10 mei 1940

10 mei 1940 - Duitsland valt Nederland, Luxemburg en het land B binnen. Na 3 dagen geeft het Nederlandse leger zich over. Het land B houdt het 18 dagen vol.
10 mei 1940
10 mei 1940 - Duitsland valt Nederland, Luxemburg en het land B binnen. Na 3 dagen geeft het Nederlandse leger zich over. Het land B houdt het 18 dagen vol.


De Vlaamse regering wil een meer gediversifieerd lerarenkorps. Minister van onderwijs Frank Vandenbroucke vindt dat er in de lerarenopleidingen te weinig minder begoede en allochtone jongeren en studenten met een functiebeperking zitten. De regering maakt voor de komende drie academiejaren jaarlijks een half miljoen euro vrij om hier verandering in te brengen.
Uit het arbeidsmarktrapport dat minister Vandenbroucke eerder deze week bekend maakte, blijkt dat er de volgende jaren een grote vraag naar leraren zal zijn. De minister wil dan ook zoveel mogelijk hinderpalen wegnemen voor studenten die overwegen de lerarenopleiding te volgen. Daarbij gaat zijn bijzondere aandacht naar doelgroepen die momenteel weinig participeren aan de lerarenopleidingen. "De diversiteit in onze samenleving zien we momenteel nog onvoldoende weerspiegeld in het lerarenkorps. Dat wijst erop dat we nog te veel talenten voor ons onderwijs verloren laten gaan", zegt Vandenbroucke.
De minister plant verschillende projecten zoals vernieuwingen van de leerplannen en meer toegankelijke informatie over lerarenopleidingen. De projecten zullen na een aantal jaren geëvalueerd worden. (GvA)
(Bron: Eigen berichtgeving)
*******************************************************
Wat een belachelijke redenering is dit ? Ons onderwijs staat open en ter beschikking van eenieder, ongeacht sociale, raciale, familiale, financiële situatie. Het gezin bepaalt nog steeds voor een stuk de richting die men als leerling, student zal volgen. Aan dat fenomeen werken de socialisten al van voor WO II : de democratisering van het onderwijs. In Antwerpen,eens de std der scholen, zijn er nooit andere verantwoordelijken geweest voor het uitgebreide scholennet dan socialistische schepenen. Alle mogelijke nivelleringen en hulpmiddelen zijn voorzien om de minder begaafden, de sociaal achteruitgestelden mee te sleuren. Terwijl buiten aan ettelijke scholen de politiecombi's klaarstaan om de meestal allochtone vechtjassen en messentrekkers in stilte weg te leiden, zonder dat er een haan naar kraait. Ook dat aspect van de hopeloosheid van ons onderwijs mag hier aangehaald worden.
Alle nivelleringen werken naar beneden toe ten laste van de kwaliteit en uiteindelijk komt men tot massa's jonge volwassenen die geen enkele elementaire parate kennis bezitten. De allochtonen worden in het Vlaams onderwijs extra verzorgd en met aandacht en voorkeurbehandelingen omringd. Het is aan de allochtonen om de menigvuldige opportuniteiten die wij hen bieden, te aanvaarden.
Wil Vandenbroucke ze soms betalen als ze lessen bijwonen ?
Savat
Mara Carfaga, de nieuwe Italiaanse minister voor Gelijke Kansen. Iedereen kan dus bij Hare Excellentie terecht.
Annemans, ook te paard in de Kamer ...
09.05.2008 13.53u - Gerolf Annemans was gisteren bijzonder goed op dreef in de Kamerdebatten over Brussel-Halle-Vilvoorde en liet de Vlaamse meerderheidspartijen gezwind alle hoeken van het parlement zien. Pijnlijk en niet prettig voor hen.
