Een lezersbrief

Met dit soort onderzoeken houden de elite-troepen van de Verenigde Naties zich bezig.  Altijd beter dan oorlog voeren natuurlijk, maar het kost ons wel de ogen uit de kop.  De VN heeft zich ondermeer gebaseerd op criteria zoals tevredenheid met het loon, de kwaliteit van het onderwijs, de gezondheidszorg en de levensverwachting.

Dat het land B slechts op numer 17 staat, is voor velen een ontgoocheling.  Dat zijn vermoedelijke goedgelovige lieden  die vertrouwen schenken aan prietpraat van beroepsleugenaars zoals Guynokkio die de burgers gek maakt met zijn beloftes van een "modelstaat". Als er criteria zouden toegevoegd worden over de kwaliteit van het politiek personeel en de werking van Justitie dan staan we vermoedelijk op een verdienstelijke 200 ste plaats. Ook niet slecht.

De Top 40 :

1. Noorwegen
2. Australië
3. IJsland
4. Canada
5. Ierland
6. Nederland
7. Zweden
8. Frankrijk
9. Zwitserland
10. Japan
11. Luxemburg
12. Finland
13. Verenigde Staten
14. Oostenrijk
15. Spanje
16. Denemarken
17. België
18. Italië
19. Liechtenstein
20. Nieuw-Zeeland
21. Verenigd Koninkrijk
22. Duitsland
23. Singapore
24. Hong Kong
25. Griekenland
26. Zuid-Korea
27. Israël
28. Andorra
29. Slovenië
30. Brunei
31. Koeweit
32. Cyprus
33. Qatar
34. Portugal
35. Verenigde Arabische Emiraten
36. Tsjechië
37. Barbados
38. Malta
39. Bahrein
40. Estland

(Noorwegen maakt geen deel uit van de EU en de pensioenleeftijd is 67 jaar)

.

De Ieren zjn nog niet bijgekomen van het knikkend ja schudden, of de politieke stropers zijn druk doende het pad te effenen om een Europese president  binnen te halen. We hebben er gisteren een allusie op gemaakt en vandaag wordt vanuit Nederland  bevestigd dat de race begonnen is. Je houdt het niet voor mogelijk.

Zelfs de slavenstaatjes uit de Benelux hebben, godbewareme, een profielschets opgemaakt over de eigenschappen die een president van het continent moet bezitten. Wij kunnen dat snel zo uit onze koker schudden : een ruggengraatloze figuur van de middenmoot en een allemansvriendje dat stijft staat van politiek-correcte waanbeelden.  Een socialist met liberale opvattingen die naar de kerk gaat en zijn handen wast na elk toiletbezoek. Die lang kan tafelen, maar geen eetverslaafde is.

Ziezo, ons profiel is klaar ; tussen de 500 miljoen Euro-burgers zullen er allicht velen zijn die aan deze criteria beantwoorden en die   de beslissingen van het elitaire zootje uit Brussel door dik en dun, langs links en rechts en van boven tot onder willen verdedigen en toedekken met welsprekende gemeenplaatsen. Er zal slechts één uitverkorene zijn, het product van oneindig veel compromissen.

Komaan, wij copiëren een luchtig fragmentje Spitsnieuws over deze materie :

De naam van premier Jan Peter Balkenende valt steeds vaker voor deze post. Hij heeft vrijdag gezegd dat hij geen kandidaat is. Volgens staatssecretaris Frans Timmermans (Europese Zaken) gaat de Nederlandse regering dan ook geen kandidaat voordragen. Maar hij wijst er ook op dat de Portugese premier, José Manuel Barroso, geen kandidaat was voor het voorzitterschap van de Europese Commissie toen hij vijf jaar geleden voor het eerst gekozen werd voor die post.

