Op zoek naar Maria ?

Een schitterende, vrolijke en originele aankondiging van een nieuw televisieprogramma

door VTM in het statige Centraal Station te Antwerpen : schitterend !

Moet u wel even

hier klikken

In 1977 werd de zomertijd voor de eerste keer ingevoerd : tijdens de laatste zondagochtend van de maand maart wordt om 02.00 uur de klok een uur vooruitgezet, het wordt 3 uur, wat op zich niemand wat kan schelen, behalve 's ochtends bij het opstaan.

Nog steeds zijn de meningen over de zomertijd verdeeld. De pro's zien vooral de ecologische voordelen, de dagen zijn langer, er wordt minder electriciteit verbruikt, er zouden minder ongevallen gebeuren en het is gezelliger om lang op te blijven als het zonnetje schijnt. Dit is de periode dat de weervoorspellers de afgrijselijke gemeenplaats "terrasjesweer" zullen opdiepen. 

De contra's klagen over een gestoord bioritme, er zijn meer hartinfarcten, slaperige momenten overdag (sommigen vallen zelfs in slaap tijdens plenaire zittingen van het parlement, echt waar, normaal gezien in de winter zijn dat actieve en wakkere geesten  en tijdens het zomeruur zitten ze te dutten, straf verhaal, met eigen ogen gezien op televisie in de zomer als Linda  de Win een fleurig kort rokje draagt).

Het gewezen VRT-reportertje dat op zijn voorhoofdje een klevertje heeft zitten met het geweldige tekstje "Ik ben graag een Tjeefje" wil het ganse jaar door het zomeruur handhaven.  Het is niet alleen graag een tjeefje, het is graag een eigenzinnig tjeefje, dat denkt alles beter te weten dan de domme burger. Daarom zit het ook in het Euro-parlement. Trouwens de Europese Nazicommissie is een groot voorstander van de zomertijd, die zeker tot in 2011 in zwang blijft, want dat is goed voor de menschen, zeggen de democratisch niet-verkozenen.

Bij Angeltjes is het anders. En simpel, vooral dat laatste : wij vragen uw mening.

Moet het zomeruur worden afgeschaft ?

Hiernaast in de linkerkolom vindt u onze peiling en kan u antwoorden. We zullen de uitslag aan "Ik ben graag een Tjeefje" opsturen.

Uw redactietje.

 De deejay kan zijn geluk niet op !

Jean-Marie Le Pen (binnenkort 82!) geniet er ongetwijfeld van: hij staat weer eens in het midden van 't gewoel, met heel veel media-aandacht. Deze keer was het de socialistische fractievoorzitter in het Europees Parlement, Martin Schultz, die Le Pen de kans bood de Europese praatbarak op stelten te zetten. Een kans die de "menhir" vanzelfsprekend niet zou missen.

Eerst iets over die Martin Schultz. De man is nooit beter getypeerd dan door de Italiaanse premier Berlusconi die hem geschikt achtte voor de rol van "Kapo" (een soort hulpbewaker gerecruteerd onder de concentratiekampgevangenen, niet zelden oud-communisten en meestal bijzonder wreed jegens hun medegevangenen) in een film over de concentratiekampen. Martin Schulz is een bijzonder arrogant en onverdraagzaam manneke dat zichzelf het middelpunt van de wereld acht en zich daar ook naar gedraagt. Of hij ook echt voor de rol als Kapo zou geschikt zijn weet ik niet. Maar mocht ik een film over de Oost-Duitse Stasi maken...

