De computerproblemen blijven duren

"Wij hebben ons niet opgedrongen om aan deze regering deel te nemen, wij werden gevraagd."

Aan het woord is Elio di Rupo in een lang vraaggesprek met le Soir. "Deze regering is er niet alleen om een staatshervorming op spoor te zetten maar om sociale hervormingen door te voeren, dat is onze eis".

Er wordt lang doorgeboomd over de houding van het Franstalige ABVV (FGTB) dat de socialisten liever uit deze regering ziet vertrekken. 

En wat de nationaliteitenproblematiek betreft, verklaart di Rupo het volgende : " De francofonen uit de rand hebben drie persoonsgebonden materies : het kiesrecht, dat hen toelaat voor Brusselaars te kiezen ; het recht om door justitie gehoord te worden in het frans en tenslotte bestaan er faciliteiten in zes gemeentes.  Deze drie materies staan als bruggenhoofden naast de taalgrens en ze bewijzen dat deze laatste geen staatsgrens is (wat een punthoofdredenering ! Tenzij wij ons vergissen met de vertaling - nvdr).  De strategie van de Vlaamse politieke verantwoordelijken bestaat er in deze bruggen een voor een in de lucht te blazen en op die manier de taalgrens om te vormen tot een potentiële staatsgrens.  Van dit schema willen wij niet horen, het zal niet uitgevoerd worden."

Op de vraag wat de PS zal doen ingeval Vlaanderen verder opstapt naar de autonomie, is het strijdvaardige antwoord : " Wij zullen Brussel en Wallonië verenigen en we zullen een oplossing uitwerken voor de Vlaamse minderheid  van circa 100.00 mensen in Brussel. Wij zullen een Franstalige federatie vormen."

http://www.lesoir.be/actualite/belgique/politique-la-condition-il-2008-05-26-600871.shtml

Gedaan met overvolle stranden, gewaarborgd regenvrij, geen tapijtenfabrieken om te bezoeken, geen gidsen, alleen U en uw zuurstoftentje. Benzinetoeslag niet inbegrepen.

MARS VERWACHT U

Foto genomen door Phoenix die succesvol geland is rond deze tijd 28.05.08

Eric Van Rompuy vergelijkt de regering van Nonkel Kruk met Japans Kabukitheater. Hij begrijpt het niet : de acteurs schijnen heel de tijd ruzie met mekaar te maken en lopen wat te schelden.

Tientallen mensen zijn tot bij Eric gekomen en ze hebben hem laten weten, dat ze dit spektakel niet langer aanvaarden.  Dat is een goed teken van gezond verstand.  Laten we hopen, dat Eric van Rompuy consequent met zichzelf, zijn partij en zijn kiezers verder voorbereidt op het onvermijdelijke einde van dit land.  En dat hij, samen met voldoende gelijkgestemden, de nodige voorbereidingen treft om de zelfstandigheid van Vlaanderen tot een succes te maken.



Ministerin Turteldroom (l) kijkt toe hoe de jonge minister Michel (r) de ontketende Buza minister Napoleon (midden)  verhindert vakbondsministerin Inge Vervotte (buiten beeld) te onthoofden met blote hand

Napoleon Gucht kwam zich verdedigen bij de Zevende Dag voor zijn paternalistische of denigrerende uitlatingen ten aanzien van Congo. De minister heeft een groot stuk gelijk, maar het gaat hem om een aantal nevenaspecten. De student is geslaagd maar hij is ongeschikt en zal geen job vinden.

Hij verdedigde zijn brutale uitlatingen met veel show en Schwung en de 0000 had gezorgd voor een wederwoord door de brave journalist Peter Verinden die al tien jaar in Afrika rondhangt en die een fijn, beschaafd man is.  Helaas is deze vliegende reporter niet opgewassen  tegen het hondsbrutale scheldkanon uit Berlare.

Napoleon weerde zich als de logeman die hij is en die besprenkeld wordt met wijwater.  In het vuur van zijn betoog, richtte hij zich plots tot Verlinden, nadat hij de man even voordien in zijn arm had geknepen, om hem te laten zwijgen (echt waar) met de pathetische vraag : "Er wordt beweerd, dat het aan mijn spreektoon ligt, maar zeg nu zelf, spreek ik niet als een normaal man ?"  En dat laatste schreeuwde hij zo luid dat een verlichtingsspot in de studio naar beneden donderde, vlak naast het hoofd van Linda de Win, die nochtans  haar partijlidmaatschap persoonlijk had vereffend bij  Caroline Gennez, want bij Janssens mag ze niet meer binnen, sinds die een vaste relatie heeft.




"Spreek ik als een normaal man ?"  Neen, zelfs niet als u gelijk heeft. En weet u waarom, Napoleon ?  Omdat gij druipt van de arrogantie en mensen zich van u afkeren, precies omdat gij altijd en overal de betweterige zeur uithangt. Gij staat uzelf in de weg.  Uw intelligentie is uw grootste handicap. En gij zijt een  schandvlek op het blazoen van de vrijzinnigheid.

Ziezo, is dit geschreven door een normaal man  ?

Savat

De kwaliteitskrant bloklettert: “Kalme avond ondanks 130 arrestaties.”

Samengevat: "In Anderlecht zijn zaterdagavond ongeveer 130 jongeren administratief opgepakt, waarvan vier gerechtelijk. Nergens kwam het evenwel tot rellen zoals vrijdagavond."

Ondanks ? Evenwel ? Met wiens edele delen wordt het hier gespeeld ? Afgeperste fellatio middels een afgepakte gsm dat is "jongerencultuur" in niet toevallig de zelfde buurt. Dankzij is ondanks en derhalve is evenwel. Realisme is racisme. Korter bij Orwells meesterwerk 1984 kan DS en het officiële Belgo-Wallo-Brux niet geraken.

Waarop wacht men om ons volk en ras de oorlog te verklaren?
De Gucht kan dat wel niet alleen, maar mits een beetje creativiteit en een helpende hand van uit de raad van Europa moet dat toch kunnen?

Overigens toen die laatste het koosnaampje mestkever uitvond was hij volledig juist, enfin verkeerd volgens de newspeak van onze zelfuitgeroepen kwaliteitskrant.

Waar leven mestkevers anders dan op een hoop mest, als ik U vragen mag ?

Als er überhaupt al een Vlaams agentschap voor eigen propaganda bij de UN en elders moet komen, is het wereldkundig maken van deze historische uitspraak de hoofdtaak. Meer moet dat niet zijn. Of wel ?

Lucky9

Mag ik u een geheim toevertrouwen ?  Het is al zowat vijfenvijftig jaar dat ik de binnenlandse politiek vrij intens volg en soms word ik de onoprechtheid zo beu als  leven op een streng dieet.  Het liefst van al schrijf ik over mijn grote liefde voor literatuur, theater, muziek, alhoewel in die sectoren de politiek zich binnengesmokkeld heeft met grote zakken verlokkelijk geld en beloftes van gemakkelijk leven.  De arme bohémiens, die zich wegkwijnend op hun zolderkamers opwarmden aan hun laaiende manuscripten en vurige schilderijen, zijn de dag van vandaag ijverige militanten van het roodgroene vakbondslegioen.  Vlaamse kunstwerken worden in New-York geveild voor enkele miljoenen dollars en in Antwerpen dreigt de schilder de stad af te branden als zijn rode chéri geen burgemeester wordt.

