De kleinste vis

Laten we het gemakkelijkheidshalve Groot-Zwitserland noemen.  Over punten en komma’s zullen we het wel eens worden.   

Terwijl in het land B zeven partijen bakkeleien over de kwadratuur van de cirkel, over rode eisen en blauwe machinaties, over oranje ministers die een hemelvaart zoeken, over geel-zwarte kluitjes-in-het-riet, plakkerige borrelnootjes*  en een vette kabeljauw die een de omvang van een paedocypris progenetica* * blijkt te hebben, terwijl dit land B vierkant draait maar godzijdank de rood-witte nummerplaten gered werden, worden er in Europa wel degelijk plannen gesmeed om een statenbond, een volkerensamenwerking, een confederatie, een alliantie op poten te zetten waar het gezond verstand nog tot een normale levenshouding behoort. 

We hebben onze lezers al ingelicht over een denkpiste om Vlaanderen met Zwitserland te laten samensmelten tot een Willem Tell-Alliantie.  De inkt was nog niet droog of het artikel werd al ingehaald door een opinieonderzoek in de buurregio’s van Zwitserland, waarbij door een meerderheid van de geraadpleegde streekbewoners voor aansluiting bij Zwitserland gepleit werd***.  

Wel, het ziet ernaar uit dat onze reporter over een glazen bol beschikt.  De SVP had dit in juni als een idee gelanceerd, maar nu dringt de noodwendigheid zich op om de Zwitserse grondwet aan te passen om aan de verzuchtingen van de buurregio’s tegemoet te komen en de realisatie ervan tot een goed einde te brengen.  Nogmaals: het gaat hier niet om zomaar wat balorige malloten – neen, het gaat hier om de buren Bundesland Baden-Würtemberg (D),  om de districten Elzas, Savoie, Jura en Ain (F), om de provincies Aosta, Como, Varese, Bozen (I) en om Bundesland Vorarlberg (A).

Neem even een kijkje op de kaart met de genoemde regio’s in Groot-Zwitserland:

De Zwitserse autoriteiten onthouden zich momenteel van commentaar; in de Duitse ambassade in Bern reageerde men aanvankelijk nogal lacherig.  Men vroeg zich daar af wanneer Zwitserland een “corridor naar de zee” zou eisen…  Toen ze daar de resultaten van een tweede opinieonderzoek door Weltwoche onder ogen kregen, waren ze “not amused”: 63% van de geraadpleegden kozen immers resoluut voor een aansluiting bij Zwitserland.  Niet moeilijk te begrijpen als men weet dat de lonen in Zwitserland hoger liggen en dat men daar voor een lage BTW van 6% wil gaan. 

Wat betreft die “corridor naar de zee” …  dat kan Vlaanderen zijn.  Vlaanderen kan voor een midden-Europese volkerenalliantie de brug, de haven, de verbinding over de zeeën naar de hele wereld betekenen.  Dat zou pas een win-win situatie zijn.   

In bevolkingsaantal zou de Zwitserse Alliantie een bevolking tellen van 31 miljoen vlijtige Europeanen. 

En dan zullen we maar zwijgen over de EU-despoten die nu een nieuwe vlieger oplaten om een EU-belasting te heffen, want – zo stellen ze in hun grootheidswaanzin – “we willen de financies van de EU-lidstaten niet treffen”…  Hoe ver is men afgegleden van een band met de bevolking als men zich niet realiseert dat een belasting niet door Monopoly-geld betaald kan worden? 

Nogmaals: wie houdt ons tegen ? 

Floriaan Terbeke 

De 59-jarige mevrouw De Roo toont haar PV op het De Coninckplein waar zij haar zware overtreding beging. 

De 59-jarige mevrouw Lea de Roo woont in de Van Maerlantstraat in de stad van allah, dat is dichtbij het Drugdealersplein waar de stad het lumineuze idee van wijlen Tuur van Wallendael involgde en er de stadsbibliotheek vestigde : het De Coninckplein, waar onze vriend Jos in zijn jeudjaren regelmatig tegeldanste. Dat inmiddels verloederde plein sluit aan bij diverse allochtonenwijken en is de geliefkoosde pleisterplaats voor druggebuikers, afkickers, dealers, illegalen en andere a-socio's, het potentiële kiesvee voor Janssens.

