Parbleu ! Jo van Damme !
Jo van Damme behoort al zeer lang tot onze favoriete columnisten, net zoals Koen Meulenaere van Knack. Van Damme schreef jaren geleden tv-kritieken waar wij elke week hunkerend naar uitkeken. Hij was de moderator bij de televisie-uitzendingen van de Rechtvaardige Rechters en presenteerde op Canvas quizzen en spelletjes met zijn gedegen présence en afstandelijke humor. Van Damme behoort uiteraard tot het progressieve poco-kamp, waar hij ijverig meekrabbelt als tweede violist, maar lieve god, wij zijn breeddenkerder dan heel het linkse amateurorkest bij mekaar. Bij ons hoeft niemand zich te verschuilen als Vincent Gounod om gewaardeerd te worden. In zijn column vandaag in de Standaard heeft Van Damme het over Terzake en de Nieuwsredactie. Een fragment, maar gebruikt u vooral ons bruggetje naar de volledige tekst (en voor de stripverhalenlezers, sorry, als het weer te lang is).
'Twee Oekraïense broers die twee jaar geleden de Gentse Simon Wijffels neerstaken zijn schuldig bevonden aan poging tot moord', stak Rottey van wel. Deze zin kreeg hij nog op een vrij neutrale toon over zijn lippen. Vanaf dan kreeg hij het moeilijker om het sangfroid te bewaren. 'Van de jeugdrechter kregen ze daarvoor... een berisping.'
Hier laste Emmanuel een korte, maar betekenisvolle pauze in, ook al om een en ander in de hersenpannen van de kijkertjes te laten doordringen. Dan fronste hij vervaarlijk met de wenkbrauwen en flapperde theatraal met zijn armen langs zijn lichaam, hiermee gestalte gevend aan gevoelens van moedeloze verbijstering.
'U hoort het goed', stelde hij (maar kennelijk tegen beter weten in, want hij herhaalde vervolgens wat hij daarnet al eens gezegd had). 'Een jongen wordt neergestoken, wordt levensgevaarlijk gewond, blijft getraumatiseerd achter en de daders komen er vanaf met een berisping. Is dàt rechtvaardigheid?'
Na deze inleiding kon je als kijker het antwoord wel ongeveer raden, maar voor de aardigheid wilde je toch eens weten hoeveel er straks nog zou overblijven van jeugdrechter Mieke Dossche. Die was naar de studio gekomen om de stelling te verdedigen dat het bij Justitie niet allemààl incompetente knoeiers zijn.
Tevens zou ze op het detail wijzen dat de twee Oekraïense broers toch 10 en 16 maanden in een jeugdgevangenis hadden gezeten alvorens ze (op bevel van Vreemdelingenzaken) het grondgebied verlieten. Misschien was het ook interessant om eens uit te leggen hoe het jeugdrecht werkt, scheen die mevrouw Dossche bovendien te denken. Dat was verkeerd gedacht.
Ten eerste ging de gaste uit van de foute veronderstelling dat voornamelijk zij het woord zou voeren. Ten tweede wilde Rottey het aantal leden van de Facebook-groep 'Stop de onderbreekcultuur op de VRT' nog gevoelig opvoeren. Ten derde had hij zich voorgenomen om helemaal tegemoet te komen aan het gesundes Volksempfinden dat het liefst soep wil koken van alle criminelen en rechters samen.
'Een berisping, wat ìs dat nu concreet?' vroeg Emmanuel. Hij gooide daarbij zijn armen nog net niet in de lucht. 'Krijgen ze van de rechter een briefje waarop staat: jullie zijn stout geweest?' Aandachtige waarnemers smaakten een vleugje sarcasme. Mevrouw Dossche besloot dat evenwel te negeren en probeerde nog een keer uit te leggen dat jeugdrecht niet als voornaamste doelstelling heeft dat tuig in de vergeetput te gooien, maar zo mogelijk weer op het rechte pad te brengen. Ja, zij wordt tenslotte betaald om dat te zeggen.
Het strookte in geen geval met Rottey's zienswijze. 'Poging tot moord en die gasten lopen los?' 'Is dat een signaal aan de bevolking?' 'Zou u niet beginnen om een beetje beter te gaan communiceren?' onderbrak hij nogmaals Bossche, die - het kan een verkeerde indruk zijn - net op dat moment iets probeerde te communiceren.
Het was onderhand duidelijk dat haar verdere antwoorden zijn vraagstelling en de vlotte voortgang van het programma slechts zouden hinderen. 'En hoe voelt de familie zich, denkt u?' 'En die schadevergoeding, dat komt ook uit onze zak hé, vergeet dat niet!' 'Een berisping dat is geen straf, ge geeft het toch zelf toe?' 'En zwijg als ik u een vraag stel.'
Omdat ik thuis nog met een verouderd tv-toestel werk, was het niet mogelijk om onder het schedeldak van Rottey te kijken, maar het mag niet worden uitgesloten dat hij op dat moment aan maatregelen dacht die wellicht méér indruk zouden maken op jeugdige criminelen, gaande van 56 sterren op hun gezicht tatoeëren tot dwangarbeid op de redactie van Terzake.
Het wordt echt tijd dat het vakantie is.
Jo van Damme
1 reactie op dit bericht
Natuurlijk !
De stijl lijkt op die van Savat maar de boodschap komt wis en zeker van de marketeer. En durven dat die laat doen!
Lucky zegt: sommige politici hebben er ook keihard aan gewerkt. Aan wat zou ik niet weten, maar keihard hebben ze er aan gewerkt.