ONDERSTAAND STUK IS  HELAAS GEEN SATIRE !

Het is geen zwarte maar een bloedrode maandag geworden op de beurzen.  De beurzen zijn NIET de economie, ze zijn met mekaar verwant maar ze lopen niet hand in hand.

In Parijs was het opmerkelijk te zien hoe BNP-Paribas zou reageren op de royale intrede met 75% bij Fortis.  De koers ging bijna 5,39% achteruit tot € 67,50, wat zou kunnen duiden op een gunstige reactie gezien heel de CAC 40 met - 9,04% naar beneden tuimelde.

In gans Europa is het vertrouwen  verder aan het wegebben zoals u kan zien op onderstaand overzicht van de beurs-indexen van vandaag  bij sluiting.

	Japan	Nikkei 225	-465.05	-4.25%	10,473.09	10/6 12:00am
Europe
		Index	Change	%Change	Level	Last Update *
	Belgium	Bel 20	-189.42	-6.87%	2,567.59	10/6 5:39pm
	Europe	DJ Stoxx	-202.06	-7.41%	2,524.61	10/6 5:39pm
	Europe	Euronext 100	-59.92	-8.56%	639.90	10/6 5:39pm
	Europe	Euronext 150	-96.40	-7.76%	1,145.57	10/6 5:39pm
	France	CAC	-368.77	-9.04%	3,711.98	10/6 5:39pm
	France	SBF 80	-374.88	-8.43%	4,074.04	10/6 5:38pm
	France	SBF 120	-263.06	-8.96%	2,673.81	10/6 5:39pm
	Germany	DAX	-410.02	-7.07%	5,387.01	10/6 5:39pm
	Germany	MDAX	-581.50	-8.66%	6,131.59	10/6 5:39pm
	Germany	TECDAX	-76.73	-11.27%	604.17	10/6 5:39pm
	Netherlands	AEX	-31.46	-9.14%	312.56	10/6 5:39pm
	Norway	BRIX	+1.50	+0.04%	3,925.04	10/6 3:56pm
	Norway	OSE Industry	-21.24	-1.26%	222.42	10/6 5:28pm
	Sweden	OMX	-56.48	-7.24%	723.91	10/6 5:38pm
	Sweden	OMSX All Share	+4.71	+1.94%	247.74	10/3 12:00am
	UK	FTSE 100	-363.01	-7.29%	4,617.24	10/6 4:29pm
	UK	FTSE All Shares	-182.41	-7.23%	2,339.71	10/6 4:29pm
	UK	FTSE Eurotop	-169.33	-7.24%	2,170.28	10/6 4:29pm
	UK	FTSE Techmark	-86.12	-6.19%

Fortis: van triomf naar ondergang

MAANDAG 6 OKTOBER 2008, 17:34  @ De Beursduivel

http://www.beursduivel.be/Warren_Buffett_koopt!-5572.column

Terecht worden wij door sommige scherpe geesten voor dommeriken uitgescholden, omdat we niet bij machte zijn de juiste oorzaken van de financiële crisis te omschrijven, noch de weg te wijzen naar de oplossing.  Dit lijkt ons een ideale uitgangspositie om enkele beursadviezen te verstrekken, onder het motto "Elk nadeel heeft zijn voordeel" van de grote Nederlandse denker Johan Cruyf. 

Gratis !    Wie niets kent van de beurstechnieken, de economie en de centen is soms het best geplaatst in de financiële wereld om het ver te schoppen. 

Onze strategie : de grafieken kunnen niet lager, dus KOPEN is de boodschap. Gaan de bedrijven op de fles ?  U ook ! Achteraf zullen wij u uitleggen, wat u fout gedaan heeft.

Kom, we gaan poen scheppen :

In de openbare diensten en bedrijven heeft de nationale actiedag voor meer koopkracht, die je ook staking mag noemen, heel veel succes.

De stresskonijnen uit de privésector die zich niet de weelde kunnen veroorloven een dagje rond te lopen in een gekleurd hesje, wordt het extra moeilijk gemaakt op hun bedrijf te komen.  Dus dat is ook een groot succes.