Omdat mevrouw De Roo reuma heeft, neemt ze na haar boodschappen altijd een korte rustpauze op het De Coninckplein, zo deed ze dat ook op 27 juli. “Ik heb in feite niets tegen de junkies die daar zitten, met steevast een blik bier in de hand”, zegt Lea. “Maar ik ben zelf geen junkie, ik drink nooit bier en bega geen enkele burgerlijke ongehoorzaamheid".

Op 27 juli zat ze op het houten podium dat nu op het plein staat. Een politieagente vroeg haar gegevens, zogenaamd om te weten wie er op het De Coninckplein zit. Maar gisteren ging Lea een aangetekende brief ophalen bij De Post, een boete en een pv voor ‘samenscholing’.

“Ik betaal mijn boete niet en wil een klacht indienen tegen de politie”, zegt Lea, “want dit is onrecht.” Officieel wist Lea gisteren nog van niets, maar de stad heeft haar nu gelijk gegeven. “De boete is geseponeerd want verkeerdelijk opgelegd”, zegt de woordvoerder. De politietop heeft er vermoedelijk lucht van gekregen dat de pers ingeschakeld werd en dan wordt de staart ingetrokken. De stadsredactie van de Gazet van Antwerpen en het stadhuis, dat zijn 2 handen op 1 buik.

Dat er gecontroleerd wordt, is meer dan nodig in deze verpeste buurt. Men pikt er echter bij voorkeur mensen uit, van wie geen dreiging uitgaat en bovendien heeft men niet eens de moed op het moment zelf de reden van de ID controle op te geven. Het politiek-correcte optreden van de Antwerpse politieleiding sijpelt langzaam door tot het korps. Het ziet er goed uit voor de toekomst met dit soort agenten die ons doen denken aan de onzalige nazi-toestanden.

Uit de talrijke lezersreacties plukken wij er enkele weg van lezers die de plaatselijke problemen goed schijnen te kennen :

ondanks de dure verhuis vd Free Clinic naar Schijnpoort, is de buurt er NIET op vooruitgegaan ! Integendeel het is geescaleerd, het enige verschil zit hem s'morgens, als de junkies eerst hun methadon en andere medicatie aan de Free Clinic Schijnpoort halen en dan opnieuw afzakken naar het De Coninckplein en omgeving. En aan Frans Wouter Antwerpen, wat de buurtbewoners betreft, er zou best wel meer repressief en ontradend mogen worden opgetreden. De buurt kreunt onder de overlast. Hopelijk belicht de pers eens dit standpunt.

Wat een Vaudeville. Dagelijks zie ik daar (zelfs overdag) openlijk drugs dealen terwijl (verkeers-)politie verkeerd geparkeerde wagens beboet in de Van Wesenbekestraat.

Merkwaardig toch. Op zaterdagochtend trek ik vaak naar de Permeke-bibliotheek. Op het plein hangen dan veel dronkaards, druggebruikers en lieden van wie ik wel eens de verblijfsdocumenten zou willen zien. Wie je dan nooit ziet zijn onze vrienden van de politie. Of ze rijden gewoon stilletjes voorbij. Goed bezig.

Ray

Steeds opnieuw klinkt de vraag naar het geheim achter Israëls voortdurende economische groei. Geen crisis, geen oorlog, geen boycot, geen golf van terreur sinds het ontstaan van Israël in 1948 hebben langdurig het economische succes kunnen afremmen.

Steeds opnieuw wordt er over het succesrecept gegist, dat de afwezigheid van natuurlijke grondstoffen op Israëlisch grondgebied niet alleen compenseert, maar er bijna laat uitzien als een minder belangrijke bijzaak. Hoewel het een woestijnland is, is Israël het enige land ter wereld, dat de 21e eeuw begon met een stijging van het aantal bomen. Israël was 60 jaar geleden nog woestijn, tegenwoordig behoort zijn landbouw tot de meest ontwikkelde en modernste ter wereld.