Maar toch … ik heb mijn leven lang zoveel kunnen genieten van de talenten die kunstenaars ons aanbieden, dat ik ze hun huidige politieke verdwazing vergeef, ze worden om de tuin geleid en laten zich, naiëf als velen zijn, omkopen door de charlatans uit het Land van de (valse) Glimlach.

DE GEK IN DE REGENTON

Vlaanderen kent een klein aantal grote  dichters met een uitzonderlijk natuurtalent.  Net achter hen komt een gans legioen van zeer bekwame woordkunstenaars. Zij bespelen gevoelens die ze uitdrukken in woorden en beelden die ons verbazen en ontroeren.  Over een van hen wil ik het hebben en  met u beknopt door zijn niet zo vrolijke leven wandelen.

Frans Buyle werd geboren te Sint Niklaas in 1913, een stad die in dezelfde literaire branche  ondermeer Anton van Wilderode, Paul Snoeck en Tom Lanoye heeft voortgebracht.  Ik denk dat velen nog nooit van Frans Buyle hebben gehoord, hij is nochtans aanwezig geweest in verschillende schoolbloemlezingen uit de jaren ’50 en ’60 en in Gerrit Komrij’s “Nederlandse poëzie van de 19^de tot en met de 21^ste eeuw” zijn zes gedichten van hem opgenomen.  Zijn meest gekende gedicht is ongetwijfeld

DE GEK IN DE REGENTON

Ze zeggen dat ik gek bent en het regent ;
ik drijf op ’t water en vermaak mij wat.
God in zijn liefde heeft ons wijs gezegend :
u met een woonst, mij met een regenvat.

De mensen blijven naar mijn daden kijken
en lachen luidkeels dan omdat ik lach.
Ik weet het doel niet dat ik moet bereiken
maar zwaai toch reeds de overwinningsvlag.

Eenzaam drijf ik des nachts over het water
en door de stilte valt dan soms een witte ster.
Ik vind die ginds wel in de diepte later :
en blijf als altijd  van ieder doel te ver.

HET GEBROKEN GEWEER

Buyle, zoals de meesten van zijn dichtende collega’s, bezat een complexe en getormenteerde persoonlijkheid.  Voor vele artiesten vormt het normale burgerlijke leven met zijn verplichtingen, tradities, conventies  een moeilijk  leefbare wereld ; zij beschikken over een of ander creatief talent dat hen onderscheidt van de rest en dat als het wat meezit, ook hén een behoorlijke participatie aan het korte leven toelaat.  Een makkelijk bestaan hebben de meeste creatieve geesten echter niet : zij aanvaarden tenauwernood de regels van de gemeenschap, zij geven zich meer dan  anderen over aan drank of drugs en het aantal zelfdodingen ligt hoger dan bij andere geledingen uit de maatschappij.

 Buyle, net geboren voor de Grote Oorlog, was in zijn jonge jaren een fervent anti-mitarist.  Hij sloot zich aan bij “Het gebroken Geweer” en weigerde zijn dienstplicht te vervullen.  In een turbulent proces, waarin hij verdedigd werd door Paul-Henri Spaak, werd Buyle veroordeeld tot zes maanden cel.  De Belgische Werklieden Partij gaf postkaarten uit met de foto van de dienstweigeraar. Echter geen enkele van zijn gedichten werd afgedrukt in de partijbladen of socialistische kranten : het individualistisch denken en schrijven van de man in de regenton werd niet gewaardeerd.  Toen de dichter dit in de gaten kreeg, gaf hij zich onmiddellijk op bij het leger als soldaat en was hij eveneens direct held àf.  Later zou Buyle deze periode in zijn leven betitelen als “zijn mooiste vergissing”.  

DICHTER & CRITICUS 

In 1937 verscheen zijn eerste gedichtenbundel “De Steen der Wijzen” die op een meer dan behoorlijke aandacht en erkenning mocht rekenen.  Frans ontmoette een jonge vrouw, trouwde en na enkele jaren waren er drie kinderen.  Hij werkte voor de kost in Sint Niklaas als tapijtwever en vulde zijn vrije tijd met dichten en schrijven.

Buyle, die geen universitaire studies had verricht, was een man van zelfstudie en hij bekwaamde zich door zijn vele lectuur  en scherp verstand in het schrijven van kritieken over poëzie, een specialisme dat  hij  vlot beheerste dankzij zijn eigen  lyrische gave. Weldra ontpopte hij zich tot een criticus van formaat, zeker omdat hij objectieve argumenten hanteerde : als het goed was, werd dat duidelijk aangetoond en als het slecht was, helaas ook.  Dit leverde Buyle heel wat vijanden op in het wereldje, en aangezien hijzelf ook dichtte, was hij ver van populair, wat dan weer zorgde voor problemen met de publicatie van eigen werk.  Jeroen Brouwers zegt het zo : “Buyle bespotte wat artistiek inferieur was nooit zonder deugdelijke ijzerharde argumentatie”.

Na zijn socialistische escapade had Buyle zich afgekeerd van de politiek. Tot hij in Brugge op een niet bekend moment kennis maakte eind jaren ’30  met Joris van Severen en fel onder de indruk kwam van diens persoonlijkheid.  Buyle stortte zich onmiddellijk op de studie van het Verdinaso en hij werd van dan af een onvoorwaardelijk aanhanger van Groot-Nederland en de Dietse gedachte.

JOURNALISTIEK EN  LIEFDE

Na de Duitse inval kwam de schrijver eindelijk aan een betrekking als journalist bij de krant “Het Vlaamsche Land”, de oorlogsuitgave van de Gazet van Antwerpen en kon hij zich voltijds uitleven in zijn literaire kronieken.  Hij mengde ze met zijn Dietse opvattingen maar trok nooit uitdrukkelijk de kaart van de collaboratie of deze van de zogenoemde en opportune Deutschfreundlichkeit.  Ongetwijfeld heeft Buyle enkele vriendelijke pro-forma recencies geschreven over collegae die tot zijn ideologisch kamp behoorden. Maar lang niet altijd.  De schrijver (en ambtenaar) Urbain Van de Voorde, die nadrukkelijk aanwezig was in de collaboratie, noemde hij een reuze-zeur wat hem tot lang na de oorlog zuur zal opbreken want Van de Voorde bleef een rol spelen in de na-oorlogse letterkunde, gezien hij officieel buitenschot bleef bij de genadeloze repressie.

Frans & Liane op Luchtbal waar zij woonden 

In 1942 vond op privévlak wel een ingrijpende gebeurtenis plaats : Buyle ontmoette op de redactie de 8 jaar jongere Liane Bruylants, de dochter van de klassieke zangeres Francine Bruylants.  De Verdinaso-bohémien werd halsoverkop verliefd op het mooie en artistieke meisje, dat de liefde niet schuwde. Hij verliet Sint Niklaas en zijn gezin en betrok met Liane een appartementje op Luchtbal. 

