We schrijven dit stukje naar aanleiding van de veroordeling van een trambestuurder van de Lijn, maar het geldt net zo goed voor mensen die werken bij het Brusselse vervoer als bij de NMBS en bij buitenlands openbaar vervoer.
Vroeger spraken de mensen weinig of niet over het begrip "respect", het was er wel, maar je hoefde het daarom niet schreeuwend op te eisen voor jezelf of voor de groep waarmee je je identificeerde. Vandaag zijn er nogal wat "respect"-roepers en deerniswekkende groepen die "gekwetst" worden, wegens gebrek aan "respect".
U kent ze, wij kennen ze, helaas zullen zij zichzelf niet herkennen in deze beschrijving, want ze zijn te druk in de weer met het behandelen van hun gediscrimineerde bestaan.
Er werd zelfs een Olifantenpad op het Koningin Astridplein aangelegd ...
Op het vorig jaar gerenoveerde Koningin Astridplein te Antwerpen, vlak voor het Centraal Station, zijn al vele ongevallen gebeurd en bijna-accidenten, met gekwetsten en jammer ook enkele met dodelijke afloop. Een gevolg van de hybride verkeerssituatie, die voetgangers, fietsers, openbaar vervoer met trams en bussen en autoverkeer door mekaar husselt als ware het een attractie op de kermis. Wij zouden niet weten hoe het moet, want wij zijn geen deskundigen. Die zitten in kantoren voor tekentafels en werken in opdracht van de gemeenschap onder de politieke verantwoordelijkheid van uitvoerende politici. Ik denk dat er ingewikkelder verkeersstromen bestaan in de wereld dan deze aan het Astridplein. Als het hier echter niet lukt en er voortdurend van kleine tot grote ongevallen zijn, dan is dit het gevolg van onkunde en fantasie.

En wie draait er op voor deze lamentabele siuaties? Om te beginnen de slachtoffers zelf. De burgers die zich te voet, per fiets, per tram of bus of per auto verplaatsen en ... de aanwijsbare mensen in uniform die een bus of tram besturen (de privé chauffeurs die de kans zien, kiezen het hazenpad). Dat is wat gisteren aanleiding gaf tot een actie door het personeel van de Lijn op de plaats waar een voetganger aangereden werd met de dood tot gevolg. De bestuurder werd streng veroordeeld door de rechtbank.
De stad Antwerpen is inmiddels volop bezig met een zoveelste aanpassing van de verkeerssituatie ... hiermede impliciet toegevend dat de bstuurders van de Lijn als circusartiesten met hun voertuigen tussen de voetgangers moesten en moeten laveren en dat ongelukken niet konden uitblijven.
Personeel van het openbaar vervoer wordt niet alleen belaagd door een deel van het publiek, dat er op los timmert en spuwt maar nu ook nog eens extra door veroordelingen die volledig op het conto dienen geschreven te worden van het openbaar bestuur.
Wij maken de laatste jaren vaak gebruik van bus en tram ; meestal gebeurt dit ongehinderd, omdat we onze tijden uitkiezen. Dank aan de meeste bestuurders en het controlepersoneel die correct hun functie uitoefenen. Ons respect is er. Nu nog van het handvolletje lawaaimakers en vechtjassen die voor zichzelf eerbied eisen, zonder te overwegen dit ook aan anderen te geven.
Savat
8 reacties op dit bericht
Wie nog niks of weinig over Ieper weet....
Ieper
Ligging binnen het arrondissement Ieper
in de provincie West-Vlaanderen
– Mannen
– Vrouwen
– Bevolkingsdichtheid
48,93%
51,07%
267 inw./km²
0–19 jaar
20–64 jaar
65 jaar en ouder
22,52%
58,08%
19,40%
CD&V/N-VA
sp.a
Vlaams Belang
Open VLD
19
5
4
3
8900
8900
8900
8902
8902
8902
8904
8904
8906
8908
Brielen
Dikkebus
Sint-Jan
Hollebeke
Voormezele
Zillebeke
Boezinge
Zuidschote
Elverdinge
Vlamertinge
Ieper (Frans: Ypres) is een stad in de Westhoek, in het zuid-westen van de Belgische provincie West-Vlaanderen. De stad telt bijna 35.000 inwoners en is daarmee de zesde grootste stad van West-Vlaanderen. Ieper is tevens het centrum van het gelijknamige arrondissement en de grootste stad in de Westhoek. De bijnaam van Ieper luidt 'de Kattenstad' of sinds het bezoek van paus Johannes Paulus II, 'Vredesstad'. Vroeger sprak men van Ieperen.
