Het is de week van de goede smaak, schijnt het. Een aangename gelegenheid om even stil te staan bij de politieke sfeer in de stad van Allah.
De Parochie van politieke Miserie
Helemaal vooraan in de parade van "de Parochie van Politieke Miserie" loopt het zelf-ontworpen reclamefiguur met beperkte houdbaarheidsdatum, Janssens. In heel de zwik van het schepencollege is hooguit één exemplaar te bespeuren van wie de Antwerpenaar kan zeggen, over de partijgrenzen heen, die persoon werkt voor ons. De rest vervult de functie van bezem en vuilblik die de vuile karweien van Janssens klaart : ze zijn gekozen in functie van de dienstbaarheid.
Europese en Vlaamse supersubsidies tégen Vlaams Belang
Antwerpen is al jaren het troetelkind van de Vlaamse én de Europese politiek, want men wil voor alles verhinderen dat deze belangrijke havenstad in handen zou vallen van wat door de poco's "extreem rechts" wordt genoemd. Vandaar de toestroom en beschikbaarheid van de vele Vlaamse en Europese subsidies. Vandaar ook de terechte kritiek uit gans Vlaanderen dat zich benadeeld voelt door de voorkeurbehandeling voor de metropool.
Deze stad (die ook nog eens een reuzenschuld meesleurt) heeft niet zozeer een burgemeester en een schepencollege nodig, maar wel een team planologen, architecten en bouwaannemers om de vele projecten uit te voeren, waarvoor allerlei toelagen gul aangeboden worden. Ze moeten aangevraagd worden, dat wel.
Concertjes, Projecten en Zwijgen
De hoofdopdracht van de burgemeester-reclamejongen van deze stad is : de aandacht afleiden van de onaangename leefomstandigheden door lawaaiconcerten in te richten, de subsidiepotten te ledigen en alle kritiek van de inwoners te smoren en te ontkennen. Wie kritiek uit over de onleefbare samenleving door de onplooibare houding van moslims en andere vreemdelingen, is een racist en daarmee is de discussie gesloten.
Deze stad wordt volgestouwd met vreemdelingen (170 verschillende nationaliteiten), de verloederde wijken groeien naar mekaar toe en versmachten langzaamaan de oude stadskern. De Europese toelagen worden in ijltempo aangevraagd en opgebruikt om projecten van enkele jaren oud te wijzigen en om nog maar eens (bij wijze van spreken) de Turnhoutsebaan, die net heraangelegd is, opnieuw open te breken. Alsof daarmee iets aan de mentaliteit verholpen wordt. Alsof de samenleving opfleurt door weer eens een jarenlange bouwwerf in te richten.
Leven in een Bezette Stad
Meer en meer burgers ontvluchten de stad, omdat zij vrezen voor hun veiligheid en zich vooral niet herkennen in de mengelmoes van vreemde gewoontes (wij spreken bewust niet van culturen) die zich in veel gevallen bars en boers opdringen. In de meeste Antwerpse scholen zijn onze eigen kinderen verwaarloosbare minderheden die omringd zijn door volksvreemde gebruiken en talen. En in veel gevallen door ontmoedigde leraars.
De halve garen van links hebben het over kleine ongemakken en ontkennen halsstarrig deze jammere werkelijkheid . Vele authentieke Antwerpenaren vinden dat zij leven in een opnieuw bezette stad.
De Gemeenteraad debatteert over het bestaan van de Sint
Met al deze onontwarbare problemen, debatteerde de gemeenteraad dezer dagen over Sinterklaas... over de kosten van dit gebeuren die worden aangerekend door de VRT voor de rechtstreekse doorstraling van de aankomst van de Sint. Tot daaraan toe. Tot het fantastisch politieke zwaargewicht van de SPa, Maya Detiège, het woord nam. Hierna een fragmentje uit Het Laatste Nieuws :
De discussie zorgde nog even voor ophef toen raadslid Maya Detiège het bestaan van Sinterklaas in twijfel trok, maar uiteindelijk keurde de meerderheid de komst van de grote kindervriend zonder veel problemen goed. Maya is van oordeel dat het kinderen traumatiseert als blijkt dat de sint niet echt bestaat.
De goede smaak bestaat al lang niet meer in deze stad, de waanzin daarentegen is overal voelbaar.
Ray