Ook Israëls Hightech-boom heeft de wereld verbluft. Dat de microprocessoren van de meeste computers ter wereld uit Israël afkomstig zijn en dat de eerste mobiele telefoons hier werden ontwikkeld, is opmerkelijk als je bedenkt onder welke geopolitieke en sociaal-culturele omstandigheden dit jonge land groeit.

Daarbij komt nog, dat Israël ook nog eens het bijna hoogste aantal ondernemers en startende firma’s per hoofd van de bevolking in de hele wereld ”produceert”. 

Bij het gissen naar de succesformule komen de meesten tot hetzelfde resultaat : Human Capital of in goed Nederlands : menselijk kapitaal. De multiculti-cocktail van de oorsprongen van de Israëlische staatsburgers, van India tot Rusland, van Frankrijk tot Tunesië, van Iran tot Duitsland, is zeker een belangrijk ingrediënt. Net zoals de militaire dienst, die deze cocktail door elkaar schudt en synergetisch bindt. Als er echter een element bestaat, een gemeenschappelijke noemer van het menselijke kapitaal en daarmee van het economische succesrecept, dan is dat wel een overdosis aan collectieve en individuele creativiteit. Creativiteit is in Israël – ondanks (of vanwege?) de vaak moeilijke politieke omstandigheden – overal merkbaar, vooral in het alledaagse leven: in het gesprek met de kioskverkoper of met de taxichauffeur, in de flirts op het strand, bij het bezoek aan de dokter of in het winkelcentrum.

http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=11883

De terecht befaamde Indiaase dirigent, Zubin Mehta die al jaren het Israël Symphonic Orchestra dirigeert stelt hierna het programma voor van het 75ste concertjaar. De sceptici die zich afvragen waar de Israëlische cultuur zich bevindt, mogen de namen noteren van de componisten wier werken in het seizoen 2010/2011 op de affiche verschijnen. In het woelige en barbaarse oorlogsgebied van het Midden-Oosten, blijft Israël trouw aan de de Westerse beschaving.  Wie heeft trouwens zovéél cultuur te bieden àls het Westen ?

Wij citeren een aantal namen : Sergeï Prokofiev, Maurice Ravel, Gustav Mahler, Pjotr Tsjaikowsky, Ludwig van Beethoven, W.A. Mozart, Shostakovitch, Liszt, Bartok, Verdi, Rossini, Arnold Schönberg. En bij de solisten : Anne-Sofie von Otter, Ricardo Mutti, Kurt Masur, Renee Fleming, Asher Fish, James Galway, enz.

Ray

Het opvoeren van populair klassieke muziek op openbare plaatsen vindt hoe langer hoe meer ingang. Het element verrassing is weliswaar een ietsje minder maar het blijft een aangenaam (en ongevaarlijk) spektakel.  Laten we er rekening mee houden, dat in de Prachtlanden muziek verboden is. De term "koeltoer" heeft aldaar andere betekenissen, waar we niet op ingaan.

Dank aan Stradi voor de tip.

Rechtstreekse brug naar petitie : http://www.thepetitionsite.com/1/stop911mosque/

Zoals bekend hebben moslims in Amerika het plan opgevat om een groot islamitisch cultureel centrum – inclusief moskee – te bouwen op een steenworp van Ground Zero, de plaats waar op 11 september 2001 de WTC-torens werden neergehaald door moslimterroristen. Michael Bloomberg, de burgemeester van New York, heeft zijn steun al uitgesproken voor de bouw van de moskee, in naam van de godsdienstvrijheid.

Voor vele Amerikanen is de oprichting van het islamitische bouwwerk echter onaanvaardbaar. Voor hen is Ground Zero gewijde grond waar de 2.750 slachtoffers worden herdacht die omkwamen tijdnes de aanslagen van 9/11. Vele burgers vinden het een schande dat toestemming wordt gegeven voor de bouw van een moskee op Ground Zero, aangezien de daders van de aanslagen zich lieten inspireren door de islam.

