In Quebec (Canada) zegt men het zo

http://www.angeltjes.net/

FILIP DEWINTER antwoordt Jo Van Damme en Marc Reynebeau. 'Ze kiezen voor de gemakkelijke weg: Dewinter afzeiken en de islam vergoelijken.'

In de columns 'Zure wijn in oude zakken' van Jo Van Damme (DS 7 maart) en 'Angstporno' van Marc Reynebeau (DS 3 maart) word ik naar aanleiding van de publicatie van het boek Inch'Allah? De islamisering van Europa getrakteerd op een aantal scheldwoorden en beledigingen. Volgens Van Damme ben ik achtereenvolgens een fanatiekeling, een ophitser, een luguber persoon, een schuimbekkende gek, een racist en een provocateur. Reynebeau is origineler in zijn haatproza en noemt mij een angstzaaier en een angstpornobaas. Niet dat Van Damme en Reynebeau het boek gelezen hebben. Uiteraard niet, een boek van Filip Dewinter hoef je niet te lezen om het met de grond gelijk te maken. Jozef Goebbels las de boeken van Heinrich Heine ook niet. Heine was een jood dus werden de boeken van Heine automatisch op de zwarte lijst geplaatst. Dewinter is een Vlaams Belanger dus…

De inhoud van het boek interesseert Van Damme en Reynebeau niet. De oude techniek van de diabolisering werkt nog steeds. Beschuldig een politicus of een schrijver van racisme en xenofobie en het debat hoeft niet meer gevoerd te worden. Ook schrijvers als Joost Zwagerman, Pascale Bruckner, Hendrik Brüder of Ian McEwan die de multicultuur bekritiseren en de islamisering aanklagen, worden onmiddellijk als reactionair, neokoloniaal en uiteraard xenofoob bestempeld. Het idyllische multiculturele plaatje klopt enkel in zoverre dat de islam wordt neergezet als een verdraagzame, vredelievende godsdienst die perfect in overeenstemming is met de Europese vrijheden en de mensenrechten. Dat de islam in werkelijkheid een versteende, verstarde en totalitaire godsdienst is die haaks staat op de vrijheid van meningsuiting, de democratie, de gelijkheid tussen man en vrouw en de scheiding tussen kerk en staat brengt het 'harmonieuze' multiculturele alleen maar aan het wankelen. Dergelijke meningen worden dus maar beter afgebrand als zijnde porno. Hoe meer de multicultuur door de man-in-de-straat ter discussie wordt gesteld, hoe meer schrijvers als Van Damme en Reynebeau denken ze te moeten verdedigen.

Volgens Reynebeau probeer ik politiek te kapitaliseren op het sociologische verschijnsel van de angst voor vreemde culturen. De islamisering van Europa is echter geen angstdroom, maar concrete realiteit. West-Europa telt momenteel meer dan 20 miljoen moslims; in heel Europa zijn het er al 50 miljoen. Jaarlijks komen in Europa meer dan één miljoen nieuwe moslims bij. Indien Reynebeau mijn boek had gelezen, had hij geweten dat ik overigens niet de individuele moslim, maar wel de politieke ideologie van de islam viseer. De islam genereert alleen maar achterstand en is de belangrijkste rem op de integratie van de hier verblijvende allochtonen. Het overgrote deel van de Europeanen beschouwt de islam nog altijd als een exotische variante van het christendom waarbij Jezus toevallig de naam Mohammed draagt. De duizend-en-één-nacht-islam van 'De meiden van Halal' staat in schril contrast met de ware aard van de islam. De islam zal zich niet zoals Reynebeau denkt via zelforganisatie integreren en emanciperen, maar zal Europa via de demografische, culturele en militaire jihad eenvoudigweg onder de voet lopen.

