"Het Fenomeen" en "Het Gevoel"
De vroegere scheld-& schimpburgemeester van Antwerpen, Bob Cools , noemde het Vlaams Blok "het fenomeen", wat voor zijn doen zéér beschaafd was. De reputatie die hij in het begin genoot van een Britse gentleman te zijn, werd vlug opgeborgen, toen bleek dat zich niet alleen op de pui van het stadhuis een "Buildrager"bevond maar ook binnen een vloekend exemplaar door de gangen brieste.
Bob is inmiddels rond de 75 en hij ziet er bijzonder patent uit voor zijn leeftijd. Wat hij "het fenomeen" noemde is inmiddels uitgegroeid tot de grootste partij van Antwerpen met 33,50% van de stedelingen achter zich en Bob realiseert zich nog steeds niet, dat partijdieren zoals hij voor een groot stuk verantwoordelijk zijn voor de groei en bloei van "het fenomeen". Socialisten en gewone burgers zonder veel politieke belangstelling werden weggehoond door de linkse dictatuur en zij vonden wel weerklank voor hun noden en vaststellingen bij "het fenomeen", dat inmiddels geëvolueerd is tot een fenomenale partij.
Het komt niet uit de lucht gevallen, dat Bob Cools de scheld-& schimpburgemeester werd genoemd. Hij is ongetwijfeld een intelligent iemand, maar hij kon moeilijk omgaan met succes en populariteit : hij dacht dat iedereen hem grappig zou vinden als hij vriend en vijand cynisch in de hoek dreef en luidop beledigde. (Hij zou in feite niet misstaan hebben bij de redactie van Angeltjes, alleen een volledige ideologische omslag maar er is geen plaats voor twee lastige mensen als baas).
Van een burgemeester pikt men het niet, dat hij een vrouwelijke directeur in haar bijzijn toeroept "amai, gij hebt nogal een dik gat" of dat hij op volksvergaderingen mensen uit het publiek aanspreekt als "En gij, Simpelmans". Tenzij men over de aparte gave beschikt van de grote welsprekendheid, gedragen door charme, en lichte ironie kruidt doorheen een beschaafde omgang. Waarom denk ik weer aan Lode Craeybeckx ? De man die door de kleine roofgarnalen in de socialistische krabbenmand van Antwerpen slechts één keer kon opzijgedrukt worden, omdat ook hij over de schreef was gegaan.
Bij de aanhangers van "het fenomeen" doet zich al lang iets voor dat nu ook door andere burgers opgevangen wordt, namelijk "het gevoel". We leven in zeer concrete tijden en dan nemen we onze toevlucht tot abstracte begrippen om verklaringen te vinden : abstracties verzachten de harde aanslagen van de werkelijkheid.
De kiezers/leden/sympathisanten van Vlaams Belang belijden nadrukkelijk de wetenschap dat zij hun leefterrein aan het verliezen zijn en dat gaat in heel Vlaanderen zo en buiten dit land is het niet anders :
- wij worden omringd door massa's vreemdelingen ;
- wij worden bedreigd in onze veiligheid door de ingevoerde criminaliteit die oogluikend vergoelijkt wordt ;
- wij voelen instinctief en ook letterlijk de bedreigingen aan van een levenswijze (ik vermijd opzettelijk het woord cultuur) die de onze verdringt en niemand voelt dit aan als een verrijking.
- de politici voeren precies het omgekeerde uit van wat de bevolking vraagt.
Neen, wij zijn niet verzuurd, niet verbitterd en zeker niet bang, zoals de Simpelmansen die alleen hun info betrekken uit de Morgen, het graag laten uitschijnen. Wij zijn "realo's" en veel meer "tolero" dan de simpelen van geest zelf . Alleen zitten wij niet voortdurend op onze knieën om alles toe- en weg te geven . De vreemdelingen lachen Vlaamse politici van de traditionele partijen uit, omdat ze zwak zijn en geen jota begrijpen van wat er in de moslimwereld gebeurt, van de trots te behoren tot de islam.
De mensen van "het fenomeen" zijn perfect in staat "het gevoel"te benoemen, te beschrijven en te eisen dat er maatregelen getroffen worden. Het fenomeen betekent voor vele burgers de enige steun en toeverlaat die in alle helderheid, zonder compromissen en zonder kartel-dubbelzinnigheden de hoop vormt voor onze toekomst. Velen zullen zich bij ons voegen, eens ze de onwaarheden van de door de linkerzijde gedomineerde politiek doorzien hebben : de volledige inpalming van wat eens een behoorlijke Westerse samenleving was door gestresseerde frustro's en de daarmee gepaard gaande economische achteruitgang.
"Het fenomeen" ter ere, "het gevoel" ten bate, om het eens op zijn Valkeniers' te zeggen, de moedige en integere voorzitter van "het fenomeen"
Ray
2 reacties op dit bericht
feodaal,
het feodaal waals juk grondig beu zijn. De lasten worden al maar zwaarder om te dragen vooral bij hen die dagelijks de deur uitmoeten om te gaan werken.
Dat zijn vastberaden stemmers voor onze partij.
De ontheemden, zij die zijn weggevlucht uit hun vertrouwde buurt, die zullen ook
weten voor wie te stemmen. De jonge schoolverlaters, die op de arbeidsmarkt
een stappeke opzij moeten zetten voor de gekleurde medeburger, die weten ook op wie ze kunnen vertrouwen.Zoals ik gisteren nog zei, de demokraten zitten met de poepers want ze weten dat het feodaal bedrog deze keer zwaar zal afgestraft worden. Het is de tweede maal dat de Vlamingen worden bedrogen, in den tijd
van de verafstoot stemden de mensen rechts en ze kregen een linkse regering.
Ik herinner mij nog de uitgestoken hand van Frank die enlele verkiezingen geleden hooghartig werd afgewezen door de geitenboer.Ik hoop dat die poesjenel vlug op zijne smoel gaat en de Vlamingen massaal kiezen voor een
onafhankelijk Vlaanderen waarin onze partij zal bewijzen dat ze geen woordbreuk pleegt tegenover haar kiezers.
Eeen opduikend fenomeen dat BLIJFT is geen fenomeen meer