Na de regeringsverklaring door Premier Guynokkio III waren de verkozenen van de tjevenpartij nog enigszins onwennig en daarom vergaten zij te applaudisseren.  Wie kan hen dat kwalijk nemen ?  Na zes maanden onderhandelen, zwoegen, duwen, trekken, verporren, maneuvreren onder de behendige leiding van  opperstalmeesters Leterme en Van Deurzen, twee fijne exemplaren van diplomatie, was de tjevenfractie  heel even het spoor bijster.

Nu is intussen alles mooi opgehelderd tussen de verschillende volksgetrouwe partijen en dat laat het beste verhopen voor een korte toekomst en een lange doodsstrijd.  Met zijn gekende beschaafde en verfijnde omgangsvormen, die hem maken tot de gentleman van Europa, heeft Guynokkio laten weten dat "ook tjeven twee poten aan hun lijf hebben om hem toe te juichen en als ze zich zich niet enthousiast weten te gedragen, worden Leterme en Vandeurzen respectievelijk  minister van Verloren Zaken en Lege Portemonnees."  Sedert die kameraadschappelijke adviezen is de relatie  flink verbeterd.

Een andere aanzienlijke verbetering in de verhoudingen  treedt op bij de Franstalige socialisten : Flahaut (de man onder wiens kundige leiding  honderden miljoen euro's verdwenen, bravo André) heeft zijn opvolger de staatskatholiek De Crem bestempeld als "klootzak". 



Dit is een overduidelijk bewijs hoe intiem en kameraadschappelijk die twee met mekaar omgaan.  Hij heeft het in la langue maternelle gezegd : "con".  Heel de tjevenfamilie lag krom van het lachen, er waren er zelfs die applaudisseerden, omdat ze zich hadden voorgenomen alzo te handelen bij elke tussenkomst van een meerderheidscollega.

 Tenslotte nog dit extraatje : het schijnt, dat Freddy Willockx van Sint Niklaas getelefoneerd zou hebben met Linda De Win om te vernemen, waarom hij gedurende een uur op de smikkel van een Vlaams Belanger heeft moeten zien.  Waarop Linda hem stout vroeg, of hij geen knop heeft om zijn televisietoestel uit te draaien, en ze besloot met "gij zijt toch echt ne klootzak, hé Freddy".  Het ziet er allemaal goed uit met de regering en met de verhoudingen binnen de 0000 en de politiek.  Benieuwd welke socialisten of Agalevers er bij Beddie en Fransie zullen optreden.

Ray

Er was vanmorgen al op gewezen  door een trouwe lezer dat er een poll aan de gang is bij Knack. 

http://www.knack.be/index.jsp

Wij waren echter op bezoek bij de grote voorvechter van vrije meningsuiting die nu druk in de weer is met een klacht voor laster en eerroof. Vervolgens moesten we de Kamer volgen bij Villa Politica.  Volgend jaar zal het Vlaams Belang geen minuut zendtijd meer krijgen, na de blunder van vandaag : een volledig uur Annemans, dankzij het kamerreglement en de onoplettendheid van de productie.   

Ray

Waarom zou de democratie niet gediend zijn met toepassing van volkse gebruiken, kinderspelen, spreekwoorden ?  Pieter Breughel de Oude schilderde in 1560 zijn Kinderspelen.  "Lotje Trek" zal er niet bijstaan.  Dat is een aantal eeuwen later terug te vinden bij Hendrik Conscience in  "De Loteling".  U kent het droeve, intragische verhaal. Bij een politieke partij wordt het Lotingsysteem thans terug ingevoerd, de democratie ter ere, de partij ten bate.



De NV-A zal zich baseren op Lotje Trek (of Lotje Getikt ?)  om  te beslissen over de regeringsformatie.  Toen Annemans in een schitterend oppositiepleidooi deze morgen aan de oud-kamervoorzitter, Herman de Croo vroeg of hij ooit in zijn carrière had meegemaakt, dat een partij  haar houding laat bepalen door het toeval (en dit ook nog eens trots bekend maakt) moest deze hartelijk lachen.

Volgende verkiezingen, bij leven en welzijn, zullen de spelers onder ons zich in volle vertrouwen tot de Solopartij  kunnen wenden, die alsdan de Lottopartij zal geworden zijn.

Rien ne va plus !