Reynebeau en Van Damme kiezen voor de gemakkelijke weg: Dewinter afzeiken en de islam vergoelijken. Ooit was er een tijd dat progressieve intellectuelen zich keerden tegen vastgeroeste dogma's, klerikalisme, religieus fanatisme en godsdienstverstarring. Om redenen van politieke correctheid en uit schrik het failliet van het multiculturele model te moeten toegeven, verdedigt men nog liever de islamitische theocratie. Dat Reynebeau en Van Damme liever een minaret in de tuin dan een kruisbeeld in de keuken tolereren, verwondert mij geenszins. De zogenaamde intellectuele elite is immers volledig vervreemd van wat leeft bij de bevolking. Deze elite is en blijft blind voor de dagelijkse realiteit. Net zoals velen geloofden in een Europees communisme met een menselijk gelaat, creëert men nu de illusie van een Europese islam. De collaboratie van een groot deel van de Europese intellectuele en culturele elite met de islam zal er mee voor zorgen dat op termijn in plaats van een verlichte Europese islam alleen nog een geïslamiseerd Europa overblijft.

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=PG27Q4SV

Enkele voorbeelden: brandweerman wordt brandbestrijder, zakenman wordt zakenpersoon of ondernemer en weerman moet weervoorspeller worden. De brochure is bij de Britse conservatieven en de Britse media al onderwerp van spot geworden. Volgens hen is dit het ultieme bewijs voor de Europese 'regelneverij'.

Bron : Spitsnieuws.nl

Elke vergelijking met gekende tandartsen is toegelaten

.

Ook het land B betaalt bijslagen voor kindjes in het buitenland, volgens bilaterale verdragen. Meer details bij ons filiaal.HIER KLIKKEN

In een open brief tot De Lijn vragen Filip Dewinter (Vlaams Belang) en Hugo Coveliers (Vlott) om de premetrotunnel onder de Carnotstraat om te dopen tot de Guido Demoortunnel. De twee politici zien de naamgeving als een statement tegen zinloos geweld.Demoor, een 54-jarige treinbestuurder, overleed in juni 2006 aan een hersenbloeding nadat hij in een bus ter hoogte van het Koningin Astridplein enkele rake klappen had gekregen van twee herrieschoppers. Het dodelijke incident opende de ogen voor het zinloze geweld op het Antwerpse openbaar vervoer.

Op zaterdag 4 en zondag 5april organiseert De Lijn een opentunneldag. Iedereen wordt daarbij uitgenodigd om een kijkje te nemen in de ongebruikte premetrotunnel onder de Carnotstraat en de Turnhoutsebaan. Traditiegetrouw krijgt bij zo'n tunnelwandeling elke tunnel ook een naam. De Lijn koppelde daarom een wedstrijd aan het tunnelevenement, namelijk 'Bedenk zelf een naam voor de tunnel'.

Dewinter en Coveliers vragen De Lijn om voor de 'Guido Demoortunnel' te kiezen als meest geschikte naam. In hun open brief hebben ze het over een volksheld wiens naam een duidelijk statement is tegen het zinloos geweld.

.

De collega's (een ietsje groter dan wij) van Geen Stijl vragen aan hun lezers en reageerders wat zij zouden doen, mocht Geert Wilders premier worden in Nederland.  Bij circa 18.000 antwoorden, is dit het resultaat.

Wilders premier van Nederland. Dan...

Is het tijd om te emigreren	3361		18.7%
Is het tijd om de vlag uit te hangen	7112		39.6%
Is het tijd voor gewapend verzet	1898		10.6%
Gewoon, lekker boeie joh	2443		13.6%
Ik wil geen buitenlander (limbo) als MP!	2373		13.2%
Anders, namelijk...	768		4.3%
Totaal	17955

Freya trekt de lijst, sloor De Loor staat op twee, Termont duwt en nummer 4 Fatma Pehlivan mag niet afgebeeld worden, want dat is niet voorzien in het Groene Boek, de keraan . Uit solidariteit lacht Tuybens ook groen.

Een originele Sint Patricks Dag

De Meiden van Halal pikten het niet dat Filip Dewinter verwees naar Saoedi-Arabië, Soedan en Iran. “Weet ik veel. Ik ben daar nog nooit geweest”, klonk het. Dat kan zijn, maar wat daar gebeurt - in naam van Allah en de islam - weet iedereen. Goed, de zusjes zelf zijn daar niet voor verantwoordelijk en als ze het daarover niet willen hebben, laten we het dan maar over de Nederlanden hebben. Elsevier wees er in het verleden fijntjes op dat de Meiden van Halal het vertikten om in een uitzending van ‘Pauw en Witteman’ afstand te nemen van de haatboodschappen van de beruchte imam Fawaz. Die had in een moskee in Den Haag Ayaan Hirsi Ali en Theo van Gogh met religieuze vervloekingen overladen. De zusjes tilden daar niet zo zwaar aan. ‘Dat hoort er nu eenmaal bij’… Oeps, en dat is géén ver-van-mijn-bed-show.