De openbare omroep (here we go again) deed vanzelfsprekend mee met "de vakbondsactie".  De openbare omroep in Vlaanderen IS zelf een vakbond : veel praat, altijd jammeren voor meer geld, té veel personeel,  weinig kennis en veel pretentie. 0000, uw syndicaat.

Bij de Federale Politie wordt en sourdine gesympathiseerd met de actie.  De meeste pakkemannen verschijnen op dienst maar niet op straat.  In de kantines wordt er druk gepraat over de vele politionele taken, de aanwervingen, de bevorderingen, de wapendracht, mikken en schieten, de hiërarchie, achterbaks foefelen, wie wint het pleit : de kerk of de loge, het racisme en het feminisme, kortom heel het gamma van de maatschappelijke betrokkenheid is onderwerp van diepgaande bekommernis.  Zoals Fernand Koekelberg het zegt "De Polies is het Geweten van de Naasie".  Een blik in de kantine waar enkele manschappen verpozen (foto) :

Savat (vanuit de kazerne te Wilrijk)

België heeft nu alleen nog Manneke Pis

Bier en frieten, dat is alles wat België nog rest. Maar daarmee redt je het niet in de wereld. Alles draait namelijk om geld. En geld, dat hebben ze sinds gisteren niet meer bij onze zuiderburen. België is failliet. Nadat ze in de jaren negentig al hun staal- en energieconcerns in buitenlandse handen zagen overgaan, is het nu haar belangrijkste bank kwijt. Gisteravond werd BNP Paribas voor een appel en een ei eigenaar van het resterende deel van Fortis, nadat wij vrijdag al de krenten uit de pap hadden gepikt. Want eerlijk is eerlijk: Wouter Bos heeft met die 16,8 miljard gewoon prima onderhandeld. Eerst ABN/Amro verkopen voor 24 miljard en een jaar later terug kopen voor 16,8 miljard inclusief Fortis Nederland en de verzekeringsdochter Fortis Insurance Netherlands. All Your Base Are Belong To Bos. Twee jaar bewaren tegen vier procent en daarna verkopen tegen het dubbele. Wij kennen slechtere deals. En dat beseffen ze in België maar al te goed. Daar krijgt Wouter nu de schuld van de teloorgang van Fortis België. Onze minister van Financiën heeft namelijk direct na het nationaliseren van Fortis en ABN/Amro geroepen dat de besmette onderdelen van Fortis in België zijn achtergebleven, hetgeen de positie van de Belgen jegens BNP Paribas niet bepaald sterker maakte. En dus huilt België nu krokodillentranen. Zeker nu blijkt dat het met lege handen staat en is verworden tot de kabouter van Europa. Want tegenover Aegon, Ahold, Akzo, ASML, DSM, Fortis, Heineken, ING, KPN, Philips, Royal Dutch Shell, TomTom en Unilever moet de Bel20 het doen met slechts wat telecom, vastgoed en een foto-rolletjes ontwikkelaar. België, kortom, is failliet. Zowel politiek gezien, als financieel. Dat splitsen smaakt echter naar meer. Dus wij Vlaanderen, Sarkozy de rest...

@ www.geenstijl.nl

Er zijn uiteraard nogal uiteenlopende commentaren op dit stuk.  U weet waar u ze kan lezen.

Voor onze minister-president : een wit papier

We hebben een kleine regenboog aangebracht, als symbool van onze naiëve hoop en bij voorbaar geschonden vertrouwen.  Ook uit naam van de talrijke ex Loze Vissertjes.

We herhalen het nogmaals : wij zijn géén financiële experten en in de huidige stormachtige omstandigheden zijn wij aangewezen, zoals eenieder op de overtalrijke commentaren, die ook niet steeds bulken van wijsheid en kennis.

Bescheidenheid siert de kleine blogger, die op zijn Vlaams-nationale blog de moed heeft Jean Gabin te laten spreekzingen : "Je sais que je ne sais rien"...

