Op de 0000-webstek hebben een aantal personen die niet rechtstreeks behoren tot het eigen wandelpersoneel een blog. Of het houden van een twaalftal blogs op internet behoort tot de opdracht van een openbare omroep wordt door niemand betwist, door ons wordt het wel in vraag gesteld. Wij hebben gelukkig voor de 0000 niets in de pap te brokkelen en vice-versa evenmin. "On se connaît et cela suffit amplement." (in de taal van mijn gevierde burgemeester : "ongs kengt ongs en da's genoech", ons kent ons en dat volstaat)
In het laatste stuk van Rik Torfs, een van de 0000-blogbezitters, richt hij zich rechtstreeks tot Gerolf Annemans in verband met de voorzittersverkiezingen van VB en Annemans heeft hierop gereageerd. Dat is gemakkelijk, dan kunnen wij ons beperken tot enkele algemeenheden.
Rik Torfs is een geestig en erudiet man en velen genieten van zijn radde en humoristische kwinkslagen en uitspraken. Ook als interviewer van gekende personen uit de wereld van ontspanning of politiek laat Torfs zich kennen als een beschaafd man wiens ideeën geschraagd worden door mensenkennis, respect en wellevendheid. Sinds het medium de geestige professor ontdekte, schijnt deze laatste enorm te genieten van zijn populariteit : het gebeurt niet vaak dat mensen van het intellectuele kaliber van Torfs de gunst van de publieke opinie verwerven, ook als hun erotische uitstraling het niveau evenaart van een kemelharen sloef . Tot zover de niet geringe waardering en lof.
Wie tegen VB aanleunt is een expert in het opvangen van schimpscheuten, verwijten, bedreigingen en sociale of professionele uitsluitingen. Zaken die de professor kerkelijk recht in zijn beschermde leventje nog nooit zal meegemaakt hebben. De redeloze haat en nijd die veel VB-ers ervaren, verklaart ook onze intense samenhorigheid, "de reden dat wij allemaal zo veel van mekaar houden" zoals de geleerde schamper opmerkt, hij de ijdele hengelaar naar de liefde en bewondering van kijkend Vlaanderen. Helaas zal hij die hechte vriendschap blijvend ontberen, hij heeft ter compensatie zijn wervende erotische uitstraling.
De grappenmaker doet vervolgens gretig beroep op de anti-VB-gebruiksaanwijzing die hem toegespeeld werd door de binken van "de Morgen" : "Een partij die van leiders houdt" (ziet u de subtiele verwijzing naar de periode van Adolf H. ?) "Valkeniers, wiens zinsbouw krukkig is en zijn taal arm" . En nu komt het hoogtepunt van Torfs' visie en kennis op de Vlaamse autonomisten : "Hoe sterker Vlamingen zich tegen belgië afzetten, hoe bloedarmoediger hun Nederlands pleegt te zijn".
Wat een armzalige en onwetende redenering van onze kerkjurist : hij doet me denken aan Cicero, die het goed wist uit te leggen maar nooit een slagveld betreden heeft. Trouwens, als u me de plastische vergelijking toestaat : Valkeniers draait niet met zijn kont rond de pot zoals de welbespraakte fantasten en liegebeesten die Torfs' voorkeur wegdragen.
Vanuit de superieure positie van een handig woordenjongleur, redeneert de geleerde universiteitsprofessor zoals het in die milieus gebruikelijk is : je mag alleen meespelen als je foutloos Nederlands spreekt en schrijft zoals de professor zelf dat doet en bij voorkeur met vele kwinkslagen. U ziet direct het elitaire in die denkwijze. Hij zou graag willen dat de Vlaams-nationalistische partij een soort Standaard-boekenclub is met elke dag AN-curussen voor de kaderleden en militanten, zodat de professor en zijn paladijnen zich vrolijk zouden kunnen maken over het oubollig taalflamingantisme van die partij. Die "hij trouwens best zelf zou kunnen leiden, want hij heeft ook weinig talent". Dat is gebleken bij de rectorverkiezingen en, geen fan zijnde van de Katholieke Universiteit vind ik het jammer dat Rik ernaast gegrepen heeft, want met zijn gebrek aan leiderschap zou hij de reputatie van Leuven helemaal total loss hebben gereden. Dan zou hij grappen kunnen maken over zelfbevlekking, wat nog steeds hilarische lachbuien oplevert in zijn kringen. Hypocriet gnuiven is overigens Torfs' beste eigenschap geweest, tot de televisie zijn kemelharen erotische attracties blootlegde.
Achter de goedkope redenering over taalgebruik schuilt de typische mentaliteit van de snobistische bourgeois die neerkijkt op de gewone man en vrouw, het niveau waar hij met zijn praatjes Valkeniers probeert op vast te spijkeren. Helaas, beste jongen, is Valkeniers een intellectueel met uitgebreide kennis en cultuur, die naast de veelgeplaagde en misbegrepen gewone vrouw en man staat. Dat zijn zo van die nuances, die moeilijk te vatten zijn voor iemand die heel de dag met zijn neusje in het kerklatijn zit.
Onze humorist was vorig jaar in gesprek met "enkele" traditionele partijen die hem graag op hun lijsten zagen verschijnen als stemmenkanon. Hij is daar toen niet op ingegaan in het raam van zijn carrièreplanning. Na eerst gebuisd geweest te zijn als rector, zag hij een karige zetel in kamer of senaat niet zitten. Hij blijft dus gewoon studenten belachelijk maken in zijn columns van de Openbare Omroep . Achter de façade van een grappige persoonlijkheid doemt met de tijd het beeld op van de echte rancuneuze, overbeschermde, verwende ijdeltuit, Henri Torfs. Dat zal het moment zijn om in de politieke arena te stappen. Tijd om vast te stellen of het parlementair circus nog nood heeft aan een August, tussen zovele anderen.
Ray
De Mosquito tegen hangjongeren
7 reacties op dit bericht
Hartelijke dank, beste...
@ Victor
Nota: voor wie zijn eigen gehoorcurve wenst te kennen kan dit helpen
http://www.phys.unsw.edu.au/jw/hearing.html
Hier aan de kust...
Is dat de nieuwe versie van Johan en de Alverman?
Een vliegenmepper is volgens mijn mening nog het meest efficiëntste.
ps, Eigenlijk is dat toch echt wel een smerige streek van het beleid he, ze lokken met een pot honing om een nieuwe gadget uit te proberen, als gaia dat maar niet aan de weet komt.
Voorbeeld
Dit is in sommige scholen reeds gebruikelijk, vanwege de kalmerende werking. Maar dan zal het weer niets van Wagner mogen zijn. Vanwege de lievelingcomponist van den Dolf met de snor.
Jeuk en fluit
Ik ben meer voorstander van een apparaatje dat het bij hangjongeren overal, en dan ook overal hé, begint te jeuken tot ze over de grens zijn! En scherpe fluittonen erbij natuurlijk.
Mischien?