De islam is allerminst een godsdienst van de vrede. De feiten in de islamitische wereld spreken voor zich: in geen enkel moslimland worden niet-moslims als volwaardige burgers met gelijke rechten behandeld en in geen enkel moslimland is er godsdienstvrijheid.

Steden Tegen Islamisering (STI) steunt daarom het Amerikaanse verzet tegen de geplande bouw van een moskee bij Ground Zero. Op deze webstek kan ook u uw steentje bijdragen, en de petitie van de Amerikaanse organisatie Stop Islamisation of America (SIOA) mee ondertekenen.

Vlaams Belang

"Ik heb geen graf om te bezoeken, geen plaats om mijn moeder haar favoriete gele bloemen te brengen, geen plek waar ik met mijn vermoeide hart dicht bij haar kan zijn. Alles wat ik heb is Ground Zero."

"Op de ochtend van dinsdag de 11de september 2001, zag ik de terroristische inslag van vlucht 175 in de zuidelijke toren van het World Trade Center, 18 minuten nadat  een ander gekaapt vliegtuig de North Tower was ingevlogen. Mijn moeder was op de vlucht. Ik was getuige van haar moord, live op televisie. Ik kan nog steeds niet volledig die beelden begrijpen. Op dat moment ben ik eveneens gestorven. Ik draag een leegte  in mijn hart die nooit zal worden opgevuld."

Tot daar de aanhef van een stuk in The Washington Post dat geschreven werd door een vrouw, die in Iran opgevoed werd, buiten het islam fanatisme. Wat zij beschrijft hebben duizenden Amerikanen burgers, die niets te maken hebben met de islam, eveneens beleefd.

Verder lezen :

The Washington Post Nederlands HIER klikken

of de originele Amerikaanse tekst : HIER klikken

In de heuse Napolitaanse traditie, jong talent. En hoe !

Het Zweedse koningshuis geniet de reputatie van "democratisch, volksverbonden, sympathiek en bescheiden" te zijn, in vergelijking met de arrogante Britse Kennel, de Nederlandse nijdige majesteit of de belgische kwakkelende antiekwinkel. Zo wordt het de publieke opinie graag ingelepeld. Die Zweden zijn inderdaad gekortwiekt tot protocollaire reclamemakers maar qua mentaliteit blijven het dezelfde hooghartige misbaksels als de rest. 

Het stel zou als cadeau onder meer een privévliegtuig en jacht tijdens hun huwelijksreis hebben gebruikt van een Zweedse zakenman. Dit zou honderdduizenden euro's waard zijn. ''Het is vreemd dat de Zweedse troonopvolgster toestaat, dat een Zweedse miljardair haar van transport en verblijf tijdens haar huwelijksreis voorziet als dezelfde persoon mogelijk is geïnteresseerd in een wederdienst'', aldus een commentaar in de Zweedse krant Dagens Nyheter.

Volgens het Zweedse paleis heeft Victoria niets verkeerd gedaan, omdat het een privéreis en een huwelijkscadeau van een oude familievriend betrof. Het Openbaar Ministerie beslist volgende week of er een gerechtelijk onderzoek wordt ingesteld.

Bron : Spitsnieuws

Peter Adriaenssens, kinderpsychiater, gewezen voorzitter van de commissie seksueel misbruik in de RK kerk was op de hoogte dat ex-bisschop Van Gheluwe aanzienlijke bedragen heeft betaald aan zijn neef. Adriaenssens, op de foto met clergyman-outfit in trendy zetels, achtte het niet opportuun om deze zwijggeld-affaire publiek te maken : hij schrapte de passage in de ontslagbrief van de pedofiele bisschop. Als u naar de Villa Tinto geweest bent, hangt u ook niet aan de grote klok hoeveel u betaald heeft.  Peter Adriaenssens is een wijs man, die zich in de plaats van kerk, staat en slachtoffers stelt, een kleine god.

Reformateur Elio Di Rupo krijgt er nog een job bij als monteur : de politieke knoop rond de Oosterweelverbinding (een Lange Wapperbrug of een tunnel) moet eerst ontward worden vooraleer CD&V, N-VA en sp.a elkaar trouw kunnen beloven in een nieuwe federale regering.