N-VA-voorzitter Bart De Wever kreeg het flink op zijn heupen toen Gerolf Annemans nog eens een bloemlezing bracht van de talloze stoere beloftes en uitspraken van hem en Geert Bourgeois over de splitsing. De Wever wees korzelig op zijn uurwerk en drong er op aan dat Gerolf er nu maar een punt zou achter zetten, “want we willen straks nog graag stemmen over BHV”. Goed geprobeerd, maar niet goed genoeg om Annemans uit het lood te slaan. Die repliceerde dan ook droogjes met de vraag waarom De Wever en zijn kartelgenoten dan net tégen de agendering hadden gestemd, als ze toch zo graag over BHV zouden stemmen. En toen werd het stil op de bank…
Daarop richtte Gerolf Annemans zijn pijlen op Yves Leterme, de voormalige Vlaamse minister-president die na amper enkele maanden premierschap zijn Vlaamse jasje heeft uitgetrokken en al braaf in de Belgische pas loopt. En aan het handje van Didier Reynders, Laurette Onkelinx en Joëlle Milquet. “U doet mij denken aan de Verhofstadt van 2005”, haalde Annemans uit. “Ook die kreeg BHV niet gesplitst. U bent een namaak-Verhofstadt. Ga zo door en u zal eindigen zoals hij: als een premier zonder kiezers…” Leterme deed hardnekkig zijn best om te doen alsof het allemaal zijn koude kleren niet raakte, maar dat lukte niet echt.
Tot slot bracht Annemans ook Herman Van Rompuy nog eens in verlegenheid door expliciet en met aandrang te vragen wanneer er nu eindelijk kon gestemd worden over de agendering (!) van de Vlaamse wetsvoorstellen voor de splitsing van BHV. Waarop Herman Van Rompuy - in onnavolgbare tjevenstijl - antwoordde: ‘ik ben er nog niet klaar voor’. Een uitspraak die op hoongelach werd onthaald.
Het kartel CD&V/N-VA maakte gisteren een bijzonder slechte beurt en leed zwaar gezichtsverlies. Alweer een pak ontgoochelde en bedrogen kiezers kwijt...
@ Vlaams Belang
BAFF (Raamtheater) opent met Equus

Onze man in de kijker (nu nog) - Binnenkort in de nor.
Pierre CHEVALIER
| Privé | Vossensteert 71 8310 Assebroek (Brugge) tel. 050 35 62 84 fax 050 37 06 29 e-mail : pierre.chevalier@pandora.be | |
| ||
Hij was enkele malen staatssecretaris in de belgische regering. Chevalier studeerde rechten en Criminologie aan de Universiteit Gent. Hij werd advocaat en begon zich ook al vroeg politiek te engageren, eerst bij de trotskisten, vervolgens bij de socialisten , en sinds 1992 bij de liberalen. Hij is lid van de Reguliere Grootloge van België, een besloten carnavalvereniging die oprechtheid en trouw afwijst maar eigen geld eerst, proritair stelt. Over dit laatste bestaat discussie.
In oktober 2000 dwong premier en partijgenoot Verhofstadt hem meteen tot ontslag als staatssecretaris nadat in de openbaarheid gekomen was dat hij genoemd werd in een strafonderzoek in Zwitserland (waar hij later volledig voor werd vrijgesproken door het Zwitserse Gerecht). In Zwitserland werd Swissair en zijn beheerderraad eveneens vrijgesproken van de malversaties bij Sabena.
In 1989 was hij al genoemd voor ongepast spenderen van belastinggeld in Parijs en ook in 2005 werden parlementaire vragen gesteld naar aanleiding van zijn veelvuldige reizen als speciaal gezant voor de OVSE en de daarbij horende onkostennota's.
@ Wikipedia met kleine bewerkinkjes om de waarheid wat te verdoezelen en verkeerde accenten te leggen.

Waarom Nonkel Kruk zich vastklampt ?
Het is een vraag als een ander die door ons heen flitst als wij de bleke premier een beetje afwezig, teruggetrokken, kamervreemd in ons blikveld hebben : "Waarom doet die man zichzelf dat aan ?". Caritas is een gevoel dat ons ganse leven als een weke levensgezel niet van onze zijde is geweken.
Intussen menen we een deel van het mysterie ontsluierd te hebben. Wie premier geweest is bij de CD&V wordt in de sociale zorg gedumpt en kan voor de rest van zijn dagen met de bakfiets rondrijden of platvoet-ober spelen in volkse vermaakcentra. Zoals onderstaand figuur :

"Open racist" wordt minister in I
De Gazet van 't stad van Allah spant zich in om de Morgen niet alleen naar de kroon te steken inzake politiek-correct gewauwel maar zelfs achter zich te laten.
Volgens de titel in de Frut bestaat de regering van Berlusconi vooral uit "Noorderlingen" (een nieuwe scheldterm ?) en een "open racist", dit in tegenstelling tot de gesloten versies die nog moeten uitgepakt worden.
