Poll : Als Wilders premier wordt ...

Freya trekt de lijst, sloor De Loor staat op twee, Termont duwt en nummer 4 Fatma Pehlivan mag niet afgebeeld worden, want dat is niet voorzien in het Groene Boek, de keraan . Uit solidariteit lacht Tuybens ook groen.

Een originele Sint Patricks Dag

De Meiden van Halal pikten het niet dat Filip Dewinter verwees naar Saoedi-Arabië, Soedan en Iran. “Weet ik veel. Ik ben daar nog nooit geweest”, klonk het. Dat kan zijn, maar wat daar gebeurt - in naam van Allah en de islam - weet iedereen. Goed, de zusjes zelf zijn daar niet voor verantwoordelijk en als ze het daarover niet willen hebben, laten we het dan maar over de Nederlanden hebben. Elsevier wees er in het verleden fijntjes op dat de Meiden van Halal het vertikten om in een uitzending van ‘Pauw en Witteman’ afstand te nemen van de haatboodschappen van de beruchte imam Fawaz. Die had in een moskee in Den Haag Ayaan Hirsi Ali en Theo van Gogh met religieuze vervloekingen overladen. De zusjes tilden daar niet zo zwaar aan. ‘Dat hoort er nu eenmaal bij’… Oeps, en dat is géén ver-van-mijn-bed-show.

Elsevier-journalist Leon de Winter (geen familie van, nvdr) sloeg de zusjes met de verwensingen van de imam om de oren. “Esmaa, Jihad en Hajar, moge Allah jullie vervloeken. O Allah, moge Hij Esmaa’s ogen verblinden zoals Hij haar hart heeft verblind. O Allah, verblindt ook het zicht van Jihad en Hajar, zodat zij gedrieën kreupel door het leven zullen gaan. O Allah, bezorg hun hersenen een kanker. Amen! Bezorg deze meiden van Halal niet alleen hersenkanker maar ook tongkanker. O Allah, zorg ervoor dat zij onvruchtbaar zijn en bezorg hen ziekten die door geen bewoner van deze aarde kunnen worden genezen. Amen!”

Bent u geschokt? Tja, dat zijn wel de bewoordingen waarin de imam Hirsi Ali en Van Gogh dood wenste. Maar, de Meiden van Halal minimaliseerden de ophef. Filip Dewinter heeft zich nooit in die termen uitgelaten over politieke tegenstanders of moslims. Wie is hier dan het ‘enge mannetje’? “Het is verbijsterend dat jullie (de Meiden van Halal) niet onomwonden afstand namen van die reactionaire imam maar een beetje lachend om de hete brij draaiden”, schrijft Leon de Winter boos. “En jullie zijn dan moderne geëmancipeerde vrouwen?”

“De Meiden van Halal zijn gevoelige en intelligente vrouwen”, geeft de journalist toe, maar ze strooien de naïeve kijkers en journalisten zand in de ogen. “De Meiden van Halal willen ons laten geloven dat de islam een soort christendom is met een man genaamd Mohammed in de rol van Jezus. Jammer dat het niet waar is.”

Abou Jahjah is weg, en dus zijn ‘progressieve’ journalisten krampachtig op zoek naar een nieuwe allochtone knuffelbeer. Het mogen er zelfs drie zijn. Drie vlotte, goedgebekte moslima’s met hoofddoek. Maar hun glimlach en emancipatie zijn maar façade. Weten die journalisten wel voor wie ze supporteren? Dit is echt niet het soort ‘emancipatie’ dat moslims en moslimvrouwen nodig hebben en niet het soort emancipatie waar Vlaanderen zit op te wachten.

@ VB

(foto :  http://www.hannawillemijn.nl/archives/000151.html )

Als u wil weten hoe de lente op Mars in bijvoorbeeld 2020 er zal uitzien, moet u dit bruggetje oversteken.

((foto : buienradar.nl)

Geen vijf minuten politieke moed, maar een week-endje, liefst ergens aan de kust met enkele staatsmannen en de zaak is geklonken.

Dit zeggen de twee Brusselse vice-premiers Steven  Vanackere (CD&V) en Joëlle Milquet (CdH) in een dubbelinterview dat vandaag verschijnt in Knack.

