De islaam
De Islaam is agressief en verenigt geloof, godsdienst en sociale doctrine in een enkele autoritaire theocratische staatsorde met imperialistische ambities. Geen wonder dat onze westerse machthebbers likkebaarden bij zoveel ongebreidelde en ongestrafte mogelijkheid tot machtsmisbruik.
Iedereen gelooft wat hij of zij wil. Dat is geen recht maar een feit.
Dit feit kan dus elk onderwerp betreffen, zoals ook een wereldbeeld of een mening over de oorsprong en de finaliteit van mensen en alles wat bestaat. Levensovertuigingen als het ware.
Indien deze mening of overtuiging het bestaan van goden of een enkele God inhoudt, krijgt de overtuiging een sacraal karakter en wordt religieus van aard. Het individueel geloof kan als persoonlijke overtuiging overeen stemmen met een collectieve religie die rituelen en gedragingen veronderstelt. Het samen en/of openbaar belijden van een religie noemen wij in het westen religie of Godsdienst.
In tegenstelling tot andere talen is het Nederlands bij machte om zich duidelijk uit te drukken met onderscheiden woorden voor verschillende begrippen. Religie is de overgeleverde geloofsleer en de regelgeving omtrent rituelen en gedragingen. Of het etymologisch nu voortkomt uit relegere (herlezen, overdoen, nauwgezet in acht nemen), religare (opnieuw binden, goed binden) of religere (zich verplichten tot) doet er niet toe. Godsdienst tenslotte voegt hier het geloof in het bestaan van en de eredienst aan meerdere of een enkel superwezen God genaamd aan toe.
Het economisch, eventueel hiërarchisch en organisatorisch aspect noemden we in het Westen gemeenzaam “Kerk” als tautologie voor alle christelijke tempels of gebedshuizen samen. Verwonderd slaat het westen het fanatisme gade waarmee het dragen van kleding die symbool staan van de onderdrukking van de vrouw gepropageerd wordt door de islaam.
De hoofddoek, de boerka en de nikaab hebben niets met geloof (in westerse zin) te maken maar alles met onderwerping en het voeren van een verborgen guerilla tegen waarden die op het lijstje staan om afgeschaft te worden omdat ze niet in overeenstemming te brengen zijn met de islaam. Voor alle duidelijkheid, een religie die gesticht werd door een Arabische roverhoofdman en fantast nu bijna duizend-vierhonderd jaar geleden en sindsdien nog niets veranderd is omdat de toenmalige geschriften als heilig worden beschouwd.
De scheiding van kerk en staat ingesteld door de seculiere lekenstaat diende als compensatie voor het verlies aan wereldlijke macht door de kerkelijke hiërarchie met de bedoeling godsdienstoorlogen met progoms en miljoenen doden in de toekomst onmogelijk te maken. In de islaamitische landen daarentegen werd het tegengestelde realiteit. Alle andere godsdiensten werden als het ware buiten de wet gesteld door de sharia in de grondwet van die staten opgenomen als toetssteen voor de wetten. Niet alleen maar ook daarom is het correct te stellen dat de islaam geen religie is maar een onverdraagzame staatsgodsdienst in elke islaamitische theocratie.
De islaam die moskeeën zaait in westerse seculiere democratieën is dus niet alleen een anachronisme maar tevens een destructieve sekte die het volledig oneens is met de staatsorde waarin ze zich nestelt met de enige bedoeling deze staatsorde te vernietigen. De vrijheid van godsdienst in Europa kan alleen bestaan binnen een seculiere staat. islaam is strijdig met dit raamwerk omdat het de eenheid van god en wereld (tawhid genaamd) als centrale doelstelling heeft en dit bovendien met uitvoerige instructies vervat in zogezegd heilige teksten, indoctrinatie en propaganda via de zo gezegde gebedshuizen mosk genaamd overbrengt op de al dan niet geschoolde gelovigen. Deze tawhid is de intellectuele motor achter de politieke islaam, achter het terrorisme, achter het waanidee om overal kalifaten te stichten.
De besnijdenis, het dragen van de hoofddoek en het verbod om te trouwen met niet-moslims en de sociale uitsluiting als straf voor het verlaten van de islaam zijn inbreuken op het fundamentele mensen-recht op vrijheid en zelfbeschikking. Het christendom heeft nooit een ‘tawhid’ gekend, maar juist uitdrukkelijk de scheiding der machten erkend en gerespecteerd al kwam het van de ooit almachtige clerus niet van harte en enigszins laattijdig. Maar de erkenning kwam er omdat het niet anders kon zonder bloedvergieten. De tawhid maakt dat de moslim naar goddelijke wetten leeft, terwijl westerlingen leven naar inferieure wetten slechts door mensen en niet door God gemaakt of uitgevaardigd.
De islaam koestert de illusie dat dat de westerse samenleving intrinsiek inferieur is aan de op islaamitische leest geschoeide samenleving, en dat de revival of the fittest, en dat is hun geest diegene die het best de andere kan bedriegen en misleiden, de moeite waard is om continu strijd te leveren of verzet te plegen tegen andersdenkenden. Dit is de beroemde of moet ik zeggen de inmiddels beruchte 'jihad'.