Elsevier-journalist Leon de Winter (geen familie van, nvdr) sloeg de zusjes met de verwensingen van de imam om de oren. “Esmaa, Jihad en Hajar, moge Allah jullie vervloeken. O Allah, moge Hij Esmaa’s ogen verblinden zoals Hij haar hart heeft verblind. O Allah, verblindt ook het zicht van Jihad en Hajar, zodat zij gedrieën kreupel door het leven zullen gaan. O Allah, bezorg hun hersenen een kanker. Amen! Bezorg deze meiden van Halal niet alleen hersenkanker maar ook tongkanker. O Allah, zorg ervoor dat zij onvruchtbaar zijn en bezorg hen ziekten die door geen bewoner van deze aarde kunnen worden genezen. Amen!”

Bent u geschokt? Tja, dat zijn wel de bewoordingen waarin de imam Hirsi Ali en Van Gogh dood wenste. Maar, de Meiden van Halal minimaliseerden de ophef. Filip Dewinter heeft zich nooit in die termen uitgelaten over politieke tegenstanders of moslims. Wie is hier dan het ‘enge mannetje’? “Het is verbijsterend dat jullie (de Meiden van Halal) niet onomwonden afstand namen van die reactionaire imam maar een beetje lachend om de hete brij draaiden”, schrijft Leon de Winter boos. “En jullie zijn dan moderne geëmancipeerde vrouwen?”

“De Meiden van Halal zijn gevoelige en intelligente vrouwen”, geeft de journalist toe, maar ze strooien de naïeve kijkers en journalisten zand in de ogen. “De Meiden van Halal willen ons laten geloven dat de islam een soort christendom is met een man genaamd Mohammed in de rol van Jezus. Jammer dat het niet waar is.”

Abou Jahjah is weg, en dus zijn ‘progressieve’ journalisten krampachtig op zoek naar een nieuwe allochtone knuffelbeer. Het mogen er zelfs drie zijn. Drie vlotte, goedgebekte moslima’s met hoofddoek. Maar hun glimlach en emancipatie zijn maar façade. Weten die journalisten wel voor wie ze supporteren? Dit is echt niet het soort ‘emancipatie’ dat moslims en moslimvrouwen nodig hebben en niet het soort emancipatie waar Vlaanderen zit op te wachten.

@ VB

(foto :  http://www.hannawillemijn.nl/archives/000151.html )

Als u wil weten hoe de lente op Mars in bijvoorbeeld 2020 er zal uitzien, moet u dit bruggetje oversteken.

((foto : buienradar.nl)

Geen vijf minuten politieke moed, maar een week-endje, liefst ergens aan de kust met enkele staatsmannen en de zaak is geklonken.

Dit zeggen de twee Brusselse vice-premiers Steven  Vanackere (CD&V) en Joëlle Milquet (CdH) in een dubbelinterview dat vandaag verschijnt in Knack.

Sinds Vanackere overgestapt is uit de Vlaamse regering naar de federale, treedt hij op als de nieuwe coming-man, die resoluut elk probleem dat men hem aanreikt, zal oplossen.  Zijn houding is die van de zelfzekere politicus die de mensen geen oren aannaait en bereid is zijn nek uit te steken.  Stiekem verdenken wij er de womanizer Vanackere van, dat hij zo naief is met Joëlle iets  te bereiken waar anderen voor hem niet in gelukten.  Vooruit, dan maar.

In het recente verleden, dat zéér recent is, namelijk van in juni 2007, waren de Franstaligen mentaal niet voorbereid op een staatshervorming, ziet u en er werd enorm veel tijd verloren met naar mekaar te staren, te zuchten en ruzie te maken.  Het is eigenlijk de schuld van Leterme.  Dat is zowat de bondige samenvatting van de gedachtengang van de beide vice-premiers.  Vanackere, als een pure tjeef,  laat die zin over het falen van Leterme uitspreken door Milquet, dan kan men hem niets verwijten en op het laatste van het interview, zwaait hij kort de lof over een uitspraak van Nonkel Kruk.  Ziezo, iedereen content, zegt de Steven en straks eens kijken of Madame Non niet stiekem een Madame Oui-Oui kan zijn.