Na de oorlog werd de krant “Het Vlaamsche Land”  onmiddellijk onder sekwester geplaatst en al de medewerkers ontslagen en tijdelijk opgesloten.  Men kon Buyle niets ten laste leggen maar rond hem bleef wel het aureool hangen van de” zwarte” journalist-schrijver.  Zijn Vlaams-nationale vrienden die niet achter slot of grendel zaten, konden niets voor hem en de “witten” bekeken hem met de nek. Na enkele maanden cel (wat in die periode gans normaal was) en een proces, dat hem niets ten laste legde,  kon hij vrij naar huis gaan.

HET OFFICIELE BELGIE SLUIT DE DEUREN

Buyle solliciteerde en zocht werk maar hij ving overal bot.  Hij werd de typische man van de dertien stielen en evenveel ongelukken en wat eens een flamboyante persoonlijkheid was geweest, verwerd tot een constant drinkende, chagrijnige eenzaat.  In die periode  geeft hij nog een flinterdun bundeltje uit met de titel “Verboden Zone, Klein handboek ten behoeve van literaire valse munters” dat opent met het kwatrijn :

Doelloos dwaal ik door wind en regen
Terneergeslagen en verdoemd.
Alleen nog met het slijk der wegen
Wordt aarzelend soms mijn naam genoemd.

De relatie met Liane is er een geworden met vele problemen van drank, geldgebrek, karakteriële botsingen tussen twee emotionele mensen,  en derde personen die zich willen ontfermen over het aantrekkelijke,  bohémienachtige meisje dat in diepe zonde leeft met een getrouwde man. Trouwens Bruylants  bleek zelf nog getrouwd te zijn, het was pas in 1947 dat ze officieel scheidde van haar man.  En Buyle bleef zijn ganse leven getrouwd met zijn eerste vrouw.  Vreemd is het dat het Archief en Museum van het Vlaams Archiefleven (u weet het, zij liggen in onze bovenste schuif !) op hun webstek Buyle en Bruylants vermelden als echtgenoten.  Het is niet erg, het is slechts een detail en wie weet, beschikt het AMVC (die meelezen op deze blog) over beter informatie dan wij ?

WILLEM ELSSCHOT, DE WITTE RIDDER

Alleszins éen van de galante redders in nood die zich graag boog over het ongelukkige meisje was Willem Elsschot, bijna 30 jaar ouder dan het meisje.   Het is Liane Bruylants zelf die Martine Cuyt heeft ingelicht over deze affaire.  Cuyt heeft ze dankbaar opgenomen in haar biografie uit 2004 “Willem Elsschot. Man van Woorden”.  In de burgerlijke kringen die (terecht overigens) Elsschot vereren om de schrijver die hij geweest is, heerste verontwaardiging, ongeloof en gegniffel.  De enige nog levende dochter, Ida de Ridder, reageerde zoals het een dochter past : “Dat gaat niemand aan”. En dat is nog juist ook ; wij wilden dit echter niet onvermeld laten, omdat Buyle zich eerder enigszins afstandelijk had uitgelaten over het dichterschap van Elsschot.   In 1943 schreef hij dat de dichtkunst van Elsschot weinig waarde bezit : “Het is geen poëzie, veeleer pittig gerijm doch er gaat een  plastische kracht vanuit, zodat men ze niet kan vergeten.”  Wij willen dit interpreteren, alsof Buyle bedoelde : de poëzie van Elsschot blijft vooral overeind omdat hij een groot prozaïst is. Buyle loofde wel het gedicht “Bij het doodsbed van een Kind” waarvan hij zegde “dat het de eeuwen zal trotseren”.

Liane Bruylants verklaarde nog aan Martine Cuyt :”Ik heb vele minnaars gehad” en aan Jeroen Brouwers schreef zij in verband met Buyles alsmaar toenemende misantropie en levensmoeheid : “Ach, ik ga ook niet steeds vrijuit.”

HET EINDE VAN DE MAN IN DE REGENTON

Het paar sukkelde verder, zij richtten samen nog een uitgeversbedrijfje op, Libris, en drukten in bescheiden oplages enkele bundels van hen samen en van elk apart.  Buyle vertaalde Engelse detectives en schreef onder schuilnaam een soortgelijk werk. De producten van uitgeverij Libris werden niet in de boekhandel aangeboden maar privé verspreid.

In 1977, toen Frans Buyle 64 was, is het hem allemaal te veel geworden.  Hij had al kennis gemaakt met de psychiatrie en de drank speelde een afschuwelijke rol in zijn leven.  Toen hij na een auto-ongeval op de rechtbank zijn rijbewijs moest komen inleveren, heeft hij zich die dag verhangen. Teleurstelling, drankproblemen en ingeworteld pessimisme.

Uit het gedicht “Verdwenen Graf” dat Liane Bruylants opgedragen heeft aan haar levensgezel dit fragment :

Eén enkel vers

gelezen of gefluisterd

zal in ’t oneindige astrale

verhalen

dat niets van alles

van alles iets

ooit

tevergeefs is geweest.

Bronnen :
“De schemer daalt” door Jeroen Brouwers
“ "Willem Elsschot – Man van Woorden” door Martine Cuyt 
Een artikel van Henri-Floris Jespers uit Vrijbuiter van 1977
Met dank aan Agrippa van AMVC voor de foto's en algemene info

RAY

 
In de Zevende Dag was de Agalev-afgevaardigde aan het pingelen bij ministerin Turteldroom om nog méér illegalen een officiële verblijfsvergunning te verstrekken.  Volgens de visie van mevrouw Piryns van Agalev zijn mensen-zonder-documenten steevast leden van fijne gezinnetjes, bestaand uit mama, papa en twee koningswens-kindjes.  Zij spreken keurig Nederlands met een mooi exotisch accent en de buurt vecht om ze tot hun vriendenkring te mogen rekenen. 

Zulke gevallen zijn er : het zijn natuurlijk uitzonderingen en ze worden in de media opgevoerd om de nodige emoties los te maken bij de och-arme kijkers en lezers.  Soms mogen de ouders enkel zwijgend in beeld komen, omdat ze geen gebenedijd woord Nederlands kennen, maar dat wordt goed gemaakt door de koningswenskindjes.

De doorsnee-Vlaming, die van toeten noch blazen weet, is uiteraard geneigd om dit voorbeeldig en schrijnend geval van behoorlijke integratie te veralgemenen, zeker als Freya nauwelijks een snik in de stem weet te verbergen. Helaas, pindakaas is geen witte kaas, de tragedie van de mensen die in dit land verblijven zonder aan de voorwaarden te voldoen, gaat meestal over andere personen dan "modelgezinnetjes" en behoorlijk ingeburgerde individuen. 