Iedereen holt achter de feiten aan.  Politici zonder krediet treden nu op de voorgrond als witte ridders van de orde van Robin Hood.  Gigantische bedragen gaan verloren, verdwijnen in vergeetputten van het systeem.   De Groten verliezen ook maar houden voldoende over om verder te gaan. Als de Kleintjes verliezen, zijn zij meestal alles kwijt.  Nieuwe  gigantische kapitalen worden aangesleurd en niemand vraagt zich af, waar komt dit vandaan ?  Waar zat het verborgen ?  Is het even fictief als de rest ?

Met  belastinggelden (die normaal àndere bestemmingen hebben) worden inderhaast brandmuren opgericht.  Premiers en presidenten met parelende zweetdruppels onder de neus komen ons bezweren niet te paniekeren. 

Wij, gewone mensjes kunnen ons niet verhinderen dit allemaal te zien, er een mening over te hebben, maar een oplossing kennen we niet. We kunnen enkel gissen over de oorzaken van de brand, maar om hem te blussen hebben we niets. We zijn toeschouwers die lijdzaam ondergaan. Hopelijk kunnen we onze matrassen redden, want die komen nog van pas.

Intussen zetten de beurzen hun heftige schommelbewegingen verder en zijn de vakbonden trots dat ze aan de chaos een handje kunnen toesteken met hun pestende stakingen waar alleen gebrainwashten  in geloven.

In de Standaard van deze morgen vonden we een goede bespreking door mevrouw Karin de Ruyter over het Fortis-drama.

Tussen Den Haag en Parijs

Voor Maurice Lippens is het debacle compleet. Er blijft van 'zijn' Fortis niets meer over.

Nadat Nederland vorige vrijdag al het Nederlandse stuk van Fortis, met inbegrip van ABN Amro, genationaliseerd had, ging gisteren de Franse bank BNP Paribas met de rest van de groep aan de haal. Van het akkoord dat nauwelijks een week geleden werd beklonken tussen België, Nederland en Luxemburg om Fortis in rustiger vaarwater te brengen, is niets in huis gekomen.

De Nederlanders hebben het slim, maar allesbehalve proper gespeeld. Minister van Financiën Wouter Bos was vorige week maandag al niet meer van plan om het eerder gesloten akkoord na te leven. Hij heeft nooit één euro gestort voor de overname van Fortis Bank Nederland.

In de plaats daarvan begon hij Fortis verder te destabiliseren. Met zijn verklaring dat er bij Fortis problemen in de boekhouding waren gevonden, die niet bekend waren toen Nederland vorig jaar - met lange tanden - de overname van ABN Amro goedkeurde. Toen hij die verklaring later terugtrok, was het kwaad al geschied: in Nederland begonnen grote en kleine klanten massaal geld weg te halen bij Fortis. Waardoor er een nieuw liquiditeitsprobleem ontstond. Dat greep Bos aan om, vorige vrijdag, het Nederlandse stuk van Fortis tegen een spotprijs binnen te rijven.

Maar daarmee was Bos nog niet tevreden. Nadat hij de buit binnen had, haalde hij Fortis, als een volleerde raider, verder onderuit. De Nederlandse activiteiten konden nu niet meer besmet worden door de 'vergiftigde' activiteiten die allemaal in België waren achtergebleven, zei hij vrijdagavond.

Met die giftige uitspraak ondermijnde hij het heel broos herstellende vertrouwen in Fortis opnieuw volledig.

Willens en wetens. Want dat het om een ongelukkige of lichtzinnige uitspraak ging, kan van een minister van Financiën moeilijk aangenomen worden.

Waardoor de Belgische overheid dit weekeinde opnieuw een oplossing moest zien te vinden. Dat werd uiteindelijk de verkoop, voor een habbekrats, aan BNP Paribas.

Bos heeft dus de rest van Fortis meteen handig in handen van de Fransen gespeeld. Daarmee is de wraak van de Nederlanders voor wat zij percipieerden als een 'brutale overval' op ABN Amro, compleet. ABN Amro, Nederlands bankentrots, was opgesplitst? Welnu, nu is Fortis ook opgebroken.