Inhoud
[verbergen][bewerk] Geschiedenis
Als 3e stad van Vlaanderen (na Gent en Brugge) speelde Ieper een belangrijke rol als stad van het graafschap Vlaanderen. De lakenindustrie kende rond 1250 een belangrijke opbloei in de stad. Lakens uit Ieper waren in de vroege 12e eeuw terug te vinden op de jaarmarkt van het Russische Novgorod (ten zuiden van Sint-Petersburg). De stedelingen waren betrokken bij alle belangrijke verdragen en veldslagen zoals
Op 25 maart 1678 werd Ieper veroverd door troepen van Lodewijk XIV. Vauban voorzag Ieper van nieuwe verdedigingswerken. In 1697 kwam het bij de Vrede van Rijswijk weer in Spaanse handen. Na de Spaanse Successieoorlog, ging de stad in 1713 over Oostenrijkse handen zoals de rest van de Zuidelijke Nederlanden. De stad werd daarbij een van de barrièresteden, waarin de Nederlandse Republiek troepen mocht legeren. Dit duurde tot de Oostenrijkse Successieoorlog, waarin de barrière tegen de Fransen niet erg effectief bleek; het Barrièreverdrag werd in 1748 opgezegd. In 1782 besloot de Oostenrijkse keizer Jozef II de vestingen af te breken, zodat de Fransen tijdens de Eerste Coalitieoorlog in 1794 Ieper gemakkelijk konden innemen. De vestingen aan de noordzijde van Ieper bestaan nu niet meer. Die aan de zuidzijde, vanaf het station tot net over de Menenpoort, zijn echter wel nog intact.
[bewerk] Ieper tijdens de Eerste Wereldoorlog
Tijdens de volledige duur van de Eerste Wereldoorlog was de stad aan drie zijden omringd door Duitse troepen, door de Britse verdedigers werd dit de Ypres Salient genoemd. Eenzelfde situatie deed zich eveneens voor, verder naar het zuidoosten, bij de Franse stad Verdun.
De Duitsers slaagden er niet in de stad te veroveren, ondanks een aantal groots opgezette veldslagen die aan 500.000 soldaten het leven kostten.
De stad Ieper werd geheel verwoest. Na de oorlog gingen stemmen op om de stad niet weer op te bouwen maar zo te laten liggen, als macaber gedenkteken. Toch werd de stad weer teruggebracht in de vooroorlogse staat, grotendeels met Duits geld, onderdeel van de afgedwongen Wiedergutmachung. De wederopbouw duurde meer dan veertig jaar.
Voor velen, en met name de Britten, is Ieper het middelpunt van de herdenking van de Eerste Wereldoorlog. De velden rond de stad zijn bezaaid met meer dan 170, zeer goed onderhouden, begraafplaatsen.
Op de slagvelden rond Ieper werd door de Duitsers op 22 april 1915 voor het eerst gebruikgemaakt van gifgas. Dit was chloorgas, dat als strijdgas ontwikkeld was door de chemicus Fritz Haber. Later is door de Duitsers ook mosterdgas gebruikt. Het kreeg zo de benaming yperiet omdat het hier voor het eerst op grote schaal werd ingezet.
[bewerk] Eerste Slag om Ieper
Op 21 oktober 1914 begon de Eerste Slag om Ieper. Het 26e Duitse reservekorps stond tegenover Franse en Britse troepen. Om 6:00 uur vielen de Duitsers aan, maar ze verloren al gauw de strijd. De Duitse soldaten probeerden het later nog twee maal, maar zonder succes. Op 22 november 1914 besluit het Duitse Oppercommando het offensief te staken.
