We hebben de titel geplagieerd van Hilde Kieboom, de voorzitter van de respectabele Sint Egidiusgemeenschap te Antwerpen. Om een beetje auteursrechterlijk fatsoenlijk te blijven, hebben we het vraagteken dat Hilde plaatst achter haar column in de Morgen, weggelaten. Wij maken van Hildes voorzichtige vraagje ineens een vaststelling, omdat wij voorstanders zijn van duidelijkheid, een eigenschap die in Vlaanderen weinig gewaardeerd wordt.
De Egidius-gemeenschap is een katholieke vereniging die zich volgens de goede tradities van het christendom bekommert om de armsten onder ons. Zonder onderscheid van ras of geloofsovertuiging, wat vroeger wel eens anders was. Mevrouw Kieboom is zelfs in de adelstand verheven omwille van haar goede werken. Ook haar man, Jan de Volder, werd geadeld : zij gaan beiden door het leven als baron en barones. De tafelschuimers van Laken gedragen zich als échte Middeleeuwers : met milde giften, benoemingen, verheffingen tot de adelstand en wie weet, heuse aflaten, zoeken zij in het Hiernamaals hun voorrechten te behouden. Zouden we ooit kunnen vernemen, welke mensen, ooit een benoeming in de adelstand geweigerd hebben ? Ik denk dat het een korte lijst zou zijn. De lijst van zij die dolgraag een titel willen bekomen, is véél langer.

foto de Standaard
Kieboom is, zoals het hoort, een verbale tegenstandster van Vlaams-nationalisten en zeker van hen, die vinden dat we meer dan genoeg vreemdelingen binnen onze grenzen tellen.
Zo weten we, wie wie is en wat we van wie kunnen verwachten. Weinig. En wij van onze kant herhalen ons welgemeende respect voor de steun en de warmte die Egidius verleent aan wie dat nodig heeft.
In haar kerstartikel komt de voorzitter van de Egidius-gemeenschap tot de conclusie dat in de fijne multiculturele maatschappij de vrijzinnigen nogal ruimhartig partij kiezen voor de godsdienst van Allah en zijn profeet. Kieboom die net de 40 voorbij is, zal zich uit haar jeugd niet veel meer herinneren van de felle anti-clericale standpunten bij bepaalde vrijzinnigen, van wie heel wat afvalligen waren, die uit persoonlijke rancune spraken. Pater-jezuiët Etienne Vermeersch, dé spreekbuis van vrijzinnig Vlaanderen, onder de dekmantel van een emeritaat Ethiek, trekt nog steeds ten strijde tegen het rechtse Vlaanderen met de mentaliteit van een kardinaal van de Inquisitie. Afvalligen die op de barrikaden klimmen om tegen de vroegere bondgenoten te strijden, zijn nooit en nergens te betrouwen. In de actuele politiek (en op een lager echelon) verwijs ik naar het Onbenul uit Wilrijk.
In de vlucht van haar redenering scheert Kieboom over de Verlichting heen en met dat typisch vleugje Roomse overschatting, palmt ze die grote geestelijke overwinning in voor de eigen kerk : "Het is in een christelijke omgeving dat een fenomeen als de Verlichting mogelijk is geworden." Krasse uitspraak, als u mij vraagt.
Intussen bepleit de vrouwelijke Sint Maarten een zoveelste dialoog tussen de katholieken, de islam en de ongelovigen om deze maatschappij leefbaar te oliën. Een fragment :
Ten eerste kunnen christenen de moslims duidelijk maken dat het mogelijk is om in een pluralistische en seculiere cultuur als gelovige te leven. Maar dan moet die cultuur daar wel de nodige ruimte en respect voor opbrengen. En ten tweede kunnen christenen de moslims waardering bijbrengen voor de bijdrage van het niet-gelovige humanisme aan onze cultuur. Daarvoor is echter een moedige dialoog met de gelovige islam nodig, eerder dan angsthazerij of gemakkelijk paaien.


In haar kinderlijke maatschappijvisie heeft mevrouw de barones het zelfs over de huidige, houd u vast, identiteitsvorming waarin de godsdienst een belangrijke rol kan spelen. Zo kennen we ze weer, de goochelaars met woorden en begrippen : als het in hun kraam te pas komt, heeft identiteit plots géén vergiftigde bijsmaak. Als de nationalisten echter dat begrip hanteren, moeten we een kruisje slaan om ons deze zondige uitdrukking te laten vergeven.
Zelfs het gooien van een schoen naar een president mag niet geduid worden als een religieuze afkeuring, zoals het gebeurde, want religie (élke religie) staat boven kleine, menselijke wandaden. Voor mevrouw Kieboom was het beter geweest dat de journalist uit Irak met een schaap had gegooid, dat is voor vele doeleinden geschikt.
Aangezien Mevrouw Kieboom van ons niet moet hebben, is het voor ons ook makkelijk te stellen : "Het is wederkerig, Hilde. Los van ons respect voor het caritatieve werk." Deze vrouw begaat dezelfde vergissing van zovelen in het Westen : blijven geloven dat de islam op dezelfde basis is geschoeid dan de huidige, eigen religie.
Omdat het kerstmis is, weerhouden we graag het meest positieve element uit het artikel, namelijk dat de linksen de christenen weren, om de moslims te paaien. Dat is eindelijk doorgedrongen maar dat zal voor de rest niets veranderen. Met of zonder vraagtekens.
Ray