Het is me wat met de liberalen van Lijst De Decker : Jean-Marie geeft er de brui aan als voorzitter na de pijnlijke afgang van gisteren. Als enige verkozene van zijn fractie zetelt hij in de Kamer.
De Decker is er nooit in geslaagd een duidelijk profiel aan zijn partij te geven. De populaire judocoach begon zijn politieke carrière bij de VLD. In plaats van braaf aan het handje te lopen, sloegen zijn vele, voorkeurstemmen hem naar het hoofd. Hij moest per se minister worden en dat werd op zijn VLD's beloofd : "Jazeker, Jean-Marie, oefen nog wat geduld". Elke partij telt gewetenloze intriganten, bij de VLD is die karaktertrek een vereiste om naar boven te klauteren. Met in het rugzakje voldoende zwarte boekjes met intieme feiten van iedereen rondom u : de beste garantie voor een voorspoedige carrière.
De Decker moet ergens onderweg zijn rugzakje verloren zijn, want niettegenstaande hij maar blééf tegen de kar rijden van Napoleon de Gucht, Guynokkio en loverboy Patrick de Wael, werd hem geen ministerszetel onder het achterste geschoven. Wél een stamp tegen het achterste : Jean-Marie vloog eind 2006 buiten bij de VLD. Genoeg gezeverd, genoeg tegengestribbeld, genoeg last veroorzaakt.
Dedecker begon aan zijn solo-carrière. Na enig getreuzel en gezoek bij Vlaams Belang, werd hij binnengehaald bij de NVA. Na iets meer dan een week werd de partij van Bart Dewever verplicht door haar kartelpartner, CD&V, om elke samenwerking met de Oostendse ruziemaker stop te zetten. Hier liet Dewever een stuk van zijn fraai karakter zien : ontrouw en genadeloos als een echte Jago dumpte hij de nieuwe vriend, in functie van zijn positie tegenover de (toen nog) grote CD&V.
In januari 2007 startte Dedecker zijn eigen partij onder zijn eigen naam : een beetje pover, tamelijk tragisch maar vooral ijdel. Een aantal losse pionnen uit andere partijen die weinig toekomst hadden, vlogen de LDD om de hals. In de peilingen steeg de ultra-liberale nieuweling tot 16% en tegelijk steeg de gloriol in het hoofd van de op wraak zinnende Dedecker. Het is nooit duidelijk geweest, waarom hij in die periode de slagzin lanceerde dat hij het VB zou uitroken. Heeft een hooggeplaatste intrigant van het belgische regime hem dat in het oor gefluisterd ? Als politiek project is een dergelijke opgave, een weinig eerbaar doel. In de praktijk was ook lang niet duidelijk waar Dedecker zich situeerde : ultra-liberaal met tegelijk socialistische en nationalistische penseelstreken. Of streken zonder meer. Met een ander discours in Franstalig belgië dan het meer opruiende Vlaamse programma liet vermoeden. Dubbelzinnigheid troef ; iedereen gaf zijn eigen invulling aan het politieke programma van LDD. De complete mislukking, de dee-jay uit Wilrijk kon zijn geluk niet op : wat hij ook bij mekaar sprokkelde aan warrige ideeën, hij koppelde ze terug naar het programma van zijn voorzitter met wie hij binnen het jaar trouwens overhoop lag. Het ging ook over centen, ja. Dat heb je altijd bij een bepaald soort figuren.
Toen het establishment doorhad dat die De Decker in feite een ordinaire tafelspringer was, een plebejer die graag aanschoof bij de groten maar geen manieren had, werd hij zonder veel plichtplegingen gedumpt. Gezocht en spoedig gevonden, werd een andere uitroker die uit de coulissen van een televisiestudio naar voren werd geschoven : onze Vlaamse Susan Boyle, Bédéwee.
LDD heeft met zijn partij en zijn ambitieuze avonturiers niets dan miserie gekend. Eén degelijk mandataris is ontdekt in de rangen van de LDD : professor en Vlaams parlementslid, Lode Vereecke. Misschien zouden er nog meer uit de schaduw getreden zijn, zoals bv een Piet Deslé, maar helaas het lied is uit. Er zijn heel wat carrières gebroken van mensen die hoop en geloof hadden in het vage project : Monique Denhaan en Mathias Daneels, de hoofdredacteur van Het Nieuwsblad, die beiden hun carrière opgaven voor een uitzichtloos politiek avontuur.
Een ding willen wij nog graag zeggen : Dedecker is een gevaarlijk man, emotioneel, ontrouw, ijdel maar ook iemand met lef. De manier waarop hij zonder aanzien des persoons politici hun ongezouten waarheid vertelt, wekt bewondering bij velen. Hij is helaas geen teamspeler en wellicht is het beste van zijn carrière wat hem nu in deze legislatuur te wachten staat : los van partijbeslommeringen, op zijn eentje de Kamer op stelten zetten. Tot ze hem ook daar buitendragen. Eigenlijk kan ik hem best hebben maar niet te dicht.
Ray
6 reacties op dit bericht
beter zo
Dat komt erop neer dat je gelijk wat erin kan plakken , waardoor het inderdaad fout kan lopen .
Het is ook niet zo moeilijk voor kwaadwillige gebruikers om bepaalde reactiepaginas ontoegankelijk te maken op die manier.
Dat is ook de reden waarom op de meeste forums gebruik gemaakt word van een gewoon tekstvak .
Ter info : die veiligheidscode intypen geeft altijd een fout in firefox .
@ Waarde Heer Ray,
Semper fidelis, Fikken.
hardleers
in elk geval niet te verschonen: heer Ray geeft ons hier inderdaad een mooi blog en werkt daar hard aan, respecteer die mens en al de lezers hier, anders laten we juffrouw Ellen op u los. KIEKENS!!!
@ Fikken
Heeft die...
Ter goeder trouw?
Indien U niet ter goede trouw bent blijf hier dan weg onbeschofte vlegels en schorremorrie van spammers.