Sinds Vanackere overgestapt is uit de Vlaamse regering naar de federale, treedt hij op als de nieuwe coming-man, die resoluut elk probleem dat men hem aanreikt, zal oplossen.  Zijn houding is die van de zelfzekere politicus die de mensen geen oren aannaait en bereid is zijn nek uit te steken.  Stiekem verdenken wij er de womanizer Vanackere van, dat hij zo naief is met Joëlle iets  te bereiken waar anderen voor hem niet in gelukten.  Vooruit, dan maar.

In het recente verleden, dat zéér recent is, namelijk van in juni 2007, waren de Franstaligen mentaal niet voorbereid op een staatshervorming, ziet u en er werd enorm veel tijd verloren met naar mekaar te staren, te zuchten en ruzie te maken.  Het is eigenlijk de schuld van Leterme.  Dat is zowat de bondige samenvatting van de gedachtengang van de beide vice-premiers.  Vanackere, als een pure tjeef,  laat die zin over het falen van Leterme uitspreken door Milquet, dan kan men hem niets verwijten en op het laatste van het interview, zwaait hij kort de lof over een uitspraak van Nonkel Kruk.  Ziezo, iedereen content, zegt de Steven en straks eens kijken of Madame Non niet stiekem een Madame Oui-Oui kan zijn.

Het is allemaal strategisch bedoeld, daar twijfelen we niet aan.   Binnenkort zijn er verkiezingen en de CD&V heeft menig blazoen op te poetsen. Eerst hebben ze zich in nesten gewrongen met een tegennatuurlijk huwelijk met de N-VA, dan kwam de auteur van het Blunderboek, Leterme zijn opeenvolgende Rampen opvoeren die de partij uit mekaar geschud hebben, Kris Peeters doet wanhopige pogingen om niet op die Brokkenpiloot te lijken en Servais, ocharme, Verherstraeten is geen piloot van Turkish Airlines maar wordt als een heuse kamikaze gedwongen tot opeenvolgende zelfmoordacties.  En hij doet het, als een echte brave tjeef in de hoop ooit beloond te worden met een portefeuille van minister.

We hebben moeten lachen in het Knack-interview met Vanackere, toen die in samenzang met Joëlle zeer stoer verkondigde, dat hij er geen graten zou inzien zich gedurende een week-endje vrij te maken om ergens aan de kust (of in een kasteel) een staatshervorminkje in mekaar te flansen met enkele staatsmannen.

Ja, Steven, regel het maar.  Zolang Joëlle er bij is, zal het in orde zijn voor u, niet ?  Bonnes Vacanes !

Savat

Wij gaan het u hier niet vertellen, in afwezigheid van de Platenruiter, waarom u als de dood opera-premières moet vermijden.  Anders zwiert hij zijn ontslagbrief op ons bureau, als hij vrijdagavond binnenkomt stormen met zijn enthousiaste, overdreven verhalen en zijn opgewonden passionele ervaringen.

Houd u het stil en springt u even binnen in ons bijhuis : daar verneemt u de reden waarom u best bij opera-premières verstek laat gaan. Sssttt ... We houden het discreet onder ons.

http://www.angeltjes.net/#home 

Here we come !

U zal het wellicht niet anders verwachten : wij hebben een hartsgrondige hekel ontwikkeld in de loop der voorbije weken aan de afhandelingen binnen de Fortis-commissie, die onderzoekt of de regering gepoogd zou hebben invloed uit te oefenen op de rechterlijke macht.

Hahaha !

Wie nog één greintje geloof wilde behouden in het democratisch functioneren van de machten in dit land, kan dit geloof in de sacristij der vergetelheden opbergen.  De kamerleden hebben zich door de opdracht die zij zichzelf gegeven hebben, gewriemeld, zoals zij hun mandaat als partijverkozenen vervullen : met veel punten en komma's, opschortingstekens, uitroep- en vraagtekens, maar nauwelijks concrete teksten met besluiten waar de bevolking iets aan heeft.  Geen "Dat nooit meer" maar evenmin een "Alles is keurig in orde".  De verkozenen des volks hebben zichzelf weer eens laten kennen als verkozenen van hun partijen.                                       

Deze commissie heeft echter wel een functie gehad : de geïntresseerde burger  heeft zich de visu kunnen vergewissen, dat de rechterlijke macht, een even grote krabbenmand is als de wetgevende.  Het evidente verlengstuk van de partijpolitiek : zo is justitie, dat zijn de magistraten, de dames en heren rechters en heel de carnavalstoet die met hen meehost op de tonen van de geweldige schlager "De democratie hangt aan ons gat, dikke patat".

