te feliciteren. Ze blijken nu de grote voorvechters te zijn om zo snel mogelijk een einde te maken aan ons apenland in het kwadraat.
Men zegge het voort,
Freddy van Gaever















