Net zoals in 1958 in Vlaanderen monseigneur De Smedt van het bisdom Brugge in een "herderlijk" schrijven (wat een bizarre uitdrukking, ho ja, hij richt zich tot de "schapen") de gelovigen opriep niet voor de Volksunie te stemmen want dat was doodzonde,  wordt in Groot-Brittannië anno 2009 deze stunt hernomen door de islam-likkende aartsbisschop van Traitorburry, Williams : "Als Jezus nu zou leven, zou hij niet voor de British National Party kiezen".  Neen, Jezus Christus zou verdorie de islam gesticht hebben, als je deze figuur volgt.  De afbeelding is een pamflet dat de BNP vandaag zondag zal verspreiden bij de Anglicaanse kerken die nog niet tot moskee zijn omgevormd, vandaar de Engelse tekst die vertaald zegt : "Judas-Aartsbisschop verraadt het gewone volk". De zwarte priester in de inzet van de foto is een collega van Williams die het vanzelfsprekend eens is.

Het FDF is bekommerd om de goede democratische werking van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest : er zijn namelijk te veel Vlamingen.

De Brusselse stedelijke regio van circa 1 miljoen inwoners telt 72 F en 17 NL parlementsleden. Over tien jaar zullen er nog 5% Vlamingen zijn, dit is niet houdbaar aldus de burgemeester van Sint Lambrechts Woluwe en voorzitter van het Front des Fanatiques. Ook de Brusselse regering wordt afgeslankt : 4 F ministers en een 1 VL.  De 19 randgemeentes blijven uiteraard bestaan, met hun 19 burgemeesters, schepencolleges en gemeenteraden. De democratie heeft hen nodig en de talrijke mandaten bieden een goede integratiegelegenheid voor de allochtonen uit de vele Prachtlanden die in Brussel hun vaste stek hebben gevonden.

In de federale overheid verandert er niets : het huidige overwicht van Frantaligen is een sociologische en culturele evidentie.

Bron : Onafhankelijk weekblad "Les flamins sont des boches"

De regering in Saudi-Arabië heeft vrijdag een veroordeelde moordenaar op een plein in Riyadh laten onthoofden. Na de doodstraf werd het onthoofde lichaam nog eens gekruisigd. Dat meldden de overheid en mensenrechtenorganisaties.

De man was onder meer veroordeeld voor de moord op een vader en zijn zoon eerder dit jaar, meldde het Saudische staatspersbureau SPA. Rechtszaken in Saudi-Arabië vinden meestal achter gesloten deuren plaats. Verdachten zijn vaak niet op de hoogte van ontwikkelingen in hun zaak. Veroordeelden horen pas over de executie op de dag zelf.

Praktisch alle terdoodveroordeelden worden onthoofd, maar dat het lichaam daarna wordt vastgebonden of vastgenageld aan een kruis is zeldzaam. In het Arabische koninkrijk is de streng-islamitische wetgeving (sharia) van kracht.

@ de Telegraaf

PST ... Afhankelijk van de politieke, religieuze en identitaire aanhorigheid van de dader is bij ons  de strafmaat een ietsje lichter. In het Prachtland Arabië  heerst mensonterende wreedheid, in het Westen partijdige onnozelheid, beoefend door een karikaturale justitie. Monseigneur Luc van Balberghe heeft hierover zonet een scherpe analyse gepubliceerd. U weet het intussen : onze bruggetjes zijn geel-zwart.

Vandaag is het dag op dag 49 jaar geleden dat literatuurmonument en Antwerpenaar Willem Elsschot overleed in de leeftijd van 78 jaar. Tijd om in alle ingetogenheid terug te denken aan het niet in te schatten verlies dat zijn heengaan voor Vlaanderen betekende. Als schrijver produceerde hij werken op topniveau, die in talen allerhande mondiaal hun weg vonden. Aldus Antwerpen, en bij uitbreiding Vlaanderen,  op de wereldkaart zettend. 

Wij eren hem des temeer omdat de weg van deze zachte anarchist en volbloed humanist met non-conformistische trekjes niet steeds over rozen liep. In Nederland en Engeland had men heel vroeg zijn weergaloos talent ontdekt. In onze eigen contreien genoot hij veel later erkenning. Literatuurminnend Vlaanderen ging ook niet steeds even zachtzinnig om met dit wereldtalent. Na een fout begrepen gedicht kwam hij ooit in een wolk van verdachtmakingen, kwaadsprekerij en afgunst terecht, wat tot gevolg had dat het merendeel van zijn vrienden en kennissen hem de rug toekeerde. Het duurde jaren vooraleer het getij keerde en toch is zijn palmares indrukwekkend:

-de Prijs der Vlaamse Provinciën

-de Driejaarlijkse Staatsprijs van België

-de Nederlandse Constantijn Huygensprijs

Postuum werd hem dan nog ter bekroning van zijn schrijversloopbaan de Vijfjaarlijkse Staatsprijs voor Vlaamse Letterkunde toegekend in het jaar 1960, het jaar van zijn afsterven.

