Op vraag van een van onze goede Angeltjesvrienden, hebben wij zonet het journaal met Vim de Wilder doorstaan , de immer keurig-correcte nieuwslezer van de 0000 : een jongen naar ons hart, het mag gezegd worden.
Goedenavond, Beste Kijkers, articuleerde Vim en Hij Keek Guitig Alsof Hij Wist Dat Ook Wij Tot Zijn Publiek Behoorden. Vim deed den volke kond over alles wat wij al vernomen hadden in de loop van deze druilerige dag. Er kwamen geen onderbrekingen, er donderden geen spots naar beneden, de klank was normaal, er liep niet eens een onverschillige vakbondsafgevaardigde doorheen het beeld, kortom het was oersaai, zoals uit de tijd van Rik Onckelinx die de persberichten van de CVP voorlas als avondnieuws.
Maar yes, daar kwam ons Hoofdpunt, waar wij op aanvraag zaten naar te hunkeren. Er Zijn Te Veel Gerechtelijke Arrondissementen In Het Land B, sprak Vim en hij staarde zuinig en benepen, zoals het politiek-correct hoort, als het over overschotten gaat.
Van het een is er te veel, van het ander te weinig, we zijn tenslotte geen modelstaat. Onze politici zouden wel willen maar ook zij zijn maar amateurs. En toen vulde het scherm zich ineens met de kop (ik kan het geen hoofd noemen) van Herr Doctor Joseph Goebbels van het Spionnencentrum. Die kwam bevestigen dat er zuviel kleine arrondissementen zijn en die moeten opgaan in grotere gehelen. De afschuwelijke man had het over mensenhandel uit de Prachtlanden Bulgarije en Roemenië. Toen wij op de barrikaden stonden te roepen dat die Prachtlanden niet bij de EU hoorden, beschuldigde rode Goebbels ons van racisme. Maar dat doet er niet toe.
Waar het ons om gaat is : wat heeft godverdomme (verontschuldigt u ons even ?) die doctor Goebbels te zien met een louter politieke kwestie ? Deze kerel heerst over een instelling met 100 spionnen die buiten elke parlementaire controle de burgers beloeren, bedreigingen toesturen en voor de rechtbank slepen alsof het ordinaire misdadigers zijn. Dat op zich is een misdaad tegen de mensheid.
En nu komt die man die er uitziet als een Feldwebel en spreekt als een verstopte anus, ondervraagd door de regimezender, vertellen wat de politici moeten doen.
Wij laten ons niet uit over de noodzaak om de gerechtelijke arrondissementen te vergroten of te verkleinen, ons gaat het om het principe dat het ontoelaatbaar is dat Goebbels zich inlaat met een louter politieke kwestie. Waar gaat dit heen ?
U zal zeggen, dat wij overdrijven en dat mag u. Wij willen u echter zeer nadrukkelijk waarschuwen dat er in dit land bewegingen aan de gang zijn, die de democratie willen uitschakelen. De tijd is er rijp voor, de wanhoop is groot, de burgers zijn bang en de Goebbelsen staan klaar. Zeg niet : "Wir haben es nicht gewusst".
Ray
7 reacties op dit bericht
Ook al
Als er eerst een studie nodig is...
@yeager
mijn ervaring in de stad van allah
Ik ga enkel nog 's morgens de stad in ; tussen 9.30 u en 11.30 u is het behoorlijk rustig. Zaterdagnamiddag, vroeger een leuk winkelmoment in de gezellige drukte van het centrum is nu uitgesloten.
Misschien heeft het iets te maken met ouder worden dat je de drukte ontvlucht maar het zijn ongetwijfeld ook de talrijke groepen vreemdelingen die de sfeer verpesten door hun arrogante, lawaaierige en rellerige aanwezigheid (o wee, als er joodse mensen op stap zijn op de Meir ! Hoe die dat nog durven is mij een raadsel)
excuse voor Mieke
En bussen zijn vaak ook het doelwit van die langslapers, zeker in Holland waar het tuig ondertussen vrij spel heeft.
En Mieke, excuse voor mijn cynisme bij je inbreng elders op dit forum.
En in Antwerpen...
"Ze worden begeleid..."
M.a.w. ZE staan onder toezicht en moeten dag, uur en plaats van vertrek en aankomst melden.
Hoe en hoelang op voorhand ?
Ik heb mijn twijfels voor het invullen van die begeleiding, tenzij dat men een groep jongeren aanspreekt. Die cirkelen toch so wie so rond wandelende bejaarden.
Suggestie: zijn er geen enkelbanden vrij ?
Wanneer er dan ene van die oude-ambetante-klunsen buiten stapt , allen daarheen om hem/haar te begeleiden !
Leve het veiligheidsgevoel.
Wat zijn we toch inventief.
Wanneer gaan ze er nu eindelijk eens aan denken van de oorzaak en niet de symptomen te behandelen.
Steek ze waar ze thuis horen en voilà, gedaan symptomen én oorzaak en ... gedaan onveiligheidsgevoel.
Maar da's andere koek.