Nu weten we ineens welk een grote onenigheid er bestaat in de Vlaamse Regering over dit prangende mobiliteitsdossier, dat niet alleen een Antwerpse aangelegenheid is maar gans Vlaanderen aanbelangt : de Vlamingen komen er niet uit en roepen de hulp in van de belgicisten. Mooi zo !

Kort samengevat : Socialist-van-het-zevende-knoopsgat, Patrick Janssens, heeft nooit een leidende rol durven opnemen om de verkeersinfarcten die zich in en omheen de stad voordoen aan te pakken. De meningen waren verdeeld verdeeld en Slaapmans durfde niets doordrukken. De angst van de onbekwaamheid.  Finaal moesten de Antwerpenaars het zelf oplossen via een referendum.    Met 64% van de uitgebrachte stemmen werd de Lange Wapper weggestemd. Janssens dolblij, De Wever rancuneus.

De Vlaamse Regering durfde niet anders dan toezeggen,  dat er een tunnel zou gegraven worden, voor zover die niet duurder zou uitvallen en de aanleg niet langer zou duren dan deze voor de brug. Slaapmans was verlost van zijn verantwoordelijkheid en hij triomfeerde :  geen Lange Wapperbrug, maar een Patrick Janssenstunnel zal het worden, lispelde hij.

De jarenlange onbeslistheid van de Antwerpse politici heeft zich nu doorgetrokken naar de Vlaamse regering, waar CD&V, NVA en sp-a in een machtsstrijd verwikkeld zijn.

Het beschamende en ongelooflijke gebeurt : de rancuneuze ruziemakers gooien hun onoplosbaar conflict op de onderhandelingsafel als onderdeel voor de federale regeringsvorming.  Een complete ontkenning van de  Vlaamse autonomiegedachte.

Zij hollen naar de Waal di Rupo met de smeekbede "help ons, zoals in de goede oude tijd van het unitaire belgië" ?  Zoals de negertjes uit de Congo die hunkeren naar de goede oude tijd van het kolonialisme.

Wat is dat nu voor een partij, die NVA ? Zijn het echt Nieuwe Vlaamse Arrivisten ?  Met dergelijke mentaliteit verdient Vlaanderen geen onafhankelijkheid.

Savat

Eerwraak-vergissing

Hisamuddin Ibrahim (21) wilde samen met vrienden de minnaar van zijn getrouwde zus verbranden, maar vergiste zich in het adres, waardoor een onschuldig koppel om het leven kwam. Hun drie kinderen van negen, veertien en negentien jaar ontsnapten op het nippertje aan de dood.

Op camerabeelden is te zien hoe het viertal 's ochtends vroeg bij het huis uitstapt, benzine door de brievenbus giet en de boel in de fik steekt. Ibrahim (hieronder op de foto) moet minstens 28 jaar uitzitten, zijn medeplichtigen blijven tussen de negentien en 25 jaar achter tralies.

http://www.spitsnieuws.nl/archives/buitenland/2010/08/eerwraak_fail.html

Naar aanleiding van de Gay Pride sleurt  Jade ons mee in zijn bizarre, surrealistische wereld van scherpe observatie, schrijnende vergelijkingen en knarsende waarheden. Gelukkig eindigen we met een vrolijke samenzang.

Hetero 'parades' bestaan al eeuwen, ze worden natuurlijk gevormd in de ochtenden, op weg naar crèches of scholen, je brengt je kindje(s) weg, om zelf te gaan werken.

Geef uw ogen de kost en geniet van de verantwoordelijkheid die sommigen nog op zich willen nemen. Het is meestal geen gezamenlijk paraderen maar het opnemen van taken volgens rollenpatroon of overgebleven tijdsindeling. Nooit een kind zonder moeder, nooit een kind zonder vader, al is het geen bindmiddel noch patroon meer,  maar wel een natuurlijke essentie.

