Witte gezichten worden gehaat. - Filip Dewinter


Tijdens een wandeling nabij Stuivenbergplein (Antwerpen, een van de talrijke allochtone prachtwijken) wordt Filip Dewinter enthousiast begroet door een fan.
Witte gezichten en blanke mannen bij dokwerkers, leraren en magistratuur ergeren Vlaamse regering : etnische verrijking of vervuiling ? |
|
|
“Er is nog een pak werk, ik zie nog altijd te veel witte gezichten bij de magistratuur, bij de leraars, in de universiteiten.”, laat Vlaams minister van Inburgering Marino Keulen (VLD) in De Morgen van 12 april 2008 optekenen. In het VRT-avondjournaal van donderdag 10 april noteerden we een soortgelijke uitspraak van minister van Onderwijs, Frank Vandenbroucke (sp.a) die zei dat hij betreurde “dat bij de Antwerpse dokwerkers alleen maar blanke mannen werken”. Met dergelijke uitspraken geven Vandenbroucke en Keulen duidelijk aan dat het allang niet meer gaat over inburgering maar wel over het realiseren van de zogenaamde culturele en etnische “diversiteit”. De beleidsdoelstelling van Keulen, Vandenbroucke en anderen is het creëren van een cultureel en etnisch zo divers mogelijke samenleving. Homogene “blanke” of “witte” arbeids- of andere gemeenschappen zijn uiteraard des duivels. Van de opgedrongen multicultuur evolueren we nu in snel tempo in de richting van de verplichte multiraciale maatschappij. Hoe lang nog vooraleer koppels uit raciaal gemengde huwelijken extra kindergeld, voorrang bij het verkrijgen van een sociale woning en een multiraciale huwelijkspremie toegestopt krijgen? Hoe lang nog vooraleer er quota op basis van huidskleur worden opgelegd aan het lerarenkorps, de bouwvakkers- of de dokwerkergemeenschap? Vooraleer over te gaan tot multiraciale positieve discriminatie moet het terrein voorbereid worden. Het hanteren van huidskleur als criterium voor diversiteit en dus voor een geslaagde, harmonieuze en vredevolle samenleving is slechts een eerste stap in de richting van de etnische meltingpotmaatschappij. Steeds meer zijn het de voorstanders van de multicultuur die met gretigheid cultuur, identiteit, huidskleur en etniciteit over één en dezelfde kam scheren in de hoop daarmee een gelijkheidsteken tussen multicultuur en multiracialiteit te kunnen plaatsen. Minister Keulen en co moeten maar eens uitleggen wat hun doelstelling is: een inburgeringsbeleid voeren zodat hier verblijvende allochtonen verplicht worden om zich aan te passen aan onze manier van leven, zodanig dat er één leidcultuur is voor eenieder, of is het verwezenlijken van een multiculturele en multi-etnische samenleving, waarbij de diverse culturen naast en tegenover elkaar staan, een doelstelling op zichzelf geworden? Op 8 februari 2008 stelde minister Keulen in het Vlaams Parlement: “De Vlaamse regering acht het van belang dat allochtone Vlamingen hun culturele identiteit niet opgeven, maar deze juist als een meerwaarde integreren in de samenleving”. Minderheden mogen blijkbaar zelfs niet meer integreren, maar moeten volgens de visie van minister Keulen trouw blijven aan hun afkomst en zich vooral niet aanpassen. Diversiteit wordt tegenwoordig van overheidswege gestimuleerd met allerlei maatregelen en vooral veel subsidies, waarbij niet-aanpassing zelfs wordt beloond in plaats van gesanctioneerd. Etnisch-culturele verenigingen worden ruim gefinancierd, bedrijven krijgen subsidies indien zij hun bedrijf etnisch-cultureel divers maken, enz. Het wordt tijd dat iedereen goed beseft dat diversiteit en inburgering in de praktijk diametraal tegenover mekaar staan. De voorstanders van de multicultuur laten steeds meer hun ware gelaat zien. Niet de inburgering is het doel van hun streven wel de smeltkroes van culturen, etnische minderheden en beschavingen in een zo divers mogelijke samenleving.
