Ik heb ooit het Vaticaan bezocht na sluitingstijd met een groepje bevoorrechten, begeleid door enkele Roomse geestelijken die daar meer dan behoorlijk hun weg kenden. Letterlijk en figuurlijk.
Wij waren afgesproken rond 18 uur bij een zij-ingang en toen ik een van de priesters vroeg, of het wel eens meer gebeurde dat ongelovigen of vrijzinnigen toegang kregen tot het centrum van het Roomse geloof, keek die mij olijk aan en zei : "Mijnheer, hierbinnen leven procentueel meer overtuigde ongelovigen dan in heel Italië". Was het humoristisch bedoeld, wilde de man extra-tolerant overkomen, wat vaker voorkomt bij katholieken die gebukt lopen onder een schuldgevoel, of herkauwde hij de klassieke gemeenplaats die over sommige kerkvaders de ronde doet ?
Al jaren weet ik dat er met de socialistische partij iets gelijkaardigs aan de hand is : "Mijnheer, bij de socialisten bevinden zich procentueel meer kapitalistische egoïsten dan in om het even welke liberale partij". Dat zei mij jaren geleden een trouwe, rooie vakbondsman. En toen was er nog geen sprake van een schare babes, of wat daar voor doorgaat, die aan de top van de partij hun jaloerse vrouwenambities uitleven als bazige spinnenvrouwtjes die na de daad, de steek van de dood toedienen.
Zo gezegd, zo gedaan.
In de provincie Antwerpen is de lijst voor het Vlaamse parlement in mekaar geweven door Caroline Gennez en Kathleen van Brempt. Beide dames genieten duidelijk van dergelijke opdracht : Gennez, de rancuneuze wraakgodin, Van Brempt, de satelliet die tolt rond het centrum van de macht, de schuddende bol.
Regelmatig in de mond nemen dat men een partij is voor de gewone menschen en tegelijk die gewone menschen afweren als ze te dicht in de omgeving komen. Wèg, wèg.
Ook een ideaal moment om de persoonlijke vetes te beslechten. De Marokkaanse leugenaar Temsamani kan het uitzweten dat ze ooit in de pers Gennez verrot heeft gescholden als een kille, arrogante vrouw. De knappe Mechelse, ooit tot staatssecretaris omhooggetild door vrouwenliefhebber Steve Stevaert, kon haar mandaat na enkele maanden laten staan, toen bleek dat zij zich een diploma had verzonnen. Ze kreeg nog aan kans in 2004 in het Vlaams parlement maar daar heeft ze evenmin wat van gebakken.
Als verdediging om toch verder te blijven leven van gemeenschapsgeld, diepte ze deze wijsheid op : "Ik heb misschien niet veel gedaan in het parlement, maar alleszins meer dan Janssens, want die doet niks". We zijn blij het te horen, maar we wisten het al.
De twee vrouwtjesspinnen laten zich niet van de wijs brengen door al dat geklets. Zij voelen zich als de Human Ressource Managers van het Socialistische Plaatsingsbureau.
Ze willen ook wat doen voor de "arbaaiders", want vroeger had de partij iets met de werkmenschen. Op nummer zes planten zij een syndicaal afgevaardigde van Opel, een man die in het VRT-Journaal gedurende 15 tot 20 secondes mag zuchten dat Opel er geweest is. De zuchter is echter niet te paaien met een onverkiesbare plaats. Met die werkmenschen is het altijd iets. Nooit genoeg.
Hetzelfde met Erik De Bruyn, u weet wel, de tegenkandidaat bij de voorzittersverkiezingen die 35% van de stemmen wegkaapte van Gennez. Veel socialisten hebben verkeerde namen : de belgicist van het ABVV heet De Leeuw en de Roodste SPa-er heet De Bruyn.
Die De Bruyn krijgt de ene ezelsstamp na de andere en hij laat zich nu vastplamuren op de elfde plaats. "Ik ben de eerste van de onbelangrijke kandidaten" snoeft hij. Principes, zuiver socialisme, aandacht voor de verworpenen, vergeet het. Als De Bruyn, zijn imago eer wil aandoen, dan bedankt hij voor die schamele plaats.
De rest van de lijst wordt opgevuld door gemeenteraadsleden van de Stad Antwerpen. Daar zit wat tussen.
Rood is al lang geen troef meer bij de sossen : arrivisme en armoe, in die volgorde. In het Vaticaan houdt men tenminste de schijn op. Meestal.
Savat
Wat nu, wat nu ? Op bedevaart naar Medina !
15 reacties op dit bericht
@ Victor en al diegenen die ook eens willen lachen....
"Wat een dag, wat een dag," verzucht hij tegen zijn vrouw : ?Acht klanten vandaag?! ?Vier begrafenissen en drie crematies, ik ben kapot". ?