Maar toch, zo'n man moet wel wat op zijn kerfstok hebben, een zwarte van het voetpad geduwd, tegen een gesluierde nimf een typisch Italiaans testosterongeluid gemaakt hebben, u weet het Big Brother speurt onze gedragingen af en wikt onze woorden.
(Gelieve kinderen verwijderd te houden van het scherm aub want hier komt de foto) :
De onverlaat heeft een T-shirt gedragen toen hij in een vorig kabinet minister was, met de tekening van de profeet met een bom in zijn tulband, als blijk van solidariteit met de Deense cartoons. Dat is natuurlijk een onvergeeflijke daad van racisme. En na een voetbalmatch van I tegen F verweet Calderoni de Franse ploeg te bestaan uit mensen die hun identiteit ingeruild hadden voor die van negers, moslims en communisten. Op voetbalvelden hoor je al eens iets, naar het schijnt. Op zich geen elegante uitdrukking voor een minister maar beslist niet erger dan die Vlaamse partijvoorzitter die 1 miljoen kiezers bestempelde als mestkevers en de kamervoorzitter die insinueerde dat Vlaams-nationalisten mentaal gehandicapten zijn.
De Gazet van 't stad van Allah wil vermoedelijk binnenkort zichzelf ook bestempelen als kwaliteitskrant. Lex Sukkelaar is goed op weg.
Ray
http://www.gazetvanantwerpen.be/nieuws/buitenland/default.asp?art={5ADA487E-8127-4CFA-B63C-D800CE859414
Roberto Calderoli and racism
Following Italy's defeat of France in the 2006 World Cup Final, Calderoli criticized France for having "sacrificed its identity for results by fielding Niggers, Muslims and Communists" [2][3][4].
These comments drew many protests from the French embassy, the Italian Green Party (who said that Calderoli is "no better than the Ku Klux Klan") and the Party of Italian Communists among others.
Moreover, Calderoli said centre-left government "would very probably have supported this France with no identity and the headbutts of Zidane".
5 minuten
Er waren slechts 5 minuten politieke moed nodig om de surrealistische toestand in het kiesarrondissement Brussel, Halle, Vilvoorde grondwettelijk in orde te brengen.
De heikele kwestie heeft 5 minuten op de agenda van de kamer geblonken en is vervolgens afgevoerd door de Franstalige onwil om zich te voegen naar de grondwet van hun zo geliefde vaderland.
Niemand is verrast door die ontwikkeling. Ze was gewenst door de meerderheidspartijen en vooral door de man van de 800.000 voorkeurstemmen. Hij kan de beloftes die hij gemaakt heeft aan zijn kiezers niet waarmaken. De gewezen minister-president van Vlaanderen, die herinnert u het zich nog, tot op het allerlaatste momentje aarzelde om in de verkiezingsarena te treden als de koene voorvechter van de jarenlang in de diepvires opgesloten Vlaamse frustraties. Die man werd door velen toegejuicht als Vlaanderen's hoop in bange dagen. Hij is inmiddels een bange schaduw van zichzelf geworden : aarzelen, zwijgen, toekijken en vooral de kastanjes in het vuur laten. Natuurlijk zal Leterme pluimen laten in het politieke spel waarin hij meegesleurd wordt maar voor een aantal mensen die niet graag toegeven zich vergist te hebben, zal hij nog lang een symbool blijven van Vlaamse onverzettelijkheid terwijl hij enkel toeschouwer is. De tijd verslindt de steden, geen tronen blijven staan, maar reputaties gaan finaal naar de haaien.
Zolang de Vlamingen het land B willen handhaven, zullen ze ook de dominantie van de Franstaligen moeten aanvaarden. Het is niet moeilijk, het is gemakkelijk, eens je dit systeem doorhebt. Di Rupo had een punt, toen hij deze nacht de Vlamingen opriep om eerlijk te zijn : "Als jullie onafhankelijkheid willen, zeg het dan". Dan moet je Servais van de tjevenpartij zien "neen, neen" kronkelen. De CD&V fractievoorzitter heeft een uitgesproken komisch talent, en dat meen ik : in combinatie met de spookachtige afwezige Nonkel Kruk, vormen beiden het imago van het kartel. Je kan als Vlaming bezwaarlijk trots zijn op dit duo. Gelukkig zijn er nog anderen.
