Als u ooit de stad van Allah met een bezoek vereert, moet u proberen een gesprek aan te knopen met een inwoner van dit voorgeborchte van het paradijs. Dat is niet moeilijk, Antwerpenaars zijn best aanspreekbaar als u, bereid bent uw oren te laten teisteren door scherpe klinkers die als nagels door uw hersens boren en als u bovendien aanvaardt, dat iedere Antwerpenaar u een beetje meewarig behandelt, omdat u het ongeluk had ergens op de buiten geboren te zijn of te verblijven.
Het is typisch in dat verband de ervaring op te diepen die de vorige stadsdichter, Bart Moeyaert meemaakte toen hij 25 jaar geleden zijn mooie Brugge verliet om zijn geluk te beproeven in de stad van Willem Elsschot. Bart, die een brave en beleefde jongen is, stelde zich na zijn verhuizing voor aan een van zijn buurvouwen, die hem zeer vriendelijk welkom heette en hem ondermeer vroeg : "En hedde gaai pleuts gevongde in de stroat veur uwen tractor ?" De Spaanse Brabander van Bredero leefde ook in deze stad.
Als u op een goed blaadje wil staan met om het even welke Antwerpenaar, moet u zich terloops laten ontvallen, hoe jammer u het vindt dat de machtige, prachtige stroom, die de Schelde is (u mag ook 't Scheld zeggen als blijk van bereidwillige inburgering) niet overspannen is door een brug, en u spreekt dat laatste best uit met hoofdletters : een BRUG. U raakt daarmee de ziel van elke sinjoor,ook die van de grootste atheïst die normaal het bestaan van een ziel verloochent, en hij of zij zal door de knieën gaan om u te feliciteren met uw verstandige inzicht, ook al bent u dan geen inboorling. Een brug is namelijk al generaties lang de droom die alle inwoners van deze stad gemeenschappelijk dromen : Patrick Janssens en Filip Dewinter zijn bereid tot een mystiek huwelijk, als daarmee de linker- met de rechteroever verbonden zouden worden via een sierlijke oversteek.
Toen dezer dagen uit een onderzoek bleek, gevoerd bij een aantal vreemdelingen die in diverse steden wonen, dat de stad van Allah de aangenaamste is om in te vertoeven, mochten een aantal bekenden hier commentaar op leveren. Jan Verheyen, de filmregisseur die op het Antwerpse Zuid zijn stek heeft en die een Temsenaar is, bevestigde de waarheid van het onderzoek en lichtte extra toe, dat het nog beter en knapper zou zijn, mocht er een brug over de Schelde liggen. Ofwel is Jan een fleemkous ofwel is hij totaal geïntegreerd.
.
.
.
U weet dat in Antwerpen een heftige discussie woedt over de Oosterweelverbinding. Jarenlang heeft men daar weinig over gehoord, niettegenstaande er voor miljoenen euri voorstudies verricht zijn. De Oosterweelverbinding is echter een Vlaamse aangelegenheid : de enorme verkeersstromen die zich in, uit en omheen de Antwerpse haven bewegen, verlammen de doorgang van en naar haven en stad. De economische impact treft gans Vlaanderen. In Antwerpen doet men gewichtig alsof het om een plaatselijk probleem gaat, zoiets als het al dan niet plaatsen van verkeerslichten op de overgang van de de Keyserlei naar de Meir. Het project wordt op ruim 3 miljard euri geraamd (120 miljard frank) en met hun typisch bescheiden instelling vinden die van 't stad het normaal dat iedereen meebetaalt, maar zij beslissen. De stad Antwerpen torst een schuld van bijna 2 miljard euri, ofwel een dikke 4000 euri per inwoner. Antwerpen is zo blut dat het zich binnenkort moet laten inschrijven bij het eigen OCMW voor een leefloon, maar er wordt grote sier gevoerd en gehandeld alsof het Aards Paradijs met Adam en Eva zich aan de Schelde bevond.