Dat maakt toch slechts zeven? antwoordt zijn vrouw op een geruststellende toon?. ?
Neen, het waren er wel degelijk acht? argumenteert de ondernemer : "Die achtste was een geval apart? lacht hij : ?
Die was van Groen Links en die wilde kost wat kost gecomposteerd worden".
@ Victor!
Ier si, nóg e bitje van da.....!
Niet te geloven wat is het leven toch keihard Gisterenavond zaten mijn vrouw en ik aan tafel zo over een en ander te praten tot het gesprek op euthanasie kwam. Bij dit delicate onderwerp over de keuze tussen leven en dood, zei ik tegen haar: "Laat mij nooit leven als een plant waarbij ik afhankelijk ben van een machine en gevoed wordt met een vloeistof uit een fles. Als je mij in die toestand ziet, koppel dan die toestellen die mij in leven houden maar onmiddellijk af." Zij is toen opgestaan heeft de stekker van de TV en van mijn computer eruit getrokken en al mijn bier weggegoten. Die stomme trut!!!!
Vrg,
@ Lieve Cristina...
@Jean
Niet lezen is niet weten. Niet weten is niet kunnen ontmaskeren. Niet kunnen ontmaskeren is ze niet kunnen een zelfst. naamwoord werkwoord.
Wat kolder...
@Lucky9
Dat links sensatiebladje heb ik jaren geleden al verbannen naar de papiercontainer, zelfs in de wachtkamer van de huisarts weiger ik er ook maar één blik in te werpen.
Ik heb géén behoefte aan linkse brol, het wordt al via allerlei kanalen, die door ons betaald worden zoals de BRT, ons door de strot gedrukt waardoor geregeld braakneigingen aanwezig zijn, en......daar pas ik voor.
Dada Bendadi !
Onder deze titel pleegt de voordien illustere onbekende Samira Bendadi vandaag in Knack #9 jaargang 2009 haar eerste "column."
Neem een stoel en zet U even. Elke rechtgeaarde min of meer normale persoon heeft er nood aan want U gelooft het niet.
Zet een kieken op zijn kop en het kakt naar omhoog, misschien. Enfin iets in die strekking zouden we moeten geloven volgens de hyper-sensitieve Samira, die niet te verlegen is om als debuut een reeks leugenachtige van schijnheiligheid druipende vervalsingen aan elkaar te rijgen en samen te persen op één pagina. Nutteloos om in te gaan op de hoop brol want die is zoals aangekondigd in bovenvermeld nummer prominent aanwezig.
Oordeelt U zelf Madame eindigt met de volgende onvergetelijke (!) volzin : "In Vlaanderen is politieke incorrectheid in. Denk maar aan het hele discours over de 'linkse kerk'. De kritiek op de vermeende politieke correctheid van linkse intellectuelen neemt soms absurde proporties aan. laten we dus hopen dat de politieke incorrectheid ook bij ons slechts een fase is op weg naar de intellectuele rijpheid en eerlijkheid." (einde column en einde citaat)
Nu dit dametje voor de eerste keer haar fascistoïde pertinent leugenachtige brol mag laten afdrukken is mijn beslissing definitief. Adieu en merci Van Cauwelaert en Meulenaere. Het ga U goed in uw smerig kiekenkot, en vergeet het niet, koop zelf wapens (aandelen in wapenfabrieken heren) !
Indoctrinatie en leugenachtige inversies zijn aan mij niet besteed. En fascistoïde islamitische propaganda nog veel minder. Dada Bendadi, U bent qua verstand en vervalsingstalent een maatje te klein voor de rijpheid en eerlijkheid van Vlaamse boerkes!
Zouden ze die brol nog toesturen als we het nu eens zouden vertikken van nog één eurocent voor hun lordocop aan atraluor te betalen? Bij leven en welzijn laat ik het U hier bij angeltjes weten. Beloofd!
@Lucky9
Nooit of te nimmer zullen wij die multicul waanzin toelaten in ONZE leefwereld, aanpassen aan onze normen, waarden, wetten, zeden, taal, grondgebied én cultuur, zoniet, opsodemieteren geblazen, wij zullen ons NOOIT of te NIMMER aanpassen of rekening houden met die waanzinnige waanzin.
Elke lijst waar ook maar één vreemd wezen opstaat zal geboycot worden.
Dubbele nationaliteit werkt juist averechts.
BREKEND NIEUWS !
Allahu Akhbar !