De liberalen zullen in elk regime met om het even welke partij deelnemen aan de macht : zij zijn de blauwe schimmel in de onwelriekende roquefort van het beleid. En wie niet van zuivel houdt : de liberalen hebben zich vastgenaaid op hun ministerzetels. Ze gebruiken nu zelfs telefoons die officieel nog niet erkend zijn door het land B, maar wie maalt daar om ? De kleine criminaliteit van de gewone man wordt niet vervolgd, wat zou de grote man dan te vrezen hebben ?
Op geringschattende toon voor de camera's pochen, dat het land B vanzelf zal verdampen, als de EU in volle glorie het verdrag van Lissabon in werking zal brengen, is een zoveelste verdraaiing van feiten : het zwalpende parool van de kleine kartelpartner. Het verdrag van Lissabon zal helaas nul komma nul wijziging aanbrengen aan de eenrichtingsgeldstromen van Vlaanderen naar Wallonië, net zomin als het de Anschluss-aspiraties van de Franstaligen zal temperen. Hoe perfiede kan iemand worden die onervaren meegesleurd wordt in de maalstroom van wat men de grote politiek pleegt te noemen en wat in werkelijkheid een crapuleuze maffia-activiteit is ?
Savat
Mandatarissen ontduiken belastingenEthiek zoek bij Antwerpse mandatarissen in intercommunales
Het is een gebruikelijke praktijk geworden dat openbare bestuurders een managementvennootschap oprichten om zo minder belastingen te moeten betalen op hun inkomsten. Deze praktijk houdt in dat bestuurders van onder meer intercommunales als natuurlijk persoon ontslag nemen, een bvba oprichten en dan de functie weer opnemen. Op die manier moeten de betrokkenen geen 50, maar slechts 33 procent belastingen betalen op hun inkomsten. Ze ontsnappen zo ook aan de cumulbeperking, die bepaalt dat de inkomsten die mandatarissen halen uit publieke mandaten niet hoger mag liggen dan 1,5 keer een parlementaire wedde. Juridisch gezien is er niets fout met de constructie, die ook in de privésector vaak wordt gebruikt, maar ethisch kan dit voor publieke mandatarissen echter niet. Daarom wou gemeenteraadslid Anke Van dermeersch van schepen Bungeneers weten of dit systeem ook door de bestuurders van de Antwerpse intercommunales wordt toegepast. In zijn antwoord op deze vraag stelde de bevoeg de schepen: “Ik sluit evenwel niet uit dat er misschien bestuurders zijn die hun zitpenning laten storten op een rekening van hun vennootschap…” Gemeenteraadslid Anke Van dermeersch zal dan ook niet nalaten dit dossier verder uit te spitten. Wordt vervolgd.
(Uit Vlaams Belang Antwerpen, de partij van 't stad)
******************************************************
Dit is natuurlijk een juridische zaak en die kan in geen betere handen terechtkomen dan die van Anke Van dermeersch (hopelijk staan er geen fouten in haar naam, anders heb ik weer boel). Er moet begonnen worden bij de statuten van de intercommunale zelf, hoe worden de deelnemers en hun afgevaardigden omschreven ? Duidt de gemeenteraad een "schepen" aan als beheerder, dan kan die niet achteraf op eigen houtje zichzelf bij de intercommunale laten inschrijven als een bvba. De gemeenteraad heeft géén bvba afgevaardigd maar een natuurlijk persoon. In het geval van structurele, juridische of financiële problemen binnen die tussengemeentelijke instelling gaat het aspect bestuurlijke verantwoordelijkheid vanzelfsprekend meespelen en dan is de gemeenschap meestal de klos.
Dit geldt trouwens voor alle gemeentes. Werk aan de winkel in de Vlaamse gemeenteraden, mevrouwen, mijne heren. Pak ze, rook ze uit ! Geneer u niet, zij hebben met u ook geen compassie.
Ray
Ik word Homo. U toch ook ? Dankzij Kristien Hemmelinks + Aanpassing 22.15 u

Kristien Hemmelinks verpakt in bedrukt papier en verder niks.
Dit is de frontpagina van Vrij Nederland. Wat een mens al niet moet doen om enige aandacht te krijgen. Binnenkort zijn het verkiezingen, dan kan ze weer affiches gaan scheuren, "de grote dame".
Fats, uw lichtjes misselijke cultuurredacteur
+AANPASSING 22.15 U
Vorige foto uit 2000 Nieuw Wereld Tijdschrift
Wat is mooi ? Wat is lelijk ?