Daar wees Marie-Rose Rebel op, toen zij haar visie gaf op de plannen van Turteldroom. Tachtig procent (80%) van de gevangenisbevolking bestaat uit vreemdelingen ; zij citeerde de liberale veiligheidsadviseur van de vorige  premier die stelde dat wij criminelen importeren.   Bovendien knikkerde mevrouw de Vlaams volksvertegenwoordiger er bovenop dat de verwachte golf van goedkeuringen een domino-effect veroorzaakt in de vele buitenlanden, waar het land B opnieuw zal stijgen met een dikke stip als the place to be, het land-waar-men-geld-krijgt-als-men-niet-werkt, zoals een jonge Turkse vrouw het ons ooit zegde.

Oei, oei, oei ...  Het dameskransje van de traditionele partijen excelleerde in het werpen van minachtende blikken, ontkennend hoofdschudden,  tongklakken bij wijze van afkeuring, scheel zien van verontwaardiging,  ontuchtige knipogen naar Linda de Win om in te grijpen, elk lichaamssignaal was goed,  om dit deel van de  waarheid te blokkeren.  Het vervelende Vlaams Belang verstoort  weer eens de droom over Roze Olifanten die ons land binnenkomen om ons te vermaken met hun grappen en grollen.

Het is overduidelijk dat àl de politieke partijen in dit land, van extreem-links tot fantaisistisch-rechts onder geen enkel beding de immigratie een strobreed in de weg wensen te leggen.  Illegalen ontvangen, met een andere titulatuur, een generaal pardon, de waanzin van de gezinsherenigingen gaat door, en er wordt gewerkt aan voorwaarden voor de "slimme" immigratie, de gerichte aantrekking naar knelpuntberoepen.  Voeg bij dit feest een versoepeling van de naturalisaties en we zijn met zijn allen op weg naar het Colosseum voor een fantastische Brood en Spelen-opvoering. 

Intussen is de voorzitter van Groen, Vogels,  aan het het stoken om de luchthaven van Deurne gesloten te krijgen, omdat er een probleem is in verband met de milieuvergunning.  In de Frut barst het van de ingezonden lezersreacties die in allerlei kleuren en toonaarden Groen aan de schandpaal zetten : pleiten om ongebreideld alle criminelen in dit land toe te laten, pleiten om illegaal druggebruik te bevorderen, en als er een kans bestaat om een bedrijf te sluiten en mensen hun werk af te nemen, staat Groen op de eerste rij te roepen.

Over roepers gesproken : de ministerin Turteldroom gebruikte het versleten cliche in verband met Vlaams Belang dat zich zou gedragen als "roepers langs de weg, terwijl de karavaan voorbijtrekt."  Niet allen is dit weinig origineelkmaar in deze discussie zou ik bij voorkeur een ander beeld oproepen dan dit van de karavaan. Het zijn trouwens geen roepers maar "blaffende honden", maar ja, we kunnen niet verwachten, dat ze alles weet.

Savat

Donderdag nacht, 22 mei werd bij meerderheid tegen minderheid in het federaal parlement de begroting goedgekeurd. Dat op zich is geen nieuws, dat wist men voor de uren durende debatten natuurlijk ook.

Wat wel nieuws is, is dat N-VA volledig deel uitmaakt van de meerderheid.

Zelfs onze motie om in het kader van het krappe budget en de hoge noden bij al diegenen die van een leefloon of minimumpensioentje moeten leven, de royale dotatieverhoging ten bedrage van 13,043 miljoen euro aan de Saxen-Coburgs niet toe te kennen, kon op geen steun rekenen bij onze republikeinse vrienden. Hun coalitiepartner zou het hun wellicht niet in dank afnemen als zij de moedige daad bij het hoge woord zouden voegen.

 De zelfde slaafse volgzaamheid konden we vaststellen bij de stemming over de Vlaams Belang motie om de jaarlijkse subsidie van 125 miljoen euro aan het Brusselse  gewest te blokkeren zolang de kieskring B-H-V niet is gesplitst. Nadat bij de vorige staatshervormingen reeds alle eisen van de Franstalige werden ingewilligd, hebben wij immers niets anders meer in handen dan financiële middelen voor Brussel. Wie de belangen van Vlaanderen wenst te verdedigen geeft zijn enige troef toch niet prijs zonder dat daar iets tegenoverstaat, denk ik ten minste. Ik ben mij in ieder geval niet bewust van enige concrete beloftes in verband met B-H-V, noch in verband met de broodnodige staatshervorming. Het valt allemaal nog af te wachten,  tot half juli, het moment van de waarheid.

15 juli zou niet enkel duidelijkheid moeten scheppen over B-H-V en verdere stappen in de staatshervorming, maar ook de begrotingscontrole van de juist goedgekeurde en bijna achterhaalde begroting zou moeten afgerond zijn.

Allemaal een beetje absurd. Men keurt een begroting goed voor een jaar dat al voor de helft achter de rug is en de speciale sociaal-economische ministerraad die er op volgt en de begroting moet omzetten tot concrete beleidsmaatregelen  baart een muis. Gebrek aan opening, gebrek aan enige budgettaire ruimte laat natuurlijk niet toe om zes, of moeten we zeggen zeven regeringspartijen aan hun trekken te laten komen.

Rien ne va plus en Belgique! Het wordt tijd dat ook premier Leterme dat inziet.

In plaats van bijna een jaar na de verkiezingen nog een manier te zoeken waarop de regering zal moeten werken, zou hij beter een manier zoeken waarop de deelstaten de volledige federale verantwoordelijkheid kunnen overnemen.

Er is al meer dan genoeg tijd, er zijn al meer dan genoeg middelen verloren gegaan.  Verder aanmodderen heeft geen enkele zin.

Rita De Bont
Federaal volksvertegenwoordiger

Ja, en een glas bier zonder kraag is geen pint. Aan het woord is de stadsarchitect Kristiaan Borret.

Van dergelijke uitspraken hangt onze maatschappij tegenwoordig aan mekaar. "Een stad zonder criminaliteit is geen stad."  Iemand die dergelijke banale of idiote opmerking in een vraaggesprek lanceert, schrijft zich onmiddellijk in bij de lange karavaan van suffe meelopers die weinig zullen bijdragen tot de grote impulsen die de mensheid  vooruitstuwen. " Met een beetje kwekken, kom ik er ook, het is tenslotte allemaal tijdelijk." zegt Borret.

In Het Nieuwsblad verkondigt deze architect  zijn visie, die los van de gemeenplaatsen, bol staat van maatschappelijke intenties die geen snars te maken hebben met de realiteit van het dagelijkse wonen én leven.  In Antwerpen wordt verbouwd, heringericht, dat duurt jàààren, en er wordt zo min mogelijk rekening gehouden met de inwonerswensen, want wie weet het uiteindelijk beter ?  Juist, de ijdeltuiten van de Grote Markt, wier geesten gemend worden door de Grote Dictator.  

Als een project opgeleverd wordt, meestal als bijna de hele buurt failliet is en de eerste doden gevallen zijn, begint men te plannen voor de herinrichting.  "Het was toch niet zo heel goed geslaagd" wordt dan lichtjes verontwaardigd beweerd door  schepen Voorhamme, persoonlijke schoenpoetser van de Grote Dictator en modelleerling in Collaboratie-overleving, alsof de arbeiders die het werk uitgevoerd hebben op eigen houtje de boel verknoeid hebben. Wat hiervoor staat kan het best geïllustreerd worden met het voorbeeld  Astridplein.