De Britse oud-premier Tony Blair is tot nu toe de enige officiële kandidaat. De Belgische premier Herman van Rompuy is niet op zijn hand. We zijn niet vergeten dat het Verenigd Koninkrijk heeft dwarsgelegen toen Jean-Luc Dehaene en Guy Verhofstadt  kandidaat waren voor de Europese Commissie, zei hij zaterdag. Van Rompuy wilde niet zeggen of hij Balkenende een betere kandidaat vond. Maar op de vraag of het conflict over de verdieping van de Westerschelde een rol speelt, zei hij dat het een belangrijk dossier is, "maar dat hoeft niet te wegen op al de rest''.

Nederland, België en Luxemburg hebben samen een soort profielschets opgesteld voor de EU-president. Die moet het statuur  hebben van een regeringsleider of staatshoofd. Hij moet weten hoe het daar werkt, aldus Timmermans.

***

Als er te grabbelen en graaien valt, kan het niet vlug genoeg gebeuren door dit soort mensen. U ziet ook welke rol de media in deze farce gaan spelen : er hangt sensatie in de lucht en dan staan de  regimescribenten  te popelen om hun oplage- en kijkcijfers de hoogte in te jagen.  De politici vragen niet beter dan zich te wentelen in de publieke aandacht.

Het klootjesvolk kijkt gespannen toe, er wordt beroep gedaan op nationale gevoelens, die anders nooit aan bod mogen komen maar nù plots zal er terug ingespeeld worden op foute begrippen als "Nationale Trots" en "Onze Man". Want het zal geen vrouw zijn. M = weliswaar V maar we blijven graag een beetje moslim, nietwaar.

De geslachtloze Van Rompuy gaf al een patriotische voorzet. Het land B, dat langs de wanden van de nationale instellingen schuiert als een schaduw zonder identiteit, blijkt plots in de tricolore kont gebeten, omdat die van Londonistan jaren geleden de dikke man uit Vilvoorde en de Baron von Münchausen uit Gent een hak gezet hebben.

Bereid u voor op veel sensatie, bewuste lekken, opgeklopte speculaties, bochtenwerk, onbeschoft gedrag, huichelarij, zand in de ogen en dat àlles om onze aandacht af te leiden van de ondemocratische werkelijkheid : het klootjesvolk dat wij zijn, heeft niet eens een stem in het kapittel.  Onze inbreng is : de financiële putten dichten, ons land laten vollopen met vreemdelingen van wie de meerderheid met niets in orde is en voor de rest onze smoel dichthouden.

Savat 

Gisteren kregen we een bericht binnen, dat onze blog van nu af aan vertaalbaar is in meer dan 50 talen. Het volstaat een gratis Googleprogrammaatje op te laden en Kees komt klaar. Hoe voorgaande zin in het Engels klinkt, leest u in de titel van dit stuk.

Onder de diverse talen bevond zich ook onze dochtertaal Afrikaans, als we dat zo mogen zeggen zonder matriarchaal te klinken. Dat zou aangenaam zijn voor onze vrienden uit Zuid-Afrika, maar helaas het programma werkt nog niet.

Als zeer technisch aangelegde lezers iets meer vernemen over deze mogelijkheid, mogen ze ons altijd contacteren.  Waarvoor bij voorbaat oprechte dank .

Savat

Uit het oratorium Samson : "Let the Bright Seraphin" van Händel.

Het valt allemaal nog wel mee. Dat is de boodschap van Johan Leman en in zijn kielzog een horde naïeve en verblinde politici. De integratieproblemen rijzen de pan uit, maar Philippe Moureaux en co. blijven ze halsstarrig ontkennen en minimaliseren. “Ja. Er is hier in Molenbeek wel een harde kern van recidivisten die incidenten veroorzaakt. Maar dat gaat om niet meer dan 150 personen. Die groepen zijn wel zeer mobiel en gewelddadig. Maar 99 procent is kalm. Oké, 98 procent misschien”, zegt Moureaux lachend (De Standaard, 03.10.09). Maar eigenlijk valt er weinig te lachen.