Den Haag heeft voor minder dan 17 miljard euro een van de grootste banken van Nederland gekocht, en kan die, wanneer het tumult op de financiële markten is gaan liggen, met een mooie meerwaarde weer verkopen of naar de beurs brengen. Parijs heeft voor een paar luttele miljarden de grootste banken van België en Luxemburg binnengehaald. Het 'financiële centrum' Brussel ligt er uitgeteld tussenin.

Karin De Ruyter @ de Standaard

Hypo Real Estate toch gered

Na koortsachtig crisisberaad wordt de Duitse hypotheekbank Hypo Real Estate alsnog gered met een kapitaalinjectie van 50 miljard euro.

De redding was noodzakelijk om de ondergang van de bank en paniek op de beurzen te voorkomen.

Gisteren leek een reddingsplan te mislukken omdat branchegenoten van de bank, die samen met de Duitse overheid een noodkrediet zouden investeren, zich terugtrokken.

De Duitse overheid liet gisteren ook weten dat geen enkele Duitser zich zorgen hoeft te maken om zijn spaargeld omdat de overheid zich garant stelt voor de spaartegoeden.

@ Elsevier

U herinnert zich het artikel dat we overnamen van de BBC over de nationaliteitskwestie in het land B met een vrij objectieve uiteenzetting over Vlaanderen.  Vandaag verschijnt het tweede deel met de schijnwerpers op Wallonië.

(Als we ooit Engeland hebben veroverd, zullen we zorgen dat alles daar in het Nederlands gebeurt,  voorlopig moeten we het stellen met een Engelstalige versie. Net zoals we nu, na de 3/4 overname van Fortis door BNP, ook het land F gaan  vervlaamsen. Een aantal Vlaamsgezinde verenigingen uit het Antwerpse hebben een betoging gepland volgende zondag op de Champs Elysées : "Paraais Vloms". Maar nu terug naar Londen waar behartenswaardige zaken verteld worden over onze benedenburen ... eigenlijk niets verrassends )