Wie nog wil geloven in de onafhankelijkheid van justitie, mag bij ons elke dag een bordje rijstpap met gouden lepeltjes komen smullen, keurig en vriendelijk opgediend door onze Juffrouw Ellen, met haar engelenvleugeltjes en haar gedurfde paradijselijke outfit, die haar een ban opleverde van kardinaal Danneels, een referentie voor onze redactie.

Tegelijk werd een nieuwe term in de politiek geïntroduceerd : "Knipperlicht-contacten".  Zoals Servais Verherstraeten dat uitspreekt, klinkt het als een prostituee oppikken met de wagen en parkeren in een groezelig straatje.  Bij de bijna-minister-van-justitie, Renaat Landuyt is elk contact een knipperlichtcontact : als die man taxichauffeur was, zeg maar in Brugge, wij reden nooit met hem mee. Aarzelen, rond de rondpunten blijven cirkelen, wachten tot het licht op rood springt, om er volle gas  door te vlammen ... en ondertussen maar kletsen en mekkeren op dat zeurderige toontje. Met de vergane glorie, die eens de Kennedy van Oostende genoemd werd, Bart Tommelein, hebben wij compassie. En dat strekt ons tot eer.  Hem niet.

Savat

Welke kleur de lichten ook aangeven : altijd doorrijden, niets aan de hand. Knipper met uw eigen lichten, steek de middenvinger op tegen al wie uw doorgang wil verhinderen.

In onze felgesmaakte rubriek "Het Leven zoals het is", vandaag de boeiende schelmenstreken van gewezen stadsdirecteur Eddy C.

Eddy is een fijn man, goed verzorgd, keurig in het pak, streepsnorretje onder de neus, altijd een kwinkslag bij de hand en op tafel een wijntje met daarbij een Trijntje.  In de openbare dienst had Eddy zich laten opmerken door zijn initiatiefrijke voorstellen, waarop de stad Antwerpen met een fijne neus voor talent, hem aangesteld had tot directeur van de "VZW Feestcomité" die fraaie fuiven inrichtte, zoals "Magisch Antwerpen", waar op het podium illusionisten duiven en sjaaltjes lieten verdwijnen en achter het podium Eddy de ontvangen centjes wegtoverde. De Promenadeconcerten waren eveneens het domein van Eddy's Feestcomité evenals de jaarlijkse ijsschaatspiste op de Grote Markt : een ideale gelegenheid om zelf de scheve schaats aan te trekken. Het is tenslotte eindejaar, wie wil er geen extraatje ?

Let wel, Eddy C. kon niet voor niets bogen op het vertrouwen van de machtige stedelijke Regenten, Eddy wist zijn streng te trekken binnen de administratie. Hij kende zijn weg in de stedelijke organogrammen en doolhoven, beheerste de procedures en zwom tussen de reglementen als een vriendelijke haai die de Groten lof toezwaaide en de kleintjes met rust liet. Om aan strenge controles te ontsnappen liet hij vaak facturen uitsplitsen in kleine bedragen onder de 5.500 euri.

Het was ook nodig dat Eddy vaak naar het buitenland trok om de markt te prospecteren en intressante initiatieven naar Antwerpen te halen.  Eddy wilde geen kat in een zak kopen en hij moest zich met eigen ogen vergewissen van de kwaliteit der artistieke producten die hij aankocht.  Hoe zijn wijzelf ? Het beste is nauwelijks goed genoeg.  Dat waren ook telkens ideale gelegenheden voor onze directeur om enkele persoonlijke uitgaven via onkostennota's te recupereren.  We gaan u niet in detail vervelen met de talrijke manipulaties van Eddy, zoals het onderzoek ze heeft vastgesteld. De schelmenavonturen van Eddy dateren uit het begin jaren 2000 en werden vastgesteld in het verlengde van de Visa-affaire.