Bon, die Schulz heeft dus een probleem met het feit dat de kans bestaat dat de straks 82-jarige Jean-Marie Le Pen op 14 juli 2009, wanneer het nieuw verkozen Europees Parlement voor het eerst in plenaire vergadering bijeenkomt, de ouderdomsdeken zou kunnen zijn en dus eventjes de vergadering zou voorzitten. Stel U daar tussen haakjes niet te veel van voor. Sinds de Franse cineast Claude Autant-Lara in 1984 als ouderdomsdeken het parlement kon toespreken en daarvan gebruik maakte om een schitterende eurokritische rede te houden, heeft men maatregelen genomen: de ouderdomsdeken mag het parlement niet meer toespreken, en kan enkel technisch de verkiezing van de nieuwe voorzitter regelen. Maar zelfs dàt is voor Schulz al ondraaglijk, en dus moet voor alle zekerheid het reglement veranderd worden om het één-minuut-voorzitterschap van Le Pen te vermijden. Jongens jongens, wat een azijnmanneke die Schulz. Heeft hij echt niet beters te doen? 

Le Pen reageerde meteen als een stier of de rode lap, of wat dacht U? Op het verwijt van Schulz dat hij een "oude fascist" en een "negationist van de holocaust" was antwoordde Le Pen met de vaststelling dat hij tot 200.000 euro boete veroordeeld was, enkel om te stellen dat de holocaust een "detail" van de wereldgeschiedenis was.

Wat dat alles betreft, in willekeurige volgorde, enkele bedenkingen:

1. Niets dan misprijzen voor onverdraagzame en in wezen bijzonder totalitaire politici van het genre Martin Schulz. Zelfs een rechtse oppositieman die stommiteiten verkondigt ligt me nauwer aan het hart dan al die machtspolitici die ons land en ons continent naar de knoppen helpen. Het is niet Le Pen die de massale immigratie of de potentiële EU-toetreding van Turkije (om maar twee voorbeelden uit een lange rij te noemen) op zijn geweten heeft.

2. Le Pen heeft weer eens de kans gemist om te zwijgen. Het is duidelijk dat hij tot àlles bereid is om in het nieuws te komen, ook wanneer dat zijn eigen partij bij het grote publiek nogmaals diskrediteert. We leven in 2009 en het wordt toch stilaan duidelijk dat die fameuse "clash of civilisations" steeds acuter wordt. We moeten vechten voor onze beschaving en voor onze identiteit en voor onze materiële welvaart. Op zo'n ogenblik nog eens naar het grote gelijk of ongelijk van de 2de wereldoorlog teruggrijpen is eigenlijk politiek misdadig. Of neen, "c'est pire qu'un crime, c'est une faute". (Fouché, hoofd van politie onder Napoleon over de moord op Henri de Bourbon.)

3. Le Pen heeft wél gelijk wanneer hij stelt dat het een schande is dat mensen in het vrije Europa tot miljoenenboetes worden veroordeeld (en tot effectieve gevangenisstraffen!) omwille van gecontesteerde uitspraken over de geschiedenis van de 2de wereldoorlog in het algemeen en de jodenvervolging is het bijzonder. We hebben geen muilkorfwetten, geen miljoenenboetes en geen kerkers nodig om te weten dat die vervolging verschrikkelijk was en door niets of niemand goed te praten valt. De vrije meningsuiting is voor mij heilig, ook over àlle aspecten van de geschiedenis. En wie het leed van mensen bespot zet zichzelf buiten de beschaafde wereld, daar zijn geen wetten voor nodig.

4. Het is nogmaals aangetoond dat ook politici van ophouden moeten weten. Had Le Pen na zijn succes bij de Franse presidentsverkiezingen van 2002 afscheid genomen van het partijvoorzitterschap en eindelijk voor opvolging gezorgd, hadden we hem als een grote mijnheer herinnerd, met fouten en gebreken weliswaar maar met enorme kwaliteiten, enorme moed en enorme verdiensten. Maar Le Pen bleef, slachtte zowat iedereen af die geschikt zou zijn om hem op te volgen en verzinkt in een verhaal van nepotisme dat elke dag pijnlijker wordt.

En zo komen we weer eens tot hetzelfde besluit. Ik volg als dertig jaar de "rechtse" politiek in binnen- en buitenland, en kan enkel maar besluiten: een partij als het Vlaams Belang is uniek. En daar mogen we best trots op zijn.