Hiermede heeft Angeltjes zijn allereerste integrale naakt aangeboden aan de lezers. Onze linkse vrienden zullen bijzonder gecharmeerd zijn door de aandacht die besteed wordt aan een van hun boegbeelden. Het is niets, graag gedaan. Volgende keer Caroline Gennez.
Mayday - Mayday - Het kartel speelt niet mee *
Onverbiddelijke straffen voor laatste busincidentDe jeugdrechter in Antwerpen heeft beslist dat één van de drie minderjarige verdachten van het busincident op 1 april nog drie maanden in een gesloten jeugdinstelling moet blijven. De 15-jarige uit Malle zit al een maand in Everberg.
Zijn broer van 17 verblijft in de gesloten instelling van Ruislede en verschijnt begin juli opnieuw voor de jeugdrechter. Een 15-jarige vriend uit Wijnegem verschijnt volgende week voor de jeugdrechter.
De drie raakten op 1 april in een ruzie betrokken met een koppel op lijnbus 410. Een politieman die op de bus zat, de 62-jarige Georges Van Tiggelen, kwam tussenbeide. Hij kreeg daarop enkele rake klappen. De agent liep ook blijvende oorschade op.
De broers ontkennen dat ze de agent sloegen. Ze steken de schuld op een groepje allochtonen die aan de halte op het Koningin Astridplein waren opgestapt.
Deze voortreffelijke, onpartijdige en ongekleurde berichtgeving komt uit de Gazet van 't Stad van Allah. We begrijpen nu waarom deze prachtgazet "de Frut" genoemd wordt, frut zijnde de overschot, de restjes door mekaar gemengd en samengeperst met wat kruiden om de slechte smaak te verbergen.
Knack vraagt uw mening
Mijn Regering - de Kennedy's
Kamerdebat : En nu onze lezers

Door omstandigheden hebben wij het kamerdebat niet kunnen volgen op televisie. Velen onder u wel ? U kan hier uw commentaren kwijt. Hier zijn geen tjeven om u te muilkorven of loze vissertjes die in troebele wateren hengelen.
Intolero : ACV, uw maatschappelijke gids
LE ACV DEFEND VOTRE AVENIR EN FRANCAIS, ARABE ET TURC
(pour les flamands la même chose)
Een hovaardig ruziemaker : Karel de Gucht


Wat niet rijmend kan gezegd worden, is de waarheid niet.
Eigen volk eerst naar de dieperik + Aanvullin 9 u 45'MADRID - Marokkaanse soldaten worden beschuldigd van het vrijwillig laten zinken van een boot met Afrikaanse vluchtelingen, die aan de oversteek naar Spanje bezig waren. In totaal zouden op die manier een dertigtal bootvluchtelingen zijn verdronken. Dat schrijft de Spaanse krant El Pais woensdag.
De Afrikanen zouden uit onder meer Nigeria en Mali komen. Zij probeerden op 28 april in een rubberboot van Marokko naar Spanje te varen. Na twee uur op zee kwamen ze een marineschip tegen, waarvan de bemanning de rubberboot lek stak. "Probeer nu nog maar eens naar Spanje te komen", zei een marineman tegen een van de overlevenden, die dit aan de Spaanse krant vertelde. Volgens El Pais zijn de overlevenden door een andere Marokkaanse boot naar de Marokkaanse grens met Algerije gebracht. De Marokkaanse autoriteiten zouden hebben geprobeerd de tragedie te verdoezelen.
9 reacties op dit bericht
Naar pijn bescheiden mening...
Een "Stuka" , Junkers 87 had een typisch profiel: de zgn. gebroken vleugels; het was een uiterst modern vliegtuig in de beginjaren van de oorlog maar beide soorten werden tamelijk vlug overklast door de spifire en de hurricane van de gealliëerden.
Helaas hadden ze in hun glorietijd wel hun vernietigend werk kunnen doen.
@ aramburo
Zie ook http://en.wikipedia.org/wiki/G-force
doet weinig ter zake maar
é Willy, we hebben allemaal wel onze portie gehad
Wat een fijne reactie Willy. Ik wou gewoon mijn verhaal kwijt over iets waar ik me door onwetendheid over schaamde. Er zit wel waarheid in hetgeen je vertelt want bij zijn begrafenis had hij uitdrukkelijke gevraagd (vernam ik allemaal van de 2de familie) om “Dein ist mein ganzes Herz” te spelen. Ik ben daar toen niet blijven bij stilstaan.