Juffrouw Ellen

De Pappenheimers is best een aangenaam en origineel televisieprogramma geweest, dat nu op zijn einde loopt : de koe is gemolken, de inspiratie is op, al de voorbereide en verwachte grappen en replieken hebben hun frisse verrassing verloren.  Er wordt te nadrukkelijk gezocht naar uitgelokte woordspelingen.  Wat rest is de kwikzilveren radheid van de presentator, Tom Lenaerts en  zijn bescheiden geacteerde persoonlijkheid die wel blijft bekoren.

Laatste seizoen ?  Hopelijk wel, tenzij men zou overgaan tot wederuitzendingen, wat een publieksnederlaag zou betekenen voor Woestijnvis maar hopelijk een financieel genoegen.

Waarom al die drukte ?  Om ten overvloede te wijzen op het fanatieke nevenaspect van de club getalenteerde centenverzamelaars die Wouter van den Houte om zich heen gegroepeerd heeft.  Creatieve televisiemakers en aangename schermpersoonlijkheden en allen politiek correct als Sinterklaas op een kameel.

In de eerste uitzending van dit seizoen kwam bij de bekende Kokervlamingen Caroline Gennez voor, met haar lijzige alwetende stem door iedere onbekende kandidaat onmiddellijk herkend.  Niemand wou haar echter in zijn team opnemen en met een lange smoel kwam Madame mokkend uit haar kokertje.  Het lag er vingerdik bovenop, dat zij zich beledigd voelde.  De volgende week werd het Spa-Spi wonderschepentje van Sint Niklaas opgevoerd, Wouter van Bellingen.  De man bezit geen enkele kennis, noch charisma, wél de juiste politieke kleur. 

Vanavond is er een speciale Kerstmisuitvoering.  Raad u wie Woestijnvis voor ons in petto houdt ?  Marc Eyskens, Herman de Croo, Erik van Looy (van de Slimste mens ter wereld en na zijn grote regiesucces met de Zaak Alzheimer weggedeemsterd in de luxueuze salons van Woestijnvis, nota bene dubbel en dik betaald door ons allen dankzij de genereuze Tony Mary), Kamagurka (omdat hij vieze prentjes tekent zal hij nooit adelman worden in Laken, maar ijdelman is hij al jaren) en nog wat aanvullingen van de concurrentie.

Iedereen in een creatief beroep weet dat inspiratie niet eeuwig en onuitputtelijk is. Dit is toch een hoopvolle afsluiter voor Kerstmis, is het niet ?

Savat.

http://www.tv-visie.be/?pagina=nieuwsbericht&rubrieknr=8&bericht=18368

Wij zijn altijd  g e w e l d i g e  fans geweest van de disc-jockey van Wilrijk, zijn naam wil even niet tevoorschijnkomen uit de krochten van ons geheugen maar u kent de man ongetwijfeld. Hij maakt geweldige spaghettisauzen en dweilt het Antwerpse nachtleven af op zoek naar een enkeling om indruk op te maken.

De overstap van het Vlaams Belang naar de eenmanspartij De Decker, vonden wij een geweldige vondst : twee oppervlakkige nietszeggers bij mekaar, dat geeft geen vonken, geen vuur, maar donkere smoor, iets waar die twee zich thuis in voelen.  Die van de disctoheek bleef op zijn VB-zetel zitten, want die was van hem.  Ha ja, hij had toen in zijn eigen kanton 9.309 stemmen behaald. (nu in 2007 als lijstaanvoerder waren het er nog 3.858, ook niet slecht.

In de politiek moet je mekaar verraden en toegrommen  als valse hondenteven, anders moet je niet meedoen.  Om die reden  is onze jongen bijzonder geschikt, want voor de rest herkauwt hij alleen slogans en gemeenplaatsen.  Hij is trouwens niet de enige.

Het was eerlijk gezegd zeer fijn en delicaat van de betrokkene dat hij na de verkiezingen van 2007 telkens klaarstond om te spuwen  op het Vlaams Belang, als de kwalijke bende van  de 0000 naar de man van Wilrijk toog.  Hij voelde zich toen erg belangrijk : het Vlaams Belang uitroken is zijn uitvinding die nu geclaimd wordt door De Decker.

Vandaag is een klacht neergelegd wegens laster en eerroof tegen Rose-Marie Morel die in een interview verklaarde, dat zijn aanwezigheid bij het VB enkel een financieel genoegen is geweest voor zijn portefeuille.  Zoiets zeggen mag niet, want het is waar !  De jongen kreeg naast zijn parlementaire wedde nog allerlei andere voordelen voor prestaties, dat is een publiek geheim.  Hopelijk zal de partij haar verantwoordelijkheid nemen.

