Jan van Rompaey stopt definitief
Jan Van Rompaey: 'Ja, ik weet het. Maar vorig jaar werd ik geopereerd aan mijn rug. Sindsdien merk ik dat ik veel minder energie heb. Ik heb niet meer de energie om in een tv-studio te zitten. Ik wil al dat gedoe niet meer.'
U zou toch seniorentelevisie maken ?
'Ja, maar ik moet eerlijk zijn. Er kruipt te veel werk in. Een zender uit de grond stampen is moeilijker dan ik dacht. Ik zou normaal te zien zijn in een zondagse talkshow, maar ik kan het echt niet meer opbrengen om dat te doen. Ik heb het project uit handen gegeven aan Jo Van Hove, stichtend lid van het seniorenproject. Let wel, het idee van een seniorenzender is niet dood. Ik blijf geloven dat er een groot publiek voor is. Maar ik ga het niet meer doen.'
Mist u dan de adrenaline niet?
'Ik heb al die jaren heel veel stress gehad. Die livepraatprogramma's waren soms een pure heksenketel. Ik heb me echt kapotgewerkt. Die stress heeft zich opgestapeld in mijn lijf. Er is een limiet aan alles.'
Dus als een zender belt om mooie reportages of een liveshow te maken, dan zegt u neen.
'Ik wil nog wel advies geven aan programmamakers, maar een programma dragen, dat wil ik niet meer. Het klinkt hard, maar het vergt te veel van mij. Mensen zullen me nu nog enkel in de herhalingen zien, met een grote bril en een lelijke stropdas.' (lacht)
Wat gaat u nu doen ?
'Genieten. Als je lang niet werkt, word je ook een beetje lui. Heerlijk om je nergens nog wat van aan te trekken. Als ik een dag wil wandelen, dan doe ik dat gewoon. Er zijn ook een hoop dingen die ik altijd heb uitgesteld omdat ik zo druk bezig was. Boeken lezen, bijvoorbeeld. Ik ben nu bezig in What is the what van Dave Eggers en De eenzaamheid van de priemgetallen van Paolo Giordano ligt klaar. En natuurlijk kijk ik nog graag televisie.'
Heeft u ergens spijt van ?
'Neen. Ik word in september zeventig en ben net op tijd uit het rad gestapt. Ook op aandringen van mijn vrouw Vif. Ik wil ook meer tijd met haar doorbrengen. We zijn nu trouwens op de zeedijk aan het wandelen. Ik moet nu leven, anders is het te laat. Ik heb geen tijd meer over.'








3 reacties op dit bericht
Vulgaire onnozelaar ?
Een Heistenaar, vader van 3 kinderen tussen de 5 en 12 jaar, lid van het Marinecomponent, reeds kankerpatient sedert juli 2009, ontelbaar aantal bestralingen ondergaan en daardoor zo kaal als een biljardbal, is overleden op vrijdag 26 jongstleden. ................
Zijn talrijke vrienden lieten hun hoofd- èn baardhaar groeien om (làter, nà het beeindigen van de bestralingen) een pruik voor hem te laten maken. Ook één van Fikkens' zoons deed mee want z'n haarkleur pastte in de "hoop". .......... Die jongen, amper 40 jaar, lag reeds +- 1 maand in het hospitaal, vechtend tegen z'n ziekte, gesteund door het dagelijks bezoek van vrienden die "om beurt kwamen... Geen énkele maal is de echtgenote op ziekenbezoek geweest, maar heeft, 12 dagen geleden, "iemand" gestuurd om te zeggen "dat ze bij een ander ingetrokken was"...... De levenswil van Rik was gebroken... ..................Ondertussen heeft zij al haar schoonfamilie verwittigd dat zij géén roste Eurocent zal bijdragen voor de begrafenis op 31 maart... ... Dàt noem ik nu ECHT VULGAIR zie.
Langer
het was een vulgaire onnozelaar