Wallonia battles wasteland image

Belgian politicians are struggling to end a crisis that has paralysed government for 16 months. At its heart are tensions between the country's north and south. In the second of a series of articles on Belgium, Henri Astier looks at French-speaking Wallonia's efforts to change its fortunes and prosper within a united Belgium.   Many in Belgium's Dutch-speaking north regard French-speaking southerners as a work-shy lot trapped in a sclerotic rust belt. They contrast Flanders' entrepreneurial, service-led economy to Wallonia's struggle to overcome the collapse of its smokestack industries. If Wallonia has a serious image problem, Charleroi, the region's second-largest city, has an even worse one. A quarter of its workforce is out of work. And following a string of scandals in the past three years, the city has become a byword for corruption in Wallonia itself. "Whenever a minor scandal arises in a small town, it is nicknamed 'Charleroi'," says Olivier Chastel, a centre-right politician who made his mark fighting mismanagement there and is now Belgium's deputy foreign minister. Hard times Arriving in the city by rail does little to dispel the stereotypes. In the distance, a disused steel factory offers a Dantesque picture of industrial blight. The Aeropole is the new face of Charleroi's economy Outside the station, the rattling tramways appear to have been built in Eastern Europe circa 1962. You reach the city centre after hurrying past beggars and a red-light district. Sitting at a cafe, Murielle de Gerlache, 34, and Valom Idrizaz, 25, a couple from Viroinval further south, mull over a bleak future. The mother of two has been unemployed for three years and social services are threatening to cut off her benefits. "They say I'm not trying hard enough to find work. But job hunting is hell for me," she says. There is no regular bus service from her village - and Ms de Gerlache blames the penny-pinching Flemish for this. "They try to keep their wealth but forget the time when they came here for jobs." What about moving to an area with better transport? "We have the right to live where we choose," objects Mr Idrizaz, who is also unemployed. Hopelessness and urban decay may be in evidence in central Charleroi, but on the outskirts the picture is changing. The old slag heaps dotted over the landscape are overgrown with greenery. "We used to be called the 'black country' because we had heavy industry and mines, but this no longer reflects economic reality in the region," says Nathalie Czerniatynski of Igretec, a body that promotes development in the area. "Our phone is always ringing; the companies keep coming," she says. Her main problem, she says, is turning farmland into business estates fast enough. Rust never sleeps Charleroi's corporate showcase is the Aeropole, a business park-cum-research hub built in the 1990s near the airport. With ponds and futuristic buildings, it looks more like Silicon Valley than Satanic Mills. The Aeropole's 138 companies include such giants as Caterpillar and Johnson & Johnson. But most are local firms that belie Wallonia's reputation as an entrepreneurial black hole. One of them, Ecoplast Technology, has found a revolutionary way to make car parts, which it sells to automakers worldwide. "Here in Wallonia big companies find the small specialists that add something to their products," says Bernard Gonsette, Ecoplast's managing director. He says he ignores Flemish slights about Wallonia's business culture: "I don't have time for arguments when I'm busy selling to Iran and Romania, and taking on the American market." The Aeropole exemplifies a Walloon turnaround that began a decade ago. The region phased out subsidies to doomed industries, streamlined business paperwork, and wooed investors with tax breaks and other incentives. Support from trade unions was crucial to the transition, in a country where 80% of the workforce is unionised. "We could have chosen a purely welfare approach, but we chose reform," says Antonio di Santo, head of the Charleroi branch of the FGTB union federation. "We try very hard to shake off the region's rotten image, as well as stereotypes about lazy Walloons," he adds, pointing out that fewer days are lost to strikes in Wallonia than in Flanders. Need work, won't travel Wallonia's economy may not be the basket case many think it is, but it still has a long way to go. The region still lags behind Flanders by almost every measure - productivity, exports, income, etc. Most painfully, unemployment tops 17% - while the Flemish have labour shortages. "Walloons have problems travelling a few dozen kilometres to find jobs in Flanders," Olivier Chastel says. And while the idea of southerners living off the industrious north can be overstated by some Flemish politicians, it is not utterly baseless. A Belgian economist recently calculated that if Wallonia was on its own - without Flanders or Brussels - each of its residents would earn 1,200 euros less a year ($1,600, £900). This enduring economic gap between north and south is a key reason behind Walloon resistance to Flemish devolution plans. Left to its own devices - notably for welfare - the south would be much poorer. But economic fears alone do not explain Wallonia's fervent attachment to the Belgian state. You do not encounter there the profound sense of national identity that is ubiquitous in Flanders. "There is no Walloon nation," says historian Vincent Dujardin, from the Catholic University of Louvain. Looking south Most southerners are proud of their region, but feel it needs to be part of a larger whole. Culturally I feel French. I don't see the difference between a 'chti' (French northerner) and me Thibault de la Motte This was highlighted by a recent poll, which indicated that a tiny minority of Walloons wanted Belgium to break up - but that if secession was forced on them, about half wanted to be attached to France. Some are already calling for such a move - particularly in Wallonia's economic capital, Liege. A free principality for 800 years before joining Belgium, Liege has strong historic links to France and to this day holds fireworks displays on 14 July. "A mere two centuries of Belgium have not severed those bonds," says Thibault de la Motte, a law student from Liege. "Culturally I feel French. I don't see the difference between a 'chti' (French northerner) and me." At present Walloons calling for union with France are very much in the minority. But their numbers could be boosted if nationalists continue to do well in Flanders. Whether France would agree to take in Wallonia, of course, is another matter. The last time the French tried to expand their territory - almost two centuries ago - the rest of Europe descended on them near a small Walloon town called Waterloo.

Bill Gates

Het ziet er naar uit dat de economie kan gaan vertragen, maar ik zie niets dat in de richting van een grote recessie of depressie wijst", Wel vraagt de crisis volgens Gates om "een zekere correctie". Maar Gates wijst op de grote bereidheid van bedrijven om te blijven investeren en die bereidheid is volgens hem niet fundamenteel verstoord.

