Kippenvelmomenten kennen wij niet : dat is iets voor kiekens. Adrenalinestoten daarentegen zijn ons niet vreemd : chemische opstuwingen, veroorzaakt door verontwaardiging.
Een glorieus moment van opstuwing deed zich in het weekeinde voor toen we een vraaggesprek lazen met Maurice Lippens, die wij hier gemeenzaam gedurende lange tijd Graaf Lipmans genoemd hebben, omwille van zijn status en zijn slabberlip. Dames, zegt het u iets, een grafelijk slabberzoentje ? Vermoedelijk komt u niet in aanmerking, hoor, want deze blauwbloedige zou mogelijks andere interesses hebben. Maar dat zijn burengeruchten. Wij spelen op de graaf en als het even kan ook op de bal.
Na de fenomenale crash van Fortis, waarbij miljarden euri zijn verdwenen in onbekende putten en zakken, honderdduizenden mensen, families en bedrijven aanzienlijke verliezen hebben ondergaan, zou je van de kant van de hoofdverantwoordelijke verwachten, dat die misdadiger zich nooit en nergens meer openbaar vertoont. Hij heeft het land B meegesleurd in zijn val (en het land B, tot nader order, dat zijn ook wij, zelfs als we het niet graag hebben), hij heeft de politici gedwongen tot ingrepen op een gespecialiseerd terrein waar die sukkels niet veel van afweten en de belastingbetalers draaien nog jaren op voor het opruimen van de financiële excrementen van Graaf Lipmans.
Zegt u mij, dat het niet waar is en ik verwerk een nieuwe stoot adrenaline, speciaal voor u.
In een normaal land wordt zo'n adellijke Al Capone veroordeeld en opgesloten als Publieke Vijand. In een minder beschaafd land wordt hij discreet geëlimineerd. In het Zimbabwe van Europa, het land B, wordt de misdadiger na één jaar stilzwijgen, geïnterviewd door de gazetten en de radio. "Oewist met u, graaf Lipmans, zijt ge er al bovenop ? Het is nogal wat geweest, nietwaar, wat heeft u moeten doorstaan ..."
Waarop de afgrijselijke, arrogante, nobiljonse klootzak antwoordt, dat ook hij een slachtoffer is van het débâcle. Met zijn vieze vinger (want alles aan die vent is vies natuurlijk) wijst hij naar de regering Leterme en naar de Nederlandse regering : alsof dat onbekwame zootje de oorzaak zou zijn van de ellende. Niet de hoogheidswaanzin, de hebzucht, de goklust en de zelfoverschatting van Lipmans liggen aan de basis van het over de kop gaan van Fortis, neen hoor, hij werd niet goed geadviseerd, hij heeft niet genoeg van zich laten horen ...
Weet u wat Lipmans moedig torst ? De boosheid van vele aandeelhouders en medewerkers die ergens een schuldige moeten vinden "en dus word ik de zondebok" zegt grootmoedig deze perfiede lafbek. "Waarom moet ik een mea culpa slaan ? Ik heb vergissingen begaan maar ik heb niet gelogen. Mocht ik dat gedaan hebben, dan had ik mea culpa gezegd." En dan slikken we ook het gejammer over de grote verliezen die de familie Lipmans geleden heeft : och arme.
Wanneer laten we Marc Dutroux aan het woord ? Die zal ook onrechtvaardig behandeld zijn. Oeps ... dat is een dubbele bodem opmerking. Daar gaat u beter niet op in, want de censuur kijkt toe. A bon entendeur salut, en tot nooit meer.
Ray
Geplukt uit de reacties : Pol
