In mei 2004 rechts naast (toen nog burgemeester) Steve Stevaert, mevrouw Tony Baert, gedelegeerd bestuurder van Concentra. Enkele maanden later zal zij de titel van barones krijgen.
Het moet sneu zijn om gedurende jaren de lof te zingen van de multicriminele maatschappij en vast te moeten stellen, dat hoe meer vreemdelingen dit land binnenstromen, onder de meest burleske, pijnlijke maar vooral onwettige voorwendsels, hoe onleefbaarder en ruwer de samenleving er uit ziet.
Je moet een blind kalf zijn om de werkelijkheid te blijven ontkennen. Politici doen dit zonder een krimp te geven. Dat de media hen daarin volgen, is het levende bewijs van hun afhankelijkheid en partijdigheid.
De Gazet van Antwerpen heeft sedert ze in handen is gekomen van de NV Concentra samen met het rode stadszendertje ATV, onder druk van de socialisten (Steve Stevaert, Ernest Bujok en Patrick Janssens) er alles aan gedaan om Filip Dewinter en zijn partij te dwarsbomen en uit de burgemeesterszetel te weren.
Een van de Paladijnen van deze politiek is Lex Molenaar, een zogenaamd eigentijdse visionair die nergens kwaad vermoedt bij de mensen, behalve als ze tot het Vlaams Belang behoren. Het staat vermoedelijk in zijn taakomschrijving en arbeidscontract dat aanhangers van het VB moeten behandeld worden als verwerpelijke mensen.
Heel soms worden er nare berichtjes uit de diversiteits-samenleving weggemoffeld op ongunstige plaatsen in de krant, om de journalistieke eer hoog te houden. Maar in de Standpuntcommentaren wordt op een doorzichtige manier iedereen van de elite-partijen omhelsd als een Antwerps politiek talentje en worden de critici van de multiculturele samenleving in een ongunstig daglicht gesteld. Of doodgezwegen. Molenaar heeft het ooit gepresteerd om te schrijven, dat hij in zijn kennissenkring nog nooit één criminele Marokkaan of Turk heeft meegemaakt ... Met dat soort redeneringen moet je wel afkomen in de stad van Allah ! En sedert hij Bart Dewever heeft ontdekt als hét ultieme wapen tegen het Vlaams Belang, wordt de kleine praatvader opgehemeld als een nieuwe Bhagwang die àlles weet en àlles regelt.
Op dàt trieste niveau worden de Antwerpenaars voorgelicht door hun stadskrant. Vandaag schiet Molenaar weer met scherp op de aartsvijand onder de titel "VB-voorzitter krijgt het steeds moeilijker". Molenaar heeft allerlei complotten bij mekaar gesprokkeld : de mail van Pieter Huybrechts, de commentaren van Frank Vanhecke over de raad van bestuur van de VRT en de precisering van Bart Debie over het zero-tolerantiebeleid in Brussel. Tja, het zal wel zeker. Zoals in elke partij (of bedrijf) doen zich incidenten en meningsverschillen voor. En dan ? Is de redactie van Gazet van Antwerpen soms geen gonzende geruchtenmolen met intriges, tegenwerkingen en stoten onder de gordel ?
Het punt is vooral, dat Bruno Valkeniers weigert nog langer te praten over het dagdagelijkse, interne beleid met de media. Een beslissing die wij met handen en voeten toejuichen. Valkeniers zegt terecht (denken wij, want aan ons vertelt hij dat niet) tegen de pershaaien : "Laat me gerust, jullie zijn enkel geïntresseerd in roddels om ons voortdurend in diskrediet te brengen. Voor de rest zwijgen jullie ons dood. Ga nu maar lekker met de teerlingen spelen. Toedeloe !" (u merkt wellicht aan de toon, dat dit geen letterlijk citaat is van Valkeniers, maar vermoedelijk wel zijn gedachtegang weergeeft).
Vlaams Belang moet inderdaad zijn middenvinger opsteken naar die vooringenomen journalisten die er een eigen agenda op nahouden, die zijzelf bestempelen als "het extreemrechts gevaar bestrijden." Welnu, lààt ze strijden : ze brengen er niets van terecht. Vele burgers zien wat er aan de hand is en hebben geen behoefte meer om zich oren te laten aannaaien door naieve broodschrijvers.
De Gazet van Antwerpen heeft volgens de zonet gepubliceerde oplagecijfers van het vierde kwartaal 2009 weer een opdoffer gekregen in de gemiddelde verkoopcijfers die met 1,7% achteruitgaan.
Wie in een stad als Antwerpen met een eigenzinnige bevolking op een kinderachtige of belachelijke manier bepaalde werkelijkheden negeert betaalt daar de prijs voor. Veinzen dat de bezetting van de stad leuke momenten van afwisseling brengt, wordt door velen niet gewaardeerd.
En het zullen niet de bijeengescharrelde onnozelheden van Lex Molenaar over de enige echte Antwerpse verzetspartij zijn, die het vertrouwen in de Frut zullen herstellen.
Ray
4 reacties op dit bericht
Alles
begint en eindigt met de strafmaat die uitgevoerd wordt.
Zo eenvoudig is dit toch.
Basta, einde van de discusie .
Een voorbeeldje ?
Ik herinner mij dat de meester tussen de banken kwam en waar het lot toesloeg stond zijn hand op je kaak.
Coherent aan deze herinnering: er was stilte - geen bokes werden in de klas opgegeten - geen tuttefrut gekauwd - geen noten gekraakt ( soms wel, maar ander) etc. om nog maar te zwijgen over tegenspreken.
Zeg ik nu dat er, zoals in het parlement, met de karwats moet rond gegaan worden, waardoor alle redelijkheid en/of verstand werden stukgeslagen, ge ziet dat aan de manier van stemmen, neen, 3X neen.
Maar moordenaars en ander krapuul vrij laten rondlopen dat wreekt zich alle dagen meer en meer. Zeg nu maar dat ik ongelijk heb!
De trein of de bus: "'t is altijd een beetje reizen"... en zeker vol spanning als ge niet het lijdend voorwerp zijt.
Ik weet beter.
uit voorzorg
Ze doen het voor ons!
apartheid ?