Volgens de rechtbank heeft hij in totaal voor zowat 350.000 euri de stad in de maling genomen, een slordige 14 miljoen frank. Geld lospeuteren uit Europese subsidiepotten was een specialiteit van C. Hij reisde de wereld rond op kosten van het stadsbestuur en liet geregeld geld rollen in luxebordelen. Hij pluimde de Europese Commissie bij de organisatie van het Europese Jumelage Congres in mei 2002 in Antwerpen. Hij diende toen zes subsidiedossiers in waarin hij de kosten schromelijk overdreef. 'Een enorme normvervaging waardoor de gemeenschap zware verliezen leed', aldus de aanklager.

Eddy werd aan het begin van het onderzoek in 2004 kort verhoord en ontkende toen alles. Niet lang daarna verdween hij naar Afrika om er in Gambia te trouwen en zich te bekeren tot de islam. Toch was zijn huwelijk hier in België nog niet ontbonden, wat hem een strafklacht opleverde vanwege bigamie.

De rechtbank veroordeelde C. tot 15 maanden cel en 500 euri boete wegens verduistering. De stad van Allah eist 117.000 euri schadevergoeding en is zich dagelijks aan het oefenen in fluiten, want dat kan ze doen met haar eis : er naar fluiten.

Fats

Een ondeugend, ongebruikelijk, tot de glimlach nodend gedicht dat Hendrik Carette in 2007 wijdde aan Joke van Leeuwen.

Een niet zo geniale en niet zo geestige dichteres

Die zo pientere en pietepeuterige gedichten van Joke van Leeuwen
zijn zo krokant en zo saillant. En kijk haar doorkijkjes laten nog iets
      zien

zoals een oude vrijster of oude juffrouw nog jong en koket kan
      jouwen.
Hemeltje lief, laat haar maar plakken en pluizen, laat haar
      scharrelen

en naar de mussen wuiven, laat haar struinen in de duinen. Laat Joke
joelen en stroelen, maar nee, niet onder die dure Scandinavische
      stoelen.

Laat haar toch priegelen. Ja, laat haar maar haar ding dong doen,
zolang wij maar niet hoeven te behoeven en wij niet zo gauw
      geeuwen

Hendrik Carette (Brugge 1946)

We delen het liever nu mee dan op de dag zelf, want anders worden we terecht overladen met verwijten, dat er van alles anders aan de hand is.  Het is zaterdag 9 mei : een unieke kans om LIVE de beroemde, beruchte en roemruchte pro-cantoren te beluisteren.

 Intro uit de Film "De Witte"(1934)

Mijn Land is Vlaanderen gezongen door Alfo de Quick

Muziek : Renaat Veremans

Ik heb mooie herinneringen aan de Var maar ik zal er nooit meer heengaan.

(Regus Patoff)

 Eerst is er de video met het liedje van Gilbert Bécaud "Les Marchés de Provence".

En dan is er een korte, actuele PPS-presentatie over Zuid-Frankrijk nu : u moet telkens klikken om de beelden te laten verschijnen.

In het  mooie witte huis op de achtergrond huurt Geert Versnick, Gents OCMW-voorzitter, schepen, federaal volksvertegenwoordiger en nog een en ander een flat.   Dat huis verschijnt regelmatig in de populaire VTM-serie Louis/Louise.

Het moest er ooit eens van komen : ook wij gaan vreemd. Heel de wereld zakt af naar Vlaanderen, wij verlaten ons vaderland niet, maar virtueel openen wij een bijhuis in den vreemde, een Flanders House in Groot-Brittannië met de onvervalste, oorspronkelijke naam "Angeltjes"

Wij blijven weliswaar ruziemaken met de rest van de Weireld vanuit onze hoofdzetel in Antwerpen en wij behouden onze weelderige kantoren bij het Seniorennet maar we hebben nu een echt buitenverblijf : Geert Wilders mocht er niet in, wij vermomden ons als moslim-terroristen en waren direct "Welcome !"

Wat betekent dit nu ?

De blog die u kent en nu bezoekt, blijft gewoon bestaan : wij zwieren hier onze teksten, tekeningen, commentaren en filmpjes op zoals steeds.