Met Willem Elsschot ging de grootmeester van de beeldspraak heen, de man van het grote, kleine oeuvre met de tot het allerbelangrijkste gereduceerde schrijfstijl.

De legende wil dat dichters nooit sterven. Willem Elsschot was dichter én prozaschrijver En nog veel meer. Voor ons zal hij nooit verdwijnen. Nooit ofte nimmer.

Raymond

Met dit artikel sluiten wij de reeks over Willem Elsschot door Raymond af. Onze medewerker verlaat echter Angeltjes niet.  Er komen van hem nog andere besprekingen en/of kennismakingen aan de beurt met Nederlandstalige auteurs. Inmiddels onze oprechte dank aan Raymond voor zijn opzoekingen waarvan hij ons de uitkomsten in zijn beheerste stijl aanbood.

Op deze vijftigste dag na Pasen, de laatste dag van de paastijd, wordt in de chistelijke kerken herdacht, dat de Heilige Geest neerdaalde over de apostelen.

Deze geschiedenis wordt beschreven in het Nieuwe Testament. Op wat later de Eerste Pinksterdag is gaan heten, gebeurde concreet het volgende. De gelovigen waren in een huis bijeen toen er binnen plotsklaps een geluid van een grote windvlaag zich voordeed en er een soort vlammen verschenen die zich boven de hoofden van de aanwezigen verspreidden - beter bekend als "vurige tongen". De gelovigen werden met de Heilige Geest vervuld en begonnen buiten het huis op luide toon het evangelie in allerlei vreemde talen te verkondigen met als gevolg dat er een grote massa mensen afkomstig uit allerlei windstreken op hen afkwam. De apostel Petrus nam vervolgens het woord en hield een lange toespraak waarna zich ongeveer drieduizend mensen  bij hen aansloten.

Tevens wordt de geboorte van de (katholieke) kerk herdacht. In tegenstelling tot Kerstmis en Pasen kent Pinksteren tegenwoordig geen wereldse uiterlijkheden meer. Oude gebruiken zoals vanuit de nok van de kerk duiven loslaten en vurige ballen en bloemen naar beneden werpen, zijn in de loop der tijd verloren gegaan.

 http://www.beleven.org/feest/pinksteren

Onze Manten weet van Wanten : Kleer & Matil

Poor whites applying for food-aid, housing told by black social workers: 'you whites can suffer now...'

Arme blanken die in Zuid-Afrika beroep moeten doen op voedselbedeling en huisvesting, worden door zwarte sociale helpers toegesnauwd : "Jullie blanken mogen nu lijden."

Eigenlijk zijn wij stikjaloers op die man : hij ziet er uit als een filmster (allez, een beetje toch), hij is beschaafd en ernstig en hij woont verdorie in de mooiste stad van Vlaanderen. Bovendien is hij politiek zo incorrect dat hij de meest correcte politicus van het land is.  En moeten wij nu reclame maken voor die man ? Gratis nota bene, want in de sperperiode is alles voor noppes.  Dat is misschien een goede slogan voor de traditionelen volgende keer : "Bij ons, alles voor noppes" en daaronder dan CD&V, VLD, sp-a, enz. Kom, genoeg geleuterd : klikken en kijken. In Breughe zeggen ze "klékk'n en kikk'n"

Paul Meeus -  Fractievoorzitter VB Turnhout

8ste plaats Vlaams Parlement  (Antwerpen)

Wij dachten gelezen te hebben in de vrolijke gazet de Morgen, dat uit solidariteit met de ontslagen pesoneelsleden, de columnisten en andere beste pennen van Vlaanderen, gedurende een maand hun azijnpis zouden inhouden. Wij dwaalden.

Vandaag is het al afgelopen met de solidariteit van Hugo Concentratiecamps.  Hij produceert, wellicht geïnspireerd door het Pinkstergebeuren, zijn versie van een "Lijdensverhaal". Wij kunnen u niet met een bruggetje bij deze pennenvruchten brengen, want zij verschijnen als echte primeurs enkel in de gedrukte versie, die ons bereidwillig toegestuurd werden door een attent lezer.