Voor de rest gedraagt de disc-jockey zich als de egocentrische  onkundige volksvertegenwoordiger-parasiet die hij van in den beginne geweest is.

Eerroof en laster ?  Ik heb hem ooit bezig gezien flink boven zijn theewater toen hij een uiterste gedenkwaardig punt probeerde te scoren bij dezelfde Rose-Marie Morel : dat was geen laster maar taster. Toen hing eerroof al in de lucht.  Domme man.

Savat

Wie zijn leven betert, moet aangemoedigd worden.  Een krant (gazet voor de koppigaarden) die langzaam-langzaam op zoek schijnt naar neutraliteit en toch een Vlaamse krant is, verdient een pluim.  Hier is er een :




En hier leest u waarom :
http://www.gazetvanantwerpen.be/nieuws/Politiek/default.asp?art={C2291053-1DD4-40B0-B525-BA414FDD2E59}

De Turken vallen bijna dagelijks Iraaks Koerdistan binnen om gevechten te leveren met de opstandelingen, die ook geen lievelingen zijn. 

Bent u ook zo overdonderd door de aandacht van de politiek-correcte media over deze zaak ? Elke dag kolommen vol, de 0000 verzorgt extra uitzendingen en iedereen bidt tot Allah dat de goeden mogen winnen.  Oorlog blijf oorlog blijft oorlog. 

Wij willen enkel zeggen, dat aan deze oorlog geen woorden gespendeerd worden, omdat hij het plaatje van de vredelievende moslims die eerlang de Unie moeten vervoegen, aan het wankelen brengt.  De Turken zijn en blijven kolerieke ruziemakers, fanatieke vechtjassen en messentrekkers.  En toevallig is mijn buurman Rachid een braaf man die echter wel bevestigt dat zijn volk korte lontjes bezit.

Dit Turkije hoort niet thuis in de EU, tenzij u natuurlijk wil dat uw land twintig tot dertig jaar later een door moslims overheerste regio is.

Deze vriendelijke en toegankelijke mijnheer is Bas van der Vliet van de SGP (Staatkundig Gereformeerde Partij). Samen met een ander exemplaar vormt hij een duo-fractie in de Nl-Kamer.  Als er morgen een moslimpartij opkomt, mag Bas onmiddellijk toetreden : bij de SGP zijn vrouwen even weinig in trek als bij de broeders van de profeet. Mijnheer Van der Vliet is streng-streng protestant : 's zondags is zelfs de partijwebstek gesloten. Als het er op aankomt te sjoemelen met de verkiezing van de populairste politicus blijken plots alle  protestant-christelijke zwartekousen dragende Nederlanders te beschikken over een pc om Bas helemaal bovenaan te laten eindigen. Met zo'n tronie kan je niet anders dan populair zijn.

Juffrouw Ellen

Zit Sarkozy er weer naast ?  Zo zal het niet lang blijven duren met zijn Carla Bruni : een man in zijn positie mag eens van zijn stelten schuiven maar niet te dikwijls. 

Na het ronduit schandalige omkeren van zijn mening over de toetreding van Turkije tot de EU, zijn pertinente verdraaien van de waarheid omtrent de deal met Khadafi, gaat hij ditmaal zijn boekje te buiten inzake godsdienst. De president van Frankrijk, nota bene, die de grens tussen politiek en godsdienst nooit zal overschrijden... behalve ditmaal.

Men gelooft of men gelooft niet, dat is een eigen zaak en West-Europa heeft geen politici nodig (liberalen dan nog wel) om de bevolking zachtjes in de armen van mijnheer pastoor te drijven.  Natuurlijk behoren wij met zijn allen tot de joods-christelijke traditie en cultuur, geen verstandig mens die dat zal ontkennen.  De rijkdom van onze kennis, wetenschappen, onderzoek, samenleving, sociale cohesie, tolerantie, overleg dat alles is hier aanwezig, ontsproten aan enkele basisideeën en steeds verder uitgedeind. 

Wat ieder met de huidige toestand begane West-Europeaan moeilijk zal kunnen ontkennen, is de rol van de christelijke en vooral katholieke godsdienst in verband met de oprukkende islamisering.  Een meer geprononceerde, duidelijke houding van de kerk zou niet misstaan : m.a.w. de katholieke godsdienstbeleving moet respect en ontzag afdwingen bij de aanhangers van de profeet.  Dat lijkt een taak voor Rome. 