De publieke aandacht voor de Oosterweelverbinding is pas ontstaan toen de media plannen toonden van een brug die de naam Lange Wapper kreeg. We zullen de beelden nooit vergeten van Mieke Vogels die danste van vreugde naast de maquette van de sierlijke en gebogen brug die over het landschap zwiepte. Sedertdien is er veel gebeurd. Er kwamen protesten tegen de ondemocratische wijze waarop de plannen tot stand zijn gekomen in een kleine groep van onduidelijke figuren. Ook tegen de hoge prijs en de gevolgen voor het milieu rijst de weerstand. Langzaam drong het door dat de Lange Wapper een viaduct was die zich slingerde over woongebied in het noorden van de stad en geen sierlijke brug die de Schelde overspande. Mieke Vogels danst niet meer, ze draait enkel nog met de kont naar de kant van het electoraal profijt.
In Antwerpen treft u nu zeer veel ingenieurs aan, architecten, bruggenbouwers, tunnelgravers, verkeersdeskundigen, planologen, sociologen, aannemers van grote bouwwerken, milieudeskundigen, bestrijders van fijn stof, verontruste-en-gefrustreerde-deskundigen-over-alles. En dit allemaal naar aanleiding van de plannen waar BAM al jaren mee aan de slag is. BAM (afkorting van Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel ) is een groep zielige betweters die in de geest van de oud-zonnebank-gouverneur, Camille Paulus, geheimzinnig en gesloten als een Loge-team geopereerd hebben. Op zeker moment, ondervraagd in het Vlaams Parlement, weigerde de BAM directie hautain in te gaan op financiële vragen : geld ging de Vlaamse volksvertegenwoordigers geen barst aan. Uitgaven worden goedgekeurd en er worden geen details gevraagd, noch verstrekt. Een arrogante houding van Antwerpse regenten die deze stad haar terechte slechte reputatie oplevert. Niet in het minste met een burgemeester die in datzelfde Vlaams Parlement vooral aanwezig is in het zicht van de camera's van Villa Politica en voor de rest een dutje doet en zijn maandelijkse wedde opstrijkt.
Het Oosterweelproject is verzand in partijpolitieke tegenspraken en belangen. BAM is een onbekwaam en onhandig regisseur gebleken voor dit miljardenontwerp. Niet in het minst door een met fraudespatten besmeurd figuur als Noël Slangen onzichtbare opdrachten toe te vertrouwen. Hoe dom en wereldvreemd zijn die mensen ? Het gaat al lang niet meer over de dringende economische noodzaak om te remediëren aan de dreigende verkeersinfarct. Het gaat om de gunst van de Antwerpse kiezers.
Wij verklaren ons onbevoegd om pro of contra dit ontwerp te kiezen. Dat is ongebruikelijk maar tenminste eerlijk. Onze grote vrees is dat heel de politieke discussie die véél te laat op gang gekomen is, het mobiliteitsplan met jaren zal vertragen. De verantwoordelijkheid van het Antwerpse stadsbestuur is in deze verpletterend.
En bij al die Antwerpenaars, zoals we ze hierboven beschreven hebben met hun diverse specialiteiten, zijn er nog verrassend veel die ervan overtuigd zijn, dat de Lange Wapper een brug over de Schelde is ...
Ray
.
Wij wilden bij dit artikel de video plaatsen die BAM heeft uitgegeven om het project te visualiseren. Deze video staat op Youtube, maar hij mag niet overgenomen worden : "embedding is disabled upon request". Het zijn onze centen, het gaat over onze toekomst maar de onverbeterlijke regenten houden alles bij zich.
Horowitz, de ondermijning van het universitair systeem
4 reacties op dit bericht
@ Vomit
Ook interessant om te downloaden is...
Vrije meningsuiting
Het recht van en op vrije meningsuiting is niet te verwarren met een onbestaand recht op en van vrije meningsuitvoering. Ik heb een mening en geef die aan u als geschenk. Indien mijn mening U niet bevalt omdat U er op het eerste zicht al oneens zou zijn bij voorbeeld, heeft U het recht en de volstrekte vrijheid een tegenovergestelde mening te formuleren. U moet zelfs niet verder luisteren of lezen. Al kan U dat wel doen om het geheel van mijn mening te kunnen kaderen en op waarde –of onwaarde- in te schatten. Uiteraard heeft iedereen het recht om mijn geschenk waardeloos te vinden of er een ander etiket op te plakken.