[bewerk] Tweede Slag om Ieper
De Tweede Slag om Ieper begon op 14 april 1915 rond Hill 60. Het waren opnieuw de Duitsers die het opnamen tegen de Fransen en Britten. Deze slag staat vooral bekend omdat er voor het eerst mosterdgas of yperiet werd gebruikt.
[bewerk] Derde Slag om Ieper
Op 31 juli 1917 begint de Derde Slag om Ieper. De Britse veldmaarschalk sir Douglas Haig wilde de Duitsers de genadestoot toebrengen. De slag zelf werd gestreden op 10 november 1917. Men noemt de slag ook wel de Slag om Passendale, een dorpje nabij Zonnebeke. Dit dorp werd geheel verwoest.
[bewerk] Vierde Slag om Ieper
Op 18 maart 1918 werd de Vierde en laatste Slag om Ieper gestreden. Na deze laatste slag was de stad Ieper geheel verwoest. Op 28 september 1918 verlieten de Duitsers Langemark. 14 dagen later, op 11 november 1918 om elf uur in de ochtend was de oorlog officieel afgelopen.
[bewerk] Kernen
De gemeente Ieper bestaat uit elf deelgemeentes. Naast het stadscentrum zelf, liggen daar rond nog de deelgemeenten Boezinge, Brielen, Dikkebus, Elverdinge, Hollebeke, Sint-Jan, Vlamertinge, Voormezele, Zillebeke en Zuidschote. In Boezinge ligt nog het kleine gehucht Pilkem.
(XII)
- Boezinge
- Pilkem
De gemeente Ieper grenst aan een groot aantal landelijke dorpjes en gemeenten:
[bewerk] Kaart
[bewerk] Cultuur
[bewerk] Musea
[bewerk] Bezienswaardigheden
Ieper bestaat voornamelijk uit laagbouw, maar enkele gebouwen vallen toch op: De Sint-Maartenskathedraal, de Sint-Jacobskerk, het Belfort, het vernieuwde ziekenhuis dat een fusie is van de vroegere kliniek en het hospitaal in Ieper en het vroegere Lernout & Hauspie.
[bewerk] Evenementen
[bewerk] Politiek
Burgemeesters van Ieper waren:
[bewerk] Verkeer
Ieper ligt aan de spoorlijn Kortrijk-Poperinge en het heeft tevens een treinstation langs deze lijn. Verder ligt Ieper aan het einde van de autosnelweg A19, die door omstandigheden nooit doorgetrokken is naar Veurne. De stad heeft twee op- en afritten, namelijk Ieper-Centrum en Ieper-Noord. Vanuit Koksijde kan men de stad gemakkelijk bereiken via de N8. Ieper heeft ook een jachthaven, gelegen aan de Ieperlee die rechtstreeks verbonden is met de IJzer en zo verder gaat naar Diksmuide en Nieuwpoort.
[bewerk] Bekende Ieperlingen
Sorry Ieper,
Even naar Ieper..
Van Ieper naar Péronne
De milde najaarszon doet haar uiterste best om de nare beelden uit het vredige landschap ten zuiden van ieper weg te jagen, maar een flard mist, een beetje regen, een kudde grijze wolken, brengen de beelden en getuigenissen in een flits terug.
De enige vorm van communicatie tussen het IJzerleger en het thuisfront bestond uit de in tiendubbel gevouwen papiertjes die in conservenblikken de loopgraven verlieten. ‘Veel was het niet. Betrouwbaar nieuws was schaars. Nergens tekende het leed van de Grote Oorlog het landschap zo aangrijpend als in West-Vlaanderen en Noord-Frankrijk. Een wandeling in het landschap van de Eerste Wereldoorlog begint in Ieper.
De graven van Ieper
Na de oorlog gingen stemmen op om de verwoeste stad als ville martyre, als ruïne, intact te houden. De Engelse frontkrant Wipers Times schreef met onderhoudende zin voor understatement dat het stadhuis over ‘the best ventilated hall in town’ beschikte.Bijna een eeuw na datum is Ieper veranderd in een pittig stadje in het zuidwesten van Vlaanderen dat zich heeft verschanst achter hoge vestingwallen en kazematten. Het oorlogsgedruis is alleen nog te horen in het Flanders Fields Museum dat bezoekers aan de hand van persoonlijke getuigenissen, objecten, films, kunstwerken en interactieve kiosken meevoert naar De Groote Oorlog.