MO
Ik heb er nooit iets voor betaald en zal het ook nooit willen doen en toch wordt het in mijn brievenbus gedeponeerd. U begrijpt het allicht al de drol in kwestie is een Poco-drol, honderd gram zwaar en 68 pagina’s dik. Grotendeels bedrukt met indoctrinerende propaganda en hersenspoelende nonsens over de derde wereld en de dada van de ons belastinggeld en onze giften verkwistende dames en heren politici en hun poco aanhang..
Mo is een uitgave van Roularta Publishing nv in opdracht van "VZW Wereldmediahuis".
Dat zegt natuurlijk niet veel maar dat verandert wel een beetje als we er bij vertellen dat de leden van dat huis de volgende organisaties zijn: 111111, Broederlijk Delen,FOS, Oxfam Wereldwinkels, Plan België, Trias, Vredeseilanden en Wereldsolidariteit.
Ik wil niemand doen kotsen en ga dus geen commentaar leveren op de inhoud die als ik hem durf te lezen me in regel misselijk maakt.
Niet alleen de inhoud en brutale arrogantie waarmee het me ongevraagd bezorgd wordt stoort mij maar tevens en vooral het feit dat ik dit onding viermaal ongevraagd mee financier;
1° als betalende abonnee van het weekblad.
2° als betaler van belasting op de toegevoegde waarde of BTW.
3° als belasting betalende burger, inclusief gemeentelijke opcentiemen. Centiemen nou ja , what’s in a word?
4° als intellectueel en ouder die zijn eigen kinderen wil opvoeden, behoorlijk begeleiden en behoeden voor alle ongewenste en opgedrongen hersenspoelingen zonder meer.
Het nummer 62 van maart 2009 maakt geen uitzondering op het bovenvermelde, en wel om meerdere redenen.
De aanleiding voor mijn verontwaardiging verdient enige verduidelijking.
In de politiek correcte pers gewaagt men graag van “vrouwenbesnijdenis” alsof men door dit woord te gebruiken seksuele verminking minder misdadig zou maken. Of minder in strijd met een fundamenteel mensenrecht met name het recht om niet verminkt te worden in zijn fysische integriteit. Iemand zoals de Somalische Ayaan Hirsi Ali voor racist of fascist uitschelden is natuurlijk een leugen te ver. Vandaar het bagatelliserende vrouwenbesnijdenis in plaats van seksuele verminking, wat dat is een onomkeerbaar FEIT.
Voor wie onze steden kent en zijn ogen niet dichtknijpt is het duidelijk dat de clochards in hun kartonnen dozen putje Europese winter geen gelukzoekers zijn maar hulpbehoevend. Ook dat is een FEIT.
Als ik dan als geachte lezer van het door mij betaalde magazine bij die ongevraagd bij geleverde MO een vierkleurendrukwerk met overschrijvingsformulier geleverd krijg ten voordele van broederlijk delen met een formulier voor maandelijkse permanente opdracht van 5 tot 15 € naast een foto van een Indiase vrouw van wie Kristien Hemmerechts in India een interview is gaan afnemen begint mijn temperatuur al een beetje te stijgen.
Het fiscale attest vanaf 30 euro is een doekje voor het bloeden want 35 € storten om iemand een handeltje te laten beginnen in woudproducten terwijl er hier nog arme drommels sterven van ontbering lijkt me als redelijke persoon een stap te ver. De 107 € waarom gebedeld wordt om een weegschaal voor het kwestige woudproduct te financieren nog een stap verder te ver
Wat mijn bloed helemaal laat koken is de arrogantie waarmee deze indoctrinatie gepleegd wordt. Onder het mom een poging tot balans te brengen van 10 jaar Hugo Chavez in Venezuela. De cover suggereert dat deze signor presidente een soort een sterrengeneraal zijnde Che Guevarra is. De inhoud is gewoon in één woord nonsensikaal.
Ook gewaagt de cover van sterke vrouwen: een Malinese, een Iraanse, een Indiase en hoe kan het anders journaliste Hemmerechts in eigen persoon! Stuitend is vooral het artikel over Nobelprijswinnares Shirin Ebadi. Onder de titel ‘Irans onafhankelijke stem bedreigd’ slaagt Mo er in het verband te leggen met de aankomende verkiezingen in Iran en de laster waarvan Ebadi het lijdend voorwerp is.
De vooringenomen politiek correcte standpuntjes zijn samen met bekrompenheid die uit dit artikel wasemt ronduit bloedstollend.
Al de rest in Mo is al niet veel beter laat ons daarover geen enkele twijfel laten bestaan.
Het grote schandaal is evenwel dat ik dit ONGEVRAAGD in mijn brievenbus krijg. Als een drol in plastic verpakt samen met een gekocht product In de toekomst echter ongewenst product wegens onzindelijk. Het Westen begint te stinken.