Ouders die hun kinderen naar school brengen of naar crèches om de belastingen op te hoesten voor de geprivilegieerde, overbelichte non-productieve minderheden die niets te kort komen maar die nogal plezier zouden hebben mocht hun l...l even lang zijn als hun tenen.

Die ouders zouden eens moeten 'paraderen' met blote billen, netkousen, al lebberend en kwijlend om de aandacht te trekken voor gelijke rechten. Op schoolfeesten om de kas te spijzen : een plumeau in de kont en zittend op het dak van de schoolbus  met netkousen, een zweepje in de hand en een kapiteinspet die doet denken aan nazi-handlangers. Misschien is dat de methode om aandacht te krijgen zoals Regus zich afvraagt ?  

En als welkomstzang en aflsuiter van de schoolfeesten -iedereen welkom, ook holebi-adoptiekandidaten in spe- zingen wij allen in koor, zwaaiend met string, slip of beha :

Young man, there's no need to feel down.
I said, young man, pick yourself off the ground.
I said, young man, 'cause you're in a new town
There's no need to be unhappy.

Young man, there's a place you can go.
I said, young man, when you're short on your dough.
You can stay there, and I'm sure you will find
Many ways to have a good time.

It's fun to stay at the y-m-c-a.
It's fun to stay at the y-m-c-a.

They have everything for you men to enjoy,
You can hang out with all the boys ...

It's fun to stay at the y-m-c-a.
It's fun to stay at the y-m-c-a.

Etc, etc...

Hier klikken voor originele video

(wegens bescherming auteursrechten mogen/kunnen wij de video hier niet brengen)

Vandaag maandag 9 augustus 2010 vertikt de redactie van Angeltjes het om enig verder artikel te plaatsen, behalve de enkele berichtjes hieronder. Niet dat wij het beu zijn maar wij eisen een rustdag. Protesten kan u insturen bij de vakbond van ontevreden lezers. Abonnementsgelden worden niet terugbetaald.

Morgen staan wij opnieuw paraat en dan zal het weerzien des te hartelijker zijn.

PST : uw reacties zullen eveneens moeten wachten op publicatie : Juffrouw Ellen vervoegt vandaag het dolce-far-niente team maar zij laat u allen hartelijk groeten en zij toont u haar nieuwstee badpak dat ze zich in de uitverkoop heeft aangeschaft. Mooie kleurtjes, Ellen.

Dag lieve lezertjes, tot morgen !

(lastig niet, die kleine lettertjes ...)

De Pool Nicolaus Copernicus

Zou de Poolse kannunik en veelzijdige geleerde Copernicus écht blij zijn, mocht hij vernemen dat zijn naam misbruikt wordt door politici uit de 21ste eeuw, die, als ze van geen hout pijlen meer weten maken, hun toevlucht zoeken tot Renaissancefiguren en -ideeën, bij gebrek aan eigen creativiteit ? 

Het is een doorzichtig politiek foefje allerlei quasi geleerde woorden en begrippen te lanceren om de goegemeente te doen geloven, dat er spectaculaire vernieuwingen in aantocht zijn. Terwijl men nog niet eens de kleur van de nummerplaten kan wijzigen. Dat is een afgezaagd grapje : het was de laatste keer dat we dit gaan gebruiken. Misschien.

Onnatuurlijke tweelingen

De Wever en Peeters zijn de onnatuurlijke tweelingen die plots de mond vol hadden over "een Copernicaanse omwenteling" : een operatie waarbij het centrale bestuur van het land B een groot deel bevoegdheden zou overdragen naar de gewesten of de gemeenschappen. Peeters schreef er een soort "paper" over dat op internet te raadplegen is in PDF-formaat. De Wever, de best verscholen populist onder de politici, zegde dat hij mee zou doen aan deze revolutie.  Gelijktijdig sprak hij de bevolking toe, dat hij streefde naar evolutie en geen revolutie. Dat heb je zo met mannen die over alles, àlles weten : ze praten zichzelf voorbij.