U kent intussen de multiculturele (zelf)hypnose : ‘Ach, het komt wel goed’. ‘Het heeft nog wat tijd nodig’. Paul Andersson Toussaint is niet onder de indruk van die rooskleurige kletspraatjes. Hij schreef een nieuw ophefmakend boek over een totaal ontspoorde generatie van vooral jonge Marokkanen in Nederland: “Staatssecretaris of seriecrimineel”. Een ‘kleine harde kern’? Niks van, schrijft Toussaint: “Van alle Marokkaanse jongens onder de 24 jaar in Amsterdam heeft 70 procent ‘antecedenten’. Dit zijn geen officiële cijfers, ze komen van een anonieme bron die zeer goede contacten heeft met de politie.”

De auteur maakt zich geen illusies meer over wat journalisten en politici in Nederland stilaan het ‘Marokkanenprobleem’ zijn gaan noemen. “Conservatief geschat word ik gemiddeld twee keer per week fysiek en verbaal bedreigd, geïntimideerd of op een andere manier onbeschoft of (extreem) agressief bejegend door allochtone jongens en mannen. De overgrote meerderheid van die groep is van Marokkaanse afkomst. Er is vrijwel nooit een rechtvaardiging voor het buitensporige gedrag van deze jongens? Hun gedrag heeft zonder enige twijfel een deels racistische oorsprong (!). Het feit dat ik een autochtone Nederlander ben is voldoende. Er lopen duizenden van die haatkoppen in Amsterdam rond.”

Progressieve journalisten en politici halen vaak uit naar het zogenaamde “wij-zij-denken”, maar “er is geen etnische gemeenschap waar het wij-zij-denken zo sterk is ontwikkeld als juist in de Marokkaanse”, aldus Toussaint. Afshin Ellian noemt dat een “ongemakkelijke waarheid” voor multiculturalisten. Ook in het land B groeit het besef dat het helemaal de verkeerde kant opgaat met de integratie.

Bron VB 

Wist die brave Albert Ketèlbey (1875 - 1959) veel toen hij in 1920 zijn gekende "In a persian market" componeerde, dat de wereldvrede nog geen honder jaar later bedreigd zou worden door de dictator van het huidige Iran ?  Begin 20ste eeuw was het in om Oosterse motieven te verweven in architectuur, muziek en theater. Ketèlbey was een bescheiden maar gewaardeerd componist die met  romantische  sfeerstukjes succes oogstte.  Dit vlotte thema werd al verschillende malen opgepikt in diverse films, ondermeer door de Italiaanse-Amerikaanse regisseur Martin Scorsese die vaak teruggrijpt naar het populaire licht klassieke genre.

Het behoort intussen tot de geplogenheden dat bij de aantrede van een nieuwe regering de minister voor wonen, huisvesting, en bemoeizucht een bezoekje brengt aan enkele Antwerpse  Prachtwijken : Seefhoek, Dam, Stuivenberg, u kent ze intussen ook. Daar waar de islam oprukt, bezit neemt van de geesten van de mensen en het straatbeeld bepaalt. Dààr hebben al vele politici gewandeld, rondgekeken en bij het afscheid gedacht "Salukes, tot nooit meer".

Vorige vrijdag stapte ministerin Freya Van den Bossche gezwind uit haar dienstwagen aan het Sint Jansplein voor haar obligate bezoek. Zij werd begroet door afgevaardigden van de bewonersgroep "de Bilzen". Tiens, da's vreemd.  Niemand van het schepencollege ?  Burgemeester Slaapmans had vermoedelijk zijn rode onderdanen, aanhorigen en dienstwilligen bevel gegeven zich niet te laten zien bij het bezoek van de Gentse partijgenote.  Niet alleen op de banken van het Vlaams Parlement vechten de roden in het openbaar hun ruzies uit.  Zelfs de Rode Koningin van de Seefhoek, Paula de Brie, die geen enkele kans laat liggen om op de foto te komen met een "personalitaait"  had haar poes gestuurd. Of niet.

Aan het felgeprezen Park Noord aangekomen, sprak Freya de memorabele woorden "WOW !" uit.