Frank Vanhecke

http://frankvanheckevb.skynetblogs.be/

Met dank aan lezer Louis H. die ons attendeerde op dit stuk

Het Belangske van Limburg moet helaas ook werken met de nieuwe generatie" journalisten" die van geschiedenis, aardrijkskunde of wetenschappen enkel afweten, dat het saaie begrippen zijn, zo mogelijk nog erger dan wiskunde.  Taal is ook lastig, maar kom, er zijn spellingprogramma's op het net, waar we kunnen op rekenen. En voor de rest : journalist of ober, zolang we maar centjes verdienen.

Een grappig stukje uit het Belang van vandaag :

China erkent enige man die twee atoombommen overleefde - In Japan is een 93-jarige man erkend als de enige persoon die zowel de atoombom op Hiroshima als die op Nagasaki overleefde.

http://www.hbvl.be:80/nieuws/in-de-rand/china-erkent-man-die-twee-atoombommen-overleefde.aspx

Wij zouden niet weten of Churchill lid zou geweest zijn van de BNP.

De voorzitter van die partij heeft alleszins heel wat argumenten voor die stelling

en de politiek-correcte Britten huilen van verontwaardiging.

Bekijkt en beluistert u even de video van 5 minuten door te klikken op onderstaande foto

Ward De Bever, bekend van teevee èn van de domste uitspraak aller historici ("ik geloof niet in de clash of civilizations”) heeft geen last van bescheidenheid. Vandaag eist hij in De Standaard “het succes van de inburgering op”. Wardje is blij dat zoveel “nieuwkomers” (let op de politiek correcte taal) zich aanmelden bij het onthaalbureau.
Volgens WdB is het dankzij hem dat de tienduizenden vreemdelingen die Vlaanderen jaarlijks binnenkomen (mede dankzij zijn partij) “het recht en vaak ook de plicht kregen om cursussen Nederlands en maatschappelijke oriëntatie te volgen”.

Let op het woord 'vaak', WdB kent blijkbaar niet de betekenis van dit nochtans eenvoudig woordje. Vaak staat voor veelvuldig, frequent en dat is nu juist NIET het geval in deze context. Immers, wat zeggen de cijfers: vorig jaar werden dankzij CD&V, Open! VLD, SP.a èn NVA bijna dertigduizend nieuwkomers binnengelaten. Daarvan stak slechts twee derden zijn neus binnen in zo’n onthaalbureau, een kleine helft sloot een inburgeringscontract af en een kwart behaalde een attest.

Zelfs de Nederlanders “hebben de inburgering intussen ontdekt” aldus een opgetogen WdB. Welk nut het heeft om een Nederlander maatschappelijke oriëntatie en Nederlandse les aan te bieden, blijft geheel onduidelijk.

Maar goed, volgens de NVA mag men spreken van “een bemoedigend resultaat”. Bemoedigend ? Uit de cijfers blijkt eigenlijk dat de grote meerderheid van de vreemdelingen vierkant zijn laars lapt aan de ‘inburgering’.

Zelfs in deze materie raakt WdB zijn kritische geest kwijt, wellicht een gevolg van zijn onweerstaanbare drang om opnieuw met CD&V “in bed te kruipen”. Vandaar ook dat hij - die beweert op te komen voor de Vlamingen - zonder scrupules laat optekenen: “De kansen van de bezitters van een inburgeringsattest zijn niet slechter dan die van onze eigen langdurig werklozen.”

Dàt is tenminste duidelijk,  Ward!

Filip de Man

Federaal volksvertegenwoordiger

Het blijft gonzen van de geruchten rond mogelijk malafide financiële handelingen door  Buza-minister Napoleon de Gucht.

Het onderzoek dat het Gentse hof van beroep heeft uitgevoerd naar de verkoop van (och arme) 2000 Fortisaandelen is afgesloten en pleit de minister vrij.  Had iemand iets anders verwacht ? 

