Voormalig Vlaams minister van Onderwijs en ex Vlaams parlementsvoorzitter Marleen Vanderpoorten pleit voor meer Frans voor Vlaamse kinderen. "Laat Vlaamse kleuters er al mee kennismaken. En maak van Frans een verplicht vak in het hele basisonderwijs" zegt ze zaterdag in Het Laatste Nieuws.
Marleen Vanderpoorten versus Mieke van Hecke
Vanderpoorten gaat in tegen het pleidooi van Mieke van Hecke van het katholiek onderwijs, om desnoods alle andere vakken te laten wijken voor het Nederlands. "We moeten zorgen dat elk kind op zijn twaalfde zo goed Nederlands kent dat het niet kansloos start in het middelbaar onderwijs", zegt Van Hecke, voornamelijk verwijzend naar kinderen met een andere thuistaal dan het Nederlands. Dit is een redelijk standpunt, dat wij kunnen bijtreden, voor zover het niet veralgemeend wordt en de eigen Vlaamse kinderen benadeelt, inzake algemen vorming.
"Voor die groep is het Nederlands eigenlijk al een tweede taal. In die zin volg ik Mieke Van Hecke", zegt Vanderpoorten. "Maar voor alle Nederlandstalige kinderen zeg ik: breng hen zo snel mogelijk zo veel mogelijk Frans bij. En doe er iets later ook maar Engels bovenop. Drietaligheid: voor minder kan je in het Europa van 2009 toch niet gaan?". Frans is nu pas officieel verplicht vanaf het vijfde leerjaar.
De modieuze dochter van een flamingantische vader
Hierbij gaat de gewezen Vlaams onderwijsministerin en ex-voorzitter van het Vlaams parlement volledig voorbij aan het principe dat je een vreemde taal pas behoorlijk aanleert, nadat je de basisregels qua woordenschat, spraakkunst en stijl van de eigen taal onder de knie hebt. Woordjes nawauwelen is wat anders dan een taal kennen. Taalgevoel dat bezit je in aanleg of je bezit het niet en velen hebben het niet.
Vanderpoorten stamt uit een Vlaamsgezinde en liberale familie die weinig culturele overeenkomst had met de talrijke franskiljonse kernen in de vroegere liberale partijen. In het Liberaal Vlaams Verbond was vader Vanderpoorten een behoorlijke flamingant.
Dat uitgerekend zij deze dwaze idee lanceert, heeft vooral te maken met de modieuze belgische tendens om al wat Vlaams, en bij uitbreiding Nederlands is, te verbannen naar een ondergeschikte positie, uit naam van grote Europese of universele waarden : onze taal en onze cultuur zijn oudmodisch en onbelangrijk. In de Kamer riep de liberale ministerin Turtelbaum vorig jaar tegen Filip de Man van Vlaams Belang, dat hij terug verlangde naar de tijd van "De Heren van Zichem". Met de huidige stelling van Marleen Vanderpoorten om het Frans in Vlaanderen vanaf de kleutertijd in te voeren, breekt de tijd van voor "De Heren van Zichem" terug aan.
Dat hiermede de Franstalige imperialisten in de kaart gespeeld wordt, kunnen de moderne belgische Vlamingen niet eens bevatten, omdat zij geen cultuurhistorisch besef hebben.
Vlamingen, stop met jammeren en janken
Wat we nu gaan schrijven, zal een aantal gevoelige zielen verontwaardigd laten janken. Het zij zo, de waarheid is vaak om te schreien. Vlaanderen beschikt niet over een traditie van degelijke taalbeheersing van het Nederlands. Daar is de gewezen minister voor onderwijs, Marleen Vanderpoorten, een stuk mede voor verantwoordelijk, alhoewel zij dat zal ontkennen.
Het Nederlands in Vlaanderen is besmet door (ondermeer) oneindig veel gallicismen. Wij weten allen hoe dit komt : de jarenlange overheersing van het Frans, de korte tijd dat wij nog maar over volledig onderwijs in eigen taal beschikken, het nog steeds in zwang zijnde vertaalvlaams dat de openbare besturen tot op de dag van vandaag er op nahouden en de recente ophemeling door dwaze cultuurloze politici, genre Patrick Janssens, van het dialect.
Bekijkt u een notarisacte uit Nederland en vergelijk deze met het ingewikkelde gewauwel uit Vlaanderen. Welke vooraanstaande Vlaming spant zich in om aan die taalvervuiling wat te doen ? Ik zal er een noemen, en hij behoort niet tot onze politieke stal : Jozef Deleu van Ons Erfdeel. En wie nog meer ? U roept maar.
Jammeren dat de Franstaligen ons uitlachen met onze dialecten, daar zijn wij primussen in. Hinniken als boeren met kiespijn als een Nederlander zich verbaast over de slordige manier waarop wij in Vlaanderen omspringen met onze gemeenschappelijk taal, dat kan ook altijd rekenen op instemming. Maar wie doet er wat aan ?
De Vlaming is een geboren jammeraar. Klagen dat het land B hem behandelt als Boerke Naas maar wel de partijen ondersteunen die hem in de rol van Boerke Naas behouden. Jammeren dat zijn taal niet gewaardeerd wordt, maar er zelf mee omspringen als een kat met de muis.
Vlamingen kunnen de Zwitsers van de EU zijn
Met de honderdduizenden vreemdelingen in dit land, die onze taal verhaspelen en verkleuteren zullen wij onze cultuurtaal niet hoger tillen. Bovendien heerst er in het onderwijs een schaamtepolitiek ten overstaan van correct Nederlands. Dialectspreken wordt ervaren als "tof" en een leraar die het trieste verkavelingsvlaams promoveert, wordt scheef aangekeken door collega's, directie en leerlingen. Nederlands wordt behandeld als een vieze ziekte.
In plaats van te ijveren, in deze zichzelf verloochenende maatschappij, voor een herwaardering van onze taal, komt de VLD aan met het ronduit ridicule standpunt Frans in te voeren van de kleuterschool af.
Niemand moet ons overtuigen van de noodzaak vreemde talen te beheersen. Binnen Europa neemt Vlaanderen een centrale economische positie in met wijdvertakte internationale contacten. Vlamingen moeten de Zwitsers van de EU zijn met Engels en Spaans als wereldtalen, aangevuld met Duits en desnoods Frans. Geschraagd door een grondige beheersing van onze moedertaal.
Als wij ons over iets moeten druk maken, dan is het over de laksheid in het onderwijs, ten overstaan van onze eigen taal, hét communicatiemiddel binnen een gemeenschap. De talloze vreemdelingen die hier aanspoelen moeten geen Brugs of Antwerps leren maar Nederlands en wij met zijn allen moeten zorgen dat onze taal, waar generaties voor ons voor gezwoegd hebben opdat ze zou overleven, gerespecteerd wordt. Door onszelf in de eerste plaats.
Wie zijn eigen taal niet kent, dwaalt als een dakloze door de samenleving.
Marleen Vanderpoorten, de gewezen onderwijsministerin, de gewezen voorzitter van het Vlaams Parlement, gedurende jaren de meest verdienende politicus van het land, met een jaarinkomen van 342.000 euri, zou zich moeten schamen voor een dergelijk voorstel.
Ray