"De hoeveelheid innovatie, de hoeveelheid investeringen is op dit moment groter dan ooit tevoren"

De enige belgische bank sponsorde deze reportage

Een ideetje voor onze minister-president

Zoals we al verwacht hadden was het terras bij “ De Krokefant”  afgebroken. Tot volgend jaar mei zullen we onze toevlucht moeten zoeken dichter bij de toog. Caro en ik stapte binnen bij “ De Krokefant” en zetten ons aan een tafeltje bij het raam.  De dienster die onze bestelling al van buiten kent, zei zelf, een koffie en ice tea zeker ?  We knikten beiden goedkeurend, en ze begaf zich richting toog. Aan het raam gezeten, waren we eigenlijk aangewezen op naar buiten kijken. We zagen een man die zijn wagen parkeerde op een plaats waar dat eigenlijk niet mocht. Hij was  goedkeurend zijn wagen aan het bekijken, liep er nog eens rond, en stapte “De Krokefant” binnen. Hij,nam de kaart, en bestelde een   Amber.

 Ik zei hem dat ik me niet wilde bemoeien, maar dat zijn wagen niet echt reglementair geparkeerd stond, en dat de gemeentepolitie de laatste tijd overijverig bekeurde. "Dat is dan niet zoals in Antwerpen "zei hij, "daar is een boetestaking gehouden. ‘k Zou wel eens willen weten hoeveel overtredingen  daar begaan zijn. Dat trekt er toch niet op, je kan gewoon met goedkeuring van de politie foutparkeren. "

Ik zei hem, dat hij gelijk had maar dat zijn wagen niet correct geparkeerd stond. Met een zucht stond de man en begaf zich richting parking om de auto te verplaatsen.

Het viel ons op dat hij  zijn wagen nog eens degelijk keurde vooraleer terug te keren. Toen hij  neerzat, vroeg ik hem, of het een nieuwe auto was. Ik meende dit te kunnen opmaken aan de nummerplaat. Nu moet ik eerlijk toegeven dat Caro had opgemerkt dat er een nieuwe plaat op zat, maar dat hoefde ik toch niet toe te geven ? Of wel ?

Nee zei hij niet echt recent nieuw, ik heb hem al 2 jaar maar de nummerplaat is wel nieuw. Dat is ook een heel verhaal zei hij. Ik maakte mij op voor wat ging komen, want een goed verhaal is bij mij altijd welkom.

Ik porde hem even aan, en vroeg, wat is er zo speciaal aan?

Wel, we kochten 2 jaar geleden deze wagen, en mijn vrouw had al gezegd, we moeten toch eens een nieuw nummerplaat want de huidige ziet er niet meer uit. Ik informeerde bij mijn verzekeringsmakelaar. De oude moest ik eerst binnenleveren en men zou mij een nieuwe bezorgen tegen betaling. Zelfs voor een met dezelfde combinatie.

Nu, alles wat je wil maar toch weer geen extra belasting gaan betalen voor een nieuwe plaat zeker. Ik heb bij een zaak in auto onderdelen een potje gaan halen om ze zelf terug wat op te frissen. We zijn met onze oude plaat blijven rijden.

Maar zei de man, enkele maanden terug kon ik wegens gezondheidsreden 3 tot 4 maanden geen auto rijden, en mijn vrouw heeft geen rijbewijs. Dus ging ik  de verzekering vragen of ik die voor enkele maanden kon opzeggen. Dat ging, maar dan moest ik mijn plaat binnen brengen, en zou die opgestuurd worden naar de betrokken dienst. Als ik terug kon rijden liet de verzekering mijn wagen terug registreren “ her-in-schrijving op naam van titularis “ heet dat dan, en het kostte mij niets. Zo ben ik (gratis) aan die nieuwe nummerplaat geraakt. Daarom heb ik er zo veel voldoening van, dat ik ze nog eens extra bekijk als ik mijn wagen achterlaat.