Op de cruciale datum van vrijdag 3 oktober 2008 beslist de belgische regering de deal die afgesloten was met de Nederlandse regering te wijzigen en zij ontmantelt Fortis door het Nederlandse luik + ABN-AMRO te verkopen voor 16,8 miljard euri.  Op maandag 6 oktober wordt 75% van de belgische rest verkocht aan BNP-Paribas en tegelijk wordt de handel in het aandeel op de beurs geschorst voor meer dan een week.

Op die vrijdag 3 oktober hebben in het Fortiskantoor van Berlare, waar De Gucht burgemeester is, een aantal personen hun bankaandelen laten verkopen tegen de prijs die ze ervoor konden krijgen, zonder limiet, wat duidt op paniek.  Er was ook enig druk telefoonverkeer en de vrouw van de minister, politierechter Mireille Schreurs,  heeft 2000 stuks buitengekieperd.  Later vertelde de schoonbroer van de Gucht dat hij die verkoop had geregeld en dat het ging over het kapitaal van zijn oude moedertje.

Precies in de periode dat een parlementaire onderzoekscommissie er alles aan doet om de netwerken tussen politiek en justitie vooral niet bloot te leggen, pleit het gerecht de minister vrij van mogelijk misbruik van voorkennis inzake aandelenhandel. 

De ex-ministers Leterme en Vandeurzen van de CD&V bekenden halvelings dat er contacten waren met hun katholieke rechtvaardige rechters. De vrijmetselaar De Gucht ontkent tegen zijn vrijmetselende rechters van het Gentse hof van beroep met een stalen gezicht dat hij zijn ministriële kennis over het Fortisdrama aanwendde in eigen voordeel.  De Loge is zijn kasteel en de vrienden met het schortje beschermen mekaar door dik en dun.

In de Standaard wordt er vandaag aan herinnerd dat de minister een van de vier aandeelhouders is van de beursvennootschap Merit Capital,  in Berchem, een bedrijf dat handelt in aandelen en een aantal afgeleide producten, waar u terecht kan voor financiële adviezen, vermogensbeheer en kunst.  Daar is niets mis met dergelijke bedrijven. 

In de periode dat Fortis op instorten stond, zouden er verschillende telefoongesprekken gevoerd zijn geweest tussen een logevriend bij Merit Capital en de minister.  Ook op die fameuze derde oktober.  De Gucht zou toen (houd u vast) geïnformeerd hebben bij het bedrijf waarvan hij financier is (hij is teruggetreden als aandeelhouder) "hoe het met Fortis gaat ? " ... terwijl hij als lid van het kernkabinet de onderhandelingen volgde om datzelfde Fortis van de ondergang te redden. De pijnbank bestaat niet meer en de zaak is hiermede afgesloten.De minister gaat vrijuit.

Dat is een hele opluchting en ons geloof in de onkreukbaarheid van instellingen en politici is hersteld.

Savat

De regering 

U leest het bizarre en uniek verhaal van dit wereldfenomeen dat zich voordoet in het land B.  Volg de weg over deze brug.

De oppositie

Kerk wordt verplaatst om relaties met moslims te verbeteren

Als wij, domme burgers, verdomme, eens onze plaats zouden kennen op de maatschappelijke ladder, zou het voor de Grote Dames en Heren van het Beleid al een stuk makkelijker zijn om in rust en vrede voor ons Geluk te werken en tegelijk hun eigen zakken te vullen en hun privé zaakjes te regelen.  Op de maatschappelijke ladder, of beter nog er naast, om ze vast te houden.  En niet schudden noch wiebelen met die ladder, mestkevers !

