
Marktdag Antwerpen-Laar (Borgerhout)
Dat is een degelijke uitspraak : Vele journalisten zijn slippendragers en zij hebben oogkleppen.
Moeten we die bewijzen ? Waarom zouden we ? Bewijzen de meeste journalisten veel van hun stellingen ? Waarom wij dan, wij zijn amateurs, we hebben het voor enkele dagen nog aan de keizer van het Vlaamse internet, Elvebee van Vrij van Zegel, medegedeeld in een opwelling van waarheidsdrift.
Gisteren schreef Patrick Van de Perre, een adjudant van Lex Molenaar, van de Pravda van Linkeroever een stukje onder de titel "Vraag om goed plan voor asielzoekers is noodkreet". De adjudant zegt, als de centen op zijn, is de solidariteit foetsie. Hij heeft het over het OCMW in de stad van allah. Als wij onze stad Antwerpen omschrijven als de stad van allah, dan doen we dit opzettelijk om de poco's te jennen, want zij worden nijdig van die Vlaams Belangtaal. En als poco's nijdig worden, moeten wij altijd lachen. Dat is zoals in het circus : als de zure August verbolgen is, lacht het publiek.
Van de Perre, met de in Ierland en Antwerpen heilige voornaam Patrick, beschrijft de problemen van Monica de Coninck, die helemaal geen hardvochtige tante geworden is, maar haar centjes zijn op en daar wordt ze behoorlijk opstandig van, want socialisten zonder poen, die kunnen de royale Jan niet meer uithangen. Als wij boosaardig waren, zouden we vragen : "Waar zijn de centen van het OCMW ? Zij zitten bij Mohammed in zijne portemonnee". Maar da's niet eerlijk, het is niet alleen bij de Mo, maar ook bij Kamal, Kikkiboko, Igorovic, Gennezki, Boeli Boembola, noem maar heel de wereld.

Van de Perre zegt zoiets niet, hoor, bent u gek ? Van de Perre staat stijf van correctheid : volgens hem is de Waal Courard de schuld omdat die geen goed spreidingsplan wil maken. "Als we op deze weg verder gaan, duurt het niet lang meer of het maatschappelijk draagvlak om minder fortuinlijke mensen op te vangen, brokkelt af. Eigenlijk is dat nu al bezig en dat komt echt niet omdat alle Antwerpenaars racisten zijn."
Gedurende tientallen jaren heeft de Gazet van Antwerpen, in intiem overleg met de top van de socialistische partij er bij de bevolking ingetimmerd, dat al wie een woord kritiek had op de vreemdelingen, een smerige racist was. Nu de centen op zijn en "het maatschappelijk draagvlak" doorgezakt is, mogen de burgers hun onvrede laten blijken ... als morele steun zodat hun plaatselijke potentaten meer geld zouden krijgen om verder Sinterklaas (zonder kruis) te spelen. Want met geld is altijd alles opgelost bij die simpelen. Geld dat bij ons, belastingplichtigen, afgetroggeld wordt, en als het opgemorst is, wordt er vers geleend. Desnoods met de Boerentoren in onderpand en als de KBC niet meewil, dan nemen we het Rubenshuis. Wij hebben een rijk cutureel verleden om te verlappen voor het goede doel.

"Zolang solidariteit geen zaak van iedereen is, zal er weinig veranderen en blijven vooral de steden de dupe van het gebrek aan politieke moed. Tot de bom barst en een partij als Vlaams Belang opnieuw garen spint bij dit wanbeleid. Dan zullen federale politici op televisie hun onbegrip uitspreken over zoveel zurigheid aan de Schelde."
In plaats van mee te janken met de verspillers en hun partijgenoten die altijd wel in een of ander regering zitten, en onze gemeenschap al tientallen jaren ontwrichten, zou de GvA kunnen proberen te luisteren wat de mensen onder mekaar vertellen. Niet de politieke elite, de burgers. Zelfs al zou de redactie dit willen doen, dan mag betwijfeld worden, of e veel burgers bereid zouden zijn, zich over deze fundamentele beschavingsproblemen eerlijk uit te laten tegen een journalist. Want de man in de straat weet zeer goed, hoe het zit met de pers. En hij/zij vreest de weerwraak, niet alleen van het tuig dat onze pleienen en straten onveilig maakt, maar van de publieke opinie die geëndoctrineerd is door het regime en zijn dienaars.
De man en de vrouw in de straat zijn het beu tegen hun schenen gestampt en uitgemaakt te worden voor verzuurden door politieke parvenus en hun slippendragers met oogkleppen. Neen, Van de Perre & C°, die jeremiades komen te laat. Wij houden niet van onze mislukte stadskrant en nog mind van de politici onder uw vleugels.
Ray
1 reactie op dit bericht
uit de reeks "dagelijkse kost" in en rond brussel