Hij maakte zijn verhaal af, alleen de beschrijving van de inschrijving bepaalt of je betaalt of niet voor je nieuwe nummerplaat. Rare gasten daar in Brussel.

Ter afronding van ons gesprek zei ik tegen hem, kijk toch maar uit met parkeren of de politie zal er ook voldoening aan beleven aan je nieuwe nummerplaat, als ze je opschrijven. Hij dronk zijn glas leeg en zei, ’t is te hopen dat ik dan ook niet in het zakske moet blazen. Gevolgd door een knipoog en bulderende lach.

Met Vlaamse groet,

Walter

Er was te weinig plaats in de moskee dus werd er op straat gebeden in Courrières-sous-Poissy, een voorstad van Parijs bij het einde van de rampetamp. Dit is nog maar een begin.

Bron : hetvrijevolk.com

 http://galliawatch.blogspot.com/2008/10/out-on-street.html

Fortis, Dexia, Nonkel Kruk, Tante Tanghe, charmante Paul D'Hoore, Kabouter Bos, graaf Lipmans, de stuitende politiek van het schandland b mogen nu met zijn allen de boom in. We roepen jullie wel als we d'er terug zin in hebben.  Speel wat met mekaar of duw mekaar uit de boom, dat mag allemaal.  Doei !

Zin in een vrolijk liedje  uit een Engelse musical, lieve lieden  ?  Benieuwd wie dit herkent.  Uit : Me and my girl, the Lambeth walk. Een wervelende voorstelling uit 1987, ik was erbij.

De bovenste grafiek vermeldt het koersverloop.  De laatste grote daling trad op na 11.09

De onderste geeft de verhandelde volumes weer. 

Jochen Vertessen uit Houthalen kaapte in Lima (Peru) de titel weg van Mundial Mister World 2008

De knapste mannen moeten niet altijd Vlaams-nationalisten zijn, alhoewel we niet zeker zijn van uw nationale voorkeuren. Proficiat, Jochen. Wie mag de bloemen komen afleveren ?

Savat of Juffrouw Ellen  

Gisteren waren wij met een aantal vrienden op Art-Nouveautocht in Brussel en u neemt het ons, de provinciaaltjes, niet kwalijk dat wij niet steeds precies wisten in welke gemeente we aan het rondtoeren waren.  Daarom zeggen we gemakshalve Bruxelles als we bedoelen Elsene, Koekelberg, Schaarbeek, Oudergem, Ukkel, Molenbeek, enz.

Opvallend in Broekzele zijn een aantal prachtig gerestaureerde gebouwen, zoals Tour et Taxis (van de NMBS), nu een bi-cultureel centrum van aanzien en daarnaast de gigantische nieuwbouw  van de KBC aan de Havenlaan. Als prestigesymbool voor de kracht van een financiële instelling kan dat tellen.  Hopelijk blijft het overeind in deze woelige tijden.

Brussel  herbergt heel wat Art-Deco en Art-Nouveau gebouwen, zoals op de Louizalaan het Hotel van Solvay en in de Amerikaansestraat het Horta-Museum.  Even opvallend zijn de ontelbare straten met unieke neo-klassieke en art-nouveau gevels.  Wat een indrukwekkende overvloed, en de meeste in goede staat of gerenoveerd. Dit is het Brussel uit de tijd van Mademoiselle Fientje Beulemans toen Vlaams en Frans naast mekaar leefden, niet op voet van gelijkheid maar wel gelijk in aantal.

Onze gids wist het allemaal fijn uit de doeken te doen. En wij gapen, zoals het verwacht mag worden van boertjes. De microfoonman meende zelfs even grappig te kunnen zijn door terloops aan te stippen : "Dit hebben jullie niet in Antwerpen." Jammer voor hem (en zijn fooi) reden we toen net voorbij de beek van Bruxelles-Zeehaven waarop Savat zei : "Is dat soms de Brusselse Schelde of is het de riool ?". U kent dat kleinzielige chauvinisme, waar wij natuurlijk boven staan maar Savat krijgt wel een loonsaanpassing. 