En, u kan het raden, de pennenvrucht -de smeuïge dadel zo u wil- gaat over de huiveringwekkende politici van rechts. De vernielers van onze beschaving, de moordenaars van de democratie, de graaiers en bedriegers van de mensheid. U kent ze ongetwijfeld, want hun lof wordt hier regelmatig bezongen. 

Hugo Concentratiecamps noemt enkelen bij naam : de blonde, blaffende geverfde toeter Geert Wilders die hij omschrijft als "pervers tot in de kut". Het is niet direct onze taal, wij citeren een van de beste pennen van Vlaanderen.

En Gerolf Annemans die ongegeneerd zijn gedacht mag zeggen over de invasie van vreemdelingen. "Niemand protesteert, de camera bleef draaien" (Hugo is ook technisch een beetje achterlijk).  En Jean-Marie Dedecker is een gierkar, alhoewel Catherine Moerkerke bij VTM hem toelacht als ware hij een poedel.

Concentratiecamps spuit als the Old Faithful in Yellowstone zijn misprijzen uit over het verlies aan fatsoen, ethiek en welvoeglijkheid.  "Democratie is een lijdensverhaal".  Als ik dat lees, ben ik blij het niet te moeten aanhoren uit de bek van deze man met zijn geaffecteerde, onnatuurlijke tristesse. De bewaker van de zedelijkheid die er zelf op los hoereert en boeleert met een woordenschat om Herman Brusselmans jaloers te maken.

Concentratiecamps omschreef ten tijde  van de Amerikaanse presidentsverkiezingen de gemartelde oorlogsheld McCain als "een zak cement".  Vandaag is hij op zoek naar "een leider met de glans van een oude viool". Hij heeft ongetwijfeld naar de koningin Elisabethwedstrijd gekeken dezer dagen.

Wilders leeft al jaren ondergedoken en is 24/24 en 7/7 onder bewaking, omdat de vrienden van Concentratiecamps hem naar het leven staan.  Annemans ontvangt doodsbedreigingen omdat hij zijn kritiek geeft op de multicriminele maatschappij.  Heel de wereld kreunt onder het geweld en de opdringerigheid van een als godsdienst verpakte terreur.  Daar mag echter door democratisch verkozenen niet over gesproken worden uit naam van de welvoeglijkheid. Althans volgens een man die er zelf uitziet als een zak aardappelen.

Ray

  

 

Het zoveelste socialistische gesjoemel wordt door het Rekenhof blootgelegd in een verslag met betrekking tot gelden die bestemd waren voor de slachtoffers in Sri Lanka na de tsunami.

Het is een ingewikkeld verhaal met als centrale figuur de socialistische minister voor Biza van het Waals Gewest, Philippe Courard en verder de sjoemelbaron, ex-minister Didier Donfut (deze maand tot ontslag gedwongen nadat gebleken was dat hij zich maandelijks onterecht 11000 euri liet uitkeren), Michel Daerden (de boemelbaron) en onrechtstreeks Anne-Marie Lizin (de socialistische graai-barones, die opgenomen werd in spoed toen ze vernam dat graaien niet langer kon). 

Er wordt heen en weer geschoven met gelden bij "Wallonie pour Asie" en de VZW "Hôpitaux Solidaires", op hetzelfde adres in Hoei (Huy) waar Lizin haar exuberante onkostennota's indiende. Op zeker moment schakelt men een studiebureau Sri Lanka in, waar het Rekenhof zich vragen bijstelt.

Bovendien worden al de acties uitgevoerd van op het kabinet van de minister van binnenlandse zaken Courard, wat maakt dat er van controle nauwelijks sprake  is, zegt het Rekenhof.  Er worden betalingen verricht zonder onderliggende stavingsdocumenten.  Een bedrag van bijvoorbeeld 55000 euri wordt overgemaakt aan Hoei zonder duidelijke bestemming.  Maar ook andere betalingen roepen vragen op. Het Rekenhof is een deftige instelling, die zelden zwaar uithaalt in haar beschrijvingen.  Als er "vragen rijzen" bij de auditors van het rekenhof, wees zeker, dat er dan wat aan de knikker is.

Uit de verwarde "boekhoudingen" blijkt dat 22% van de gelden besteed worden aan eigen onkosten, daar waar een gelijkaardige vereniging 7% onkosten berekende.

Eind 2008 zijn de ministers Courard en Donfut naar Sri Lanka gevlogen om de resultaten te gaan bekijken van hun giften.

Wie meer wil weten over deze zoveelste socialistische sjoemelaffaire kan het vervolg HIER lezen

Ray