Het onbestuurbare land B
Wij hebben al lang geen hoge pet meer van de politiek en de traditionele partijen in het bijzonder. Het is niet zonder symbolische betekenis dat het parlementaire halfrond, waar de democratie haar triomfen pleegt te vieren, veel weg heeft van een circus. Ook de hoofdfiguren van dit verouderde ambulante theatergebeuren ontbreken niet : de messenwerpers, die al dan niet geblinddoekt er naast gooien, de leeuwentemmers, de acrobaten en trapezisten van wie velen naar beneden donderen, de dressuurnummers, de Opperstalmeester en natuurlijk de Augusten.
Wie zich dezer dagen zulke vergelijkingen veroorlooft, krijgt onmiddellijk het etiket "ondemocratisch" opgespeten. Want er wordt van de burger verwacht dat hij respect zou opbrengen voor het zootje ongeregeld dat dit land finaal naar zijn eindbestemming maneuvreert. Voor ons, Vlaamse autonomisten, is de degeneratie van de politiek een middel dat de zelfstandigheid dichter brengt. Gelijktijdig legt het de Vlaams-nationale fracties een grote verantwoordelijkheid op, namelijk zich overeind houden met ernstig parlementair werk en hoe moeilijk het ook is, respect voor de democratie.
De bevolking, ook die meerderheid die de politiek slechts van verre volgt of helemaal niet, weet geruime tijd, wat er aan de hand is in dit land. Regeren of besturen is niet meer mogelijk. Elk groot of klein probleem wordt steevast door een of andere partij of belangengroep gedwarsboomd.
Als het project van de wederopbouw van de Grote Staat België doorheen de politieke geledingen zou zinderen als een opdracht van formaat, dan zien wij niet in, wie dit zou tegenhouden. Helaas wordt dit project slechts symbolisch gedragen door 15.000 hoofdzakelijk Franstalige betogers uit het Brusselse, geleid door een ambtenaar met een twijfelachtige carrière.
In het circus stond gisteren de toekomstige Opperstalmeester Leterme zijn, in alle stilte, uitgewerkt plan voor de luchthaven van Zaventem te verdedigen. Hij verzorgde de "dienst na-verkoop" beweerde hij om de stommiteiten van paars te herstellen. Hij werd door de Franstaligen toegejuicht en door verschillende Vlamingen uitgejouwd. 's Avonds op televisie werd hij extra getackeld door een nationaal secretaris van het ACV en vandaag lezen we dat "het" plan terzijde wordt geschoven. Dit is slechts een voorbeeld van wat er aan de hand is : dit land is onregeerbaar, zelfs voor de dienst "na-verkoop".
Een beleid dat uitpakt met : "de snoep in de rekken van de supermarkten moet verdwijnen" en "er is te veel zout in het eten" kan bezwaarlijk rekenen op het enthousiaste applaus van de bevolking.
Nieuwe verkiezingen die enkel tot resultaat zouden hebben enkele zetels te laten verschuiven om opnieuw maanden vol lethargie en gestook mee te maken, halen niets uit. De beuk erin : Vlaanderen zelfstandig, dat is de enige oplossing "voor de mensen".
Savat.












3 reacties op dit bericht
leterme en uitschuiver 8 !
Respect opbrengen????
Voor dat stelletje onbeschofte boeren en boerinnen( geen landbouwbouwers, dat zijn damens en heren daar tegenover)
Wat ze nog niet doen is in hun neus zitten peuteren en aan hun gat krabben, al de rest die we bij de dieren zien dat doen ze en vechten dat komt nog.
the best, Savat