Brievenbus van Horta uit de tijd dat er weinig brieven verstuurd werden

Aangezien de zon scheen, konden we op een terras in Elsene aan een groen pleintje een verfrissing drinken, die we mochten bestellen en afrekenen in onze eigen lelijke taal.  Bij het heengaan blafte de vriendelijke koffiejuffrouw ons vrolijk tot afscheid en onze gids kwispelstaartte even. Hij is hier geen onbekende.  De meeste terrasgasten negeerden ons compleet, enkelen begonnen zich te krabben en eentje mompelde iets over "boches".  Maar allemaal érg goed bedoeld en vriendelijk.

Wij opgewekt en opgefrist verder.  Het was toen ongeveer middag en we zaten plots in straten die er helemaal anders uitzagen met opschriften zoals "Moutonnerie Halal", "Mode islamique",  en vele in dat geschrift dat op aan elkaar gebreide spaghettislierten lijkt. Het enige wat ontbrak : "Allah vous souhaite la bienvenue"  maar misschien heet hij ons echt niet welkom en komen er binnenkort  borden : "Défendu aux chiens et aux flamands" 

Iedereen op straat liep  in lange jurken, mannen en vrouwen met grappige ronde hoofddeksels, rosse baarden, sandalen, sluiers, hoofddoeken, dit was een onverwacht toetje bij onze Art-Nouveautocht.  "Niet kijken en zeker niet lachen" riep onze gids.  "Recht voor u kijken of naar de grond". "Gedraag u als bange blanke mannen zoals dat Vlaams zangertje uit de Westhoek aanbeveelt."

We zijn kris-kras door vele straten gelaveerd.  Er waren wijken met bijna uitsluitend zwarte mensen. En dan weer balkanmensen, die je herkent aan een gedrongen lichaamsbouw, een afwezige blik en soms een wankele stap : je merkt dat die mensen hier niet gelukkig zijn. Het is de drang naar een beetje meer, die hen heeft gelokt. En drang wordt bij sommigen drank. Wij zitten er intussen mee. Ongetwijfeld brave mensen, maar o wee, als er wat verkeerd loopt. De kiekefretters moeten niet bang zijn van "Bye-Bye Belgium" maar wel van "By-Bye Bruxelles", het is trouwens al overvloedig aan de gang. 

Op zeker moment  werden we gestopt door een gemotoriseerde agent om een kolonne lichte politie-  en overvalwagens door te laten. Zeker tien van die dingen die afgeladen vol zaten met verveeld kijkende agenten.  U weet hoe dat gaat met toeristen, die denken dat de gids niet alleen een historicus, een architect, een toekomstvoorspeller en een politicus is, maar ook hoofd van de politie. "Wat is er aan de hand, Gids ?" was de onvermijdelijke vraag. "Dat is hier elke week hetzelfde" klonk zijn weinig enthousiast antwoord. Op dat moment kruisten we een trio agenten met schepers aan de leiband en wat verderop stonden eveneens drie flikken met een licht geweer over de schouder. Ik zweer u dat dit de pure waarheid is en geen van mijn gewone fantasietjes of overdrijvingen. 

Bruxelles moet wel een veilige stad zijn, dachten we.  We zagen een van de weinige oorspronkelijke Zinnekes de straat oversteken : een oude vrouw met een tas in de ene en een wandelstok in de andere hand.  Ze keek zorgelijk en bekommerd, zoals oude mensen die nog eens buitenkomen, dat meestal doen. Eventjes de straat op om wat levensmiddelen te kopen en opgelucht terug te mogen keren naar de vaste eigen stek.

Wij bezochten het mooie, vrolijke Brussel  van Jacques Brel van het begin van vorige eeuw en we zagen ook het verpauperde, compleet ontheemde islamitische Bruxelles van Thielemans.

We zijn bedrukt naar de vaste eigen stek teruggekeerd met de brede Schelde. En onze eigen vreemdelingen eerst.

Ray