De president van la France, voor wie wij bij zijn aantreden een grote boon hadden, heeft al serieuze steken laten vallen.  Om het heel positief te houden : deze suggestie kan sommigen misschien aanzetten tot nadenken, want daar was hij toen hij zijn babbel deed. 

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=H81LPHN3

Dankzij Guynokkio kunnen wij  genieten van een mooie winterdag en als met poedersuiker bestrooide bomen.  Samen met le député Gantois (Flandre Orientale) Matthias, die de dezelfde voornaam kreeg als "de Schipper naast Mathilde "(hét lievelingsprogramma van papa Yannick) zeggen wij luid en klaar : "Merci, Excellence".

Congres N-VA bevestigt vertrouwen in partijtop

Het ledencongres van de N-VA bevestigde donderdagavond met 95 % het vertrouwen in de onderhandelaars van de partij en gaf hen daarmee het mandaat om de komende 100 dagen mee te onderhandelen over de staatshervorming.

De leden hoefden zich niet uit te spreken over deelname aan de interimregering Verhofstadt III. De partij koos er immers nadrukkelijk voor om niet toe te treden tot deze regering. Bij de installatie van de regering zal één van de parlementsleden zich dan ook onthouden. Dat de andere leden de meerderheid hun vertrouwen zullen schenken, is een duidelijk signaal dat het kartel CD&V/N-VA als één fractie zal blijven optreden en in het debat over de staatshervorming met dezelfde volharding en eensgezindheid zal onderhandelen als tijdens de voorbije zes maanden. Een grondige staatshervorming is immers noodzakelijk om de deelstaten de mogelijkheid te geven een aangepast beleid te voeren dat welzijn en welvaart duurzaam kan verankeren.

Indien de onderhandelingen over de staatshervorming tegen 23 maart leiden tot een regeerakkoord en de vraag aan N-VA om tot de regering toe te treden, dan zal de partij het oordeel over dat akkoord en dus over regeringsdeelname, overlaten aan een nieuw ledencongres. Met de kracht van haar overtuiging, de kennis van haar onderhandelaars en de steun van haar leden, zal de N-VA de volgende maanden samen met kartelpartner CD&V alles in het werk stellen om het verkiezingsprogramma van het kartel om te zetten in beleid.

http://www.politiek.net:80/hermes/22650:

"Ieder kust zijn wijf op zijn manier" werd vroeger schertsend gezegd..

UNICEF Foto van het Jaar

Gisteren werd de UNICEF Foto van het Jaar bekend gemaakt. Een opmerkelijke keus. Het betreft namelijk het huwelijk van een Afghaanse man met zijn kindbruidje van, jawel, elf jaar oud. Alstublieft. Kunt u wel nagaan wat voor types er bij UNICEF in dienst zijn.

Albert Hazelaars
Society journalist
Volgend jaar wordt het bruidje twaalf : tijd om naar wat jongers uit te kijken. 




(met dank aan Gregorius Nekschot)

Bartje Tommelein (ex VU, de nieuwe VLD-fractieleider, na tien pinten begint hij Duitse liederen te zingen en daardoor is hij flamingant),

Bartje Somers (ex VU, zoon van Joos, VLD-voorzitter, gewezen minister-president van Vlaanderen,burgemeester van Mechelen,  acteert dat hij Vlaamsgezind is),

Fons Borginon (ex VU-voorzitter en aan de deur-gezet VLD-fractievoorzitter in de Kamer, wegens te slap, kleinzoon van Hendrik, weet eigenlijk niet goed waar hij zich politiek situeert),

Jaak Gabriëls (gewezen VU-voorzitter, gewezen minister, parlementair, burgemeester van Bree, liet als voorzitter van de VU zijn partij in de steek om naar de VLD over te stappen),

Sven Gatz (gewezen VU, goede vriend van Bert Anciaux, VLD-Vlaams volksvertegenwoordiger).
 
We vergeten er ongetwijfeld. 

En nu dus de echte donkerblauwe partijlijn : Matthias, de kleinzoon van Willy legt de eed af als kamerlid in twee talen.  De VLD is bezig zichzelf heruit te vinden als de uitlaatklep voor franskiljons en nostalgische Belgen.