Uw recht begint immers waar mijn recht eindigt en omgekeerd. Zolang het meningen betreft bestaat er dus geen probleem. Dat is echter niet meer het geval als een welbepaalde mening uitgevoerd wordt in de praktijk. Een mening gesteund op ideeën theorieën, en percepties wordt dan omgezet in concrete werkelijkheid die bestaat uit daden die in feiten omgezet worden.
Een voorbeeld. Ik meen dat ik recht heb op iets en U vindt het tegenovergestelde en is daar niet mee eens. Dit zijn twee tegengestelde meningen. Antipolen waarvan er strikt genomen maar een kan juist zijn. Daarom gaan we met elkaar praten, debatteren en bekvechten.
Het gevecht is een simulatie want het gebeurt met woorden en zinnen waarin argumenten vervat zitten en niet het daden. Het gevecht is dus virtueel “bij wijze van veronderstelling” en heeft de bedoeling dat niet de sterkste maar de beste in de beteken van meest juiste het virtuele gevecht zou winnen en dus zegevieren.
Het fascisme was en is zo een totalitair systeem, al dan niet geschraagd door een openlijke of verdoken maar even echte en dus reële dictatuur. De antipool of antihese ervan noemen we sinds lang democratie , naar het Griekse woord “demos” wat volk betekent. In feite kan men dus theoretisch spreken over en gewagen van de heerschappij van het volk.
De gelijkheid tussen de mensen als theoretisch ideaal brengt met zich dat in principe niemand meer recht heeft dan een ander om beslissingen te nemen en dus zijn mening om te zetten in feiten en derhalve op te dringen aan anderen.
Het feit dat het boek van politicus Dewinter niet in de boekhandel te vinden is doch er alleen kan verkregen worden op bestelling is zo’n opgedrongen en opgelegd feit. Dit feit is een bewijs van een bestaande fascistoïde mentaliteit en machtsuitoefening die haar eigen wil oplegt met de bedoeling van gelijk te krijgen waar ze ongelijk heeft, en macht die nooit vrijwillig door het volk gegeven is te versterken of veilig te stellen.
Zelfs indien bij veronderstelling de inhoud van het boek volledig onwaar zou zijn, dan nog is het bewezen dat de politieke machthebbers in dit land ondemocratische en fascistoïde middelen gebruiken om hun politieke opponenten zo veel als mogelijk monddood te maken en hen het recht van vrije meningsuiting te ontnemen op een onrechtmatige manier.
Een gelijkaardig fenomeen speelde zich inzake een parlementaire onderzoekscommissie van volksvertegenwoordigers af in de marge van de zaak omtrent Fortis: bank en verzekeringen.
De enige verdienste van de vorige regering zal blijken te zijn dat ze onherroepelijk aan het licht bracht dat de rechtsbedeling in het centraal gelegen rechtsgebied van dit federaal land België de bedoeling of het nut heeft de wil van een minderheid op te leggen aan de numerieke meerderheid.
Overeenkomstig de twee voorgaande en manifeste inbreuken op essentiële democratische spelregels is het derhalve bewezen dat deze staat België zeer dingend aan hervorming toe is.
Een normaal en ethisch denkend iemand heeft dus geen bezoek aan overvolle gevangenissen of getuigenissen van geweld en hoofddoeken in het straatbeeld nodig om dat te beseffen.
Ook een opgedrongen volksvreemde ontheemde fanatieke of fascistoïde religieuze beleving van andersdenkenden is niet nodig om democratisch te blijven, en democratisch te stemmen.
Rechtsvervolgingen zoals van het cgkr tegen van meningsuitingen desbetreffend zijn daden en feiten met een onweerlegbaar fascistoïde en dus totalitair en antidemocratisch karakter.
Het voorgaande dames en heren politiek correcte politici en burgers is de waarheid, de gehele waarheid en niets anders dan de waarheid.
Indien u zou volharden in uw onoprechtheid gehoorzamend aan uw blinde fascistoïde reflex zal ten onder te gaan door het rechte zwaard van de gerechtigheid of het kromzwaard van de Islam. U de keus
Het cultureel marxisme ...
Al googelend ben ik uitgekomen op deze website van het Front National, met een interview door Filip Clayes van Pat Buchanan. Het ganse artikel is in het Frans, maar de originele nederlandstalige tekst zou moeten te vinden zijn in het VB-magazine.
http://www.fn.be/interviews/interview-de-pat-buchanan-juillet-2002.html