Maar vorig jaar zetten Heer Ray ‘Dein ist mein ganzes Herz’ van Franz Lehar met een youtube filmpje op de blog en haalde het eelt van mijn ziel (wat mij tot zijn eeuwige slaaf maakt,grapje) Ik heb dat filmpje van youtube eindeloos afgespeeld en begreep niet waarom het zoveel emoties losmaakte, ik begon mij te herinneren dat mijn grootmoeder het wel duizend maal verteld heeft dat dit De favoriet van mijn vader en moeder was en mijn tante deed er toen nog een schepje bovenop door ook duizend maal te vertellen dat ze nog nooit 2 mensen had gezien die zo stapelverliefd op mekaar waren.
Ik geloofde dat niet maar het feit dat hij uitdrukkelijke net om die muziek had verzocht bij zijn begrafenis sprak wel boekdelen, besefte ik pas door de plaatsing op de blog.
Ja, inderdaad misschien heeft hij wel van ons gehouden.
Ik voel mij niet zielig hoor, ik ben dankbaar, het leven is met vallen en opstaan mild voor mij geweest. Er is zwaarder leed geweest.
Ook in Hoboken zijn mensonterende taferelen gebeurd. Mijn man is wat ouder, hij was twaalf toen de oorlog afgelopen was en de repressie begon. Zijn ouders waren bakkers, honger hadden ze niet gekend, andere geholpen ja, onlangs kwam hier nog iemand, die na lang zoeken ons adres had gevonden om de moeder van mijn man te eren omdat ze hem als kleine jongen voldoende te eten had gegeven. Hij was het nooit vergeten zei hij. Mijn man herinnert zich hoe een buurvrouw in paniek de winkel kwam binnengelopen ‘bakker,bakker, ze willen mijn haar afscheren en mijn hoofd met pek insmeren’. Maar ‘bakker’ had geen schrik, sterke kerel, kon met zijn handen op de rug een zak bloem van 50 kg met zijn tanden van de grond heffen, bleef voor de deur van de winkel staan, het gespuis dat hij ook geholpen had met bonnetje of brood is afgedropen. Het heeft wel grote indruk op hem gemaakt, hij was ook maar 12.
leed
Onbekend.
Lieve Jeanine, uw vader lijkt mij een kerel te zijn geweest. Laat u niet beinvloeden door repressie-veroordelingen, hij verdiende dit niet. Misschien liet hij zijn naam wijzigen, en misschien wilde hij geen contact meer, omdat hij dit beter vond voor zijn familie. Ik denk dat hij van jullie hield.
Onbekend, maar niet onbemind?
Die repressie was onmenselijk. Ik woonde in Deurne in de Boshovestraat. Naast ons huis was een depot waar de Duitsers voorraden hadden opgeslagen. Die voorraden -vlees in blik- werden eerst vakkundig geplunderd. Wij hebben de eerste weken na de bevrijding beter gegeten dan gedurende de oorlog.
Dat depot was dus leeg en werd door plotseling zelfbenoemde verzetstrijders benut als opslagplaats voor zwarten. Wij zagen mannen binnenbrengen, wat daar met hen gebeurde tart elke beschrijving. De volgende morgen werden ze, bont en blauw geslagen, in de laadbak van een open camion afgevoerd naar de dierentuin. Zij konden zich nauwelijks staande houden in die laadbak. Onherkenbaar met gezwollen en bebloede hoofden.
Het gepeupel had ook zijn tijdverdrijf. Jonge vrouwen werden op de motorkap van autos gezet, en in aanwezigheid van een meute carnavalvierders kaal geschoren.
Meubels van 'foute' zwarten werden door de ramen op straat gegooid. Ik zal de blik van die gekwetste mannen en vrouwen nooit vergeten. Medelijden en een grote woede welden in je op.
En dan moest het ergste nog komen. Brouns, Vindevogel, Laplasse, Borms en nog talrijke anderen werden vermoord. Zonder bewijs, zonder verdediging, zonder hulp van de kerk. Van Roey wist van niks.
En het is inderdaad zo, dat klein grut, dat overigens niemand kwaad deed met onmenselijke straffen werd bedacht. Niet de stinkrijke leden van de Hitlerjugend à la Leysen. Hof, kerk en kapitaal hebben een werkstuk afgeleverd dat hen ten eeuwigen dagen moet blijven achtervolgen met walg.