Onthoud dit, Vlaamse vrienden, van zodra er een liberaal weer eens hoog van de toren blaast in verband met de Vlaamsgezindheid van zijn partij : wrijf hem(n)/haar de stunt van Matthiaske onder de neus.

Ray.

We hadden het zelf al gezegd in een vorig artkel maar deze reactie uit de stad van Francis van den Eynde, Johan Deckmyn en zovele andere vrienden, willen we u niet onthouden.

Mathias De Clercq legt eed af in Frans

Mathias De Clercq, kleinzoon van Willy, schepen van de stad Gent en aanstormend geweld bij Open VLD legde deze namiddag als opvolger de grondwettelijke eed af in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

De man, die zichzelf progressief liberaal noemt, deed dit ook in het Frans.  Hij werd hiervoor door een FDF’er gefeliciteerd.

Het is jaren geleden dat ik een in Vlaanderen verkozen parlementslid zoiets heb weten doen.

In de Arteveldestad is het franskiljonisme niet dood.  Zeker niet bij de liberalen…

Francis Vanden Eynde
Volksvertegenwoordiger

Hij is een peperdure gastschrijver,  maar komaan op het einde van het jaar gunnen we ons lezers een ernstig stuk lectuur.  Trouwens van januari af, als het leven terug goedkoop zal worden dankzij de interimaire noodregering van goede wil, koelen bloede en veel beloven, gaan wij onze abonnementsprijzen serieus opslagen. Wij geven géén CD's, u vindt ons niet op de markt, en verkoopsagenten/marketeers  die zich vermommen als journalisten, worden ter plekke virtueel onthoofd.

Dank u, Frank Vanhecke, dat er in Vlaanderen nog politici van uw kaliber zijn : het kost ons veel moeite in dit soort democratie te blijven geloven.  Dankzij u en een aantal collega's van u, lukt het ons nog steeds. 

De redactie van Angeltjes

19.12.2007 - Wie dacht dat we in België alles intussen al wel gezien hadden, moet die mening dringend bijstellen. We vatten het even voor u samen. CD&V en N-VA winnen de verkiezingen op 10 juni. Champagne en wapperende leeuwenvlaggen. Ronkende verklaringen over een snelle splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en een verregaande staatshervorming. Maar, Leterme rijdt zich vast. Leterme gaat, Jean-Luc Dehaene komt. Die slaagt er niet in de boel te ontmijnen. Weg Dehaene. Leterme draaft weer op. Hij probeert het nog eens, maar Joëlle – Madame Non - Milquet geeft geen krimp. Leterme druipt af. Herman Van Rompuy dan maar. De ‘koninklijke verkenner’ faalt, maar Leterme roept dat een akkoord voor het rapen ligt. Leterme heeft zijn visitekaartjes voor Wetstraat 16 al gedrukt, maar gaat nog eens op zijn bek. Verhofstadt moet de knopen ontwarren…

De staatshervorming wordt op de lange baan geschoven. Leve de ‘Raad van Wijzen’. Even later, weg met die Raad van Wijzen. Leve de ‘Conventie’. Wat later, weg met de ‘Conventie’. Leve het ‘Comité van Twaalf’. Er komt ‘een zakenkabinet’, zo schrijven de commentatoren. Een dag later heet het een ‘noodregering’. Vandaag noemen ze het een ‘interimregering’. “Verhofstadt III tegen Kerstmis en Leterme I met Pasen’, blokletteren de kranten. De ministerpostjes zijn al verdeeld.

Surrealisme

De Belgische politiek heeft het surrealisme tot hogere kunstvorm verheven. Neem nu Leterme. Die werd na 3 pijnlijk mislukte pogingen om een regering te vormen, op het partijbureau van CD&V onthaald op een warm applaus. Als een held zowaar, een ‘martelaar voor de Vlaamse zaak’, de man die ‘niet door de knieën is gegaan.’ Surrealisme.

Of Guy Verhofstadt - door de (Vlaamse) kiezer weggehoond, uitgespuwd en weggeworpen als een tricolore dweil – die nu door de koning wordt opgevist en door een deel van de pers wordt opgevoerd als ‘redder des vaderlands’. Verhofstadt, de man die alleen maar premier mocht zijn omdat hij de Franstaligen altijd op hun wenken bediende en die alle netelige dossiers – zoals BHV – in de communautaire koelkast stopte tot ze rot en onoplosbaar zijn geworden. En die Verhofstadt zal het nu eens oplossen. Die gaat die knoeiers eens even een lesje geven in ware staatsmanskunst.