Op onze nieuwe blog verschijnen soms dezelfde stukken maar ook àndere. En hier leest u soms stukken die niet op de nieuwe blog komen. Wij vragen dat u regelmatig overschakelt van de een naar de ander en we plaatsen daarvoor aan de linkerkant een bruggetje.

Het lijkt ingewikkeld en overbodig maar we willen gewoon een vluchthuis, voor het geval de brave lieden van Seniorennet afgedreigd worden, zodat wij onze blog moeten afsluiten. Omdat bijvoorbeeld iemand zich beledigd of gekwetst voelt, omwille van een woord dat hier geschreven werd of een gedachte die toegelicht werd en die niet in de smaak valt bij de aanhangers van de uniforme dictatuur. Het regime eist dat de burgers zich schijnheilig gedragen, het regime kan de boom in.  En er blijven hangen aub.

Laat het duidelijk zijn, wij hebben geen enkele intentie om aan te zetten tot haat of geweld, wij maken gebruik van ons grondwettelijk recht op het uiten van onze mening. En die gaan we niet aanpassen, omdat over dit land een politiek-correcte kille wind stormt.

De technische mogelijkheden van ons buitenverblijf zijn geringer dan deze van Seniorennet, maar wij passen ons aan en wij behouden deze blog als onze Hoofdblog, het hoofdhuis, de zenuwknoop, de kern van ons  blogbestaan.

Mettertijd zal u merken dat er reclame-banners zullen verschijnen bij ons buitenverblijf.  De bedoeling is evident : op die manier verwerven wij enkele luttele inkomsten, als u tenminste nieuwsgierig genoeg bent om na te gaan wat de adverteerders te vertellen hebben.  Door te klikken op de banners, rijven wij de dollars en euri binnen, zodat we onze eigen financiële crisis kunnen starten. U wil toch ook eens medewerken aan een zelf georganiseerde crisis ?

"Deze blog leeft niet van de wind alleen"

is een lokroep die we gracieus weggepikt hebben bij onze collega's van Het Vrije Volk.  Wij werken met een bescheiden budget om onze blogs aan de gang te houden en om de Vlaams-nationale stem te laten weerklinken op de manier die u inmiddels kent.

Gaat u naar

www.angeltjes.net

en plaats ons onmiddellijk bij uw favorieten.

Angeltjes groeit, dankzij u waarvoor onze dank.

" ... Onze kattenkwaadjongeren snakken naar de lente en de zon. Na de lange, grijze en kille winterdagen, die onze actieve en energieke jeugd gedurende maanden aan huis heeft gekluisterd, gebogen over de studieboeken, wordt het tijd dat vrouw Laura regelmatig door het zwerk zwoegt en met haar warme stralen het jeugdige temperament streelt en tot stille genieten in de weidse natuur aanzet..." 

Na deze flauwe kul, de harde realiteit.  In Göteborg (Zweden) vonden vannacht enkel ontploffingen plaats, waarvan een  nabij een politiebureau. Die Zweden toch, nietwaar. Ze zijn verdorie de meest politiek-correcte zwanslappen uit heel Europa, ze worden dagelijks uitgedaagd en getergd door allerlei import-tuig en als zij even uithalen, worden hun politie-agenten bedreigd als waren het militairen zonder wapens op wandel in Bagdad. 

Zweden verdienen eigenlijk  niet beter.  Sorry.  Vorige week brandden verschillende winkelbedrijven uit, vandaag is het wat anders. De moslims voelen zich sterk, omdat er nauwelijks weerstand is, de Zweden roepen tegen iedereen die een waarschuwende stem laat horen, dat hij een nazi is, het ergste scheldwoord in Scandinavië.

In Parijs was het zaterdagnacht ook van dattum : la jeunesse musulmanne en action.  Dat leest u bij ons filiaal, die willen ook wel eens wat.

Pour Paris, par ici.

Kijk eens wie we hier hebben ...

OCMW-voorzitter, schepen en volksvertegenwoordiger Blauwe Geert Versnick op de scheve schaats met ex-raadslid  Rode Anne Schiettekatte, de vrouw die ontslag moest nemen omdat ze gelogen had, valse verklaringen afgelegd maar zichzelf verontschuldigde met de woorden "Ik ben ook maar een mensch".