Rotland b.
Hij nwas mijn (onbekende) vader ... (Herplaatst voor Jeanine)
Geboren tijdens de oorlog, kan ik weinig toevoegen. Ik heb geen herinnering aan de oorlog of de extreme repressie die mijn familie te beurt viel, waardoor ik mijn 3 maanden oude broertje verloor en mijn familie uiteenspatte en ik ouderloos opgroeide.
Ik heb nooit precies geweten wat er tijdens de oorlog gebeurt is. Men hield de lippen stijf op elkaar. Mijn vader had ‘iets’ slecht gedaan, wat dat precies inhield werd nooit gezegd. Het bezorgde mij een aversie tegen al wat Duits was. Ik weigerde pertinent op school de taal te leren wat mij veel miserie en straf opleverde.
Ik was al 60 geworden toen ik via internet, louter toevallig alsof het zo moest zijn, vernam dat het mogelijk was om het oorlogsdossier van mijn vader in te kijken. Ik deed die aanvraag (na veel omzwervingen) en moest een document ondertekenen dat ik geen schadevergoeding zou eisen wegens het leed van de repressie. Waar had men het over?. Ik tekende gretig, eindelijk zou ik ‘het’ weten.
Om een stuk onbekend en onverwerkt verleden in de juiste context te kunnen plaatsen raadpleegde ik zijn dossier in de rijksarchieven en bij het Krijgsauditoriaat in Brussel.
Wat leerde dat dossier mij over mijn onbekende vader.
Dit is niet het verhaal van een ‘collaborateur’ uit idealisme, nationalisme of uit economisch winstbejag die het later tot burgemeester, advocaat, senator of topindustrieel bracht maar van een zeer arm gezin die tijdens de eerste jaren van de oorlog o.a. aardappelschillen uit de vuilnisbakken ging halen om te overleven. Zoals zovelen.
Hij was 17 toen zijn moeder overleed en hij alleen achterbleef met zijn bejaarde vader. Hij was 19 toen hij opgeroepen werd om naar Duitsland te gaan werken maar verkoos te vluchten naar Frankrijk waar hij tewerkgesteld werd in de steengroeven op het Britse eiland Alderney. Hij was 20 toen ik geboren werd. Hij kwam duidelijk stiekem terug de grens over.
Toen mijn moeder opnieuw zwanger bleek, beslisten ze in augustus 1943 dat mijn vader in eigen land voor de Duitse bezetter als fabriekswacht zou gaan werken om zodoende bij zijn gezin te kunnen blijven, hij was de kostwinner voor zijn eigen gezin, zijn bejaarde vader en voor mijn inwonende grootmoeder met haar nog 2 schoolgaande kinderen langs moeder zijde. Mijn grootmoeder was sinds haar twaalfde tewerkgesteld geweest in de Vlasfabriek van Gent. Amper voor te stellen.
De repressie blijkt enorm te zijn geweest, de familie sloeg op de vlucht en mijn broertje overleefde de ontberingen niet. Mijn vader ging zich vrijwillig melden en zat 6 jaar in de gevangenis wegens ‘oorlogsdaden’. Het dossier leerde me dat hij een model gevangene was, zeer sportief en in de koolmijnen ging werken om verkorting van straf te bekomen. Het had een jaar vroeger gekund maar mijn moeder weigerde hem op te vangen.
Ik werd in Wallonië ‘geparkeerd’. Hij kwam vrij maar was niet meer welkom bij mijn moeder die ondertussen haar weg was gegaan in Antwerpen. Hij keerde totaal berooid naar Gent terug. Hij wenste met mij en zijn ‘verleden’ niks meer te maken te hebben.
Hij is gestorven in 2004 aan de ziekte van Parkinson en wenste me nog steeds niet te zien. Meer nog hij had zijn achternaam laten wijzigen.
Bij zijn overlijden hoorde ik van zijn 2de familie en las ik in een plaatselijk krantje dat hij het tot Belgisch kampioen cyclocross bracht, een harde werker, nooit werkloos, nooit ziek, 19 jaar als eerste figurant bij de Gentse opera verbonden was, gewaardeerd werd door zijn inzet voor bejaarden, tijdens de wintermaanden hen opzocht om o.a. boodschappen voor hen te doen. Bijzonder zorgzaam was voor zijn mongoloïde stiefdochter en haar overal mee op sleeptouw nam, hij een enthousiaste organisator was van sportieve evenementen voor senioren.
