
Grachten van Amsterdam, nieuw Werelderfgoed
De Werelderfgoedlijst is een lijst samengesteld door de Commissie voor het Werelderfgoed van UNESCO (onderwijs, wetenschappen en cultuur) met merkwaardige creaties uit de menselijke beschaving, die men wil in stand houden voor het nageslacht. Een opname in de lijst der Werelderfgoederen is een blijk van erkenning voor de betrokken naties en biedt uitzicht op financiële steun.
Het materieel werelderfgoed bestaat sinds de 34e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed uit 904 werelderfgoederen, waarvan 176 natuurerfgoed, 701 cultuurerfgoed en 27 als een combinatie van beide. Van deze lijst staan er 34 op de lijst van bedreigd werelderfgoed, omdat ze als werelderfgoed gevaar lopen om in hun waarde aangetast te worden door bijv. bebouwing, ontbossing, oorlog e.d.
Het immateriële werelderfgoed wordt door UNESCO opgenomen in een aparte lijst van Meesterwerken van het Orale en Immateriële Erfgoed van de Mensheid. Ook is er een werelderfgoedlijst voor documenten.
Dit zijn de Werelderfgoederen in het land B :
1998 C Vlaamse begijnhoven
1998 C Scheepsliften in het Canal du Centre en de omgeving, La Louvière en Le Rœulx (Henegouwen)
1998 C Grote Markt van Brussel
1999 C Belforten in België en Frankrijk (uitgebreid in 2005)
2000 C Historisch centrum van Brugge
2000 C Herenhuizen van de architect Victor Horta (Brussel)
2000 C Neolithische vuursteenmijnen in Spiennes (Bergen)
2000 C Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Doornik
2005 C Plantin-Moretuscomplex Anterpen
2009 C Stocletpaleis Sint Pieters Woluwe
Het Werelderfgoedcomité, dat recent bijeenkwam in de Braziliaanse hoofdstad Brasilia, rondde zijn beraadslagingen af over nieuwe kandidaten. Er werden 21 nieuwe werelderfgoederen toegevoegd, zegt Unesco. Daarvan zijn er 15 cultuurerfgoed, 5 natuurerfgoed en 1 is een combinatie van beide. In drie landen, Kiribati, de Marshall-eilanden en Tadjikistan, werd voor het eerst een site erkend. Een bestaand natuurerfgoed, het natuurpark Ngorongoro in Tanzania, werd ook erkend als cultuurerfgoed en werd zo een gemengd erfgoed.
De strafkolonies in Australië, het Bikini-atol waar de Verenigde Staten nucleaire experimenten uitvoerde op de Marshall-eilanden, en de grachten van Amsterdam in Nederland, zijn enkele van de nieuwe cultuurerfgoederen. Enkele nieuwe natuurerfgoederen zijn de hoge bergtoppen, keteldalen en vestigingsmuren van het eiland Réunion, en de de centrale hooglanden in Sri Lanka. De eilandengroep in Hawaï is nieuw gemengd erfgoed.
Ten slotte werden vier sites toegevoegd aan de lijst van bedreigd werelderfgoed. Het gaat om onder meer de regenwouden van de Atsinanana in Madagaskar. Vreemd is dat de Galapagos-eilanden in Ecuador van die lijst verwijderd werden.

Het Stocletpaleis te Sint Pieters-Woluwe
Het Stocletpaleis is een villa aan de Tervurenlaan in de Brusselse gemeente Sint-Pieters-Woluwe naar een ontwerp van de Oostenrijkse architect Josef Hoffmann, opgeleverd in 1911. Het gebouw wordt beschouwd als diens magnum opus en het sluitstuk van de jugendstil. De naam- en opdrachtgever van de villa was de zakenman Adolphe Stoclet.
Adolphe Stoclet geboren in 1871 kwam uit een Belgische bankiersfamilie. Hij studeerde af als burgerlijk ingenieur en werd vervolgens directeur van de toenmalige Société Générale. In de periode 1902-04 reisde hij regelmatig voor zaken naar Wenen waardoor hij kennismaakte met de Wiener Secession en de architectuur van Josef Hoffmann. Stoclet gaf aan Hoffmann de opdracht tot het bouwen van een stadsresidentie. Hij verkreeg naast een onbeperkt budget ook de vrije hand in het concept en de uitwerking voor deze opdracht.
De beau monde van die tijd, waaronder Jean Cocteau, Anatole France, Sacha Guitry, Darius Milhaud, Serge Diaghilev en Igor Stravinsky kwamen er regelmatig op bezoek. Recent mocht ook George Bush de woning bezoeken die gesloten blijft voor het grote publiek.
Het gebouw bleef bewoond tot 2002, het jaar waarin de schoondochter Anny Stoclet overleed.
