Gisteren waren wij met een aantal vrienden op Art-Nouveautocht in Brussel en u neemt het ons, de provinciaaltjes, niet kwalijk dat wij niet steeds precies wisten in welke gemeente we aan het rondtoeren waren. Daarom zeggen we gemakshalve Bruxelles als we bedoelen Elsene, Koekelberg, Schaarbeek, Oudergem, Ukkel, Molenbeek, enz.
Opvallend in Broekzele zijn een aantal prachtig gerestaureerde gebouwen, zoals Tour et Taxis (van de NMBS), nu een bi-cultureel centrum van aanzien en daarnaast de gigantische nieuwbouw van de KBC aan de Havenlaan. Als prestigesymbool voor de kracht van een financiële instelling kan dat tellen. Hopelijk blijft het overeind in deze woelige tijden.
Kleine foto van KBC-mastodont
Brussel herbergt heel wat Art-Deco en Art-Nouveau gebouwen, zoals op de Louizalaan het Hotel van Solvay en in de Amerikaansestraat het Horta-Museum. Even opvallend zijn de ontelbare straten met unieke neo-klassieke en art-nouveau gevels. Wat een indrukwekkende overvloed, en de meeste in goede staat of gerenoveerd. Dit is het Brussel uit de tijd van Mademoiselle Fientje Beulemans toen Vlaams en Frans naast mekaar leefden, niet op voet van gelijkheid maar wel gelijk in aantal.
Onze gids wist het allemaal fijn uit de doeken te doen. En wij gapen, zoals het verwacht mag worden van boertjes. De microfoonman meende zelfs even grappig te kunnen zijn door terloops aan te stippen : "Dit hebben jullie niet in Antwerpen." Jammer voor hem (en zijn fooi) reden we toen net voorbij de beek van Bruxelles-Zeehaven waarop Savat zei : "Is dat soms de Brusselse Schelde of is het de riool ?". U kent dat kleinzielige chauvinisme, waar wij natuurlijk boven staan maar Savat krijgt wel een loonsaanpassing.

Brievenbus van Horta uit de tijd dat er weinig brieven verstuurd werden
Aangezien de zon scheen, konden we op een terras in Elsene aan een groen pleintje een verfrissing drinken, die we mochten bestellen en afrekenen in onze eigen lelijke taal. Bij het heengaan blafte de vriendelijke koffiejuffrouw ons vrolijk tot afscheid en onze gids kwispelstaartte even. Hij is hier geen onbekende. De meeste terrasgasten negeerden ons compleet, enkelen begonnen zich te krabben en eentje mompelde iets over "boches". Maar allemaal érg goed bedoeld en vriendelijk.
Wij opgewekt en opgefrist verder. Het was toen ongeveer middag en we zaten plots in straten die er helemaal anders uitzagen met opschriften zoals "Moutonnerie Halal", "Mode islamique", en vele in dat geschrift dat op aan elkaar gebreide spaghettislierten lijkt. Het enige wat ontbrak : "Allah vous souhaite la bienvenue" maar misschien heet hij ons echt niet welkom en komen er binnenkort borden : "Défendu aux chiens et aux flamands"
Iedereen op straat liep in lange jurken, mannen en vrouwen met grappige ronde hoofddeksels, rosse baarden, sandalen, sluiers, hoofddoeken, dit was een onverwacht toetje bij onze Art-Nouveautocht. "Niet kijken en zeker niet lachen" riep onze gids. "Recht voor u kijken of naar de grond". "Gedraag u als bange blanke mannen zoals dat Vlaams zangertje uit de Westhoek aanbeveelt."
We zijn kris-kras door vele straten gelaveerd. Er waren wijken met bijna uitsluitend zwarte mensen. En dan weer balkanmensen, die je herkent aan een gedrongen lichaamsbouw, een afwezige blik en soms een wankele stap : je merkt dat die mensen hier niet gelukkig zijn. Het is de drang naar een beetje meer, die hen heeft gelokt. En drang wordt bij sommigen drank. Wij zitten er intussen mee. Ongetwijfeld brave mensen, maar o wee, als er wat verkeerd loopt. De kiekefretters moeten niet bang zijn van "Bye-Bye Belgium" maar wel van "By-Bye Bruxelles", het is trouwens al overvloedig aan de gang.
Op zeker moment werden we gestopt door een gemotoriseerde agent om een kolonne lichte politie- en overvalwagens door te laten. Zeker tien van die dingen die afgeladen vol zaten met verveeld kijkende agenten. U weet hoe dat gaat met toeristen, die denken dat de gids niet alleen een historicus, een architect, een toekomstvoorspeller en een politicus is, maar ook hoofd van de politie. "Wat is er aan de hand, Gids ?" was de onvermijdelijke vraag. "Dat is hier elke week hetzelfde" klonk zijn weinig enthousiast antwoord. Op dat moment kruisten we een trio agenten met schepers aan de leiband en wat verderop stonden eveneens drie flikken met een licht geweer over de schouder. Ik zweer u dat dit de pure waarheid is en geen van mijn gewone fantasietjes of overdrijvingen.
Bruxelles moet wel een veilige stad zijn, dachten we. We zagen een van de weinige oorspronkelijke Zinnekes de straat oversteken : een oude vrouw met een tas in de ene en een wandelstok in de andere hand. Ze keek zorgelijk en bekommerd, zoals oude mensen die nog eens buitenkomen, dat meestal doen. Eventjes de straat op om wat levensmiddelen te kopen en opgelucht terug te mogen keren naar de vaste eigen stek.
Wij bezochten het mooie, vrolijke Brussel van Jacques Brel van het begin van vorige eeuw en we zagen ook het verpauperde, compleet ontheemde islamitische Bruxelles van Thielemans.
We zijn bedrukt naar de vaste eigen stek teruggekeerd met de brede Schelde. En onze eigen vreemdelingen eerst.
Ray
7 reacties op dit bericht
Ze doen het al jaren
Dat is in de buurt van de marché aux puces. Dat is daar al heel lang zo. Er rijdt een bus door die straat en tijdens elk gebed moeten de bussen en al de rest van het verkeer omrijden want die mannen gooien hun matteke op straat en liggen daar gewoon te bidden.
dat is ook Parijs
Voor u ook Jeanine
http://nl.youtube.com/watch?v=opVH_sa951Q&feature=related
De toekomst van Europa
Zonder woorden.
@ Jeanine!
....dit is nu de meest aantrekkelijke man die ik steeds zal koesteren....oeffff: hersteld!
V.groetjes,
@ jeanine ( Jean Gabin)
Dit is nu de meest aantrekkelijk man die ik steeds zal koetsren, ook al is hij niet meer...
In de tekst van zijn lied dat hij momenteel aan het zingen is, vind ik zoveel trekken die ook míj kunnen toegeschreven worden!
Ik heb het ook ingelast in m'n boek - de tekst natuurlijk - want ik vind er zóveel van mezelf in terug!!
Dankjewel!
Een waterkanon....
C'était le paradis dans les rues de Paris