Het museum zet de bezoekers meteen ook op weg naar de monumenten en militaire begraafplaatsen die als bloedrode papavers uitgestrooid liggen over The Salient (het front). Overdonderend is Tyne Cot bij Passendale, het grootste Britse militaire kerkhof op het Europese vasteland en misschien wel in de wereld, waar 11.956 soldaten uit het Gemenebest begraven zijn.
Op een muur staan de bijna 36.000 namen van vermiste soldaten die toegevoegd moeten worden aan de 50.000 namen van de spoorlozen in de Menenpoort van Ieper. Achter een bunker in het midden ligt misschien wel het meest aangrijpende gedeelte van Tyne Cot: de graven zijn er neergelegd zoals de lichamen gevonden zijn op het slagveld. De dood denkt niet in geordende lijnen.
Van Ieper naar Péronne
De milde najaarszon doet haar uiterste best om de nare beelden uit het vredige landschap ten zuiden van ieper weg te jagen, maar een flard mist, een beetje regen, een kudde grijze wolken, brengen de beelden en getuigenissen in een flits terug.
De enige vorm van communicatie tussen het IJzerleger en het thuisfront bestond uit de in tiendubbel gevouwen papiertjes die in conservenblikken de loopgraven verlieten. ‘Veel was het niet. Betrouwbaar nieuws was schaars. Nergens tekende het leed van de Grote Oorlog het landschap zo aangrijpend als in West-Vlaanderen en Noord-Frankrijk. Een wandeling in het landschap van de Eerste Wereldoorlog begint in Ieper.
De graven van Ieper
Na de oorlog gingen stemmen op om de verwoeste stad als ville martyre, als ruïne, intact te houden. De Engelse frontkrant Wipers Times schreef met onderhoudende zin voor understatement dat het stadhuis over ‘the best ventilated hall in town’ beschikte.Bijna een eeuw na datum is Ieper veranderd in een pittig stadje in het zuidwesten van Vlaanderen dat zich heeft verschanst achter hoge vestingwallen en kazematten. Het oorlogsgedruis is alleen nog te horen in het Flanders Fields Museum dat bezoekers aan de hand van persoonlijke getuigenissen, objecten, films, kunstwerken en interactieve kiosken meevoert naar De Groote Oorlog.
Het museum zet de bezoekers meteen ook op weg naar de monumenten en militaire begraafplaatsen die als bloedrode papavers uitgestrooid liggen over The Salient (het front). Overdonderend is Tyne Cot bij Passendale, het grootste Britse militaire kerkhof op het Europese vasteland en misschien wel in de wereld, waar 11.956 soldaten uit het Gemenebest begraven zijn.
Op een muur staan de bijna 36.000 namen van vermiste soldaten die toegevoegd moeten worden aan de 50.000 namen van de spoorlozen in de Menenpoort van Ieper. Achter een bunker in het midden ligt misschien wel het meest aangrijpende gedeelte van Tyne Cot: de graven zijn er neergelegd zoals de lichamen gevonden zijn op het slagveld. De dood denkt niet in geordende lijnen.
Dom
Zeg dat het niet waar is!!
Zijn er wérkelijk normaal begaafde personnen die de grap hebben aanzien voor waarheid?
Sommigen zijn soms toch wel érg naiëf!!
Stel je voor: Filip óók op weg naar de slachtbank, en Filip die zijn baard laat groeien,
woeha!!!!
Vrg,
dom
maar dat mag je natuurlijk niet zeggen want ze weten het allemaal beter.
arme mensen zijn het. ik ben ook niet slim maar dat Flip met een speelgoed schaap stond te lonken had ik wel door, het ging hier toch duidelijk om een mop.
en nu zullen er weer gaan denken dat FDW islamiet gaat worden, foei!
Bredero
... heeft eens gezegd: " Het kan verkeren."
Filip De Winter
Mvg joos
Moslim