In aanloop naar verkiezingen moet men niet gauw verbaasd zijn. Samen met hierboven vermelde MO-drol kreeg ik in een aparte en gefrankeerde omslag nog een ander overschrijvingsbulletin toegestuurd vergezeld van nr 176 van een tweemaandelijkse publicatie “Vox Vitae” genaamd. Voordien nog nooit van gehoord en op het eerste zicht erg bekrompen en wetenschappelijk onverantwoord van uit fundamentalistische en creationistische hoek.
Louter toevallig waarschijnlijk, maar ja de meeste kiezers geloven nog graag in sinterklaas.
vliegtuig neergestort
http://www.elsevier.nl/web/10224958/Nieuws/Nederland/Vliegtuig-Turkish-Airlines-stort-neer-bij-Schiphol.htm
ja,ja....
BBC News, Jeddah
It would be bizarre in any country to find that its lingerie shops are staffed entirely by men.
But in Saudi Arabia - an ultra-conservative nation where unmarried men and women cannot even be alone in a room together if they are not related - it is strange in the extreme.
Women, forced to negotiate their most intimate of purchases with male strangers, call the situation appalling and are demanding the system be changed.
"The way that underwear is being sold in Saudi Arabia is simply not acceptable to any population living anywhere in the modern world," says Reem Asaad, a finance lecturer at Dar al-Hikma Women's College in Jeddah, who is leading a campaign to get women working in lingerie shops rather than men.
In theory, it should be easy enough to get women to staff lingerie shops, but parts of Saudi society are still very traditional and don't like the idea of women working - even if it's just to sell underwear to each other.
Rana Jad is a 20-year-old student at Dar al-Hikma Women's College, and one of Reem Asaad's pupils and campaign supporters.
"Girls don't feel very comfortable when males are selling them lingerie, telling them what size they need, and saying 'I think this is small on you, I think this is large on you'," she says.
"He's totally checking the girls out! It's just not appropriate, especially here in our culture."
Embarrassing experience
Nura, an administrative clerk at the same college, says she never buys lingerie in Saudi Arabia anymore.
"It's really embarrassing. They try to give comments -'this might suit you better than that' - it's really not ethical."
They are torn, says Ms Asaad, between trying to do their job as salespeople and not stepping on any toes by doing something inappropriate, that could land them in hot water.
"Since we do have the option of replacing male salespeople with female salespeople I don't see why this situation should continue."
Because physical contact between unmarried men and women in Saudi Arabia is forbidden under strict segregation laws, women can also not be properly measured for their underwear.
Worse still, the kingdom's religious police forbid lingerie shops even to have fitting rooms.
So if a customer wants to try an item on, she first has to pay for it, and then traipse to a public toilet to see if it fits.
If it doesn't, she can easily get a refund, but most women find the experience so humiliating they buy items without trying them on, only to get them home and find they don't fit and their money is wasted.
Frustration
Ms Asaad's campaign began on the social networking website Facebook and is gradually getting larger.
Even Saudi Arabia's male-dominated press is starting to take note, with several newspapers reporting on her fight.
In 2006, the Saudi government passed a law stating that women should be allowed to staff any shops that sell women's items, be it clothing, accessories or underwear.
But the law has still not been properly implemented.
No official reason is given for this, but one probable cause is that hiring female staff would put a lot of men out of work - not a popular move in a country where 13% of men are unemployed.
There are also Saudi Arabia's Muslim clerics to contend with.
They wield a great deal of power in the kingdom and still believe a woman's natural environment is in the home.
The result is an uneasy stand off between those who want Saudi Arabia to modernise and others who want to preserve conservative traditions - and currently, the traditionalists are winning.
Ms Asaad and her campaigners have now decided to sidestep both the government and the religious establishment, and put pressure directly on retailers.
Campaigners are calling for a boycott of all lingerie stores that are staffed by men.
"We the consumers are the final decision makers," says Ms Asaad. "It's we who decide what to buy or not to buy, and that's where it will hit the most - in the pocket."
Campaigners stress they still want customers' male family members to be able to enter shops, but insist all staff selling products must be women.
"The concept is flawless," says Ms Asaad. "The concept of women selling women's underwear to other women is so natural that any other option is just invalid."
Ja ja....
ELKE WAANZIN ÉN VOLKSBEDROG IS GEVAARLIJK!
Het zijn de sullen die erin trappen en zich voor de kar laten spannen, straks staat dat speknekske uit Mechelen weer uit zijn nekske te kletsen en.......hupsaké, er beginnen er weer te marcheren.
Zielig om aan te zien.
incidentje !
Massahysterie ...
Ik zit toch met één vraag: mag dit zo maar "gemengd" gebeuren? Of zijn er afzonderlijke dagen voor de superieure mannen en andere dagen voor de inferieure vrouwen?