Opnieuw de meester van de bouwval :

"Persoonlijk vind ik dat het in een goede stad om een goede mix draait. Kantoorgebouwen, woningen, winkels, sociale woningen moeten door elkaar staan. Zo vermijd je concentratiewijken. Maar criminaliteit hoort deels ook bij een stad. Een stad onderscheidt zich net van het platteland doordat het er iets gekruider aan toe gaat. Want hoe goed je de stad ook inricht, de eerste vereiste is toch dat mensen tolerant zijn."

Op 21 mei publiceerde Het Nieuwsblad, dat vandaag de stadskampioen van de bouwval aan het woord laat, een ander nieuwtje :

De universiteit van Louvain-la-Neuve heeft voor het weekblad Knack onderzocht waar in Vlaanderen het beste wonen is. De Antwerpse randgemeente Schilde scoorde het best en stootte Tervuren van de troon, de gemeente die deze lijst twee jaar geleden aanvoerde. Ronse moet alweer met de billen bloot en is opnieuw de minst leefbare gemeente van Vlaanderen.

Antwerpen scoorde bijna even slecht met een voorlaatste plaats. Enkel op gebied van aanwezige diensten deed Antwerpen het wel goed, wat niet meteen ongewoon is voor een grootstad. In de categorie leefmilieu scoorde geen enkele stad of gemeente zo slecht als Antwerpen. Bekijk heel het onderzoek via deze link

Over dit laatste onderwerp wist de architect van de stad niets te vertellen.  Hij praat liever in concentrische spiralen over de sociale functies die ge ervaart in kelderwoningen zodat ge op het gelijkvloers makkelijk uw kameel kunt parkeren. Zolang ge maar tolerant zijt.

Savat

Onze excuses : het druist in tegen onze lage ethische normen om reclame te maken voor de 0000.  Dit in tegenstrijd tot wat deze openbare omroep zélf doet : publiciteit voeren met merkproducten, zogenaamd in het raam van een sponsorovereenkomst met een derde organisator.

Ze zijn rood en links bij de 0000 maar ze gebruiken tjevenstreken.

Wij zijn verplicht nu ietwat hypocriet te werk te gaan en we zullen proberen  u diets te maken, wat wij bedoelen, middels een domme, melige quiz. 

- Welke dag is het op 25 mei 2008 ?
- De hoeveelste dag van de week is dat ?
- Wat doet u beslist NOOIT om 11 uur op dat moment in de week ?
- Juist !
- Vandaag echter verlenen wij vrijstelling en u mag wel doen wat u anders niet doet (kijken)
- De hier al vaak over de tong rijdende ministerin Turtelboom (en niet Baum zoals wij onvrijwillig schreven) wordt aan de tand gevoeld door  de Antwerpse allochtoonse senator Lanjri, door Marie-Rose Rebel en Freya Piryns van Agalev.

Lang  VRT-kijken, schaadt de gezondheid ! 

We kennen allen de striemende tussenkomsten van de oppositieleiders in de federale praatbarak, Gerolf Annemans en in het Vlaamse Parlement, Filip Dewinter.  Ditmaal de schriftelijke tussenkomst van Geert Wilders van de Partij voor de Vrijheid tegen de regering Balkenende.    Klinkt ook zeer goed ...

Inbreng Wilders Verantwoordingsdag


Voorzitter, maandag zijn de eindexamens begonnen. De Partij voor de Vrijheid wenst alle scholieren enorm veel succes. Sommigen hebben al een cijfer gekregen. Dit kabinet bijvoorbeeld. Vorige maand gaven meer dan 41.000 lezers van de Telegraaf dit kabinet een cijfer. Een vier min. En uit een recent onderzoek van de Universiteit Twente blijkt dat slechts 13 procent van de Nederlanders tevreden is over dit beleid. Het laagste percentage sinds 1971!

Al die mensen hebben groot gelijk. Dit kabinet faalt namelijk aan alle kanten, heeft geen enkele uitstraling, lost geen enkel probleem voor de burgers op, en hangt alleen nog aan elkaar door enorm verlies in de peilingen en angst voor verkiezingen. Dit kabinet zorgt er voor dat het leven voor de mensen steeds duurder wordt – terwijl het kabinet zonder enige schaamte wel haar eigen zakken vult door de salarissen voor ministers en staatssecretarissen met maar liefst 10 procent te verhogen.

Volgens de Algemene Rekenkamer zijn de doelen van het kabinet over 2007 “weinig specifiek, inconsistent en onhaalbaar”. In normaal Nederlands: het is vaak een zooitje. De Kamer kan dus onvoldoende controleren of de voorafgestelde doelen – voor zover die al helder zijn – wel zijn bereikt. In de verantwoordingsbrief van de minister-president staan evenmin concrete resultaten. Het is een brief van niks. De minister-president heeft niks te melden. Dat is logisch, want er is weinig tot niets gedaan.

Voorzitter, dit is het kabinet van de achteruitgang en premier Balkenende is de premier van de achteruitgang. In 2007 stond ons land er in financieel opzicht weliswaar redelijk goed voor, maar dat lag niet aan dit kabinet. Dat kwam door de harde inspanningen van de burgers en bedrijven. Zij waren het die door hard te werken, te consumeren en te investeren zorgden voor zo’n 4 miljard euro aan extra belastinginkomsten. Maar die burger werd door dit kabinet beloond met een ware stortvloed aan lastenverzwaringen. Van hogere accijnzen op diesel, lpg en alcohol tot de vliegtaks, de verpakkingstaks, de slurptaks, de komende btw-verhoging en ga zo maar door.

Ondertussen kalft de economische groei gestaag af. Ten opzichte van een kwartaal eerder groeide de economie in het eerste kwartaal van dit jaar nog maar met 0,2 procent, de laagste groei sinds begin 2005. Het consumentenvertrouwen bereikte vorige maand het laagste punt in vijf jaar. De president van de Nederlandsche Bank, de heer Wellink, geeft aan dat in Nederland de inflatie nu al oploopt en in 2009 mede door de BTW-verhoging verder dreigt te stijgen en dat de koopkracht een deuk zal oplopen. Dus minder te besteden. In plaats dat het kabinet deze problemen inziet, verstandig beleid voert en de lasten verlaagt, gooit ze olie op het vuur en komen Balkenende en Bos met schaamteloze lastenverzwaringen. Ik zei het al, dit kabinet biedt geen vooruitgang maar achteruitgang, geen lastenverlichting, maar lastenverzwaring.

Voorzitter, de Partij voor de Vrijheid is de partij voor de gewone man en vrouw. De mensen voor wie de PVV opkomt krijgen niets cadeau. Ze werken hard voor hun geld en hopen op een betere toekomst voor hun kinderen. En voor al die hardwerkende mensen wil de PVV de belasting verlagen.