Op de afbeelding hierboven heeft u een zicht op ruim 60% van het 18 hectare grote Park Noord.  Dit voormalige afgesloten NMBS-terrein werd met subsidies van de federale overheid omgevormd tot een licht heuvelende grasweide, met enkele schaarse jonge bomen, geen bosschages, twee speelfonteinen, enkele oude gerenoveerde hangars  doen als cafetaria dienst en er zijn 2 sporthallen en een levensgevaarlijke betonnen rolschaatsgang.  Gezien het gebrek aan groen in de wijken Seefhoek, Stuivenberg en Dam betekent dit terrein alleszins een aanwinst voor de gezinnen met jonge kinderen die op zoek zijn naar enige groene rust.

Gezien de hoogzwangere toestand van de ministerin werd het een fel ingekorte wandeling en Freya wilde vooral geen Antwerps gezeur horen : àlles moet positief gezien worden.  Een dame probeerde duidelijk te maken dat tijdens zo'n ochtendwandeling alles rustig en sereen lijkt, omdat de mannen in djellabah nog in bed vertoeven. Dàt zat er helemaal naast, want dat klonk Vlaams Belangachtig en Freya wilde enkel montere geluiden horen. Daarom besloot ze haar uitstap (na een sanitaire stop in de Permeke bibliotheek) met de boodschap dat een goeie mix qua inkomens dé oplossing is voor alle buurtproblemen. Voor de rest zullen we van Freya niet veel meer horen. 

Bij het afscheid zei ze tegen een journalist : "Ik heb tijdens dit bezoek toch wat fierheid gemist". Ze had inderdaad in de namiddag moeten komen, dan had ze trots en fierheid genoeg gezien. Deze stad heet niet zomaar "de stad van Allah".

De ministerin is zwanger van haar derde kindje, de papa is Willem Wallyn, een cineast die enkele jaren geleden tijdens een Zevende Dag opkwam voor de integrale tweetaligheid over gans belgië. Freya heeft laten weten, dat zij net als elke moeder gebruik zal maken van haar rechten op volledig zwangerschapsverlof. We wensen haar veel geluk met de geboorte toe evenals voor het kindje et pour le papa la même chose.

Ray

Met veel tromgeroffel wist de regimezender 0000 gisteren herhaaldelijk te melden dat er in Brussel 20 extra-agenten zullen aaangeworven worden om de problemen het hoofd te bieden. En de zes Brusselse politiezones zullen beter samenwerken. Met andere woorden, het zal in orde komen ! Pater Leman van zijn kant doet ook erg zijn best in de Morgen door de   Molenbeekse opstanden te herleiden tot een proefproject van het  globaliseringseffect in de grootstad.  Dus dat komt ook in orde : Moureaux treft geen enkele schuld, and you like it, or you don't like it.  Vroeger spraken de paters Latijn, nu geglobaliseerd English

Een jaar geleden bracht P-Magazine een ontluisterende reportage over de Brusselse no-go zones: wijken waar de politiediensten zich niet meer (mogen) vertonen en waar allochtone jongerenbendes de plak zwaaien. Zoals het weekblad terecht opmerkt, toont een greep uit de incidenten van de voorbije weken aan dat “de guerrillastrijd tussen politie en jongeren almaar grimmiger wordt.”

.
Bart Velle, van de politievakbond NSPV, erkent het probleem. “Molenbeek en Anderlecht zijn al twintig jaar moeilijke gemeenten, maar de laatste jaren wordt de sfeer steeds grimmiger. Vroeger kregen agenten alleen verwensingen naar hun hoofd, tegenwoordig zijn het bakstenen en kasseien. Elke interventie levert problemen op. We worden buitengekeken en –gekogeld. Het staat vast dat de politie in die wijken niet meer de baas is. We verliezen terrein”, zo verklaart hij letterlijk in P-Magazine.