Koninklijke staatsgreep

De rol van koning Albert in deze hele affaire is trouwens opmerkelijk. En bedenkelijk. Dat daar in de media niet meer kritische vragen bij worden gesteld, zegt veel over het conformistische karakter en de slaafse regimetrouw van de pers in ons land. Want wat Albert zich veroorlooft, is niet meer of minder dan een geruisloze staatsgreep.

Een kritische Jan Seghers windt er geen doekjes om: “Hing het van koning Albert af, dan zette de premier meteen een noodregering ineen, een verlengstuk van paars, zeg maar Verhofstadt III”. De Belgisch-gezinde en royalistische Luc Van der Kelen zegt openlijk dat Verhofstadt met één taak werd belast: “Het land redden”. Verhofstadt is in de ogen van Laken en ook in Wallonië – als we de peilingen mogen geloven - de ultieme behoeder van de Belgische eenheid én dus de politieke status quo. De redder van de unitaire sociale zekerheid, inclusief de miljardentransfers naar Wallonië. De redder van de Belgische meubels…

Het is niet de eerste keer dat Albert van Saksen-Coburg zo uitdrukkelijk de kaart van de Franstaligen trekt. Dat deed hij ook al toen hij – op aangeven van Yves Leterme zelf?- het laken naar zich toetrok en de communautaire knelpunten wegtrok van de onderhandelingstafel en doorverwees naar een zogenaamde ‘Conventie’ en de ‘Griekse kalender’.

Het moet Albert ontgaan zijn dat dit land op 10 juni een onomkeerbare omwenteling heeft gekend. CD&V en N-VA wonnen de verkiezingen met een uitgesproken Vlaamse en communautaire agenda. Staatshervormers (CD&V), confederalisten en ‘omfloerste separatisten’ (N-VA en LDD) en radicale voorstanders van de Vlaamse onafhankelijkheid (Vlaams Belang) kregen in Vlaanderen een ruime meerderheid van de kiezers achter zich. De geest is uit de fles. En het zal niet koning Albert zijn die hem er weer in krijgt. Dat zal zelfs de meest ‘voluntaristische’ Guy Verhofstadt niet lukken.

Niets is wat het lijkt

De roep om de terugkeer van Verhofstadt – de man die de problemen niet oploste maar steevast voor zich uit schoof – is onbegrijpelijk. Te gek voor woorden. Maar er zijn nog wel meer merkwaardige dingen aan de hand in de politiek, de verslaggeving en de publieke opinie. Het hemelsbrede verschil tussen realiteit en perceptie, bijvoorbeeld.

Neem nu het aureool van Vlaamse maagdelijkheid en standvastigheid dat CD&V en N-VA tot nader order nog altijd dragen. Waar ze dat verdiend hebben, mag Joost weten. Een en ander heeft natuurlijk ook te maken met de vijandige en vaak venijnige commentaren in pers en politiek. De aantijgingen dat het ‘Vlaams kartel’ zich onbuigzaam opstelt, van geen toegevingen wil weten of zich zelfs laat ‘gijzelen’ door de ‘separatisten van de N-VA’ , bevestigen het beeld van een Leterme en een N-VA die ‘het been stijf houden’. Het drukt hen in de heldhaftige rol van Vlamingen die “eindelijk” en voor één keer niet toegeven. Bart Somers, de Franstaligen en een deel van de pers hebben nog altijd niet door dat het geen zin heeft om Leterme en De Wever te brandmerken als onverzoenlijke ‘diehards’, want ze hebben hun verkiezingsoverwinning en hun populariteit net te danken aan hun uitgesproken Vlaamse verkiezingsprogramma en hun beloftes voor een verregaande staatshervorming. De klok kan niet meer terug gedraaid worden, hoezeer Martens en Eyskens – de oude krokodillen van de oude CVP - dat ook zouden willen. De publieke opinie in Vlaanderen wil niet weten van toegevingen.

Ogenschijnlijk zijn er nog geen toegevingen gedaan en zijn er nog geen doden gevallen. Ogenschijnlijk, en dat is nu net het verschil tussen realiteit en perceptie. Politici hebben een selectief geheugen en ze rekenen erop dat de kiezers een kort geheugen hebben. Herinnert u zich de beloftes over Brussel-Halle-Vilvoorde nog? “Wij (CD&V en N-VA) stappen niet in een regering als BHV niet gesplitst is.” En, “daar wordt niet meer over onderhandeld”. Nadien stapte Leterme in het noodlottige onderhandelingscenario en gaf Bart De Wever openlijk toe dat er ook voor Brussel-Halle-Vilvoorde gewerkt moest worden aan een ‘onderhandelde oplossing”.

