Volgens ingewijden ons influisteren heeft de SLP, die gisteren fuseerde met Groen nog nauwelijks leden, wat niet verwonderlijk is na de opeenstapeling van onduidelijke keuzes, de ijdelheden van de top en een dramatische verkiezingsuitslag.
De passage van de sjoemelende voorzitster en ex-VRT-speakerinnetje, Bettina Geysen, die vooral begaan was met het eigen imago, heeft het beeld versterkt van een groepje modieuze, linksige figuren, die te onzeker zijn om een duidelijke identiteit op te bouwen en uit te dragen. Maar ze hunkeren wel naar mandaten : die verhogen in hun kringetje van progressieve parvenus, hun status. Spirit, VlaamsProgressieven en SLP hebben jarenlang gediend als bloempotten met verwelkte vergeet-mij-nietjes in de uitgewoonde salons van Stevaert en Vandelanotte.
Kijk even naar enige verwelkte bloempjes : Bart Caron, die beslist geen domoor is maar wel een naiëve druif, maakte zelf de overstap naar Groen en zal wat blij zijn het oude clubje intriganten terug te vinden. Jan Roegiers, danste van vreugde toen hij als plaatsvervanger van Daniël Termont terug in het Vlaams parlement mocht zetelen, want wat had hij anders moeten doen voor den brode ? Bert Anciaux die van nationalist, progressist maar vooral ansjotist, socialist werd, zolang er maar een mandaat aan vasthangt en uiteraard Geert Lambert zelf, die zijn gebrek aan consequent denken, compenseert door wild om zich heen te slaan als een valse nicht.
Vanzelfsprekend was de samensmelting met Groen hét grote nieuws bij de media en de roeptoeters van de 0000 : Geert Lambert, een schaduw van zichzelf, zowel letterijk als figuurlijk, mocht trots verkondigen dat hij een sterke vierde stroming vertegenwoordigt in het politieke Vlaamse landschap. De andere stromingen zijnde sossen, kalloten en liberalen. Als er sprake is in Vlaanderen van een vierde stroming, dan is het, dankzij de corrupte belgische natie, een sterke Vlaams-nationale stroming. Want de links-lberalen hebben er in tegenstelling tot het labiele D66 in NL, nooit iets van terechtgebracht. Lambert krijgt bij Groen geen enkele kans voor liberale sotternijen en Vlaamse oprispingen zijn bij de milieubelgen absoluut niet welkom. Vraag het aan Bart Staes, die mag bij hem thuis in de badkamer en sourdine de Vlaamse Leeuw neuriën als zijn vrouw weg is.
Lambert heeft zich de reputatie opgebouwd van een onwaarachtige Streber te zijn, die om de zoveel jaren van partij verwisselt en telkens juicht dat de mensen op hem en zijn schitterende, nieuwe maatschappijvisie zitten te wachten. Nu hij finaal terechtgekomen is bij de hogepriesters van het milieu heeft hij zijn groen brilletje geruild voor een bruin montuur. Kan het symbolischer voor deze labiele figuur ?
Ray
1 reactie op dit bericht
Lambert