Zie je ze rijden,  onze twee revolutionairen : Don Krischotte Peeters , te paard, in de lucht en op de grond en Barto Sancho Panza, liefst niet op een viervoeter, wij zijn dierenvrienden :  op zoek naar de Reuzen-staatshervorming maar er is zelfs geen windmolen te bekennen om de Copernicaanse revolutie in gang te zetten. Het enige wat de heren in hun koortsige dromen ontwaren, is een onwillige Dulcinea, met de naam  Madame Non, Joëlle pour les voyageurs sans papiers.  En een zenuwachtige, lichtjes verwijfde Italiaanse kapper die als hij lacht een blikkerend gebit ontbloot als Rosinant, het paard van de Don.

Dank u, Mijnheer Copernicus, u kan beschikken. Wij kunnen u niet meer gebruiken. Toedeloe !

Congé familial payé

Ook het Paleis, le Palais, der Palast doet mee aan de nieuwe Woordenmode. De souffleurs van de keuning lanceerden de term preformateur, zijnde iets tussen informateur en formateur, geen vis noch vlees. Natuurlijk begerig opgepikt door de spitsvondige burgers van internet en door hen tot allerlei varianten van perforateur tot percolateur verbasterd.

Bij gebrek aan performanties tijdens de preformatie laste de paraformateur een "familieweek" in. Ook nieuw.  De oververmoeide leuteraars die mekaars gezicht niet meer konden zien, mochten een week met het gezin doorbengen. Congé famial payé. Met dank aan Madame Schuddenbol, de bed-and-breakfast socialiste.

Benvenuto Elio

Deze verplichte rustperiode is vandaag afgelopen. De preformateur had eerst gezegd dat hij zou doorwerken met zijn Vlaamse evenknie, Bart de Wever, maar hij is stiekem naar Italië gereisd om andere di Rupo's te ontmoeten : "Benvenuto Elio !" schreeuwden die luid, zoals Italianen altijd doen.  We zijn blij te horen dat de misschien-aanstaande premier van het land B een échte Italiaanse familieman is. Over Bart hebben we niets gehoord en dat is bijzonder aangenaam : zo hebben wij ook enige rust.

Met een gezichtsveldmeter wordt het duidelijk

Vandaag schiet de mallemolen terug in gang. De preformateur (die zo rap mogelijk van zijn voorvoegsel af wil, om aan het grote Werk te beginnen) zal een "non-paper" opstellen. We hebben u middels een videofragment gisteren visueel getoond wat dat is.  

Weer wordt een bestaand woord van zijn oorspronkelijke betekenis ontdaan en gelanceerd als nieuw politiek begrip : de perforateur stelt geen menu op (met vette vissen, lepels stroop, en andere Huysentruyt lekkernijen) maar hij biedt  een "perimeter" aan. Verdorie ... een gezichtsveldmeter. Wij hebben het opgezocht en er bestaan gelukkig vele definities. Di Rupo is een sluw man, met die multipele perimeter kan hij alle richtingen uit en hij kan nog uitwijken via  periscoop, peripetie, pericoloso sporgersi, voor als de trein voorbijrijdt, enz. Mooi, mooi.

Hieronder hebben wij allerlei bruggetjes voor u aangelegd, zodat u de oorsprong van de diverse nieuwe termen nog even rustig kan bestuderen. Het is fijn te weten, op welke manier u belazerd wordt.

De talrijke voorleesuurtjes bij de percolateur

Intussen hebben wij via-via enig inzicht verkregen in de wijze waarop de geheime ontmoetingen (op het kabinet van de immer grijnzende Laurette Onkelinx) verlopen.  Tot hiertoe werd gedurende de bijna voorbije twee maanden zowel bij De Wever als bij Di Rupo de genodigden de kans geboden uit hun respectieve partijprogramma's de punten voor te lezen die zij belangrijk achten. Gezien er ruime spreektijd is, wordt er na het voorlezen (al dan niet aan hand van een "paper") een mondelinge, uitgebreide toelichting verstrekt, over de achtergronden van het partijvoorstel. 