Terwijl perscommentatoren en politici naar hartelust schoten op de Vlaamse ‘hardliners’ van het kartel, merkten kritische journalisten nuchter op dat de nota Leterme nog geen bleke schaduw was van de gedane beloftes.

De dure eed om niet in een regering te stappen zonder staatshervorming, heeft intussen plaats gemaakt voor vage toezeggingen over gesprekken in een soort ‘Raad van Wijzen’, een ‘Conventie’ of een ‘Comité van Twaalf’. Of hoe dat onding ook mag heten. Geen staatshervorming, zelfs geen garantie voor een staatshervorming, maar de vage toezegging dat er straks wel eens over gepraat zal worden. Geen ‘vette vis’ in de pan. Nu niet en in maart? Eind 2008 of begin 2009 misschien een sprotje. Maar zelfs dat is niet zeker. Hoezo, geen toegevingen?

De Vlaamse ‘real-politiek’ van Bart De Wever

We hebben een beetje te doen met Bart De Wever, die zo graag met de grote jongens mee wou knikkeren maar die straks van een kale reis thuis gaat komen. “Het enige wat ik kan doen, is een nuttige rol spelen”, zegt de N-VA-voorzitter in een onthullend interview met P-magazine. “Ik wil mijzelf één compliment geven: ik speel de allernuttigste rol in het Vlaams-nationalisme van de voorbije vijftien jaar”. Bescheidenheid siert de mens en we willen de N-VA-voorzitter niet uit zijn zoete droom halen, maar zou hij dat echt geloven?

Of het niet voor de hand lag dat de Franstaligen op alles neen zouden zeggen, met een ‘separatistische partij’ als de N-VA aan de onderhandelingstafel? Neen hoor, zegt De Wever. “Kijk naar de feiten: wij hebben ons al die maanden netjes gehouden aan de resoluties die alle Vlaamse partijen hebben gestemd in het Vlaams parlement.” Was dat maar waar! Bart liegt en hij wéét dat hij liegt. Die fameuze resoluties waar hij het over heeft zijn niet eens op de onderhandelingstafel gelegd. Door niemand, op geen enkel moment.

De Wever geeft dat even later ook toe. “Wij hebben alle dansen gedanst om er te geraken. Behalve de limbo om onder de lat door te moeten. En zelfs daar zijn we op den duur aan begonnen, tot bleek dat we echt helemaal plat moesten.” Kijk eens aan, wat een schuldbekentenis. De Wever geeft het zelf toe: de regeringsvorming is niét gestrand op de Vlaamse onbuigzaamheid en onverzettelijkheid van Leterme en de N-VA, maar op de koppige onredelijkheid van Milquet en co. Omdat die zelfs een ‘borrelnootje’ zoals een Vlaamse vertegenwoordiger in de raad van bestuur van de NMBS niet wilden slikken. Dàt is de harde realiteit.

De Wever houdt België mee in stand

Nog eens, voor alle duidelijkheid en om alle misverstanden te vermijden: Bart De Wever en de N-VA is onze vijand niet. Maar we kunnen het ook niet helpen dat hij zich van vijand vergist, van bondgenoot én van strategie. In het interview schiet Bart De Wever – het wordt stilaan voer voor een psychiater - nog eens met grof geschut op het Vlaams Belang omdat onze partij niet meestapt in het Belgische systeem. “Zij kiezen om buitenstaander te zijn. Wij kiezen om deel te zijn van het systeem dat ons eigenlijk kwijt wil. Dat is een stuk moeilijker. Dan blijf je geen maagd.”

Tja. Wat heeft die dappere ‘realpolitiek’ van de N-VA al opgeleverd? Ze zijn salonfähig. Ze mogen meespelen met de grote knapen. En ze komen ruim aan bod in de krant of op tv - vooral als ze op tijd en stond spuwen op het Vlaams Belang. Voor wat hoort wat, nietwaar. Maar wat heeft het opgebracht voor Vlaanderen? Bart De Wever heeft – met alle respect en sympathie voor de knappe ‘debater’ en de gedreven politicus die hij is – meer en meer weg van de mannetjesbidsprinkhaan die zich laat verleiden en die na de paring zonder scrupules door zijn partner met huid en haar wordt opgegeten.

