Man bijt jood


Wij hebben ons tot hiertoe gedeisd gehouden over de rel tussen de joodse gemeenschap en de producenten van Man bijt Hond.
Vandaag hebben we van onze vriend Manten een cartoon geplaatst met de lange tenen van Marinower en een Arabische tegenstander. Claude Marinower is niet de representant van de joodse gemeenschap -alhoewel hij dat zelf heftig zal tegenspreken- hij is een VLD-er, die met de verdoken steun van enkele joodse publicaties zijn propaganda voert.
Dat is allemaal perfect in orde voor ons : ieder zijn agenda en wij de onze. Wij respecteren de joodse gemeenschap, als een integraal onderdeel van de Vlaamse Gemeenschap en wij hebben van niemand, die zelf boordevol electorale bedoelingen zit, lessen te ontvangen in wat wij al dan niet mogen zeggen. Telkens Claude Marinower op het scherm verschijnt, denken wij dat we met de auteur van Bonjour Tristesse te maken hebben, maar dat was Françoise Sagan en die vertoeft inmiddels in het hiernamaals.
Toen wij het filmpje van Man bijt Hond zagen met de wit-zwart vooroorlogse sfeer van schandelijk anti-semitisme hebben we spontaan gereageerd : "Dit is misplaatst, doe dat niet." Het leek wel Man bijt Jood.
Wij ervaren zelf, hoe moeilijk het is satire aanvaardbaar te maken maar dat wil niet zeggen, dat wij iedereen steunen die beweert satire te beoefenen. De cabaretier Geubels is zo iemand : een best grappige man, die echter in zijn jeugdige overmoed nog de grenzen van zijn humor moet afbakenen. We wensen hem een lang leven toe, veel inspiratie en vooralveel liefde tot de medemens.
Er zijn nu eenmaal onderwerpen waar je ver van weg blijft en de grootsmoelboodschap "je moet met alles kunnen lachen" is gewoonweg een leugen van mensen die geen verfijning kennen en die gevoeligheden grof vertrappelen en lachend om zich heenkijken of de toeschouwers het ook leuk vinden.
Als dergelijke figuren, van wie er heel wat ronddwalen in de gangen van de VRT, hun privé linksige opvattingen proberen te slijten als satire, zijn we aan het ontsporen. Het is een gedeeltelijke dèjà-vu van de problemen die Herman van Molle in de jaren '70 kende met een satirisch televisie-programma. Met dit onderscheid, dat Van Molle altijd een Heer van stand is geweest en dat veel van de huidige satire-roepers geestelijk verfomfaaiden zijn.
In het verlengde van dit stuk verwijzen we u graag naar Vrij van Zegel waar de Vlaamse keizer van het internet een uitgesponnen en degelijk artikel wijdt aan de integratie, de joodse gemeenschap en véél meer dat er mee samen hangt.
Ray












1 reactie op dit bericht
IK ZEG NIETS .......
En hou mij gedeisd ,lange tenen ,weet je wel ?!!!