Deze woorden bevestigen eerdere getuigenissen van agenten en staan in schril contrast met de sussende verklaringen van politici als justitieminister Stefaan De Clerck  die Brussel nog steeds “een beheersbare stad” noemt. Onzin, aldus Velle boos: “De realiteit is dat de politie in sommige wijken niets meer te zeggen heeft.” De vakbondsman antwoordt bovendien bevestigend op de vraag van P-Magazine of het gebeurt dat agenten de instructie krijgen om zich terug te trekken: “Dat gebeurt, ik heb zelf gezien dat jongeren de boel aan het afbreken waren en de politie van hogerhand het bevel kreeg om zich strategisch terug te trekken. Dat leidt tot enorme frustraties bij de flikken. Het geeft hen het gevoel dat het crapuul wint.”

Vorige week nog waarschuwde Philippe Deweerdt, die als criminoloog en gewezen rijkswachter de betrokken wijken goed kent, dat de wetteloze zones zullen blijven bestaan zolang de politie de gebieden die ze ‘heroverd’ heeft niet permanent onder controle kan houden. Het ziet er echter ook nu niet naar uit dat daarvoor eindelijk de nodige middelen en manschappen ter beschikking zullen gesteld worden. Wel integendeel. Zo erkent Johan Berckmans, woordvoerder van de getroffen politiezone-West, dat er zware besparingen staan aan te komen, ondanks het feit dat de politie nu al onderbemand is. Op de opmerking van P-Magazine dat dit in de praktijk betekent dat er nog minder blauw op straat zal zijn, luidt het antwoord: “We kunnen niet anders. Het klopt dat we nu al 70 man te kort hebben, maar een volledige bezetting is financieel niet haalbaar.” Drie van de vijf abominabel slecht bestuurde gemeenten uit de politiezone-West moeten immers zwaar saneren en weigeren de nodige budgetten uit te trekken.

De korpsleidingen en de wijze burgemeesters van de Brusselse koninklijke randgemeenten zijn samengekomen met ministerin Turtelbaum en daar werden welluidende woorden gesproken, bravo-beloftes afgelegd en iedereen is met een goed gevoel naar huis gereden met de dikke automobiel + chauffeur van de gemeente : het komt in orde !

Bron : VB

Uit een lezersbrief

vincent vega, Antwerpen

Ik stel voor dat we Dhr Leman steunen en hem met z'n allen een maatschappelijk draagvlak voorschotelen om tot een wetsvoorstel te komen waarbij elke allochtone jongere bij geboorte beschikt over een adequaat startpakket met zakgeld, gsm, privé-voetbalveld, diploma, vetbetaalde job en BMW, zodat hij voor dit alles geen druppel zweet moet laten en hem de drang tot 'boefjesgedrag' ontneemt.

Drie jaar geleden werd juwelier Eddy Sabbe in Lede overvallen door Mustapha Aazzani en Mohamed Hachem. Het slachtoffer werd door deze 'culturele verrijkers' de kop ingeslagen. Over de tergende laksheid waarmee een crapuul als Aazzani door de Belgische overheden werd behandeld, kon u vroeger reeds lezen (hier klikken en hier nog eens)

Dat de familie van Eddy Sabbe hier zeer verbolgen over was, kan men zich licht voorstellen. Maar hun woede wordt nog groter, veel groter: blijkt nu dat onze speurders ontdekt hebben dat de andere schoft - zoals te verwachten - naar Marokko gevlucht is en daar in Tanger een luxeleventje leidt. De politie vermoedt dat Mohamed Hachem met een deel van de opbrengst van de juwelenroof de lokale gerechtelijke autoriteiten heeft omgekocht en derhalve niet wordt lastig gevallen.

Probleem is dat Hachem ook niet kan uitgeleverd worden, hij heeft niet alleen de Belgische nationaliteit (zijn er eigenlijk nog Marokkanen zonder Belgische nationaliteit?), maar ook de Marokkaanse en dat land levert geen onderdanen uit.

De roofmoordenaar zal dus niet voor ons Hof van Assisen kunnen berecht worden.

Filip de Man

(archief)

.

.

.

.