Muyters, de zwakste schakel.
Hoe meer de enthousiaste Vlaamse Regering verwikkeld geraakt in de dagelijkse sleur van de politiek en het beleid, hoe duidelijker de contouren van de interne menselijke verhoudingen en tegenstellingen zich aftekenen. Dit was een lange zin om te zeggen : in de Vlaamse regering botert het niet.
De vrij behendige Kris Peeters (die in zijn Unizo-periode heel wat onderhandelingservaring heeft opgestoken en die zeker de bekwaamste is van de ploeg) lukt er hoe langer hoe minder in, om zijn solospelers te dwingen tot teamwerk. Het komt boven drijven, wie de sterke spelers zijn en wie de zwakke broertjes (of zusjes).
Iemand met veel zware bevoegdheden, Philippe Muyters, blijkt intussen ook de rode lantaarn te zijn : minister Blunders. Zonder enige politieke ervaring, of parlementaire achtergrond, is de brave man door Bart de Wever op een berg verantwoordelijkheden neergezet. De Wever bezit zelf geen enkele beleidservaring, laten we dat niet vergeten. Hij is een rancuneus iemand, die geen tegenspraak duldt en binnen zijn partij is zijn woord wet. Dat kan voordelen hebben, maar zoiets blijft nooit duren : hoe meer de partij groeit, hoe meer ze hem boven het hoofd groeit.
De verhalen en verhaaltjes die wij soms opvangen zijn hilarisch, bedroevend of pijnlijk. Het is makkelijk om Vlaams Belangers te omschrijven als "marginalen" en in de eigen partij op te treden als Nero. Als de voorzitter van de NV-A te weten komt, wie iets laat lekken, dan is de betrokkene een vogel voor de kat. Stalin is dood, maar zijn geest waart rond in Barts rondingen.
Eergisteren klonk in het Vlaams Parlement de alarmklok, geluid door Filip Dewinter, LDD en VLD. Muyters, verantwoordelijk voor de bewaking van de begroting, wordt niet geraadpleegd door zijn collega's, als die onverhoeds en onder druk van de omstandigheden, beloftes maken met zware budgettaire impact. De roze socialist Smet, die op zijn vorige "job" als minister van de Brusselse regering, een grote chaos naliet (dixit Charles Piqué, de voorzitter van de Brusselse gewestregering), maakt ook nu paniekbeloftes : voor elk kind een plaats op school tegen 1 september. Kostprijs : onbekend ? Om niet te gewagen over de technische realisatie. Muyters weet van niets.
Ministerin Crevits (CD&V) belooft uit het losse mondje dat er dit jaar 53 miljoen euri extra zal gespendeerd worden voor wegenonderhoud. Het ratelmachine had evenmin met Muyters iets afgesproken.
Deze raakte danig gepikeerd door de vervelende vragen van de oppositie en wist zich nauwelijks een houding te geven tijdens het debat. De overige ministers zaten toe te kijken naar hun spartelende collega met blikken die duiden op onverschilligheid, gêne of medelijden. Collegialiteit was er in de lichaamstaal nergens te bespeuren. Minister Muyters verdedigde zich door er op te wijzen, dat àlle beslissingen in de Vlaamse Regering bij unanimiteit genomen worden. Met andere woorden Smet en Crevits moeten hun beloftes inslikken of Muyters levert een bewijs van zijn onvermogen.
Van de kant van zijn eigen partij kon de arme man evenmin rekenen op veel steun. Het was al bij al een zielige vertoning. Was dit een repetitie voor het opbreken van de regeringscoalitie ? De NV-A heeft ongetwijfeld de voorzitter met de grootste muil en ongetwijfeld een man met een alerte parate kennis, maar of hij een politiek strateeg is, daar twijfelen wij al lang aan. De keuze van de onervaren Muyters is een bewijs van De Wevers feilbaarheid.
Savat

















1 reactie op dit bericht
zwakste schakel ?