De gewezen grote baas van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding, pater Leman, schreef hierover recent in een vrije tribune in De Morgen: “ Het ziet er sterk naar uit dat de notie ‘integratie’ in de komende jaren zal vervangen worden door de notie ‘diversiteit’.” (De Morgen 28-01-2008). In plaats van inburgering te beschouwen als een middel om cultureel zo homogeen mogelijke samenlevingen na te streven, wordt de inburgering nu misbruikt als een hefboom om de samenleving niet alleen multicultureel maar ook gedwongen multi-etnisch en ‘divers’ te maken. Stel u eens voor dat de tegenstanders van de multicultuur huidskleur of raciale afkomst ostentatief als criterium zouden vermelden voor het verkrijgen van een werkloosheidsvergoeding, een sociale woning of enig ander sociaal voordeel. De multiculturele kerk zou samen met de politiek correcte media ongetwijfeld moord en brand schreeuwen. De daders van zo’n onnoemelijk misdrijf zouden onmiddellijk aangeklaagd en via een spoedprocedure op basis van de wet op het racisme veroordeeld worden. Wanneer de voorstanders van de multicultuur zich nu ostentatief op televisie en in de kranten beklagen over het teveel aan blanke dokwerkers, witte leraren, professoren en magistraten dan kraait daar geen haan naar. Ik durf het bijna niet te schrijven maar stel u voor dat iemand zou durven beweren dat er niet te veel maar te weinig witte arbeiders meer overbleven in ons land … Stel u voor dat iemand zou durven opperen dat onze steden niet etnisch verrijkt maar etnisch vervuild worden door alsmaar meer “niet witten” en “niet blanken” … Stel u voor dat een onverlaat zou durven beweren dat er geen etnische correctie nodig is in de richting van steeds meer diversiteit maar wel in de richting van meer etnische homogeniteit … Nee, ik durf er niet aan denken wat er dan zou gebeuren. Filip Dewinter
| |


















9 reacties op dit bericht
verloren eer?
en hebben het trouwens nooit geweest. De eerste vereiste om met vreemdelingen om te gaan is dat ze zich kunnen uitdrukken in onze taal, maar inburgeren is al lang geen vereiste meer en in de praktijk bijna onmogelijk door de grote toestroom.
Vreemdelingen worden op die manier vreemde luizen voor de Vlaming en aan luizen heeft iedereen een grondige hekel.
Aan de dok werken bijna geen vreemde luizen, er moet immers gewerkt worden
vroeger hebben de sossen met op kop die lelijke mens, die nu baas is van de vuilkar, nog de dok platgelegd omdat er een vreemde luis op de zenuwen werkte
( dat kunnen ze goed ) van mede ploeg arbeiders. Er kwamen bepaalde scheldwoorden aan te pas, dat kon niet voor gieke lauwers, (de mensen moesten van zich laten profiteren), dus den blok erop.
Het dwangbuis geloof van de mossels staat lijnrecht tegenover de rede van het verstand, dus met die kakkers is het helemaal hopeloos.
Aanpassen of oprotten is de Vlaamse boodschap.
En bij de oooo
trouwens,ze moeten toch alleen maar een briefje met vragen vanbuiten leren,luisteren moeten ze toch niet en antwoorden zeker niet .
Marino Keulen = racist
vervang het woordje 'witte' door 'zwarte' .
Dat is toch duidelijk een racistische uitspraak .
toch straf hoe 1 woordje zoveel verschil maakt .
Het wordt erger en erger
dokwerkers
discriminatie
Van lafaards gesproken.....!
De idioten krijgen hun waanzin nog alleen verkocht via dat ordinair extreem-links pulpblaadje, le matin, genaamd.
Een stuk haatdragend papier wat nooit of te nimmer de voordeur kan én mag passeren.
Ach, ze lullen maar, wij bepalen nog altijd zelf wie in ons huis 'mag' binnenkomen, wij bepalen nog altijd zelf met wie we willen praten, wij bepalen nog altijd zelf met wie wij willen samenwerken, voor de rest kunnen die idioten voor ons de boom in.
Wat zijn wij toch rijk aan lafaards, een soort wat zijn eigen afkomst verloochend, en dat voor een ordinaire stem!
Bah, wat een walging blijft over voor dat zootje, en.....zoiets doet aan politiek?????
Kan het nog lager én laffer?????
't Is maar om te weten.
Witte gezichten ???