Het is allemaal strategisch bedoeld, daar twijfelen we niet aan.   Binnenkort zijn er verkiezingen en de CD&V heeft menig blazoen op te poetsen. Eerst hebben ze zich in nesten gewrongen met een tegennatuurlijk huwelijk met de N-VA, dan kwam de auteur van het Blunderboek, Leterme zijn opeenvolgende Rampen opvoeren die de partij uit mekaar geschud hebben, Kris Peeters doet wanhopige pogingen om niet op die Brokkenpiloot te lijken en Servais, ocharme, Verherstraeten is geen piloot van Turkish Airlines maar wordt als een heuse kamikaze gedwongen tot opeenvolgende zelfmoordacties.  En hij doet het, als een echte brave tjeef in de hoop ooit beloond te worden met een portefeuille van minister.

We hebben moeten lachen in het Knack-interview met Vanackere, toen die in samenzang met Joëlle zeer stoer verkondigde, dat hij er geen graten zou inzien zich gedurende een week-endje vrij te maken om ergens aan de kust (of in een kasteel) een staatshervorminkje in mekaar te flansen met enkele staatsmannen.

Ja, Steven, regel het maar.  Zolang Joëlle er bij is, zal het in orde zijn voor u, niet ?  Bonnes Vacanes !

Savat

Wij gaan het u hier niet vertellen, in afwezigheid van de Platenruiter, waarom u als de dood opera-premières moet vermijden.  Anders zwiert hij zijn ontslagbrief op ons bureau, als hij vrijdagavond binnenkomt stormen met zijn enthousiaste, overdreven verhalen en zijn opgewonden passionele ervaringen.

Houd u het stil en springt u even binnen in ons bijhuis : daar verneemt u de reden waarom u best bij opera-premières verstek laat gaan. Sssttt ... We houden het discreet onder ons.

http://www.angeltjes.net/#home 

Here we come !

U zal het wellicht niet anders verwachten : wij hebben een hartsgrondige hekel ontwikkeld in de loop der voorbije weken aan de afhandelingen binnen de Fortis-commissie, die onderzoekt of de regering gepoogd zou hebben invloed uit te oefenen op de rechterlijke macht.

Hahaha !

Wie nog één greintje geloof wilde behouden in het democratisch functioneren van de machten in dit land, kan dit geloof in de sacristij der vergetelheden opbergen.  De kamerleden hebben zich door de opdracht die zij zichzelf gegeven hebben, gewriemeld, zoals zij hun mandaat als partijverkozenen vervullen : met veel punten en komma's, opschortingstekens, uitroep- en vraagtekens, maar nauwelijks concrete teksten met besluiten waar de bevolking iets aan heeft.  Geen "Dat nooit meer" maar evenmin een "Alles is keurig in orde".  De verkozenen des volks hebben zichzelf weer eens laten kennen als verkozenen van hun partijen.                                       

Deze commissie heeft echter wel een functie gehad : de geïntresseerde burger  heeft zich de visu kunnen vergewissen, dat de rechterlijke macht, een even grote krabbenmand is als de wetgevende.  Het evidente verlengstuk van de partijpolitiek : zo is justitie, dat zijn de magistraten, de dames en heren rechters en heel de carnavalstoet die met hen meehost op de tonen van de geweldige schlager "De democratie hangt aan ons gat, dikke patat".

Wie nog wil geloven in de onafhankelijkheid van justitie, mag bij ons elke dag een bordje rijstpap met gouden lepeltjes komen smullen, keurig en vriendelijk opgediend door onze Juffrouw Ellen, met haar engelenvleugeltjes en haar gedurfde paradijselijke outfit, die haar een ban opleverde van kardinaal Danneels, een referentie voor onze redactie.

Tegelijk werd een nieuwe term in de politiek geïntroduceerd : "Knipperlicht-contacten".  Zoals Servais Verherstraeten dat uitspreekt, klinkt het als een prostituee oppikken met de wagen en parkeren in een groezelig straatje.  Bij de bijna-minister-van-justitie, Renaat Landuyt is elk contact een knipperlichtcontact : als die man taxichauffeur was, zeg maar in Brugge, wij reden nooit met hem mee. Aarzelen, rond de rondpunten blijven cirkelen, wachten tot het licht op rood springt, om er volle gas  door te vlammen ... en ondertussen maar kletsen en mekkeren op dat zeurderige toontje. Met de vergane glorie, die eens de Kennedy van Oostende genoemd werd, Bart Tommelein, hebben wij compassie. En dat strekt ons tot eer.  Hem niet.

