De Zeespiegelstijging : aanbevolen artikel uit Else4

Deltacommissie zat fout met zeespiegel
http://www.elsevier.nl/web/10212743/Simon-Rozendaal/Deltacommissie-zat-fout-met-zeespiegel.htm
Vermeersen laat zien dat het wel meevalt met paniekerige voorspellingen over de zeespiegelstijging
Jongeman in spijkerbroek en haar tot schouders komt podium op om lezing te geven. De afgeladen zaal van het Koninklijk Instituut voor de Tropen houdt zijn adem in. Wat is dit voor een hip?
Maar dan blijkt de hip een slimme Delftenaar. De geofysicus Bram Vermeersen. Hij hield een lezing op een klimaatsymposium waar ik vandaag was. Ik had een lichte mate van tegenzin. Ik volg de klimaatdiscussie al dertig jaar: het eerste wetenschapsstuk op de allereerste wetenschapspagina van NRC Handelsblad was van mijn hand en ging over het versterkte broeikaseffect.
Veel veranderd
In die tijd is er niet zo heel veel veranderd. Ja, Frits Böttcher ligt op sterven, zo hoorde ik tot mijn schrik in de wandelgangen. En tegenwoordig komen de ‘klimaatgelovigen’ en de ‘skeptici’ op dezelfde congressen, dat is waar.
Maar ja, eigenlijk luisteren ze niet naar elkaar. Hans Labohm luistert niet erg goed naar Rob van Dorland en Rob van Dorland luistert niet erg goed naar Kees de Jager om maar enkele van de hoofdpersonen in het Nederlandse debat te noemen.
Maar ja, op dit soort congressen moet je je neus laten zien. Om te laten merken dat er geen medium in Nederland is dat de klimaatdiscussie zozeer op de voet heeft gevolgd als Elsevier, om bekenden te groeten, om nieuwtjes te horen en in de hoop dat je toch weer eens een heel nieuw verhaal hoort.
Enorme variaties
Vandaag was het zo ver.
Die langharige Delftenaar hield een fascinerend verhaal over de zeespiegelstijging. Hij vertelde eerst hoe de zeespiegel wordt gemeten. Vooral met satellieten. Dat is niet makkelijk maar daar komt een gemiddelde stijging van 3,2 millimeter per jaar uit, plus of min 0,4 millimeter.
Maar toen liet hij de regionale spreiding zien. Op sommige plaatsen – bijvoorbeeld bij de westkust van de VS – daalt de zeespiegel, op andere plaatsen stijgt hij veel meer dan het gemiddelde. Die regionale variaties zijn enorm: vijf tot tien keer zo groot als het gemiddelde.
Zwaartekracht
Waar komt dat door, zo vraagt Vermeersen zich af die hierover de komende weken in zowel Nature als Science publiceert. Door de zwaartekracht, zo is een van zijn antwoorden. U kent de zwaartekracht vooral van het vallen maar in wezen is zwaartekracht de aantrekkingskracht tussen twee objecten. Als een object heel groot is, trekt dat meer.
Welnu, een berg landijs zoals een gletsjer trekt behoorlijk aan het zeewater en daardoor kan het komen dat de zeespiegel in de wereld niet op het zelfde niveau staat. Het is geen badkuip, onze aarde.
En nu komt het. Als de gletsjers op Groenland smelten door ofwel het versterkte broeikaseffect ofwel door de zon die het op zijn heupen heeft, wordt de aantrekkingskracht die dat ijs op het zeewater uitoefent minder. Ofwel, door het smelten van de gletsjers daalt de zeespiegel in de buurt van die gesmolten gletsjers.
Vergeten
Dat effect werkt zeker zo’n tweeduizend kilometer door. Voor Nederland betekent dit dat de zeespiegel door het smelten van het landijs op Groenland veel minder sterk gaat stijgen dan verwacht. Geen zeven maar slechts drie meter – don’t worry, het duurt nog wel een paar duizend jaar voor het zover is (dit is een van de gemakkelijke leugens in ‘De ongemakkelijke waarheid’ van Al Gore).
Wat helemaal fascinerend is, is dat dit fenomeen al in de negentiende eeuw uitgebreid beschreven is in de wetenschappelijke literatuur. En vervolgens is het honderd jaar lang vergeten – zegt ook iets over de wetenschappelijkheid van de klimaatwetenschap.
Elastisch
Voeg daarbij dat de aardas elk jaar een klein beetje draait (heeft ook invloed) en dat de aardkorst elastisch is en dus wordt vervormd door het gewicht van het ijs van de laatste ijstijd en daarna weer terug veert en je krijgt heel andere schattingen van de zeespiegelstijgingen.
Niet alleen wanneer het landijs van Gorenland smelt maar zelfs als het landijs op Antarctica zou smelten, vertelde Vermeersen. Ook dan zou de zeespiegel bij ons maar met een meter of drie stijgen in plaats van de tientallen meters waar de Gorianen het over hebben.
Voorpagina
Vermeersen zei er nadrukkelijk bij dat hij geen uitspraak wilde doen over de paniekerige voorspellingen voor de zeespiegelstijging van de Deltacommissie maar voor mij was het zonneklaar.
Als ik wetenschapsredacteur van NRC Handelsblad, de Volkskrant of Trouw was geweest (helaas waren mijn collega’s afwezig – ze hebben hun standpunt klaarblijkelijk al bepaald), had ik op de voorpagina gemeld dat een jonge en slimme Delftenaar heeft ontdekt dat het zelfs in het allerergste geval wel meevalt met die zeespiegelstijging.


















1 reactie op dit bericht
Dàt is andere koek,
Op z'n Westvlaams: " 't kan allemolle gin kwoat, os de commersie mo droait".
Groeten van Victor VV.