Onze nationale Napoleon de Gucht heeft bij gebrek aan andere internationale vijanden van het moment, de oorlog verklaard aan de pauselijke nuntius van Vaticaanstad.  Is dit een oorlogsverklaring uit naam van het land B of als representant van de mannen met de voorschot van de Loge ?  Er is weliswaar scheiding tussen kerk en staat, maar als er verkiezingen op til zijn, stoppen we graag een pastoor tussen onze boterham. Dàt is een ouderwets vrijzinnig gebruik en de hoofdpaster uit Rome laat zich graag schofferen door moslims, wat zou hij bezwaar hebben tegen een bolwassing door een logebroeder uit Berlare ?

In Nederland werkt de regering gedurende weken aan een aantal maatregelen om de grote economische crisis te bestrijden (of dat iets zal uithalen, valt nog te bezien maar er gebeurt wat). In het land B houdt de regering zich onledig met het al dan niet aanpassen van een condoom over het Kruis van de paus.  

Er is ook overeengekomen dat de kleine poenpakker uit Berlare vrijuit gaat in de zaak van verkoop van Fortis-aandelen met voorkennis. Het ministertje had eerst verklaard niet getelefoneerd te hebben met het Fortiskantoor in zijn dorp, maar achteraf dan weer wel, zij het laat in de avond.  Dat gesprek ging echter niet over aandelen maar over een hypotheek voor zonemans, senator Jean-Jacques. 

Alles is in orde.  De crisis bestrijden, dat doen we niet, want die crisis lost zichzelf op.  De minister van financiën zegde het vandaag aan de pers : "Er zijn landen die oewat doen,  en oewij doen niets, oewant het is crisis..." Je gelooft je oren niet. En toen kwam nadien Joëlle Milquet voorbij, die er uitzag alsof ze al zeventien jaar ongesteld is, met de blaffende mededeling "Laat me gerust, ik oeweet niks"

Verdomme, wat is het fijn, in dit land een minister te zijn.

Ray

De Vlaams Belang-Vlottfractie in de Antwerpse OCMW-raad reageert op de hongerstaking van een 93-jarige vrouw die levensmoe is en vraagt om te sterven. Dit zijn steeds zeer delicate en persoonlijke overwegingen. De politiek heeft in dit land modaliteiten geschapen om euthanasie mogelijk te maken binnen bepaalde grenzen.  Moet de gemeenschap ingaan op elke individuele vraag tot levensbeëindiging ?  Het getuigt o.i. van politieke moed in deze sfeer van "alles kan en mag" in te gaan tegen dergelijke onherroeplijke vragen. Deze stelling bewijst bovendien dat de voor-en tegenstanders niet uitsluitend door godsdienstige overwegingen gescheiden worden. De vragen van leven en dood raken ons allen.

De redactie van Angeltjes

Het laatste Pat Condellpraatje

over de fijne, ongewenste Brits-Pakistaanse

advocaat Choudary : klikken op de foto

Het nieuwe burgerdom dat zich in de groenige randsteden ophoudt,  is graag solidair met het proletariaat waartoe het nooit behoord heeft, het kijkt vertederend neer op de brave en devote moslimgemeenschap en als de kindjes moeten ingeschreven worden, kampeert het graag enkele nachten voor de poorten van kwalitatieve scholen die niet ingenomen zijn door allochtone jongeren. Of het laat zijn plaats innemen door scouts die wat blij zijn dat kamperen op de straatstenen meer opbrengt dan oude kranten ophalen.  

De hypocrisie van de nieuwe burgerij kent vele gezichten. Vroeger was deze stand liberaal of katholiek, vandaag behoort hij graag tot het mengvorm-socialisme, dat figuren als Patrick Janssens voortgebracht heeft. Een middenstandszoon die school liep in het vrij onderwijs en later afgezwenkt is naar het administratieve socialisme van wetenschappelijke studies, gerichte reclameboodschappen, ijzeren korsetsyndicalisme en dat op 1 mei met een rood sjaaltje rond de nek luistert naar saaie toespraken over cijfers na de komma's. 

