Even naar de Tippelzone
We kunnen gerust zijn en op onze beide oren slapen, met de nieuwe regering lopen we veilig de lente en een stukje van de zomer in. Daar hoeven we ons niet veel meer om te bekommeren. Leterme & C° zorgt voor de eigen ondergang zonder onze medewerking.
Wij gaan nu tippelen in Antwerpen, op de rand van de gedoogzone. Want als Brussel een sociale, taalkundige Rand heeft, hebben wij in de stad van Allah een "gedoogrand". Jarenlang stijfhoofdig ontkend door het stadsbestuur, recent schoorvoetend erkend.
De politici die zich meestal geen snars aantrekken van wat er bij de bevolking leeft, blijven pretenderen dat zij "het allemaal zullen regelen voor de mensen". ( Zelfs een Leterme durft dat nog te roepen). Laat het mij zeggen, dames en heren, er wordt bijzonder zelden geregeerd en bestuurd in het voordeel van de mensen. Weet u hoe de realiteit is ? De mensen leggen zich neer bij de veranderingen die hen opgedrongen worden, de mensen passen zich aan, ze maken er iets van. En natuurlijk zijn er gelukkig ook een aantal echte verbeteringen en gaat de maatschappij er op vooruit. Alhoewel ... Echternach nooit veraf is met haar procesie-voorbeeld.
In Antwerpen heeft men jarenlang beweerd dat de prostitutie teruggedrongen was in drie gecontroleerde straten (waaronder een met het fameuze Eros-center Villa Tinto). Al de andere buurten werden geschoond en daarmee basta. Natuurlijk werden wij belogen door de Grote Markt, en geen klein beetje. De prostitutie verplaatste zich naar nieuwe werkterreinen, week uit naar Linkeroever, breidde zich uit in de omgeving van het Stadspark, en waar er vroeger sprake was van een door iedereen gekende afbakening, ontstond dankzij de Leugenaars van het Schoon Verdiep een fijnmazig net van betaalde seks over het ganse grondgebied. Als wildvreemde kan u bij vele huizen gaan aanbellen en vragen "Hoeveul is 't, Madame ?". U zal veel klappen voor uw neus krijgen, maar u zal ook een aantal keren warm onthaald worden. Bij wijze van spreken.
Gisteravond zijn er zware debatten gevoerd in de gemeenteraad. Iedereen was plots expert hoerenloper, annex vrouwenbeschermer en sociaal werker voor de "homo-boys". De dee-jay uit Wilrijk voelde zich in zijn element, dat is nog eens een onderwerp op zijn niveau waar hij iets van afweet. De sukkeltante van het college, Monica Deconinck kon natuurlijk geen orde handhaven maar iedereen was gelukkig en tevreden na het debat.
Dat in deze stad inmiddels tenminste dertigduizend illegalen rondhangen die door vele sociale werkers opgestookt worden tegen de Vlaamse gemeenschap, is een bijkomstig gegeven dat zichzelf zal oplossen. De oude kernstad wordt intussen gewurgd door oprukkende woonwijken die ingepalmd zijn door mensen die geen enkele belangstelling hebben voor onze gemeenschap en die de droom najagen hun eigen verre leefgewoontes hier te installeren. Bepaalde van deze wijken worden geterroriseerd door kleine groepjes of grotere bendes jongeren die als jeugdig ideaal haat, wreedheid en onverstand meedragen. Dit is geen rebellerende jeugd die zich afzet tegen de oudere generantie, dit is een internationaal gebeuren dat zich in gans West-Europa met dezelfde kenmerken voordoet. Iedereen op deze blog en gelukkig op menig andere ook, weet dat.
Op het stadhuis (en in de regeringen en parlementen) is dat echter een taboe-onderwerp dat uitsluitend bestaat in de fantasie van xenofoben en racisten. Precies zoals voorheen de welig tierende prostitutie onbespreekbaar was, because onbestaand. We zitten helemaal in de propagandastijl van de Sovjet-Unie. Met een glunderende Oppersultan Lex op de persbanken als de bewaker van de politiek-correcte stadsgeest. Mag ik even de eminente Franse president Sarkozy-Bruni citeren (ook als ik het niet mag, doe ik het toch ) : "Casse-toi, pauv' con".
Ray
1 reactie op dit bericht
De iman, de non en de buschauffeur
Een Imam stapt in een bus en ziet een knappe jonge non op het eerste bankje achter de bestuurder zitten.
Hij neemt naast haar plaats en zegt plompverloren: 'Ik zou graag met je naar bed willen.'
'Maar meneer,' zegt de non, 'vanuit uw geloof weet u dat misschien niet, maar ik ben de bruid van de Heer en aardse seks is mij niet toegestaan.'
Bij de volgende halte stapt ze uit, spijtig nagekeken door de Imam.
De buschauffeur, die het gesprek heeft gehoord, buigt zich over naar de Imam: 'Pssst! Ik weet hoe je seks met haar kunt hebben.
Elke dinsdagavond, dus vandaag, gaat ze naar het kerkhof om te bidden.
Als jij nou een witte burka over je heen trekt en je smeert wat lichtgevende poeder in je baard en haren, dan zal ze je in het donker vast niet herkennen, en dan zeg je gewoon dat je God bent.
Uiteraard is het plan goed genoeg om uitgeprobeerd te worden en inderdaad, als de Imam, omhuld door lichtend wit in een burka op het kerkhof komt, ziet hij uit de verte de non al vol devotie in gebed. Hij gaat naar haar toe en zegt met galmende stem: 'Ik ben God en ik wil mijn bruid bezitten!'
De non stribbelt geen moment tegen, maar ze heeft één verzoek.
Ze wil toch wel graag haar maagdelijkheid bewaren, dus vindt God het goed haar anaal te bevredigen?
Geen enkel punt dus zo gebeurt het, maar de Imam is een gemene kerel, dus als hij aan zijn gerief is gekomen slaat hij zijn hoofddoek terug en toont haar schaterlachend zijn gezicht.
Hahaha! ik ben de Imam! roept hij.
Hahahaha!!! roept de non terug, 'en ik ben de buschauffeur!'