
Voor enkele weken, op 6 april om precies te zijn, was onze premier, Nonkel Kruk, in Zuid-Korea, waar hem een eredoctoraat honoris causa overhandigd werd door de universiteit van Seoel. U zal het zich herinneren, wij hebben er opgewekt en trots een artikel aan gewijd. Het zal nog niet zijn, zeker : kijkt u maar even naar de foto. De Nonkel toog vervolgens verder naar Tokyo en dat zal alles hopelijk ooit leiden tot nog betere economische resultaten. Laten we maar optimistisch zijn.
Voorbije week was premier Balkenende in China om de opening van de wereldtentoonstelling van Shangai mee te maken.Hij mocht even op de foto met president Hu Jintao. Een moment van glorie voor Nederland, maar vooral voor de minister-president.
Balkenende, die ook een ontslagnemende regering leidt, voelde zich direct een wereldleider en streng sprak hij de Chinezen toe, dat het maar eens moest gedaan zijn met Noord-Korea de hand boven het hoofd te houden. De Chinezen bogen diep het (eigen) hoofd en beloofden de Grote Nederlandse Leider, dat zij rekening zouden houden met zijn wijze raadgevingen.
Er zullen ongetwijfeld nog andere Europese politici de weg naar het Verre Oosten volgen, zeker nu Shangai hen die kans biedt.
In eigen land zijn stuntels als Leterme of Balkenende niet bij machte om hun mini-landjes te besturen. Zij doen net het tegenovergestelde van wat een groot deel van de bevolking wil, maar ze houden stoer vol. Ze liggen in hun eigen parlementen constant onder vuur van de oppositie en hun coalitieregeringen zijn oorden van intriges, geheime tegenwerking en op de spits gedreven vriendjespolitiek. Geregeerd wordt er nauwelijks, geïntrigeerd dagelijks.

Naar het buitenland gaan, is voor die heren premiers een verademing, een luxe. Zij worden ontvangen met alle protocollaire eer, de rode loper ligt uit, terwijl zij de militaire erewacht schouwen, weerklinkt de Brabançonne of het Wilhelmus. Zonder valse noten want in China en buurlanden heerst discipline. Hier worden zij behandeld als volwaardige Leiders en wordt hen niet de huid volgescholden. In het Verre Oosten staan vormelijkheid en plichtplegingen hoog in het vaandel geschreven. Hier maakt men geen onderscheid tussen de functie en de man : respect heerst alom ... Wie zou daar niet van genieten ?
Nonkel Kruk en Harry Potter zijn échte premiers, zeg maar Wereldleiders, voor enkele dagen. In hun respectieve naties verkommeren de eigen burgers, stapelen de beschavingsproblemen zich op, de openbare schulden zullen nog tientallen jaren een dynamisch beleid verhinderen maar dàt is geen punt in Het land van de Glimlach. Het Verre Oosten heeft altijd een magische aantrekkingskracht uitgeoefend op Europa.
Ray