WOORDEN VAN RECLAMEJONGENS
Het schepencollege van de stad aan de stroom, waar de slogan "zot van A" met trots door elke socialist opgespeld wordt, heeft een diversiteitsnota klaargestoomd onder de bevreemdende titel : "Té wit, té doorsnee, té middenklasse". Taalkundig lijkt het nergens op maar dat zijn we inmiddels gewoon van deze burgemeester. Lode Craeybeckx schreef thesissen over "Sluipmoord op de Nederlandse taal" als de spelling weer eens dreigde te veranderen, Janssens verheft het gebruik van kindjestaal tot standaard als bewijs van zijn volkse nabijheid. "Mercikes veur wat troager te raaie in maain stroat".
Als er teveel "té" is , wat willen we dan veranderen ? Té wit, wordt dan "méér donker", té doorsnee "méér extreem" en té middenklasse "méér lage en hoge klasse". Wie wil men op de voorgrond plaatsen ? Vrouwen, anders-validen, holebi's en allochtonen. Iederéén gelijke kansen, want "diversiteit leidt tot meer creativiteit". Woorden, woorden, woorden ... van de reclamejongens.
DE BESTE BESCHERMING VAN MINDERHEDEN BEVINDT ZICH IN DE WET
Staat u ons toe te zeggen, dat de beste bescherming van minderheden al jaren vervat zit in de wetten, decreten en reglementen van openbare besturen en al de rest zijn holle, wollige stellingnames en frustraties van politici die keer op keer hun luchtkastelen doorprikt zien door de stekels van de diversiteit. Heel dit stadsbestuur en de hoge ambtenarij is doordrongen van de noodzaak om de openbare diensten een weerspiegeling te laten zijn van de maatschappij. De verworpenen der aarde zijn echter niet overmatig geïntresseerd om in te gaan op de verlokkingen en uitnodigingen van dit bestuur. De grote bereidwilligheid bij de politie om allochtonen aan te werven, werd recent verwoord door de kameraad-commisssaris François Vermeulen : "Ze denken dat wij racisten zijn van Vlaams Belang". François Vermeulen krijgt met deze wanstaltige verklaring geen allochtoon meer in politie-uniform maar kan wel op een bevordering rekenen. François ziet geen graten in het diversiteitsplan.
Er is een overdreven bereidheid en bezorgdheid om minderheden te laten deelnemen aan de openbare administraties. De huidige nota voegt daar niets aan toe, want men moet de regels van objectiviteit, gelijkheid, privacy voor iedere kandidaat-deelnemer behouden, op straffe van vernietiging van de aanwerving of bevordering. Binnenkort hebben we een stadssecretaris die niet kan schrijven noch lezen, maar we zullen hem wel in triomf ronddragen op de Grote Markt en Visa sponsort het gratis-lawaaiconcert.
Er zijn in diverse stadsdiensten allochtonen aan de slag, die op een voorbeeldige manier hun taken uitoefenen, die deelnemen aan het sociale leven en die zich goed in hun vel voelen in deze stad. Zij hebben de examens meegemaakt, zij willen hogerop en zij wensen vooral niet beschouwd te worden als witte merels die met een knipoog zijn aangeworven. Laten we daar ook eens aan denken.
DE GEMINORISEERDEN, WIE ZIJN DAT ECHT ?
Bij de geminoriseerde groepen heeft men alles bijeengeveegd dat al jaren tot de klassieke achteruitgestelden behoort, zoals "vrouwen" in openbare dienst . Als onze dames ergens niet professioneel gediscrimineerd worden, is het uitgerekend in de openbare diensten. Een gelijkaardige redenering geldt ook voor minder-validen, die perfect goed weten dat hun beste professionele en sociale kansen zich bevinden in de openbare sectoren.
Blijven over, bien étonnés de se trouver ensemble, holebi's en allochtonen.
Gaan we aan de kandidaten vragen, hoe ze "het" doen en met wie ? Gaan we knipogen bij het diplomatisch bespreken van dit persoonlijke levensaspect ? : "Zaait gaai veur de manne of de vraawe, of is het gelaaik ?" Willen we ook discreet het onderwerp godsdienst ter sprake brengen, of de tweede nationaliteit ? En wat met witte moslims ? Hoe gaat men die onderscheiden ?
De diversiteitsnota is een overbodige poging van dit verzwakte schepencollege om zichzelf te herhalen en aan de achterban te laten zien, hoe goed ze bezig zijn.
LES IN BURGERSCHAP DOOR JANSSENS, VAN CAMPENHOUT , HEYLEN EN DE SPECIALE EENHEID
Er is helaas meer aan de hand. De burgers kiezen een aantal medeburgers om te zorgen dat hun gemeente behoorlijk onderhouden en administratief bestuurd wordt. Dat is een moeilijke en vererende opdracht en een zware verantwoordelijkheid.
In de stad Antwerpen geven de leden van het politiek bij mekaar gedreven allegaartje een aparte invulling aan hun mandaat. Zij menen de burgers te moeten opvoeden, de gedachtes en gevoelens van de Antwerpenaars te moeten stroomlijnen, en onze identiteit te plooien. Wij worden door de geestelijke kabouters van de Grote Markt gedwongen tot het klakkeloos aanvaarden van hun dictaten inzake de samenleving. Dat is de échte bedoeling van deze diversiteitsnota : het plooien van onze geesten.
Het schepencollege geeft les in BURGERSCHAP ! Het staat verdorie in het diversiteitsplan. Dit is wat de overheid in Noord-Korea doet en wat vroeger in de Sovjet-Unie gebeurde. De "té witten" moeten zich zonder morren schikken naar de richtlijnen van het Stadhuis, anders zijn het racisten. In compensatie moeten de "vrouwen, de minder-validen, de holebis' en de allochtonen" zich juichend scharen achter de Grote Dictator, want hij zorgt voor hen. En : "Een speciale eenheid staat klaar om de vorderingen op te volgen en te rapporteren". Krijgt de eenheid tenminste mooie uniformen ? Of treden ze op in lange zwartleren jassen ?

De speciale eenheid op stap in 't stad
Savat
1 reactie op dit bericht
diversiteit?