Een taboe-onderwerp na 7 juni
Wij nemen het risico afgebrand te worden door een aantal mensen, die onder invloed van enerzijds de verkiezingsnederlaag van Vlaams Belang en anderzijds de grote sprong voorwaarts van de Grote en de Kleine Tjevenpartij, door een alochtonen-onderwerp aan te snijden.
Neen, het gaat niet over de pocket van Mohammed, alhoewel, onrechtsreeks een beetje : de resultaten van de verkiezingen in Brussel. Tenez-vous bien, mesdames et messieurs, het is niet omdat u uw papaplu opent, dat er geen regen meer valt.
Niet toevallig was de linkerzijde de drijvende kracht achter de invoering van de beruchte ‘Snel Belg’-wet en het vreemdelingenstemrecht. Met de massale inzet van allochtonen hoopte de linkerzijde immers haar afkalvende kiezersreservoir aan te vullen. Voor de Franstaligen kwam daar nog bij dat zij in de inzet van het allochtonenleger een middel zagen om de Vlaamse aanwezigheid in Brussel verder terug te dringen. Niet zonder reden verklaarde PS-Kamerlid Claude Eerdekens dat de Commissie Naturalisaties – waarvan hij jarenlang voorzitter was – “meer voor de verfransing van Brussel heeft gedaan dan alles wat de Vlaamse overheid in het werk heeft gesteld om zich daartegen te verzetten.” (Le Soir, 09.02.2001)
De impact van ‘de allochtone factor’ werd voor het eerst zichtbaar bij de vorige gewestraadsverkiezingen (2004) toen de Parti Socialiste in Brussel een historische monsterzege behaalde. Niemand minder dan PS-kopstuk Phillippe Moureaux gaf toen toe dat die overwinning voor een belangrijk deel te danken was aan wat ‘de allochtone factor’ wordt genoemd. Het bleek toen zonneklaar dat de allochtone kandidaten massale steun konden genieten uit de eigen bevolkingsgroep.
Het was dan ook voorspelbaar dat vijf jaar en tienduizenden ‘Nouveaux Belges’ later de competitie in multiculturaliteit voorgoed zou losbarsten, wat duidelijk bleek uit de samenstelling van de lijsten. De PS werd daarbij deze keer overigens naar de kroon gestoken door het cdH. Op de cdH-lijst voor het Brusselse parlement stonden liefst 32 kandidaten van allochtone origine, waarmee de partij van Joëlle Milquet het nog beter deed dan de PS, die op 72 effectieve kandidaten ‘slechts’ 26 kandidaten van allochtone afkomst opvoerde.
De verkiezingsresultaten zijn ondertussen bekend en bevestigen de steile opmars van de ‘nouveaux Belges’ door de Brusselse instellingen. Van de 21 PS-kandidaten die op 7 juni verkozen werden, zijn de ‘Nouveaux Belges’ (met 12 gekozenen) in de meerderheid. Bij het cdH zijn 5 van de 11 gekozenen van allochtone origine. In totaal werden 21 ‘Nouveaux Belges’ op Franstalige lijsten verkozen. Dat zijn er ondertussen méér dan er Vlamingen in dit parlement zetelen.
4 reacties op dit bericht
dat er
Ovi
Niet te begrijpen
There is something rotten... maar iedereen slikt het ?
Één reden te meer...
Moest zich zoiets in Vlaanderen voordoen dan was er al lang oorlog, zeker weten.
Eens zien of B DeWever DeWever blijft of zal veranderen in B DeBever.