Tijdens dat uurtje welsprekendheid, worden de achtbaren niet onderbroken, want de preformateur kijkt wel uit, dat hij goed- noch afkeuring mag laten blijken.  Om zijn tijd nuttig door te brengen tijdens deze tirades, maakt hij aantekeningen, om de indruk te wekken dat hij fel geïntresseerd is. Zo wordt het spel gespeeld : iedereen weet intussen al jàren wat de anderen denken en waarom ze dat denken, maar iedereen doet alsof het de eerste keer is.  Zoals bij een blind date : "U ziet er goed uit" "Ja, ik weet het, u ook" "Wanneer gaan we tot de daad over ?" Want daar draait het tenslotte  om.

Dat is wellicht het enige punt van "convergentie" (tiens, nog een nieuw woord) tussen de partijen : iedereen wil iets om de achterban te paaien en tegelijk mee in het regime-bordeel te stappen om Macht te veroveren. Daar heerst eensgezindheid over.

De histerische Waals-belgicistische krijswijven

En zo gaat dat maar door : weken na mekaar.  Di Rupo zal nu proberen een samenvatting te maken. Kan u het zich voorstellen ?  Iedere geïnteresseerde krantenlezer gaapt van verveling als hij voor de zoveelste keer een variant onder ogen krijgt van wat de partijen wensen.  Maar de dames en heren zèlf veinzen dat het allemaal boeiend en nieuw is.  Iedereen wacht op het zwakke moment, wie van de meest extremen rond de tafel het eerst zal bezwijken. In dit geval gaat het tussen de neofiete NVA  en de histerische Waals-belgicistische krijswijven, Joëlle Maingain en Laurette Maingain.  Al de rest is schone schijn, zand in de ogen, en bruine suiker bij de rijstpap voor de Bart-adepten.

De inzet is groot ditmaal, wordt ons voorgehouden : het voortbestaan van het kleine landeke van pralines en bier. En bijna even belangrijk : het eerste premierschap na meer dan dertig jaar voor een Oewaal.

 Tragi-komisch

Tot hiertoe staat men nergens. Een NVA-er mét spreekverbod liet optekenen dat het glas niet halfvol of halfleeg is maar dat er alleen wat vocht op de bodem ligt.  Dat zal van het zeveren zijn.   

Wij kijken toe op dit tragi-komische gebeuren met de wetenschap dat er natuurlijk geen andere oplossing bestaat voor de grote tegenstellingen, dan nieuwe compromissen langs beide kanten.  Die ditmaal niet alleen de Vlamingen zullen in het harnas jagen maar ook de belgicisten.  Voor ons niet gelaten.

Dat is de tragische kant van deze toestand. De komische is, dat de dames en heren halsstarrig weigeren in te zien, dat belgië stuk is en dat er slechts één oplossing bestaat : de scheiding zonder notaris, noch rechter.

Ray 

Betekenissen van perimeter : http://www.encyclo.nl/begrip/Perimeter

Copernicaanse omwenteling : http://nl.wikipedia.org/wiki/Copernicaanse_wending

en Copernicus : http://nl.wikipedia.org/wiki/Nicolaus_Copernicus

Een paper :http://nl.wikipedia.org/wiki/Paper

Een non-paper : het tegenovergestelde van hierboven

De "overwinningsmoskee" naast Ground Zero staat er nog niet. Er zijn nog heel wat juridische argumenten uit te putten door de tegenstanders. Deze nieuwsclip van Fox werd gisteren 7 augustus uitgezonden. Stedenbouwkundige voorschriften werden met de voeten getreden, de oorsprong van de financiering  (130 miljoen US-dollar, circa 100 miljen euri) blijft duister : natuurlijk liegen de aanhangers van de godsdienst van de vrede over het geld, zoals zij dat altijd doen : tegen ongelovigen moet je liegen.

Het zou nog steeds de bedoeling zijn dat het gebouw op 11 september 2011 ingehuldigd zou worden, 10 jaar na de massale slachting van duizenden onschuldige slachtoffers. Wat een ongelooflijke toestanden. Hoe kan dit allemaal, dat de regeringen zo stekeblind zijn, zich laten misleiden, geen milligram respect betonen voor de doden en de levenden opnieuw aanbieden aan de willekeur van een fanatieke bende godsdienstwaanzinnigen ?