De sneeuw van mijn moeder ?
De lucht werd grijzer, de wolken hingen lager,
van zo’n grijs dat mij aan sneeuw liet denken.
Buiten werd alles stiller, de geluiden doffer,
geen schelle stemmen meer, geen harde woorden,
maar ’n zachte sfeer die ons omarmde, teer.
Ineens poogden flinterdunne witte sliertjes ons te raken,
ook de bevroren grond.
Ze dwarrelden naar beneden, en bleven zweven,
en plakten op mijn mond.
‘Kijk, het sneeuwt’, hoorde ik, hief mijn gezicht naar de hemel
en ontwaarde donkere plekken die ogen konden zijn,
een donkerder boog die de mond kon wezen
en een vlekje voor de neus…
Zou het mijn moeder zijn die dit fijne engelenhaar naar mij liet zweven?
Ik glimlach, staar haar aan en begrijp,
en ik weet dat ik nu heel dicht bij haar ben.
Of is het omgekeerd, ben ík naar haar opgestegen
om voorgoed bij haar te zijn?
De luchten trekken verder dicht, en heb verdriet omdat zij er plots niet meer is
maar weggeduwd door dikkere vlokken, die harder naar beneden tollen,
net of zij mij laten mij weten dat ik mijn moeder loslaten moet,
ooit.
Maar ik kan dit niet, zij is altijd zo dicht bij mij geweest, en ik kan haar niet missen,
nooit.
Een zacht velouren tapijtje dekt alle vuil dicht,
verstopt de harder realiteit van weggegooide dingen,
verzacht vleiend het harde leven, en strooit een beschermende lap wit
over ons donkere heden…
Ik treur niet en toch heb ik verdriet, want mijn moeder zien kan ik niet meer, niet…
Kristin - winter 2010
4 reacties op dit bericht
Torens van ...
de klimaatkermis
Men wou gebruik makend van het principe "verdeel en heers" terug vat krijgen op de Amerikaanse kiezers met een ongevaarlijk doch wervend middel. Ongevaarlijk omdat het uitgangspunt als axioma onbewijsbaar is. Het tegendeel is dus eveneens onbewijsbaar. Vandaar dat men er lustig op los kan fantaseren, meningen ventileren en de zogenaamde tegenpartij rustig kan demoniseren en/of voorstellen als crimineel hebzuchtig of debiel.
Iedereen kan dus rustig mee doen omdat dit doemdenken op het eerste zicht helemaal geen belang heeft. Hoe vaak werd de laatste vijfhonderd jaar het einde der tijden al voorspeld? Zéér veel keren.
Het laatst nog met de millennium-wissel, maar dat ging ook niet door.
De strafste voorspellers ter zake vind men bij religieuze sekten. De getuigen van Jehova bij voorbeeld zaten er tijdens ons leven er al ettelijke keren naast, en toch blijven ze rondlopen en het einde van de wereld telkens maar opschuiven. Omdat ze niet anders kunnen.
Men gelooft iets of men gelooft het niet. De politici hebben theoretisch dus 50 procent kans om volgelingen te "werven" waarbij de ongelovige Thomassen automatisch in het kamp van de tegenpartij geduwd worden.
Wat is er gemakkelijker dan iets onbewijsbaar als verkiezingsthema te nemen? Een schijnbaar detail zit echter dwars. De inzet van de klimaat kermis is = de centen! Hallo? Bent U nog bij de pinken? Gelooft U de klimaatprofeten? Wakker worden a.u.b.!
Zelfs als is hun staat al meerdere keren failliet toch blijven er nog Vlamingen geloven dat alle heil zal blijven komen van die predikanten die de natie lieten leegroven, het gerecht lieten verloederen tot onrecht, alle reserves verbrasten, enorme potenties vernietigden, gemeenschappelijke voorzieningen saboteerden, de kloot belazerden en lachend met zo veel naïviteit de Vlamingen rustig blijven discrimineren.
Gelooft U die Belgicistische profeten nog? Zéker wakker worden a.u.b.!
Volgende keer: de bollekenskermis.
R. Siffer U vraagt , wij draaien
gods gouden schrift, waarin de zeman ziet
den weg die voert naar het warme nest,
staat breed te lezen van oost naar west
van zuid naar noord, boven 't lage land
dat de vaadren ons liete als een kostbaar pand
gedrenkt met hun bloed, met hun vurig zweet
bevrucht in den arbeid, die meet na meet
den grond aan 't gewoel van het water ontwrong
en zijn hooglied in pralende torens zong
die korten de baan tusschen hemel en aard
de wolken als vane' aan hun transen hangen
en met hun spitsen de sterren vangen !
Voorzegger:
Torens van dietschland
steenen gedichten van hemelheimwee
zingende bakens
hoog uit de graanzee
die wiegt aan uw voet
hoog uit het roode paperveld
der daken opschietend in zomergmoed
trotsche getuigen der dietsche ziel
torens van utrecht, dien men ziet rijze
aan de zuiveren kim van het paradijs
in van Eyck's visioen
torens van delft, die recht en koen
de wacht houdt bij oranje's graf
torens van mechelen, rots van geweld
torens van antwerpen boven 't scheld
als de ranke mast van een zeekasteel
over de wereld wijd bekend
brugge getorente, stoutsten droom
heffend aan grachten stil en loom
toren van damme, ruwe kolos
toren op walcheren zwierig en los
uitlopend in het gezeefde licht
torens in 't maasdal, torens van tricht
en optocht der torens
in 't grafelijk gent
Jonge mannen:
steenen belijders der dietsche kracht
onze torens, gegroet, gegroet !
schraagt onzen wil tot de dietsche macht
die ons het wezen des volks bewaart
zuiver en gaaf en van haard tot haard
éénheid bevestigt en kloeken zin
dat de wereld verbaasd op ons nederschouwt,
wijl dietschland, herwonnen, zijn leven bouwt
naar de wet van god, in gerechtigheid sterk,
voltooid wordt van eeuwen het moeizame werk
aan der dietsche gemeenschap vorm en pracht !
Voorzegger:
ons schild en ons betrouwen
wees gij, almogend heer
op u wil dietschland bouwen
verlaat het nimmermeer
dat vroom wij mogen blijven
uw dienaars 't allen tijd
den booze steeds verdrijven
die ons verderf bereidt !
oef ! aub R.Siffer
Torens van Dietsland