Het gebouw kwam tussen 1905 en 1911 tot stand. Naast Hoffmann leverden verschillende leden van de Wiener Werkstätte belangrijke bijdragen. De belangrijkste doelstelling van de Wiener Werkstätte was de integratie van kunst en kunstnijverheid. Met het Stocletpaleis werd een Gesamtkunstwerk gecreëerd van architectuur, interieurontwerp, decoratie en tuinaanleg. Hoffmann en de zijnen waren niet aan financiële grenzen gebonden en konden de meest exclusieve materialen (marmer, verguld metaal, leer) toepassen. Bankierszoon Stoclet, die Hoffmann in 1902 in Wenen had leren kennen, betrok de villa met zijn echtgenote.
(Bron: Wikipedia en met dank aan Jos)
6 reacties op dit bericht
Voorstellen voor Bart aan de onderhandelingstafel
Om deze GROTE staatshervorming op een EVENWICHTIGE en EERLIJKE manier te verwezenlijken kan dit enkel door Vlaanderen en Wallonië VOLLEDIGE fiscale autonomie te geven. Willen jullie daarbij nog "convergenties" uitwerken, mij niet gelaten, maar dan dragen Vlaanderen en Wallonië bij in de kosten in verhouding tot hun bevolkingscijfer (en niet volgens hun fiscale inkomen).
Een heel eerlijk en fair voorstel, vind je niet?
Als compensatie mag je voorstellen dat België mag blijven bestaan (als naam voor de confederatie Vlaanderen - Wallonië)....dit mag dat zelfs ingeschreven worden in de Vlaamse en Waalse grondwet, maar wel op voorwaarde dat jullie wel duidelijke "convergenties" vinden. Wel belangrijk: voor alle zekerheid dien je Elio te melden dat voor Vlaanderen de "confederatie België" ophoudt te bestaan bij het ontbreken van deze"convergenties".
Nota van uw consulent: voor mijn part Wallonië een Koninkrijk blijven met Albert en Philip. Maak hen wel duidelijk dat wij opteren voor een Republiek.
Een volledig kosteloze consultatie van ANONIMUS
De nationale percolateur druppelt slappe koffie
Bart De Wever krijgt een thermoske mee van thuis, met warm water, en aan de onderhandelingstafel krijgt ie tijdens de pauzes op aanvraag een infuusken, een gebruik zaksken van Di Rupo: Thé End.
Ondertussen die andere stilte, voor de bom...
Ray zei het al, politiek is veel te enstig om aan politici over te laten.
"Ze" zijn weer met miljarden aan het gooien, maar van waar blijven die toch komen, stellen de verontruste burgers zich de vraag.
In Januari 2010 waren er net geteld 1.457.991 mensen bij de RVA ingeschreven. Een historisch record. Niet echt om trots op te zijn.
De oorzaak hiervan is de belastingsdruk op arbeid en investeren, die grofweg 2/3 afroomt, of liever de belasting bedraagt 2/3 van de kostprijs. Horen we daar iets over?
Vakbonden klampen zich vast aan deze sociale "verworvenheid" omdat ze gretig mee in de pot graaien.
Vakbonden en mutualiteiten genieten immers van belasting vrijstelling. In totaal gaat er in de conform art 180, 181 en 182 WIB'92 fiscaal vrijgestelde middens meer dan 53 MILJARD EURO (in oude BEF meer dan 2000 miljard) om! (bron: Geert Wittemans).
Het is dan ook aberant dat juist de vakbonden, vooral de rode uit walgie, voor nog meer belastingen pleiten. Dat deze politiek meer dan een kwart van de beroepsbevolking gedegradeerd heeft tot tweede rangsburgers deert hen niet. Ze hebben namelijk teveel leden die bij de overvolle overheidssector tewerkgesteld zijn.
De klassenstrijd zei u? om de pil te vergulden gaan we de voetbalgekte organiseren, ook belastingvrij ,alstenblieft.
10/10
0/10
Ik heb zo een vermoeden...
Willen ze dezelfde weg bewandelen zoals dat voorbeeld voor BDW, ene zekere schilz, dan gaan ze regelrecht naar af want het verraad van die vent was gigantisch.
Vlaanderen is van de Vlamingen en blijft van de Vlamingen w.w.z. alles wat franskiljonse neigingen heeft in Halle Vilvoorde MOET eruit.
Wat dat veredelde gemeenteraadje betreft, ook wel eens 3de gewest genoemd, moet opgedoekt worden, heeft geen enkele toegevoegde waarde, het enige wat ze daar goed kennen is parasiteren en profiteren, dergelijk zootje hebben we al in overvloed op Vlaamse bodem.
Sommige partijen beginnen het EINDELIJK in te zien dat men met bepaalde figuren enkel maar last en ellende heeft, gelukkig kieperen ze ze eruit. Misschien wordt 'politiek' op termijn terug een edel vak alhoewel ik daar mijn twijfels over heb gezien het racaille wat er momenteel in rondloopt en op een ordinaire wijze zijn zakken zit te vullen via profitariaat, graaien en naaien.