's Avonds worden de wervende boodschappen doorgespoeld met flessen Bordeaux, want rood is troef.   We kennen onze pappenheimers, hun misprijzen, hun ongeloofwaardigheid, hun hang naar macht en hun burgerlijke hypocrisie. Alles wat hun wereldbeeld verstoort, willen ze verloochenen, uitbannen en vooral verbieden.  Een maatschappij "leiden" is vooral verbieden. Over de partijgrenzen heen verenigen en verzamelen socialistische, liberale en christen-democratische burgers zich op de onderscheiden bestuurniveaus in Regimeclusters. Daarom dat zij ook de grote tegenstanders zijn van identiteit, omdat ze de hunne opgegeven hebben.

Hoe minder doordrongen iemand is door maatschappelijk engagement, hoe makkelijker hij of zij geneigd zal zijn, beleid te verwarren met het uitvaardigen van verbodsbepalingen.  Kijk naar Europa, dat bestuurd wordt door 27 niet-verkozen  commissarissen die een veertigtal domeinen bestrijken.  In de marge : officieel behoort hét grote beschavingsthema "migratie" niet nadrukkelijk tot iemands specifieke verantwoordelijkheid binnen de EU. Controleert u het maar langs dit bruggetje.

In Antwerpen is de situatie net zo inzake prostitutie.  Niet dat wij voorstanders zijn van georganiseerd prostitutiebezoek dat door de ziekenkas moet terugbetaald worden. De jarenlange pogingen om het ongebreideld tippelen in te perken, heeft de overlast in bepaalde wijken teruggedrongen maar zeker niet uitgeschakeld.  Toen is men overgestapt naar het opleggen aan prostitutieklanten van zogenaamde overlastboetes. Er zijn mensen beboet, die op zoek naar een parkeerplaats in de buurt van het Antwerpse Athenaeum, te traag reden en beschuldigd werden potentiële hoerenlopers te zijn.  Een man werd zelfs opgepakt, omdat hij met een zweem van waardering een jonge vrouw aankeek.

Hugo Coveliers is met deze materie al een tijd aan de slag en hij heeft vastgesteld, dat al wie beboet is en zich tot de politierechter wendt, niet alleen vrijgesproken wordt maar aanspraak kan maken op een rechtsplegingvergoeding. Niet voldoende om de echtscheidingskosten te vergoeden, maar het is een tegemoetkoming.

In hun complexe burgermansdrift om de maatschappij moreel te beschermen tegen ontucht, beroepen burgermannetjes als Janssens zich op een vorm van Fatsoensbeheer zonder wettelijke basis.  Een onschuldige poster met een wulpse pompiersvrouw rukt hij woedend van de muur in de kazerne bij de spuitgasten, om de eigen machtsplannen uit te voeren, dwingt hij vrouwen tot ontslag uit politieke functies en om de prostitutie te onderdrukken, maakt hij gebruik van verklikkersmethodes, die steunen op willekeur en interpretatie. 

Wij hebben nooit onze waardering voor Hugo Coveliers onder stoelen of banken gestoken, ook al zijn wij geen liberalen.  In gevallen als deze, steekt het legalistische en correcte standpunt van Coveliers schril af tegen het populistisch en hypocriet gedrein van het burgermannetje Janssens.

Ray

Bron : Het Nieuwsblad

.

Wij lopen niet met onze kalashnikov in de straat te vuren van enthousiasme als we de naam van de Navo horen uitspreken tijdens een zoektocht van die oorlogsmachine-in-vredestijd  naar een nieuwe baas.

De Navo is een van die veilige aanlegplaatsen voor politici die in eigen land uitgekeken zijn op hun openbare mandaten en hopen op internationale erkenning voor hun talenten. Een nieuwe benoeming van een secretaris-generaal wordt voorgesteld aan de dommige burgers als een eer voor hun natie. "Kijk nu eens, dommige burgers, onze Bleke-Man-met-druppels-onder-de-neus is uitverkoren als hoogste Piet zonder uniform bij de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie".