Savat

Welke kleur de lichten ook aangeven : altijd doorrijden, niets aan de hand. Knipper met uw eigen lichten, steek de middenvinger op tegen al wie uw doorgang wil verhinderen.

In onze felgesmaakte rubriek "Het Leven zoals het is", vandaag de boeiende schelmenstreken van gewezen stadsdirecteur Eddy C.

Eddy is een fijn man, goed verzorgd, keurig in het pak, streepsnorretje onder de neus, altijd een kwinkslag bij de hand en op tafel een wijntje met daarbij een Trijntje.  In de openbare dienst had Eddy zich laten opmerken door zijn initiatiefrijke voorstellen, waarop de stad Antwerpen met een fijne neus voor talent, hem aangesteld had tot directeur van de "VZW Feestcomité" die fraaie fuiven inrichtte, zoals "Magisch Antwerpen", waar op het podium illusionisten duiven en sjaaltjes lieten verdwijnen en achter het podium Eddy de ontvangen centjes wegtoverde. De Promenadeconcerten waren eveneens het domein van Eddy's Feestcomité evenals de jaarlijkse ijsschaatspiste op de Grote Markt : een ideale gelegenheid om zelf de scheve schaats aan te trekken. Het is tenslotte eindejaar, wie wil er geen extraatje ?

Let wel, Eddy C. kon niet voor niets bogen op het vertrouwen van de machtige stedelijke Regenten, Eddy wist zijn streng te trekken binnen de administratie. Hij kende zijn weg in de stedelijke organogrammen en doolhoven, beheerste de procedures en zwom tussen de reglementen als een vriendelijke haai die de Groten lof toezwaaide en de kleintjes met rust liet. Om aan strenge controles te ontsnappen liet hij vaak facturen uitsplitsen in kleine bedragen onder de 5.500 euri.

Het was ook nodig dat Eddy vaak naar het buitenland trok om de markt te prospecteren en intressante initiatieven naar Antwerpen te halen.  Eddy wilde geen kat in een zak kopen en hij moest zich met eigen ogen vergewissen van de kwaliteit der artistieke producten die hij aankocht.  Hoe zijn wijzelf ? Het beste is nauwelijks goed genoeg.  Dat waren ook telkens ideale gelegenheden voor onze directeur om enkele persoonlijke uitgaven via onkostennota's te recupereren.  We gaan u niet in detail vervelen met de talrijke manipulaties van Eddy, zoals het onderzoek ze heeft vastgesteld. De schelmenavonturen van Eddy dateren uit het begin jaren 2000 en werden vastgesteld in het verlengde van de Visa-affaire.

Volgens de rechtbank heeft hij in totaal voor zowat 350.000 euri de stad in de maling genomen, een slordige 14 miljoen frank. Geld lospeuteren uit Europese subsidiepotten was een specialiteit van C. Hij reisde de wereld rond op kosten van het stadsbestuur en liet geregeld geld rollen in luxebordelen. Hij pluimde de Europese Commissie bij de organisatie van het Europese Jumelage Congres in mei 2002 in Antwerpen. Hij diende toen zes subsidiedossiers in waarin hij de kosten schromelijk overdreef. 'Een enorme normvervaging waardoor de gemeenschap zware verliezen leed', aldus de aanklager.

Eddy werd aan het begin van het onderzoek in 2004 kort verhoord en ontkende toen alles. Niet lang daarna verdween hij naar Afrika om er in Gambia te trouwen en zich te bekeren tot de islam. Toch was zijn huwelijk hier in België nog niet ontbonden, wat hem een strafklacht opleverde vanwege bigamie.

De rechtbank veroordeelde C. tot 15 maanden cel en 500 euri boete wegens verduistering. De stad van Allah eist 117.000 euri schadevergoeding en is zich dagelijks aan het oefenen in fluiten, want dat kan ze doen met haar eis : er naar fluiten.

Fats