Lagere belastingen, voorzitter, zorgen ervoor dat de mensen meer te besteden krijgen. Meer in hun portemonnee hebben. Om dat te bereiken moet je als politicus, politieke partij en kabinet keuzes maken. Stoppen dus met de nutteloze ontwikkelingshulp, de afdrachten aan Brussel, de Vogelaar-wijken, het kolossale ambtenarenapparaat, de peperdure adviseurs, het pesten van automobilisten en het mislukte multiculturele experiment. In 2007 ging er veel te veel geld naar de linkse hobby’s en veel te weinig geld naar de gewone mensen in Nederland.

Ondanks dat zij keihard gewerkt hebben in 2007, moeten de burgers van Nederland nu nóg meer belasting gaan betalen vanwege ook het milieufundamentalisme van dit linkse kabinet zoals de verpakkingstaks, de slurptaks en een onzinnige vliegtaks. Maatregelen die het voor gewone mensen duurder maken op vakantie te gaan omdat wereldvreemde milieufreaks er van overtuigd zijn dat de aarde opwarmt als je met je gezin naar Kreta vliegt. De mensen zijn het spuugzat, meneer Balkenende. Niet de aarde warmt op door het vliegverkeer; nee, de Nederlandse burgers worden witheet van dit kabinet.

Voorzitter, dit kabinet knijpt de burger niet alleen uit, het tast ook onze vrijheid op een ongekende wijze aan. Het bestrijdt niet alleen het sigaretje in de kroeg en de koopzondagen, maar het laat zelfs onderzoeken of een film op voorhand verboden kan worden. En een cartoonist wordt om zijn tekeningen door tien agenten in een politiecel gezet. Onze vrijheid is bij dit kabinet in uitermate slechte handen. Dit kabinet verdedigt niet de vrijheid, maar is een gevaar voor de vrijheid en zou zich daarvoor diep moeten schamen.

Voorzitter, dit kabinet zat in 2007 gevangen in besluiteloosheid, eindeloos overleg en bureaucratie. De belastingdienst met al zijn tienduizend regels en formulieren is inmiddels ook volledig vastgelopen. Nederlanders worden daar gek van. En ook het doel van 25 procent minder administratieve lasten voor het bedrijfsleven zal, als het kabinet zo doorgaat, in 2011 niet worden gehaald. De bureaucratie loopt de spuigaten uit. Ook is het aantal ambtenaren alleen maar meer geworden en is het aantal externe adviseurs geëxplodeerd. Om de drukte bij de koffieautomaten op de ministeries te verminderen is de PVV van mening dat we het makkelijk af kunnen met 15 procent minder ambtenaren. Dat zegt het kabinet ook te willen, alleen gebeurt het niet.

Dan de Antillen. Voorzitter, de PVV is het zat, net als de burgers van Nederland. Het grotendeels corrupte boevennest dat al decennialang teert op de zakken van hardwerkende Nederlanders omdat zij inmiddels geheel failliet zijn, krijgt over een totaal van vier jaar 2,2 miljard keiharde euro’s uitgekeerd. In 2007 werd er al 410 miljoen euro voor de schuldsanering van de Antillen gereserveerd. Sinterklaas weet de schurkeneilanden dus nog steeds te vinden. De PVV is helder: investeer dat geld in Nederlands, bijvoorbeeld in de zorg om te voorkomen dat we hier in Nederland derde-wereldpraktijken krijgen.

Het jaar 2007 was ook het jaar van het generaal pardon. Het idiote generaal pardon is een kostenpost van honderden miljoenen euro’s. De kosten voor opvang zijn gigantisch, om over alle bijstandsuitkeringen – ook voor leugenaars en criminelen –  nog maar te zwijgen.

Het generaal pardon is dus ook een financiële ramp, die dagelijks voelbaar is. Zo krijg ik emails van mensen die al jaren op een wachtlijst staan voor een woning en nu nog langer moeten wachten omdat ‘pardonners’ voorrang krijgen op de woningmarkt .

En dit multiculti kabinet houdt de sluizen open. De gezinsmigratie uit landen als Turkije en Marokko gaat gewoon door, maar er is ook een forse immigratiestroom uit Midden- en Oost-Europa, vooral uit Polen. Dat betekent problemen met huisvesting, extra overlast en banen die worden ingepikt door Oost-Europeanen. Toen de PVV in 2006 en 2007 waarschuwde voor een oncontroleerbare stroom Oost-Europeanen, zei het kabinet dat er hooguit 50 tot 60.000 zouden komen. Een paar maanden later bleek dat al sprake was van het dubbele!  Het kabinet sluit zijn ogen voor de werkelijkheid.

Dan integratie, ook in 2007 weer een rampdossier. Nog steeds een bodemloze put. Henk en Truus die blijven betalen voor Achmed en Ali. Het kabinet investeert honderden miljoenen euro’s in integratie, terwijl de inburgeringsklassen leeg zijn. De afgelopen dagen mochten we weer leren dat het grotendeels weggegooid geld is. Vandaag werd bekend dat schilderijen van een kunstenares uit het gemeentehuis te Huizen zijn verwijderd omdat moslimmannen klaagden vanwege het bloot op de schilderijen. En de gemeente Huizen capituleerde lafhartig. De schilderijen werden uit het gemeentehuis  weggehaald. En Huiz hUtoen de mussen van de hitte van het dak vielen enige weken geleden, deden enkele bouwvakkers in Almere hun werk in korte broek en t-shirt. Maar ook dat leverde klachten op van moslims die aanstoot namen aan die schaamteloze naaktloperij. Dat is Nederland anno 2008. We verkwanselen langzaam maar zeker onze cultuur en onze vrijheden. Ik vraag mij trouwens af waarom die mos! lims thuis zaten, terwijl de bouwvakkers buiten aan het werk waren. Moesten zij niet naar een inburgeringscursus of gewoon naar het werk? En Balkenende staat erbij en kijkt ernaar en doet helemaal niks.

Voorzitter, dit kabinet is het kabinet van de stilstand. Kijk maar naar de files. De filedruk is in 2007 met maar liefst 11 procent toegenomen. Het trieste is dat de ambities van CDA-minister Eurlings zelfs zo laag zijn dat een nog verdere toename van de files voor de komende jaren wordt verwacht. Triest is ook dat er in 2007 nagenoeg geen kilometer snelweg bij gekomen is. De burger is het zat en de totale economische schade loopt in de miljarden per jaar.

Voorzitter, in de zorg is het niet veel beter. De feiten liegen er niet om. Driekwart van de ouderen in verzorgingshuizen loopt ernstig risico op ondervoeding. Een oudere in ons land heeft driekeer zo veel kans op doorligwonden als Duitse ouderen. Hoogbejaarden krijgen zelfs doorzitwonden omdat ze hun dagen moeten doorbrengen op aftandse rolstoelen. Vaste thuiszorghulpen worden afgepakt en in verpleeghuizen zijn pyjamadagen en toiletrondes nog steeds aan de orde van dag. Ouderen lopen bevuild rond, een land als Nederland onwaardig.