Achter de internationale schermen wordt hoofdzakelijk gespeurd naar een serviele kerel, die vooral geen blijk zal geven van persoonlijke inzichten, iemand die bij Poetin geen pootjelap zal doen, iemand die dus nooit Karel de Gucht mag heten.

De Navo heeft een Europese gérant nodig die op de winkel let, die door de militairen en de Westerse diplomatie opengehouden wordt en militair bewaakt door Amerika.  Een brave Europeaan die er verzorgd voorkomt, een beetje Engels spreekt (erg goed moet dat niet zijn, luister maar naar de huidige secretaris-generaal, Jaap De Hoop-Scheffer), die protocols respecteert en die bij officiële diners niet uitroept, dat er te veel zout in de soep is. 

In elke Navo-lidstaat vind je zulke figuren.  Het land B heeft er ooit twee geleverd : Spaak en Claes. Die laatste speelde zelfs piano.  Maar hij speelde ook vals en werd daarom teruggeroepen.

Nu over tot het ernstige nieuws van de dag : de Deense premier Rasmussen ligt goed bij alle Navo-lidstaten, behalve bij de Turken, Want die geloven dat Rasmussen zelf beledigende cartoons heeft getekend. En er is meer :

Turkije staat niet achter de kandidatuur van de Deense premier Anders Fogh Rasmussen voor de opvolging van Jaap de Hoop Scheffer als secretaris-generaal van de NAVO. Dat heeft een prominent Turks parlementslid dinsdag gezegd.

Rasmussen wordt gezien als de belangrijkste kandidaat voor de NAVO-post, die in juli vrijkomt. Maar Turkije heeft bezwaren tegen Rasmussen, zei dinsdag Suat Kiniklioglu, buitenlandexpert van de partij van premier Recep Tayyip Erdogan. Die bezwaren komen voort uit Rasmussens opstelling ten tijde van de Deense cartooncrisis, zijn veronderstelde verzet tegen Turks lidmaatschap van de EU en zijn houding ten aanzien van Koerden.

"Het is onacceptabel dat er iemand aan het hoofd van de NAVO zou komen te staan die in het verleden op botte wijze met onze waarden en geloofsovertuigingen is omgegaan", zei Kiniklioglu, verwijzend naar Deense cartoons van de profeet Mohammed, die in 2006 tot rellen leidden in de moslimwereld. Rasmussen sprak zich indertijd uit voor de vrijheid van meningsuiting.

Rasmussen zou ook gezegd hebben dat Turkije nooit lid zou worden van de Europese Unie. Denemarken zou daarnaast niet bereid zijn de uitzendingen van een Koerdische satellietzender te stoppen die volgens Turkije een propagandamedium is van Koerdische rebellen.

"Het is een problematische man", aldus Kiniklioglu. Volgens hem zou Turkije liever de Canadese minister van defensie Peter MacKay zien als secretaris-generaal van de NAVO. MacKay heeft echter al gezegd zijn huidige baan niet te willen opgeven.

In principe heeft Turkije het recht een veto in te zetten bij de benoemingsprocedure van een nieuwe secretaris-generaal. Maar benoemingen vinden traditiegetrouw plaats op basis van consensus. Het wordt volgens kenners dan ook erg lastig voor Turkije om zijn verzet vol te houden als de andere 25 landen achter Rasmussen blijven staan.

***

Een voorspelling ? De Turken zullen hun verzet  vermoedelijk opgeven en die toegeving zal als pasmunt gebruikt worden om hun toetredingsdossier bij de EU op te smukken.  Officieel heeft het een niets met het ander te zien, maar we weten hoe de internationale partituren mekaar beïnvloeden.  Wacht maar tot Obama in Ankara begin april zijn grote entrée zal maken.

En van Rasmussen zijn de Turken inmiddels verlost als kritische stem in Europa.

Ray