Op aandringen van zijn 2de vrouw vroeg en kreeg hij zijn burgerrechten terug.
Was dat alles vroeg ik mij voortdurend af tijdens het lezen. Ben ik daarvoor al die jaren met een schaamtegevoel blijven rondlopen over dat ‘iets’ slecht.
Het zette mij aan tot het schrijven naar het Europees Hof van Justitie, Het Hof van de Rechten van de Mens, naar de voorzitter van de Kamer om de onbillijkheid aan te klagen voor het nog steeds niet verlenen van amnestie zoals in de rest van Europa en dit uit naam van alle kinderen van collaborateurs van mijn generatie en vooral voor hun en mijn kinderen die met deze voor hen eveneens onbekende en onbegrijpelijke geschiedenis opgegroeid zijn.
Na nog 6 maanden zoeken vond ik het Duitse Friedhof terug waar mijn kleine broer anoniem is begraven en waarnaar niemand ooit is teruggekeerd of over wilde praten. Het was er nog steeds. Stormen gingen door mij heen toen ik daar stond, wilde gedachten ‘ik laat hem opgraven’, alsof van zo een baby nog iets zo overschieten. Mijn man de ‘gedachtenlezer’ zei eenvoudig ‘kijk toch eens wat een mooie omgeving, kijkt toch eens rond, een mooiere plek om te rusten is er niet, weet je wat, we komen terug en leggen hier een mooie steen met zijn naam dan weet iedereen die hier voorbij komt zijn naam. De storm ging liggen.
Na kennisneming van de feiten heb ik in 2004/2005/2006/2007 de Memorial van Caen – Colleville-sur-Mer - La Cambe (Duits Friedhof) – Bayeux – Margraten – Ambleteuse – Adigem – Bastogne – enz enz in ontroering, eerbied en vooral dankbaarheid een bezoek gebracht, vergiffenis en humanitaire kwijtschelding gevraagd voor de 12 maanden dat mijn vader collaborateur is geweest.
Ik heb mijn kinderen kunnen begeesteren en ook zij trokken naar Normandië en nu 24 mei gaan we met een kleinzoon naar Homburg voor Memorial Day.
http://users.skynet.be/deswert.luc/HENRI%20CHAPELLE%20BEGRAAFPLAATS.htm
Stuka's ...
Naar Lokeren en terug.
Tot de Stukas kwamen. Man wat kwamen die bedicht en dicht. Met het akelig en overdonderend lawaai van de lucht om hun vleugels als ze naar beneden doken. Aan 't Sportpaleis was het te doen, en dat was in vogelvlucht vlakbij, en zeker in Stukavlucht. Aan de andere kant -ook niet veraf- moest Ray dit ook meemaken. Gelukkig was hij nog zo plat dat het hem niet erg zal gedeerd hebben. Hoogstens is hij eens van de moederborst geschoten bij weer een inslag.
Ik vond het bijlange niet meer plezant.
Er gingen gruwelijke verhalen rond over de Duitse troepen. Zo in de aard van dat ze kleine en stoute kinderen opaten, onze moeders en zusters verkrachtten en nog van dat fraais. Wij dus op de vlucht. Ons moe, die er alleen voorstond omdat vader bij den troep was, naaide van de stof die wij destijds tijk noemden en waarvan matras- en kussenovertrekken werden gemaakt, een soort rugzakken. Ons moe, toen 35, mijn zuster van 13 en ik, 11 jaar jong, alledrie met zo'n tijken rugzak op de vlucht.
Tot in Lokeren zijn we geraakt, met tussendoor nog luchtaanvallen boven onze kop. Wij zouden veiliger thuis geweest zijn.
We sliepen bij boeren in de schuur, en putten 's morgens een emmer water om wat schoon te blijven.
In Lokeren hebben we er dan een punt achter gezet. 't Was ook niet meer nodig om verder te gaan, want 'den Duits' had ons ondertussen ingehaald. Veertig km. op, en evenveel af, met die rotzakken op onze bult.
Wat was ik blij dat ik weer thuis was!
En toen begon de ellende maar goed; te weinig en slecht eten, en onze voa waar we niks van wisten.
Het is 68 jaar geleden, maar de gruwel van die Stukas aan 't Sportpaleis zal me steeds bijblijven.
En nu zitten we met Leterme.