“Er is geen enkele Vlaamse politicus die werkelijk nog gelooft in het Belgische federale systeem. Niemand! Zelfs de meest belgicistische politici geven onder vier ogen toe dat het niet meer functioneert. De brug die je tussen die twee verschillende landen moet leggen om toch nog een compromis te krijgen, wordt altijd maar langer”, aldus De Wever. Volmondig akkoord. Maar waarom stapt De Wever dan mee in het Belgische systeem als het toch niet meer werkt? Waarom is hij bereid om in een Belgische regering te stappen die alleen het uitdrukkelijke doel heeft om België te redden? Sorry hoor, maar daar kunnen wij met ons Vlaams verstand echt niet bij.

Toen het Vlaams Belang in het parlement voorstelde om een bespreking te wijden aan het voorbereiden en uitwerken van een splitsingsscenario, lasten de vertegenwoordigers van de N-VA bij de stemming een strategische plaspauze in. Of, zoals Bart De Wever onlangs verklaarde in een interview: “Vlaamse onafhankelijkheid? Dat is nu niet aan de orde.” Wanneer dan wel, mijnheer De Wever? De hele buitenlandse pers heeft het erover, van Parijs tot Berlijn, van Londen tot Washington, van Moskou tot Peking. Maar voor Bart De Wever en de N-VA is Vlaamse onafhankelijkheid en de Belgische boedelscheiding nu niet aan de orde… Spijtig.

Nee, voor ons is het duidelijk. Belgische staatshervormingen zijn tijdverlies. En daar doen wij niet aan mee. Het is tijdverlies voor Vlaanderen, dat hoe dan ook vroeg of laat zijn lot in eigen handen moet en zal nemen. België is dood, mijnheer De Wever, mijnheer Leterme. België is dood, zo dood als een pier. De geur van het rottende lijk is niet meer te harden. Ge moet dus niet meer proberen een dode staat tot nieuw leven te wekken, maar een begrafenisondernemer bestellen. En een notaris om de erfenis te regelen.

Mag ik iedereen, namens het Vlaams Belang een fijne Kerst toewensen en een strijdbaar 2008? Een jaar dat ons weer een stap dichter bij die onafhankelijke Vlaamse staat moet brengen.

Frank Vanhecke
voorzitter@vlaamsbelang.org

Aux habitants de la périphérie: il est encore temps de retirer vos enfants des écoles en route vers l'apartheid et de vendre vos maisons et aller habiter dans le Brabant wallon; si vous voulez rester malgré tout exigez des fournisseurs d'électricité, téléphone, et teledistribution des factures et des informations en français et boycottez les magasins tenus par des flamingants. Et surtout domiciliez-vous à Bruxelles ou en Wallonie, ou tout au moins celui qui a les plus gros revenus, frappez les flamands là ou cela fait mal.

Lorsque les flamingants ont badigeonné les inscriptions en français dans vos communes, badigeonnez celles en flamand, vous n'avez pas a supporter des inscriptions unilingues flamandes dans des communes à facilités.

Vendez vos appartements et vos maisons de la côte belge et achetez un peu plus loin en France ou l'on parle votre langue.

N'allez plus donner votre argent aux flamands de la côte, allez en France ou en Hollande, ou mieux en Wallonie, n'allez plus dans les villes flamandes dépenser votre argent et les enrichir à nos dépens.

N'achetez plus rien à des commerçants qui ne vous parlent pas français et boycottez tous les produits venant de Flandre sans mentions en français. 

Refusez de parler flamand même si vous le connaissez, spécialement à Bruxelles, qu'ils essaient de conquérir en envoyant des cars entiers de flamands pour faire croire que Bruxelles est une ville flamande. Regardez-les avec mépris lorsqu'ils beuglent et rient bruyamment, se croyant chez eux. Chassons les flamands de Bruxelles, notre ville !

Et espérons que nos politiciens francophones n'iront pas donner la majorité des deux tiers aux flamands en apportant tous leur soutien à la création d'un gouvernement destiné à leur trancher la gorge comme aux moutons en cette fin d'année, halte au masochisme francophone.
-----------------------------------------------------------------------

http://flamingants.skynetblogs.be/post/5320732/31-poker-menteur

.