Aan de zorgmedewerkers ligt het niet. Zij werken keihard, maar hebben te weinig collega’s. Een probleem dat alleen maar erger zal worden de komende jaren. De PVV heeft een oplossing: Luister naar de noodkreet van de zorgmedewerkers, die de slechte zorg zelf ook helemaal zat zijn en zowat smeken om meer collega’s, minder managers en minder bureaucratie. De regie moet terug naar de mensen óp de werkvloer. Verminder het aantal managers in de zorg met een derde, zodat we meer handen aan het bed krijgen en het zorgpersoneel wellicht ook wat meer salaris.

De aardgasbaten lopen door de hoge olieprijs gigantisch op. Dit jaar ruim 9 miljard en volgende jaar wordt zelfs ruim 10 miljard voorspeld. 2 miljard gaat naar het FES-fonds, de rest naar de staatsschuld. De PVV vindt dat we voor 2009 een deel van de aardgasbaten naast verdere staatsschuldreductie moeten besteden aan lagere lasten voor de burgers door de accijnzen op brandstof te verlagen. Dan hoeven we minder te betalen aan de pomp. De Nederlandse burger betaalt zich scheel aan de pomp, de benzineprijs stijgt sneller dan de PvdA daalt in de peilingen. De files zijn alleen maar langer geworden. Vice-premier Bos heeft de arrogantie te zeggen dat Nederlanders maar moeten wennen aan de hoge benzineprijs. Terwijl het door zijn partij van de burgers gestolen kwartje van Kok nog steeds niet heeft teruggegeven. De PVV wil dat de benzineprijs daalt en dat kan door lagere accijnzen te financieren uit een deel van de aardgasbaten. Terug dat kwartje van Kok.

De PVV kiest anders dan dit kabinet niet voor achteruitgang maar vooruitgang. Voor belastingverlaging. Dat kan als het kabinet betere keuzes maakt. Een immigratiestop, het door inburgeraars zelf betalen van inburgeringscursussen, geen geld naar de Antillen, geen geld naar de knettergekke Vogelaar-wijken, veel minder ontwikkelingshulp, veel minder bijdragen aan de Europese Unie en ga zo maar door. Geef de Nederlanders de lucht en de vrijheid over hun eigen geld te beschikken. Dat is vrijheid. En wij kiezen voor die vrijheid.

Voorzitter, in Nederland regeert de angst, onwil en onkunde. Niet het kabinet Balkenende IV. Minister-president, u bent geen leider. Laten we eerlijk zijn, de puf is er bij u uit. Het lukt u niet en het gaat niet meer met uw kabinet. Het was niets, het is niets en het zal nooit iets worden. Meneer Balkenende, pak die telefoon. Bel het paleis. En zeg: “Majesteit, ik zie het niet meer zitten. Het lukt me niet. Zoek maar iemand anders.”

Van op de versterkte vesting "Kwaliteitsmedia" :
"Wat willen al die bloggers nu weer ?"
 "Hetzelfde van altijd : Feiten, objectiviteit, de waarheid"

(met dank aan Regus Patoff)

De bekendmaking van de OCMW-nota over de 18.000 illegalen die in Antwerpen zouden geregulariseerd worden, heeft ministerin Turtelbaum verleid tot enkele fikse uitspraken. Zeker na de felle reacties.

Zij betwist formeel het geciteerde aantal : het zullen er heel wat minder zijn, ze verdeelt de Antwerpse politici in "verstandigen" en "fantaisisten" en ze schuwt niet in het minst enige volksopjutterij (populisme is ook goed) door het OCMW te beschuldigen van deze situatie gebruik te maken, om meer personeel aan te kunnen werven. Wanneer gaat Turtelbaum naar Dedecker ?

Willen we  onze derrière waarin we gebeten zijn, terug bedekken, mevrouw de minister, onze wilde zwarte haardos een beetje lekker schikken dat we er uitzien als een "gentille dame" en vervolgens kalm redeneren met de voortreffelijke, immer hoffelijke redactie van Angeltjes ?   Wij danken u.

Het aantal illegalen bepalen, is een onmogelijke opgave, door het simpele feit dat die mensen normaliter nergens officieel geregistreerd zijn.  In 2005 schatte Filip Dewinter hun aantal rond de 40.000 in de stad van Allah, voortgaand  op partiële OCMW- gegevens inzake medische kosten.  Een jaar later in 2006  kwam de liberale veiligheidsschepen Grootjans op de proppen met  minimaal 30.000 illegalen.  We zijn inmiddels 2008 en er is geen enkele reden om te veronderstellen, dat het aantal verminderd zou zijn.  Integendeel.  Er is ook nog zoiets als het "straatbeeld" dat we allen ervaren als we voor het donker door de straten zwerven met Wannes Van de Velde (niet "onze" straten, merkt u de nuance ?) 

Mevrouw Turtelbaum stelt zelf geen prognose voorop, natuurlijk niet, ze is wel bereidwillig  voor de illegalen maar niet compleet gek.  Stel dat 70% van de aanvragen goedgekeurd worden, dan zitten we direct een pak boven de 20.000.  De vragen zoals ze tot hiertoe bekend zijn, zijn dermate vaag dat zowat eenieder die zijn dossier indient (geholpen door de talrijke VZW's) zeker mag zijn van regularisatie.  Liegen wij, mevrouw ? Dank u wel en ook een schone goede avond toegewenst. 

Voor de rest kunnen wij wel akkoord gaan met de populistische bewering van de ministerin dat er in Antwerpen heel wat fantaisistische politici rondlopen.  Die vindt ge hoofdzakelijk in het schepencollege, met een burgemeester die denkt dat hij concertorganisator is, een liberale schepen die Epo, alcohol en drugs gebruikt bij zijn ontbijt en een staatskatholiek die van de metropool de Holebihoofdstad van de wereld wil maken.  Daar heeft zij volkomen gelijk in.  En waar de verstandigen zitten, dan weten wij al vele jaren.

Voor de rest nodigen wij de ministerin  graag uit om een ontspannende wandeling te maken met ons  doorheen de vele prachtwijken van deze stad.  Zij zal versteld staan.  Wel het mooie Gucci tasje thuislaten ? 

Ray

Tijdens een georganiseerde wandeltocht in het  Antwerpse Schipperskwartier enige maanden geleden vertelde onze gids, een vijftigjarige lerares uit het stedelijk onderwijs, dat zij nog de tijd gekend had van jongerenbendes die zich per wijk organiseerden  en er  vervolgens op uittrokken om slag te leveren in een andere buurt.  Haar conclusie was dat het zogenaamde "geweld van jongeren" dat wij nu kennen, altijd bestaan heeft en dat het vroeger onze eigen jeugd was die veeleer het mes hanteerde dan de pen. 

De  socialistische onderwijzeres sprak over de jaren 1960 en ze  raaskalde en pagegaaide na wat de politiek correcten graag voorhouden aan de oppervlakkige burgers.  Zeker naar aanleiding van de gevechten in Anderlecht, zullen we nog dikwijls mogen horen dat op 23 mei 2008  een geïsoleerde incident plaatsgreep, uitgelokt door kaalhoofdige voetbalsupporters met extreem-rechtse sympathieën en enkele  fiere wijkjongeren. 

