Bei uns in Deutschland

In Duitsland besliste het partijcongres van de christendemocratische CDU enkele dagen geleden dat het Duits voortaan in de grondwet moet verankerd worden. Concreet zou aan het bestaande artikel 22, waarin zowel de vlag als de hoofdstad van het land worden bepaald, worden toegevoegd dat de taal van de Bondsrepubliek het Duits is. Op zich is dat natuurlijk weinig opzienbarend, zeker gezien het feit dat de meeste EU-landen in hun grondwet een clausule met betrekking tot de landstaal hebben staan. Doch wat eigenlijk een vanzelfsprekendheid is – namelijk dat de taal van Duitsland het Duits is – zorgde de voorbije dagen voor heel wat commotie.
De socialistische SPD, die in de loop der jaren steeds afhankelijker is geworden van allochtone kiezers, beschuldigde de CDU onmiddellijk van ‘nationalistische reflexen’, iets waar de partijtop van de CDU als de dood voor is. Ook de groenen lieten onmiddellijk hun ongenoegen blijken bij monde van hun nieuwe voorzitter Cem Özdemir. Weinig verwonderlijk overigens, want nog niet zo lang geleden had de eerste Duitse partijvoorzitter van Turkse origine nog gepleit voor (meer) Turks aan Duitse scholen.

De integratiedruk op de Turken neemt toe : tongzoenen is verplicht opgenomen in de inburgeringscursussen.
De centrale raad voor de moslims noemde het voorstel van het CDU-congres “belachelijk en bekrompen” en verweet de partij te hervallen in het debat over de ‘Leitkultur’ (leidcultuur). “Elke verwijzing naar de leidcultuur is een hindernis voor integratie”, zo ‘waarschuwde’ moslimraadsvoorzitter Ayyub Axel Köhler, die daarmee meteen de wereld op zijn kop zette. Ook de Turkse gemeenschap – wellicht misnoegd omdat ze door het CDU-congres niet op voorhand was geraadpleegd – reageerde verontwaardigd en schuwde zoals steeds de grote woorden niet. “Wij interpreteren dit voornemen als assimilatiedruk en als onverenigbaar met de democratische geplogenheden”, aldus Kenan Kolat, de voorzitter van de Turkse gemeenschap in Duitsland.
Dat is een uitspraak die naadloos aansluit bij de boodschap die de Turkse premier Erdogan begin dit jaar in Duitsland verkondigde. Tijdens zijn één uur durende toespraak voor de Turkse kolonie in Duitsland stelde hij toen dat niemand kan verwachten dat de Turken in Duitsland zouden opgaan in de Duitse samenleving en noemde hij assimilatie letterlijk een “misdaad tegen de menselijkheid”. De Turkse regeringsleider verklaarde zich dan wel voorstander van integratie, maar maakte meteen duidelijk wat hij daaronder verstaat, namelijk het recht van de Turken om zich niet aan te passen. Hij riep de Turken in Duitsland dan ook op om hun cultuur, taal en identiteit te bewaren en dus vooral Turk te blijven. Zoals dezer dagen nogmaals blijkt, is de boodschap van Erdogan wel degelijk aangekomen.
@ Vlaams Belang












