1 Mohamed, een rolmodel ?


Bij de trouwe moslims geniet Mohamed van een meer dan positieve reputatie. In het christelijke Westen daarentegen wordt hij gezien als valsaard, bedrieger, barbaar, rover, onnozelaar en ander moois. Het lijkt wel of er twee Mohameds bestaan : de Mohamed die gefascineerd is door het voorbeeld van een tedere en gevoelige Jezus, en de Mohamed van Medina : haatdragend, wreed en uit op veroveringen. En het is nu juist die tweede Mohamed die kritiekloos aanbeden wordt door de moslims. De ganse politieke constructie van de islam, de organisatie van het erbij horend rechtssysteem en van het dagelijkse leven hebben als basis het leven van de profeet in Medina in de periode tussen 622 en 632.
Het feit dat sommige moslims geen probleem hebben met de ‘liquidatie’ van goddelozen en godlasteraars komt omdat zij zich baseren niet alleen op sommige verzen uit de koran maar ook op het voorbeeld door Mohamed zelf gegeven. Zachtmoedigheid kwam er niet aan te pas als er moest opgetreden worden tegen de vijanden van de islam. De vroege biografieën van de profeet staan vol met de beschrijvingen van de bloedbaden aangericht door de profeet. Moderne ‘islamitische’ biografen daarentegen zijn zich bewust van de gevoelens die de daden van Mohamed oproepen bij westerlingen en proberen de politiek geïnspireerde moorden zoveel mogelijk uit te vlakken.
Het westerse denken, beheerst door het beeld van een kuise en zachtmoedige Jezus, kan onmogelijk spiritualiteit associëren met beelden van geweld, wraak en sensualiteit. Een profeet die openlijk toegeeft dat hij houdt van vrouwen en parfums, die moordpartijen toelaat -al houdt hij ook van bidden- maakt weinig kans om te kunnen rekenen op de goedkeuring door een westerse mentaliteit die eeuwenlang gevormd werd door de evangelische tradities. Gandhi en de Dalai Lama zijn wel aanvaard door het Westen omdat zij een universele spiritualiteit vertegenwoordigen, gebaseerd op mededogen en het afzweren van geweld. Mohamed zal door niet-moslims nooit kunnen gezien kunnen worden als een echte man van God.
.
Naar Anne-Marie Delcambre - vertaling Regus Patoff















4 reacties op dit bericht
de sossen beginnen raar te doen
eerst willok, nu jansens
Waas alternatief voor Oosterweel?
Optrekken huwelijksleeftijd bevordert integratie allochtonen"
Ankara
Sinds de islamitische "Recht en ontwikkeling" AKP partij voor het eerst de controle verwierf over de Turkse staat na de verkiezingen van 2002, onder de leiding van AKP voorzitter Recip Tayyip Erdogan [uitgesproken air-doh-wan], zijn de Turken stap voor stap en onverbiddelijk verhuisd van de voordien pro-Westerse Moslim democratie naar het radicale islamitische kamp bevolkt door gelijkgezinden zoals Iran, Syrië, Hezbollah, Al-Qaida en Hamas.
Verleden week verliet Turkije officieel de westerse alliantie en werd een volwaardig lid van de Iraanse As. Dat schreef Caroline Glick op 20 oktober 2009.
Het klinkt nogal gek, maar weet iemand hierover(al) iets meer?
http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=9481
De streken van....
1) Op z'n dertigste was hij het beu om nog te werken, en hij hing drie jaar "de leeghanger" uit.
2) Op zeker ogenblik, schoot hij "in de Franse colère", gooide àl de tafeltjes (beladen met munten) van de geldwisselaars omver en joeg hen uit de tempel.(*)
* een tempel werd toentertijde voor allerlei zaken gebruikt, niet alleen om te bidden.
3) Omdat hij niet alleen wilde lanterfanten, overhaalde hij ook 11 vissers om héél hun zooitje, inclusief hun wijf en kinderen, achter te laten en hem te vergezellen.
4) Ook de snotneus Johannes werd overhaald om zijn ouders in de steek te laten en een leven van "niksen" te leiden.
5) Omdat het oog "wat wilde", zorgde hij ervoor om een schare "rammeneeltjes avant la lettre" in hun kielzog mee te lokken.
6) Volgens teruggevonden geschriften, (die men het "Evangelie van Maria van Magdala noemt) de Dode Zee rollen genoemd, doch niet geklasseerd als Evangelie, (omdat ze NIET pasten in het zogenaamd : goddelijk verhaal) had hij toch wel een verhouding met haar :meermalen staat in die teksten dat hij haar op de mond kuste en haar liefhad.
7) Zacht was hij ook niet tegenover de homo's: "Een man die bij een àndere man aanligt, is een gruwel in de ogen van de Vader"
8) Idem voor degenen die eens "naast de pot pisten" :"Wee degenen die ergernis geven, men zou hen, met een molensteen aan de hals, in de diepte der zee moeten werpen".
9) Hij moedigde ook de "zatlappen" aan: Op de bruiloft in Canaân, veranderde hij water in wijn, niettegenstaande dat de meeste gasten reeds àl de wijn opgezopen hadden.
10) Hij keurde ook de belastingen goed: "Geef Caesar wat Caesar toekomt, en god wat god toekomt"
Dat zijn er al tien die mij zomaar te binnen schieten, met nog eens na te denken, zijn er waarschijnlijk nog een stuk méér.
En àl dat...in amper drie jaar tijd; wat dus aangeeft dat hij...
(in navolging met die zatte korpschef in Gent) "Ook maar een mens was".