"Laat u niet beetnemen" was ooit een socialistische slogan bij de verkiezingen die nu best opnieuw mag bovengehaald worden voor een andere doelgroep : laat u niet beetnemen door de poco's !  Door de Yves, de Peters, de Lex Sukkelaars, en de centenverkwisters van de Reyerslaan.

Ik heb proberen na te gaan hoe het zit met die zogenaamde "wijkgevechten"  uit de jaren 1960  die er nu bijgesleurd worden, om de criminele brutaliteiten van de hoofdzakelijk Marokkaanse jongeren goed te praten of te minimaliseren.  Ik heb me beperkt tot Antwerpen. Na WO II is er nergens een spoor noch een artikel  te vinden over dergelijke groepsbaldadigheden.  Wel voetbalsupportergeweld maar daar gaat het niet om.

De socialistische journalist, auteur en voormalige schepen John Wilms (1893-1978)  is de enige die in zijn boeken "Onder Sint Andriestoren" en "De Parochie van Miserie" spreekt over vijandige wijkacties.  Die van "het Faubourt" (verbastering van het Franse feaubourg - een wijk aanleunend tegen Borgerhout) trekken massaal naar die van het Eilandje, of naar Sint Andries.  Een aantal keren is dat gebeurd en het was telkens de wijkpolitie die de zaak opkuiste : toen was er geen sprake van dat het geweld zich keerde tegen de politie.  En we spreken dan over de periode van net voor de Grote Oorlog (1914) !  De poco's verdraaien weer eens de geschiedenis om hun eigen ridicule argumenten overeind te houden.

Andere publieke vechtpartijen betreffen politieke betogingen en manifestaties in het interbellum tussen rechtsen en linksen, met helaas enkele dodelijke slachtoffers. 

Ik heb in mijn jonge jaren in deze toen nog mooie stad nooit weet gehad van wijkgevechten. Laat u niet beetnemen als men het anders probeert voor te stellen. 

Een regime in verval liegt en bedriegt als een Arabier. (da's een gezegde).



De Leien in 1897 - Het wegdek is nog niet verhard. In het midden een eenzame fietser.  Aan de zijkant is de weg geplaveid. Op de achtergrond de Nationale Bank van het Schandland.

Ray

Ja, dat zijn wij, Vlamingen, Walen, Brusselaars, Europeanen, al die diverse identiteiten worden samengeveegd en onze naam wordt officieel "Autochtoon".

- Goeiemorgen, Autochtoon, goed geslapen vannacht ?
- Zeker weten, Autochtoon, als ik slaap is het leven de moeite.

Enzovoort, u weet dat wij op die manier bladzijden kunnen vullen, zeker wij die in de stad van Allah wonen, waar we binnenkort volgens geruchten uit het OCMW minimaal 18.000 inwoners meer zullen mogen begroeten.  Dat unieke voorrecht, die toename met circa 4% van het inwonersaantal danken wij aan de VLD ministerin Turtelbaum.

Filip de Man heeft het haar deze week in de kamer toegesnauwd, dat haar nieuwe puntensysteem om de illegale dossiers aan te pakken, zal neerkomen op één grote regularisatie, van vele tienduizenden mensen zonder documenten. Het zullen er veeleer 100.000 worden, want wat met Brussel, Gent, Brugge, Kortrijk en alle andere steden in Vlaanderen met hoge concentraties vreemdelingen  ?  Over de Zuidergrens liggen er trouwens ook steden.

Het opvallende feit aan de mededeling van het OCMW, die is uitgelekt via de N-VA, is naast de verwachting van 18.000 supplementaire tijdelijken, dat er van uitgegaan wordt, dat deze nieuwelingen op een of andere manier ten laste komen van het OCMW.  Een van de elementen in het puntensysteem van Turtelbaum is nochtans het uitoefenen van een professionele bezigheid.  Het OCMW is nu al dringend op zoek naar personeel om deze golf van vreemdelingen op te vangen.  

Wij zien en horen ze graag bezig in het parlement de mannen en vrouwen met het grote hart, met de mooie genereuze opvattingen, met het humane medelijden en wij zijn natuurlijk geen onverschillige onmensen.  De situatie loopt echter dusdanig uit de hand, dat onze eigen mensen deze invasie niet meer aankunnen maar machteloos moeten toezien hoe dit land zich bewust de dieperik ingooit. Waar wij op zich geen bezwaar tegen hebben, zolang onze eigen mensen overeind blijven. 

Autochtonen, gedraagt u een beetje vandaag, betoont respect, buigt het hoofd en snaveltjes dicht.

Savat

Het was aangekondigd dat de Marokkaanse bendes vandaag de witte Anderlechtsupporters zouden "pakken" en aangezien de politie op de hoogte was, dachten we dat er nauwelijks iets zou gebeuren.

Helaas, op dit moment schijnt er zich een kleine veldslag af te spelen in de Brusselse randgemeente Anderlecht, waarbij de lokale politie, bijgestaan door de federale, de twee groepen uit mekaar kan houden maar wel zelf het mikpunt wordt van aanvallen. Paarden, honden, waterkanon zijn ingezet.

Na alles wat zich de voorbije maanden voorgedaan heeft in Anderlecht, is dit het eerste salvo van wat zich in de toekomst nog herhaaldelijk zal voordoen.  Een racistische opstand, wij kunnen dit niet anders noemen. Een aantal ministers, de Brusselse procureur, de burgemeester en nog wat van dat hoge volk zitten gewichtig bij mekaar om "maatregelen" uit te werken. De pompiers die de brand hebben aangestoken, zitten  gezellig bijeen om te bespreken hoe ze niet zullen blussen.

De politie-agenten  die nu aan het vechten zijn, zullen blij zijn te horen dat er vergaderd wordt.  Vorige week werd een politie- patroelje per combi aangevallen door het tuig.  De agenten waren voordien beschoten met een luchtkarabijn.  Uiteindelijk konden enkele daders voorgeleid worden.  Diezelfde dag nog werden ze terug vrijgelaten door het parket.  Niemand van de ministrabele aanwezigen op de paniekvergadering zal er aan denken, om de procureur te vragen waarom hij en zijn personeel elke verdachte kleurling onmiddellijk  de vrijheid schenkt.  In de politiek-correcte wereld worden enkel tendentieuze vragen  gesteld.  Bij voorkeur aan rechts.  Zichzelf in vraag stellen is niet toegelaten.

De eigen bevolking in Vlaanderen en in het bedreigde Anderlecht heeft recht op bescherming.  Dat moet niet gevraagd worden, dat is een evidentie in een normale staat. De opstandige bendes zijn verantwoordelijk voor wat nu aan het gebeuren is, we weten helemaal niet wat de "witte supporters" in dit beschamende spektakel uitrichten. 

De échte verantwoordelijken die onze steden en gemeentes herleiden tot slagvelden waar de stadsguerillero's zich uitleven, zijn de politici van de opeenvolgende regeringen die nochtans duidelijk gewaarschuwd werden en worden.  Waar gaan wij heen ?




Ray